Psalm 1

"1. Szczęśliwy mąż, który nie idzie za radą bezbożnych Ani nie stoi na drodze grzeszników, Ani nie zasiada w gronie szyderców,
2. Lecz ma upodobanie w zakonie Pana I zakon jego rozważa dniem i nocą."
Psalm 1

Świat na pewno poda nam inną definicję szczęścia. Jak napisał Salomon "Wszystko jest pogonią za wiatrem" lub w innym tłumaczeniu "Wszystko to marność". Ludzkość goni za szczęściem nie wiedząc dokładnie czym ono jest i gdzie można je znaleźć. Świat ma odpowiedzi na owe pytania, lecz niestety nie są one w pełni prawdą. Dlaczego tak często słyszymy o ludziach, którzy osiągając wszystko co można było osiągnąć nie potrafią się w pełni cieszyć, popadają w depresję, czasem nawet targają się na własne życie nie widząc w nim dalszego sensu ? Bóg pozostawił w sercu człowieka pustkę, która może być w pełni wypełniona tylko Jego Boską Istotą. Możemy próbować ją zapełnić materializmem, intelektualizmem lub sztuką i być może uda się nam oszukać samych siebie na jakiś czas, lecz nigdy nie będziemy w stanie poczuć prawdziwego szczęścia, które nie zależy od emocjonalnych impulsów a jest stałym stanem ducha i umysłu. W pierwszym psalmie, już na samym początku naszej lektury składającej się ze 150 wierszy oraz pieśni Bóg informuje nas jak zdobyć to czego szukała, szuka i będzie szukać ludzkość. Pan nie pisze tu o edukacji, majątku, mądrości ani też szczęśliwym trafie, a pisze o czystym sercu, które z całej siły pragnie Go poznać. Owe dwa wersy są najprostszą odpowiedzią na pytanie "jak zostać szczęśliwym człowiekiem".

"3. Będzie on jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, ..."
Psalm 1

Człowiek podążający za powyższymi wskazówkami będzie miał dostęp do Boga jak i do jego błogosławieństw, które są jak strumienie wód, które symbolizują nieskończone zasoby żywności duchowej jak i naturalnej, oraz odświeżenie, czystość, mile spędzony czas, stabilne miejsce budowania (dawniej budowano miasta nad rzekami ponieważ oprócz wody dostarczały one niezbędnych jak i luksusowych towarów przypływających na statkach). 

"3. ... Wydające swój owoc we właściwym czasie, ..."
Psalm 1

Bóg wie najlepiej co i kiedy jest dla jego wyznawców najlepsze. On czyni wszystko we właściwym czasie o właściwej porze. Innymi słowy ma plan dla tych, którzy mu się podobają i nikt nie może owego planu zmienić. We właściwym czasie wylewa na nich błogosławieństwa do których czasami muszą dojrzeć. 

"3. ... Którego liść nie więdnie, A wszystko, co uczyni, powiedzie się."
Psalm 1

  Nigdy nie więdnące liście oznaczają ciągłość lub też brak sezonów, czyli nigdy nie poleganie na zewnętrznym świecie, który ma zupełnie inne zasady. Taka osoba nie jest narażona na zewnętrzne zmiany, ma zapewnioną stabilność związaną z pewnością o przyszłość, która nie jest kierowana przypadkiem ale ręką Boga. 

"4. Nie tak jest z bezbożnymi! Są oni bowiem jak plewa, którą wiatr roznosi.
5. Przeto nie ostoją się bezbożni na sądzie Ani grzesznicy w zgromadzeniu sprawiedliwych."
Psalm 1

Bezbożni, czyli ludzie nie poddający się woli Boga żyją w świecie rządzonym przez przypadek. Wiatr, który roznosi plewę to nic innego jak przypadkowość rzucająca ich losy w niepewną przyszłość, która dziś może wydawać się pewna, jutro natomiast może obrócić się przeciw nim. Nie mają Pasterza i nie chcą go mieć, za co płacą wyjątkowo wysoką cenę w życiu doczesnym, a na dodatek później czeka ich sąd Boży. 

"6. Gdyż Pan troszczy się o drogę sprawiedliwych, Droga zaś bezbożnych wiedzie donikąd."
Psalm 1

Pan prowadzi krokami tych, którzy Mu się podobają. On jest ich Pasterzem i jak każdy dobry pasterz dba o swoje owce prowadząc je w najlepsze dla nich miejsca. 

Psalm 2

"1. Czemuż to burzą się narody, A ludy myślą o próżnych rzeczach?
2. Powstają królowie ziemscy I książęta zmawiają się społem Przeciw Panu i Pomazańcowi jego:
3. Zerwijmy ich więzy I zrzućmy z siebie ich pęta!"
Psalm 2

Jakiś czas temu byłem świadkiem kampanii przeciw istnieniu Boga. Slogany na różnego rodzaju środkach transportu oznajmiały " Bóg prawdopodobnie nie istnieje więc ciesz się życiem". Zerwanie więzów z Jezusem Chrystusem oznacza życie bez Jego obecności, czyli odrzucenie wszelkiej szlachetności i moralności. Czy chciałbyś mieszkać w takim kraju? Coraz częściej słyszymy o różnego typu organizacjach, które starają się usilnie udowodnić nieistnienie Boga. Ludzkość stara wmówić sobie ,że nikt jej nie rozliczy za przestępstwa jakie popełniła przeciwko Bogu jak i ludziom. Nie jest to nic nowego. 2000 lat temu także próbowano ograbić Jezusa z Jego boskości. Ludziom nie podobało się to co mówił, ponieważ kolidowało to z ich nieczystym sumieniem. Większość niestety chce Boga, który jak najtaniej "sprzeda im zbawienie". Nie taki jest Stwórca świata, którego znamy z Biblii.

"4. Ten, który mieszka w niebie, śmieje się z nich, Pan im urąga.
5. Wtedy przemówi do nich w gniewie swoim I gwałtownością swoją przerazi ich:"
Psalm 2

Czy Stwórcę martwią takie slogany? Czy boi się o swoją reputację? Ludzie, którzy naśmiewają się z Niego są jak szprotka porywająca się na krążownik. Bóg naśmiewa się z nich z tym, że nie jest to śmiech przyjazny.

"6. Ja ustanowiłem króla mego na Syjonie, Świętej górze mojej."
Psalm 2

To On ustanowił Jezusa jako Króla i nikt nie ma prawa się temu sprzeciwić. Zaprzeczenie temu jest równe z urąganiem samemu Stwórcy i ci, którzy się przeciwstawią poniosą karę.

"7. Ogłoszę zarządzenie Pana: Rzekł do mnie: Synem moim jesteś, Dziś cię zrodziłem.
8. Proś mnie, a dam ci narody w dziedzictwo I krańce świata w posiadanie.
9. Rozgromisz je berłem żelaznym, Roztłuczesz jak naczynie gliniane.
Psalm 2

Ponowne nadejście Chrystusa jest jednoznaczne z Jego panowaniem oraz władzą absolutną, którą już otrzymał od swego Ojca, a o czym wkrótce wszyscy się przekonają.

"10. Bądźcie więc teraz rozsądni, królowie, Przyjmijcie przestrogę, sędziowie ziemi!
11. Służcie Panu z bojaźnią i weselcie się, Z drżeniem złóżcie mu hołd,"
Psalm 2

Wersy te są odezwą do polityków oraz ludzi posiadających władzę, aby szanowali Pana, gdyż wszyscy oni pewnego dnia staną przed nim na sądzie. Bóg nie ma względu na osobę. Królowie i żebracy będą sądzeni przez Niego według tego samego prawa. Warto więc składać mu hołd z szacunkiem i oddaniem nie zważając na swoje wysokie pochodzenie.

"12. Aby się nie rozgniewał i abyście nie zgubili drogi, Bo łatwo płonie gniewem. Szczęśliwi wszyscy, którzy mu ufają!"
Psalm 2

Bycie człowiekiem posiadającym władzę może mieć swoje dobre strony ,ale tylko Bóg potrafi dać prawdziwe szczęście. Ci, którzy ufają Panu je otrzymają i nie ważne czy są królami czy żebrakami. 

Psalm 3

"1. Psalm Dawida, gdy uciekał przed synem swoim Absalomem.
2. Panie, jak liczni są wrogowie moi, Jak wielu powstaje przeciwko mnie!"
Psalm 3

Psalm 3 to pieśń o nagłych problemach nadchodzących z wewnątrz, czyli od rodziny, przyjaciół oraz innych bliskich nam osób, a także członków kościoła, którzy według Jezusa Chrystusa są naszą rodziną. Czasem może się zdarzyć, że osoby, którym ufamy obrócą się przeciw nam. W przypadku Dawida był to jego syn Absalom, który zapragnął władzy królewskiej ,dla której był zdolny zabić ojca. Dawid rozpieszczał Absaloma i co się z tym wiąże nie wychowywał go według wskazówek podanych przez jego umiłowanego Boga. W przypadku Jezusa był to Judasz Iskariot, który cały czas był z Jezusem oraz był naocznym świadkiem cudów, które uczynił oraz słuchaczem Jego nauk.

"3. Wielu mówi o mnie: Nie ma dla niego ratunku u Boga. Sela."
Psalm 3

W ciężkiej sytuacji nie szukaj rady u niewierzących ,ale zwróć się bezpośrednio do Boga. Ludzie świata ( jak Biblia określa niewierzących ) nie są w stanie zrozumieć tego, że Bóg jest żywy i wybawia oraz odpowiada tym, którzy go kochają.

"4. Ale Ty, Panie, jesteś tarczą moją, chwałą moją, I Ty podnosisz głowę moją.
5. Głosem moim wołam do Pana, A On odpowiada mi z świętej góry swojej. Sela."
Psalm 3

Dawid to rozumiał i wiedział skąd pochodzi pomoc i wszelkie błogosławieństwo. Jego Bóg to jego tarcza, co często powtarza. Bóg, którym można się osłonić w każdej trudnej sytuacji oraz Bóg, który podnosi głowę czyli wzmacnia w sytuacjach w których każda inna osoba poddałaby się. Nie jest to filozoficzny koncept, ale niesamowita istota, która naprawdę odpowiada.

"6. Położyłem się i zasnąłem; Obudziłem się, bo Pan mnie wspiera.
7. Nie boję się dziesiątków tysięcy ludu, Które zewsząd na mnie nastają."
Psalm 3

Pomimo trudności jakie napotkały Dawida ,nie tylko nie załamał się ,ale można powiedzieć, że miał pokój w sercu, który to pozwalał mu zasnąć, a podczas snu żaden z jego licznych wrogów nie pozbawił go życia. Sam Bóg stał na jego straży. Podobnie jest w naszym życiu. Pomimo problemów nie powinniśmy tracić nadziei, a zamiast trosk powinniśmy radować się zbawieniem, które otrzymaliśmy oraz tym, że sam Bóg zatroszczy się o nasze sprawy. Dla Niego nie ma różnicy czy jest to coś poważnego, czy też drobna choroba. Możemy więc spać spokojnie oraz budzić się radośnie chwaląc Jego Imię. 

"8. Powstań, Panie! Ocal mnie, Boże mój! Wszak Ty uderzyłeś w szczękę wszystkich wrogów moich, Połamałeś zęby bezbożnych."
Psalm 3

Połamane zęby bezbożnych to rozwiązany przez Pana problem. Każdy nowy problem to początek świadectwa. 

"9. U Pana jest zbawienie. Nad ludem twoim jest błogosławieństwo twoje. Sela."
Psalm 3

Nigdy nie zapominaj kto jest twoim Panem i że to Jego błogosławieństwo jest nad tymi, którzy się Mu podobają. Czasami trzeba poczekać ,aby się o tym w pełni przekonać. 

Psalm 4

"1. Przewodnikowi chóru, z grą na strunach. Psalm Dawidowy.
2. Odpowiedz na wołanie moje, Sprawiedliwy Boże mój! W ucisku ulżyłeś mi. Zmiłuj się nade mną I wysłuchaj modlitwę moją!"
Psalm 4

Psalm 4 to modlitwa Dawida o wyzwolenie od oszczerców. Psalmista dobrze wie, gdzie szukać pomocy, którą to już nie raz otrzymał. Bóg, który kiedyś ulżył mu w ucisku dzisiaj słucha jego prośby o wyzwolenie od fałszywych oskarżeń.

"3. Ludzie, dopókiż lżona będzie cześć moja? Dokąd miłować będziecie próżność i szukać kłamstwa? Sela."
Psalm 4

Jak długo jeszcze ma to trwać? Ile jeszcze czasu muszę to znosić? Dawid w rozpaczy błaga Boga o szybkie rozpatrzenie sprawy. Na pewno nie raz zetknąłeś się z sytuacją w której nie byłeś w stanie nic zrobić, a jedyne co mogłeś zrobić to czekać. Bóg zna nasze problemy i nie zwleka z pomocą z tym, że czasem musimy uzbroić się w cierpliwość.

"4. Wiedzcie, że cudownie okazał mi Pan łaskę, Że Pan słyszy, gdy do niego wołam.
5. Drżyjcie i nie grzeszcie! Rozmyślajcie w sercu swym na łożu i milczcie! Sela.
6. Składajcie sprawiedliwe ofiary i ufajcie Panu."
Psalm 4

Psalmista ostrzega wrogów aby się opamiętali, ponieważ jego Bóg jest wszechmocny i sprawiedliwy oraz nienawidzi On jakiejkolwiek formy fałszu i kara tych, którzy postępują niegodziwie. Dawid nawołuje do traktowania Boga Izraela poważnie, do rozważania swoich czynów i do rachunku sumienia. W przeciwnym razie ich ofiary zostaną odrzucone i co się z tym wiąże nastąpi utrata błogosławieństw.

"7. Wielu mówi: Kto ukaże nam dobro? Wznieś nad nim światło oblicza swego, Panie!"
Psalm 4

Modli się on także o wątpiących w siłę Pana, aby byli w stanie poczuć Jego moc, oraz poznać jak szczęśliwym są narodem. Bóg, którego mają to prawdziwa moc, która jest w stanie zmienić ich złą sytuację.

"8. Wlałeś w serce me większą radość, Niż kiedy się ma obfitość zboża i wina."
Psalm 4

W przeciwieństwie do owych ludzi Dawid zaufał Panu z całego serca, w wyniku czego pomimo ciężkiej sytuacji o którą się modli, czuje radość i pokój, który warty jest więcej aniżeli jakiekolwiek dobra materialne. Problemy zawsze będą, a od nas zależy jak do nich podejdziemy. Czy będziemy rozpaczać, czy też oddamy je Bogu.

"9. Spokojnie się ułożę i zasnę, Bo Ty sam, Panie, sprawiasz, że bezpiecznie mieszkam."
Psalm 4

Koniec Psalmu jest zupełnie inny od jego początku. Na początku mamy rozpacz ,na końcu radość i pokój spowodowane modlitwą. Wygląda na to, ze sytuacja wcale się nie wyklarowała lecz psalmista zrozumiał, że wcale nie musi się wyklarować, ponieważ jest ktoś, kto o wszystko dba, kto ma wszystko pod kontrolą i kto chce aby Mu zaufano.

Psalm 5

"1. Przewodnikowi chóru, z grą na fletach. Psalm Dawidowy.
2. Usłysz, Panie, słowa moje, Przejmij się westchnieniem moim,
3. Zważ na głos błagania mego, Królu mój i Boże mój, bo modlę się do ciebie."
Psalm 5

Pieśń owa to prośba o ulżenie w trudnych sytuacjach życiowych związanych z brakiem wiary u Izraela. Dawid otoczony był ludźmi o nieszczerym sercu, którzy nie traktowali Boga poważnie.

"4. Panie, od rana racz słuchać głosu mojego; Rano przedkładam ci ofiarę i wyczekuję"
Psalm 5

Modlitwa jego była regularna co przypomina nam o tym, aby podobnie jak on modlić się regularnie w celu wzmocnienia naszego związku ze Stwórcą. Jeżeli chcielibyśmy zawiązać przyjaźń z kimkolwiek, powinniśmy zainwestować w to czas. Podobnie jest w związku człowieka z Bogiem. Regularna modlitwa to dobry początek przyjaźni.

"5. Albowiem Ty nie jesteś Bogiem, który chce niegodziwości, Zły nie może z tobą przebywać.
6. Nie ostoją się chełpliwi przed oczyma twymi, Nienawidzisz wszystkich czyniących nieprawość.
7. Zgubisz kłamców, Zbrodniarzami i obłudnikami brzydzi się Pan."
Psalm 5

Bóg Biblii jest sprawiedliwy i nie interesują Go wielcy tego świata, którzy mogą pysznić się przed ludźmi, oraz co często za tym idzie, nadużywać swojej pozycji. Psalm ponownie informuje nas o tym, co zdaje się być jednym z głównych przesłań większości Psalmów czyli "Bogu podoba się czyste serce". Jeżeli chcesz wyznawać Wszechmocnego Stwórcę wszechświata oczyść się z wszelkiego brudu wewnętrznego przez który jesteś od Niego odseparowany. W Nowym Testamencie staje się to możliwe dzięki wylaniu Ducha Świętego.

"8. Lecz ja dzięki obfitości łaski twojej wejdę do domu twego, Skłonię się ku świętemu przybytkowi twemu w bojaźni przed tobą."
Psalm 5

Bóg chcę od nas szacunku do jego postanowień i przykazań. Chce, abyśmy zrozumieli, że jest poważny i że to co mówi jest nieodwołalne ,a my powinniśmy tego z szacunkiem wysłuchać...

"9. Panie, prowadź mnie według sprawiedliwości swojej, Ze względu na wrogów moich Wyrównaj przede mną drogę twoją!"
Psalm 5

...dlatego też Dawid prosi Pana o prowadzenie go według Jego przykazań, co nigdy nie było oraz nie jest łatwe. Podobnie jak on my często podejmujemy decyzje, które potrzebują rady od samego Pana. Bóg chętnie udziela mądrości tym, którzy o nią proszą, a w wyniku której potrafimy zadecydować co jest dobre a co nie. Często musimy wybrać pomiędzy tym co łatwe a tym co prawidłowe. W wyniku tego właśnie przewodnictwa nasze drogi będą proste, czyli nie będziemy uwikłani w różnego typu problemy, w które uwikłani zostają ludzie świata jak i wrogowie Ewangelii.

"10. Nie ma bowiem w ustach ich szczerości, Wnętrze ich, to zguba! Otwartym grobem jest gardło ich! Językiem swym schlebiają.
11. Ukarz ich, Boże, Niech padną przez własne knowania. Z powodu licznych przestępstw odtrąć ich, Gdyż zbuntowali się przeciwko tobie."
Psalm 5

Dawid otoczony był przez nieszczerych poddanych, którzy sprawiali pozory przychylności, będąc jednak wrogami. Autor psalmu dobrze o tym wiedział, ponieważ Bóg dał mu mądrość dzięki której był w stanie odróżnić sojuszników od wrogów. Każda osoba, która odrzucała Boga była dla Dawida bezwartościowa. To podpowiada nam jedno z kryteriów jakim możemy spoglądać na ludzi, nie zapominając jednak o miłości do nich, jak i że dzięki znajomości z nami zawsze mogą się nawrócić.

"12. Lecz rozradują się wszyscy, którzy tobie ufają, Będą się głośno weselić na wieki; Ty będziesz ich osłaniać, a ci, którzy miłują imię twoje, będą się radować tobą.
13. Bo Ty, Panie, błogosławisz sprawiedliwego, Osłaniasz go życzliwością jakby tarczą."
Psalm 5

Ponownie przepis na szczęście. Szczęście wywodzące się wprost ze świadomości należenia do Boga, który nas miłuje i ochrania oraz czyni że ludzie, których serce skłania się ku dobru widząc nasze nienaganne życie stają się nam życzliwi.

Psalm 6

"1. Przewodnikowi chóru, z grą na strunach, na oktawę. Psalm Dawidowy.
2. Panie, nie karć mnie w gniewie swoim I w zapalczywości swojej nie karz mnie!
3. Zmiłuj się nade mną, Panie, bom jest słaby; Uzdrów mnie, Panie, bo strwożyły się kości moje!"
Psalm 6

Początek owego utworu to prośba o przebaczenie. Zamiast udawać, że nic się nie stało Dawid przyznaje się do grzechu i prosi Pana o uleczenie, aby już nie grzeszyć. W Starym Testamencie kara za grzechy następowała często zaraz po ich popełnieniu. W Nowym Testamencie sprawy mają się nieco inaczej. Karą za popełniane regularnie poważne grzechy może być utracenie bezcennego zbawienia.

"4. I dusza moja bardzo się zatrwożyła. A Ty, Panie, jak długo...?
5. Odwróć się, Panie, ratuj duszę moją, Zbaw mnie przez łaskę swoją!"
Psalm 6

Zatrwożony psalmista pyta Boga jak długo będzie się na niego gniewał. Uczucie rozłąki z Panem, który jest źródłem wszelkich błogosławieństw jest dla niego nie do wytrzymania. Twarz Boga zdaje się być od niego odwrócona, co sprawia mu ból oraz napawa strachem.

"6. Bo po śmierci nie pamięta się o tobie, A w krainie umarłych któż cię wysławiać będzie?"
Psalm 6

Dawid stara się przekonać Pana, że gdyby teraz umarł, co przed jego występkiem nie zdawało się stanowić jakiegokolwiek problemu nagle jednak zaczęło zdawać się realne, nie miałby Bóg z niego pożytku. Według Biblii kraina umarłych to miejsce, gdzie wszystkie dusze są w pewnego rodzaju śnie i co się z tym wiąże nie posiadają świadomości. Dawid oczywiście nie ma ochoty odwiedzać tego miejsca z którego jak dobrze wie nie ma powrotu.

"7. Zmęczyłem się wzdychaniem moim, Każdej nocy zraszam posłanie moje, Łzami oblewam łoże moje."
Psalm 6

Jego modlitwa jest szczera jak i pełna bólu. Tego właśnie Bóg od nas oczekuje w przypadku jakichkolwiek przewinień. Najgorsze co możemy zrobić to udawać, że nic się nie stało. Pan jest Bogiem i takiego też oczekuje od nas podejścia. Nie powinniśmy traktować naszej wiary lekkomyślnie. Fakt, że Bóg jest niewidzialny nie oznacza, że jest nieobecny. Fragment ten mówi o emocjonalnym zaangażowaniu człowieka w sprawy wiary.

"8. Zamroczyło się zgryzotą oko moje, Postarzało się z powodu wszystkich wrogów moich."
Psalm 6

Wygląda na to, że Bóg odwrócił swoje oblicze od Dawida na dość długo. Podczas owego okresu słabości władcy jego wrogowie postanowili dołożyć królowi cierpień wiedząc, że bez swojego potężnego Boga jest bezbronny. W czasach Starego Testamentu atak ze strony wrogów był częstą karą za grzechy.

"9. Odstąpcie ode mnie wszyscy czyniący nieprawość, Gdyż Pan usłyszał głos płaczu mojego.
10. Wysłuchał Pan błaganie moje, Przyjął Pan modlitwę moją.
11. Bardzo się zawstydzą i zatrwożą wszyscy wrogowie moi! Zawrócą i zawstydzą się w tej chwili!"
Psalm 6

Pomimo owych trudności Dawid dobrze wiedział, że Bóg nie gniewa się wiecznie i że w końcu usłyszy jego wołanie. Ostrzega więc wrogów przed tą właśnie chwilą. Uważajcie, ponieważ Pan w końcu mnie wysłucha, a wtedy nie ujdzie to wam na sucho! To może stać się szybciej niż myślicie!

Psalm 7

"1. Pieśń Dawida, którą zaśpiewał Panu z powodu Kusza z Beniamina.
2. Panie, Boże mój, u ciebie szukam schronienia, Wybaw mnie od wszystkich prześladowców moich i ocal mnie,
3. By któryś jak lew nie rozdarł mnie... Rozdziera, a nie ma wybawcy..."
Psalm 7

Często na naszej drodze spotykamy wrogów wielokroć mocniejszych aniżeli my sami. Myśląc logicznie nasze szanse mogą być znikome. Dawid porównuje to do sytuacji napotkania lwa. Nikt nie chciałby się z nim spotkać w jego naturalnym środowisku. Na szczęście nasz Bóg nie polega na ludzkiej logice i co niełatwe, wymaga od nas abyśmy także na niej nie polegali. W Nowym Testamencie lew symbolizuje szatana, który pomimo potężnej mocy na świecie nie jest w stanie nawet dotknąć wierzących, ponieważ chronieni są oni przez Ducha Świętego, którym to są zapieczętowani. Należało by także dodać, że podobnie jak i Jezus, Jego uczniowie mają moc nad wszelkimi mocami. Dostając Ducha Świętego nie musisz się bać "lwa" ponieważ to lew boi się ciebie.

"4. Panie, Boże mój! Jeśli to uczyniłem, Jeśli jest bezprawie na dłoniach moich,
5. Jeśli odpłacałem złem temu, który żyje ze mną w pokoju, I ograbiłem tego, który mnie gnębił bez powodu,
6. Niech mnie ściga i pochwyci nieprzyjaciel I wdepcze w ziemię życie moje, A cześć moją w proch obali! Sela."
Psalm 7

Dawid zapewnia Boga o swojej niewinności gdyż wie, że w przeciwnym razie nie mógłby śmiało przed nim stanąć. Bóg wysłuchuje ludzi o czystym sercu, którzy traktują Jego Słowo z należną mu powagą.

"7. Powstań, Panie, w gniewie swym, Podnieś się przeciwko zaciekłości gnębicieli moich. Czuwaj, Boże mój, Ty zarządziłeś sąd!"
Psalm 7

Zaciekłość wrogów może wydawać się niemożliwa do zniesienia, gdy zaczniemy myśleć logicznie. Dawid jednak wie do kogo i o co się modlić.

"8. Rzesza ludów niech cię otoczy, A Ty siądź ponad nią na wysokości.
9. Pan sądzić będzie ludy. Mnie zaś sądź, Panie, Według sprawiedliwości mojej I według niewinności mojej."
Psalm 7

Przyjdzie taki czas, że każdy stanie przed Panem zdając sprawozdanie z tego co uczynił podczas swojego życia. Warto więc o tym pamiętać i czynić dobrze. Ludzie miłujący Boga otrzymają od Niego pochwałę, podczas gdy ci, którzy Go świadomie odrzucili, będą sądzeni.

"10. Niechże skończy się zło bezbożnych! Utwierdź sprawiedliwego, Który badasz serca i nerki, Boże sprawiedliwy."
Psalm 7

Źli prędzej czy później zostaną usunięci przez Pana. Bóg wszystko widzi i bada serca czyli zamysły ludzi. Nerki w Starym Testamencie symbolizują czystość, która jest niezbędnym elementem w komunikacji z Bogiem.

"11. Tarczą moją jest Bóg, Wybawiciel tych, którzy są prawego serca."
Psalm 7

Bóg, który jest tarczą czyli ochroną oraz wymienione powyżej prawe serce to jedne ze stałych motywów Psalmów.

"12. Bóg jest sędzią sprawiedliwym I Bogiem karcącym każdego dnia."
Psalm 7

Bóg karci regularnie swych wiernych nie dlatego, że jest okrutny, gdyż taki nie jest. Karci swój lud jak ojciec, który kara swe dziecko, aby się czegoś nauczyło lub oduczyło. W przyszłości będzie to owocowało mądrym potomstwem. Bez karcenia nie ma nauki, a bez nauki nie będziemy wiedzieć jak można porozumieć się z Panem.

"13. Jeśli się nie nawróci, miecz swój naostrzy,
14. Napnie łuk swój i przygotuje go. A przygotował sobie broń śmiertelną,"
Psalm 7

Ci, którzy jednak odrzucają i nie są przygotowani na rady Boga, skazani są na Jego gniew, w wyniku którego mogą zginąć fizycznie oraz duchowo.

"15. Ognistymi czyni strzały swoje. Oto poczyna nieprawość, Jest brzemienny niedolą,
16. A rodzi kłamstwo. Wykopał dół i wydrążył go;17. Ale sam wpadł w jamę, którą wykopał. Wróci przemoc na głowę jego, 
18. A gwałt spadnie na ciemię jego. Sławić będę Pana według sprawiedliwości jego I opiewać będę imię Pana Najwyższego."
Psalm 7

Pan sprawi, że wszelkie działania przeciwko Jego wiernym nie powiodą się. Źli wpadną w przysłowiowy wykopany przez siebie dołek. Nawet powyżej wspomniany szatan nie zdawał sobie sprawy ze znaczenia ofiary Jezusa Chrystusa. Doprowadzając do Jego śmierci myślał, że zwyciężył nie zdając sobie sprawy z tego, że dzięki owej ofierze Chrystus stał się zwycięzcą oraz dzięki swemu posłuszeństwu otrzymał od Boga władzę nad wszystkim - także szatanem.

Psalm 8

"1. Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Tłoczący wino".Psalm Dawidowy.
2. Panie, władco nasz, jak wspaniałe jest imię twoje na całej ziemi!Ty, któryś wyniósł majestat swój na niebiosa."
Psalm 8

Majestat Boga wyniesiony na niebiosa to Jego wszechobecne istnienie we wszystkim co widzimy. Świat naokoło nas świadczy o istnieniu Boga, trzeba tylko odpowiednio nań spojrzeć. Odcisnął On swój znak "pieczęć stwórcy i projektanta wszystkiego" na wszystkim co stworzył. Wystarczy spojrzeć na zwykły liść aby zauważyć genialną strukturę, która sama z siebie nie mogła by powstać.

"3. Z ust dzieci i niemowląt ugruntowałeś moc na przekór nieprzyjaciołom swoim, Aby poskromić wroga i mściciela."
Psalm 8

Jezus powiedział, że aby zbliżyć się do Boga trzeba być jak dziecko. Bóg nie potrzebuje ważnych osobistości aby wykonać swój plan. On chce ludzi o czystym sercu i podejściu jak dzieci, które wierzą, że ich ojciec wszystko potrafi. On także nie potrzebuje filozofów ani wielkich myślicieli, aby przekazali nauki Ewangelii, w której nie chodzi o to jak wykształconą jesteś osobą. Duch Święty daje słowa, które trafiają prosto do serca tych, którzy szukają Boga z całego serca.

"4. Gdy oglądam niebo twoje, dzieło palców twoich,Księżyc i gwiazdy, które Ty ustanowiłeś:
5. Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz,Lub syn człowieczy, że go nawiedzasz?"
Psalm 8

Bóg stworzył wszystko dookoła nas. Wszystko co widać i to co niewidoczne. Patrząc na niebo można zauważyć małą cząstkę chwały Pana, ogrom Jego stworzenia, którym jest wszechświat. Porównując to do istot ludzkich zaczynamy zdawać sobie sprawę z tego, jak znikomi jesteśmy w porównaniu z wszechświatem. Lecz pomimo tego Bóg upodobał nas sobie jako swoich podopiecznych i dla nas stworzył Ziemię, aby była nam mieszkaniem.

"6. Uczyniłeś go niewiele mniejszym od Boga, Chwałą i dostojeństwem uwieńczyłeś go."
Psalm 8

Człowiek otrzymał od Pana umysł przewyższający wszelkie otaczające go stworzenia, przez co mógł sobie przygotować planetę do zamieszkania według swoich potrzeb. Bóg stworzył Ziemię, lecz człowiek otrzymał mądrość co z nią zrobić.

"7. Dałeś mu panowanie nad dziełami rąk swoich,Wszystko złożyłeś pod stopy jego:
8. Owce i wszelkie bydło,Nadto zwierzęta polne,
9. Ptactwo niebieskie i ryby morskie,Cokolwiek ciągnie szlakami mórz."
Psalm 8

Człowiek dostał pod panowanie nie tylko planetę ale także zwierzęta ją zamieszkujące. Bóg naprawdę przygotował nam wygodne mieszkanie...

"10. Panie, Władco nasz, jak wspaniałe jest imię twoje na całej ziemi!"
Psalm 8

... wszędzie oznaczone "stworzone przez Boga". Za to też należy Mu się chwała. Jeżeli ktoś nie jest w stanie tego dostrzec to tylko dlatego, że nie chce. 

Psalm 9

"1. Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Umieraj za syna". Psalm Dawidowy.
2. Będę cię wysławiał, Panie, całym sercem swoim, Będę opowiadał wszystkim cuda twoje,"
Psalm 9

Opowiadanie świadectw, czyli mówienie ludziom o wielkich rzeczach jakich Pan dokonał w naszym życiu, jest zdecydowanie częścią chwalenia Pana. Niech każdy wie czego dokonał nasz Bóg i jaką w Jego imię dysponujemy mocą.

"3. Będę się weselił i radował w tobie, Będę opiewał imię twoje, Najwyższy!"
Psalm 9

Weselenie się w Panu i w wyniku tego śpiewanie to także jeden ze sposobów w jaki możemy oddawać Mu cześć. Samoumęczanie się ani śmiertelna powaga podczas wychwalania Go nie jest konceptem Biblijnym. Bóg chce aby jego naród był narodem szczęśliwym i pełnym życia, którego to źródłem jest On sam.

"4. Bo cofnęli się nieprzyjaciele moi, Potknęli się i poginęli przed obliczem twoim,
5. Gdyż Ty wydałeś wyrok i sąd korzystny dla mnie, Zasiadłeś na tronie sędziego sprawiedliwego."
Psalm 9

Jest tylko jedna istota, która może nam pomóc w naszych często nie łatwych problemach. Przed Jego obliczem może stać tylko sprawiedliwy, czyli człowiek wiary, a każda inna osoba nieważne jak potężna, nie będzie w stanie tego dokonać w wyniku czego nie będzie miała wsparcia od Najwyższego i nie zwycięży sprawiedliwych, gdyż to oni będą wspierani.

"6. Zgromiłeś narody, zgubiłeś bezbożnych, Imię ich wymazałeś na wieki wieków.
7. Klęskę ponieśli nieprzyjaciele. Nigdy nie podniosą się z ruin... Miasta zburzyłeś, pamięć ich zaginęła..."
Psalm 9

Kiedyś nieopodal mojego domu ktoś napisał na murze " Bóg nie żyje " podpisane - Jasiek. Za jakiś czas ktoś dopisał do owego hasła następną linijkę " Jasiek nie żyje " podpisane - Bóg. Śmieszne i smutne zarazem jest to, jak czasem napotykamy zagorzałych ateistów, którzy za wszelką cenę starają się udowodnić, że Bóg nie istnieje. Dlaczego im tak na tym zależy, że wkładają w to tyle wysiłku? Zapewne starają się usilnie przekonać samych siebie, że nie ma nad nimi żadnej wyższej siły, która kiedyś ich za wszystko rozliczy. Owe zjawisko nie jest niczym nowym i istniało zawsze, a Bóg zawsze ludzi za to rozliczał. Miasta takie jak Sodoma, Gomora, Petra, Tyr zniknęły jak Biblia podaje za swoją bezbożność z map świata, aby już nigdy ponownie się nie pojawić.

"8. Lecz Pan trwa na wieki, Ustawia na sąd tron swój.
9. Sądzić będzie świat sprawiedliwie, Bezstronnie osądzać ludy."
Psalm 9

Bóg zawsze istniał i zawsze będzie istniał - jest to jeden z biblijnych niepodważalnych faktów. Podobnie jak faktem jest, że wszyscy ludzie kiedyś staną przed Nim na sądzie a sąd Jego będzie bezstronny, czyli nie będzie On zwracał uwagi na to kto jest królem a kto poddanym, każdego oceni według jego uczynków oraz motywacji, które nim kierowały.

"10. Pan stanie się schronieniem uciśnionemu, Schronieniem w czasie niedoli.
11. Ufać będą tobie ci, którzy znają imię twoje, Bo nie opuszczasz, Panie, tych, którzy cię szukają."
Psalm 9

Pan jako schronienie lub tarcza to częste motywy Psalmów. Bóg broni tych, którzy się mu podobają i chętnie pokazuje prawidłową drogę do Siebie tym, którzy Go szczerze szukają. Nigdy nikogo nie opuszcza ani nie porzuca.

"12. Śpiewajcie Panu, który mieszka na Syjonie, Opowiadajcie pośród ludów dzieła jego!"
Psalm 9

Ponownie psalmista zachęca do składania pośród różnych narodów świadectw o Bogu, który w przeciwieństwie do bożków odpowiada.

"13. Bo mściciel krwi pamiętał o nich, Nie zapomniał wołania ubogich."
Psalm 9

Ponownie mamy tu Boga, który dba o swoich wiernych i odpowiada na ich modlitwy...

"14. Zmiłuj się nade mną, Panie, Spojrzyj na utrapienie moje Spowodowane przez tych, którzy mnie nienawidzą! Ty, który mnie podnosisz z bram śmierci,"
Psalm 9

...Boga miłosiernego, gotowego na pomoc w każdej sytuacji, podnoszącego oraz dającego siłę upadającym na duchu oraz zgnębionych przez trudne i niebezpieczne sytuacje.

"15. Abym głosił wszelką chwałę twoją w bramach córki Syjonu, Radować się będę wybawieniem twoim."
Psalm 9

Pomimo trudności zawsze musimy Go chwalić i nie dać się wciągnąć w negatywne myślenie, które na pewno nic nie pomoże, a nawet może zaszkodzić. Bóg nie lubi jak wątpimy w Jego moc. Każdy nowy problem to w przyszłości nasze świadectwo, ponieważ Pan obiecał nam pomoc.

"16. Pogrążyły się narody w dole, który wykopały, W sieci, którą zastawiły, uwięzła noga ich.
17. Objawił się Pan, odbył sąd; W dziełach rąk swoich uwikłał się bezbożny. Sela."
Psalm 9

Ci, którzy zastawiają pułapkę na sprawiedliwych, sami w nią wpadną. Mogą być najmądrzejsi i najsprytniejsi, ale nic nie będzie im w stanie pomóc, jeżeli sam Bóg postanowił ich zgubić za próby ataków na Jego dzieci.

"18. Niech wrócą bezbożni do podziemi, Wszystkie narody, które zapominają Boga."
Psalm 9

Ci, którzy nie uznają Boga ani jego zasad i tak jak każdy umrą, z tym, że dla nich to będzie już koniec końców.

"19. Bo nie zawsze biedak będzie zapomniany; Nadzieja ubogich nie zginie na wieki."
Psalm 9

Czasami może się wydawać, że Pan zapomniał o jakiejś osobie lub też grupie ludzi. Może nawet Tobie się tak wydawać. Nieprawda - Bóg nie zapomina nawet o pojedynczych ptakach, więc tym bardziej nie zapomni o Tobie. Czasem trzeba uzbroić się w cierpliwość, ponieważ On robi wszystko w Swoim czasie, który najwyraźniej różni się od naszego.

"20. Powstań, Panie, by nie przemógł człowiek; Niech będą osądzone przed tobą narody!
21. Rzuć, Panie, postrach na nie, Niech widzą narody, że są tylko ludźmi. Sela.. "
Psalm 9

Ludzie, nawet ci najwięksi, są tylko istotami z krwi i kości i pomimo, iż obecnie jak i w historii możemy znaleźć wiele przykładów władców obwołujących się bogami nie zmieniło to ich naturalnego stanu. Cały czas są i byli ludźmi, którzy wkrótce umrą pozostawiając po sobie jedynie wspomnienia i kości.  Możesz być najmądrzejszy, najsilniejszy, najlepszy w tym co robisz, lecz niestety nic na ziemi nie trwa wiecznie. Za trzydzieści, pięćdziesiąt lub siedemdziesiąt lat może cię już tu nie być. Bez Ducha Świętego jesteś śmiertelną istotą, jesteś jedynie momentem w i tak krótkiej historii świata.

Psalm 10

"1. Czemu, o Panie, stoisz z daleka, Ukrywasz się w czasach niedoli?
2. Z powodu pychy bezbożnego trapi się ubogi. Niech uwikłają się w knowaniach, które obmyślili!
3. Bo pyszni się bezbożny zachcianką swoją, A chciwiec bluźni, znieważa Pana."
Psalm 10

Często zadajemy sobie pytanie "dlaczego jest tyle zła na świecie oraz dlaczego bezbożnym często powodzi się lepiej aniżeli ludziom prawym"?

"4. Bezbożny myśli w pysze swojej: Nie będzie dochodził... Nie ma Boga. Oto całe rozumowanie jego."
Psalm 10

Ludzie, których Bóg w ogóle nie obchodzi, nie chcący wcale wiedzieć jak i gdzie można Go spotkać, jak się z nim pojednać, zdają się rządzić sprawiedliwymi. Mówią po prostu "nie ma Boga" i z lenistwa nie starają się nawet spróbować dowiedzieć się czy istnieje szansa, że są w błędzie.

"5. Zabiegi jego w każdym czasie udają się, Sądy twoje nie obchodzą go, Wszystkimi przeciwnikami gardzi."
Psalm 10

Ludzie, którzy są sprytni i potrafią dobrze obracać gotówką oraz podejmują co wydawałoby się właściwe decyzje polityczne, które powodują, że nie muszą obawiać się swoich wrogów co prowadzi do życia w pozornym bezpieczeństwie.

"6. Mówi w sercu swoim: Nie zachwieję się, Nigdy nie spotka mnie nieszczęście."
Psalm 10

Są wręcz przekonani o bezpiecznym i obfitym życiu jakie na nich czeka.

"7. Przekleństwa pełne są usta jego, także fałszu i obłudy, Pod językiem jego jest krzywda i nieprawość."
Psalm 10

Są oni w swoich oczach bogami, którzy nie muszą się z nikim liczyć a decyzje, które podejmują mają na celu zniszczyć każdego, kto się im przeciwstawi.

"8. Czatuje za węgłem zagród, Skrycie zabija niewinnego; Oczy jego wypatrują nieszczęśnika."
Psalm 10

We wszystkim szuka zysku a jak gdzieś znajdzie możliwość zdobycia łatwych pieniędzy, wtedy knuje jak je wyciągnąć od tych, którzy nie potrafią się bronić. Wygląda na to, że jest to ktoś o wyższym statusie społecznym niż zwykli ludzie i używa tego do swoich nikczemnych planów.

"9. Czyha w kryjówce jak lew w gęstwinie, Czyha, aby porwać ubogiego. Porywa ubogiego, zarzucając sieć swoją.
10. Schyla się, przyczaja, I wpadają w szpony jego nieszczęśliwi."
Psalm 10

Przed lwem nie ma ratunku. Jak cię wytropi to już mu nie uciekniesz, ponieważ jest od ciebie dużo szybszy oraz silniejszy. Stając z nim oko w oko wiesz, że walka z nim nie ma sensu.

"11. Mówi w sercu swoim: Zapomniał Bóg, zakrył oblicze swoje... Nigdy nie będzie widział..."
Psalm 10

Dla nich Bóg to filozoficzny koncept lub wytwór ludzkiej wyobraźni. Bóg, który nic nie widzi oraz nic nie słyszy to jedyny koncept Stwórcy, jaki jest im znany, ponieważ nigdy się wystarczająco nie wysilili aby poznać prawdziwego Boga, który wszystko widzi i słyszy.

"12. Powstań, Panie! Boże, podnieś rękę swoją, Nie zapominaj ubogich!
13. Dlaczego bezbożny ma urągać Bogu, Mówić w sercu swoim: Nie będziesz dochodził."
Psalm 10

Wierny prosi Boga o ochronę przed tego typu osobami, przed którymi tylko sam Pan może go ochronić. Zła postawa wobec Wszechmocnego może się rozprzestrzenić, a w wyniku braku kary ludzie mogą zacząć naśladować takie zachowanie.

"14. Ty zaś widzisz, bo patrzysz na trud i utrapienie, Aby to ująć w ręce swoje. Na tobie polega nieszczęśliwy, Tyś pomocą sierocie."
Psalm 10

Psalmista zauważa to co jest częstym motywem Psalmów czyli opiekę Boga nad wszystkimi bezbronnymi oraz nad jego wiernymi. Przez jakiś czas sprawy mogą wyglądać nieciekawie i czasem nawet zaczynamy wątpić, czy aby na pewno Bóg wyzwoli nas z opresji.

"15. Złam ramię bezbożnego i złoczyńcy! Dochodź niegodziwości jego, aby jej nie było!
16. Pan jest królem na wieki wieków; Z ziemi jego znikną poganie."
Psalm 10

Są to jednak myśli nie pochodzące od Ducha lecz od ciała, które zawsze będzie przeciwne Duchowi. Bóg ma plan i go wykona. Nikt nie może Mu przeszkodzić ponieważ On jest Bogiem i jak Sam o Sobie powiedział, jest Bogiem wszechmocnym czyli po prostu mogącym wszystko.

"17. Westchnień biedaków wysłuchujesz, Panie; Utwierdzasz ich serca, nastawiasz uważnie ucha swego,"
Psalm 10

Bóg Biblii jest bogiem, który odpowiada na nasze modlitwy. Odpowiedź jego jest wspaniała i szczegółowa o czym świadczy to, że nastawia On uważnie ucha. Interesują Go wszystkie szczegóły twojego życia ponieważ cię kocha i zależy Mu abyś był szczęśliwy.

"18. Aby bronić prawa sieroty i uciśnionego, By człowiek z ziemi wzięty nie wzbudzał już postrachu."
Psalm 10

Jeżeli Bóg nas broni - nie musimy się nikogo obawiać, nieważne jak potężny jest nasz przeciwnik. Może on być silny jak lew, ale ty masz Boga jako tarczę na której lew może połamać sobie zęby. 

Psalm 11

"1. Przewodnikowi chóru. Dawidowy. Zaufałem Panu: Jakże możecie mówić do mnie: Ulatuj jak ptak w góry!"
Psalm 11

Kiedy zdecydujesz się w jakiejś sprawie zaufać Panu, zaufaj Mu z całego serca i nie polegaj na radach ludzi tego świata. Czasami znajdujemy się w sytuacji, w której gdyby pomyśleć logicznie nie mielibyśmy szans. Logika jest wrogiem wiary, ponieważ Bóg w którego wierzymy nie myśli w taki sposób. Dla niego wszystko jest możliwe i sam wymaga od nas, abyśmy Go właśnie takim postrzegali, abyśmy byli jak małe dzieci, które są przekonane, że ich tato wszystko potrafi. Niewierzący nie są w stanie tego pojąć, dlatego ich rady nie zawsze należeć będą do najlepszych. 

"2. Bo oto bezbożni napinają łuk, Przykładają strzałę do cięciwy, Aby ukradkiem miotać ją na prawych."
Psalm 11

Strzały, które są ukradkiem celowane i miotane w wiernych to intrygi oraz podstępy, których autorami są ludzie nikczemni, którzy bardzo często zazdroszczą tym, których błogosławi Pan. W tym właśnie wersie mowa jest o osobach o niższej pozycji społecznej, które boją się otwarcie występować przeciwko wybrańcom Wszechmogącego, ponieważ nie można im nic zarzucić. Zdobywają się więc do podstępu nie zdając sobie sprawy, że działają przeciwko samemu Bogu.

"3. Kiedy będą zburzone podstawy, Cóż pocznie sprawiedliwy?"
Psalm 11

Gdyby Bóg nie istniał wierni mieliby problem, ponieważ nikczemni bardzo często są od nich sprytniejsi. Boga nie interesuje jak jesteś sprytny ani też jak inteligentny. To przecież On sam dał ci owe cechy. On chce, abyś Mu bezgranicznie ufał.

"4. Pan jest w swym świętym przybytku, Pan, którego tron w niebie; oczy jego widzą, Powieki jego badają ludzi.
5. Pan bada sprawiedliwego i bezbożnego, A nienawidzi tego, kto kocha bezprawie."
Psalm 11

Fantastyczna wiadomość dla wierzących! Bóg jest Wszechwiedzący jak i Wszechobecny, czyli widzi w tym samym czasie wszystko i wszystkich. Jednych to cieszy, innych smuci, a jeszcze inni uważają, że lepiej jest w Boga nie wierzyć. Aby ciągle nie czuć się źle - wolą postępować źle i żyć przeciwko swojej świadomości aniżeli poprawić się i żyć w zgodzie z Bogiem i ze sobą.

"6. Na bezbożnych zsyła deszcz rozżarzonych węgli i siarki, A wicher palący jest udziałem ich."
Psalm 11

Czy można żyć bez Boga? Jak najbardziej, z tym że wtedy musisz być świadomy tego, że ze wszystkim musisz sobie sam dawać radę. Wielu ludzi sądzi, że to żaden problem i tak sądzą do momentu, aż na przykład ciężko nie zachorują. Kiedy lekarze stwierdzą, że niestety nie mogą już pomóc, wtedy zauważamy jak mali oraz bezbronni jesteśmy. Deszcz rozżarzonych węgli i siarki to właśnie trudności, które niespodziewanie spadają na ludzi niszcząc doszczętnie ich życie. Wicher palący to przypadkowość i niepewność przyszłości - ciągłe martwienie się o przyszłość.

"7. Bo sprawiedliwy jest Pan, kocha sprawiedliwość, Prawi zobaczą oblicze jego."
Psalm 11

Wierni nie muszą się martwić o tego typu sytuacje, ponieważ stanowią oni część planu, który wybiega poza nasze życie oraz znaną nam rzeczywistość. Otrzymując Ducha Świętego stajesz się częścią owego planu i jesteś gotów, aby oglądać oblicze Boga.

Psalm 12

"1. Przewodnikowi chóru. Na oktawę. Psalm Dawidowy.
2. Wybaw, Panie, gdyż zabrakło pobożnych I nie ma już wiernych wśród ludzi.
3. Kłamliwie mówią jeden do drugiego pochlebstwa, Mówią nieszczerym sercem."
Psalm 12

Dawid żali się przed Panem z powodu braku wiernych. O ile łatwiejsze jest życie, gdy otaczają nas wierni, którzy mają wysokie standardy moralne i którzy to są szczerzy w swoim postępowaniu z bliźnimi. Ludzie, którzy otaczali Dawida niestety nie byli szczerzy. Z jednej strony mu pochlebiali chcąc się przypodobać, z drugiej natomiast obmawiali go naśmiewając się oraz kpiąc z niego...

"4. Niech Pan wytępi wszystkie wargi schlebiające, Język mówiący przechwałki!"
Psalm 12

...nie będąc świadomym, że kpiąc z wybrańca Bożego kpią sobie z samego Boga. Mówienie komplementów bliźnim jest jak najbardziej wskazane, lecz fałszywe schlebianie czyli chwalenie za coś czego nie uważamy za godne pochwały lub chwalenie dla korzyści jest dla Boga nie do przyjęcia...

"5. Oni mówią: Przez język nasz jesteśmy mocni, Wargi nasze są z nami: Któż panem naszym?"
Psalm 12

...podobnie jak i ludzie, którzy pysznią się przed innymi tym co mają lub też tym co posiadają także są dalecy od podobania się Panu. Ci, którzy uwierzyli w swoją wielkość i zapomnieli, że są tylko ludźmi, którzy lada moment mogą niespodziewanie szybko opuścić ten świat.

"6. Wobec ucisku ubogich, Wobec jęku biednych Teraz powstanę, mówi Pan, Zgotuję zbawienie temu, kto pragnie."
Psalm 12

Bóg mówi, że wszystko widzi i nie będzie bezczynny wobec ich oszustw, których to celem są bezbronni, którzy są najłatwiejszym łupem. Porywając się na biednych ponownie występują przeciwko samemu Panu. W ich własnych oczach ich sytuacja wygląda wspaniale - czują się wyjątkowo bezpieczni nie zdają sobie sprawy z tego jak potężnego przysporzyli sobie wroga.

"7. Słowa Pańskie są słowami czystymi, Srebrem przetopionym, odłączonym od ziemi, siedemkroć oczyszczonym."
Psalm 12

Bóg nie chce widzieć jakichkolwiek cech przypominających Mu o tego typu ludziach. Jego lud musi być jak Jego słowa - musi być czysty. Odłączony od ziemi oznacza ekskluzywność czyli brak jakichkolwiek powiązań z ciemnymi czynami ludzi tego świata. Oczyszczeni jak srebro co oznacza, że sam Bóg stopniowo ich oczyszcza pokazując i ucząc ich jak można mu się bardziej podobać. Biblijny proces oczyszczania srebra to podgrzewanie go do bardzo wysokiej temperatury w wyniku czego wytopiony zostaje żużel, który zanieczyszcza ową rudę. Proces ten jest powtarzany siedem razy. Za każdym razem srebro jest coraz czystsze a po siódmym razie otrzymujemy idealnie czystą rudę srebra. Jest to piękna reprezentacja sposobu w jaki Pan uczy swoich wiernych. Nie oczekuje On od nas natychmiastowej wiedzy duchowej, a uczy nas cierpliwie oczekując jedynie abyśmy trwali w Jego Słowie.

"8. Ty, Panie, będziesz ich strzegł! Zachowaj nas od tego rodu na wieki!"
Psalm 12

Oczyszczony naród ma dla Pana olbrzymią wartość przez co strzeże ich i dba o swą własność. Nie chce aby mieszał się on z bezbożnymi, gdyż dla niego jest to odwracanie procesu oczyszczania - czyste srebro, które dobrowolnie miesza się żużlem tracąc tym na wartości. Psalmista prosi Boga o zachowanie od tego typu sytuacji ponieważ przede wszystkim chce podobać się Bogu. Prosi on, aby zachować go z dala od złych na wieki, czyli aby Pan usunął ich z kraju ponieważ ...

"9. Bezbożni chodzą wokoło I podłość podnosi się wśród ludzi."
Psalm 12

...obecność nawet niewielu bezbożnych psuje dobre zwyczaje w całym kraju. Pokazują oni ludziom jak można żyć pozornie łatwiej omijając przykazania Wszechmogącego. Ludzie szybciej uczą się złych rozwiązań niż dobrych ,ponieważ prawie zawsze są one łatwiejsze na początku lecz później przynoszą opłakane efekty, które niestety nie zawsze można przewidzieć. 

Psalm 13

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
2. Dopókiż, Panie, będziesz mnie stale zapominał? Dopókiż zakrywać będziesz oblicze swoje przede mną?"
Psalm 13

Podobnie jak w Psalmie 4 Dawid rozpaczliwie dopytuje się Pana "jak długo jeszcze?". Psalm zaczyna się paniką króla, który to posądza Boga o to, że o nim zapomniał, nie myśląc o tym, że Bóg ma wszystko pod kontrolą. Często stajemy przed takim właśnie wyborem - spanikować lub zaufać Wszechmogącemu. Od nas zależy jakość życia jakie prowadzimy w Chrystusie. Bóg pisze w Biblii abyśmy się nieustannie radowali co Dawid zrozumie na końcu owego Psalmu. Czasami wybieramy umartwianie się, lecz powinniśmy być świadomi, że nigdy nie jest to Biblijne rozwiązanie. 

"3. Dopókiż mieć będę zmartwienie w duszy, A strapienie w sercu - codziennie? Dopókiż nieprzyjaciel mój będzie wynosił się nade mnie?"
Psalm 13

Psalmista pisze, że tak długo jak ów problem będzie istniał, nie zazna on spokoju. W panice zapomniał o Panu, który chroni go, ponieważ jest on Jego wiernym, przez co jest pod ciągłą opieką. 

"4. Wejrzyj! Wysłuchaj mnie, Panie, Boże mój! Rozjaśnij oczy moje, abym nie zasnął snem śmierci!
5. By nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go! By nie radowali się wrogowie moi, gdybym się zachwiał."
Psalm 13

Modlitwa o rozjaśnienie oczu czyli odświeżenie wizji Boga, który ma wszystko pod kontrolą, jest tu najlepszą opcją. W naszym życiu czasem podobnie się zachowujemy zapominając o obietnicach, jakie otrzymaliśmy wraz z otrzymaniem Ducha Świętego. Warto się wtedy pomodlić o rozjaśnienie naszej wizji, czyli o to, aby Wszechmocny rozgonił "czarne chmury" zbierające się nad nami, które przesłaniają nasze pozytywne myślenie i wiarę w tego samego Boga w którego wierzył Dawid.

"6. Ja bowiem ufam łasce twojej! Niech się raduje serce moje zbawieniem twoim! Będę śpiewał Panu, bo okazał mi dobroć."
Psalm 13

Oto właśnie efekt owej modlitwy. Psalm zaczyna się paniką a kończy radosnym chwaleniem Boga pomimo tego, iż nie wygląda na to, że sytuacja została rozwiązana. Dawid po modlitwie nagle zrozumiał, że już ma zwycięstwo po swojej stronie. Sam fakt, że ma prawdziwego Boga jako sojusznika, że to właśnie Bóg go wybrał i przeznaczył do pracy dla Niego, jest niesamowity i warty radowania się tym. Wszystko inne przestaje się liczyć w obecności łaski Wszechmogącego. Nie koncentruj się na problemie a zamiast tego chwal Boga, który wszystkim się zajmie. 

Psalm 14

"1. Przewodnikowi chóru. Dawidowy. Głupi rzekł w sercu swoim: Nie ma Boga! Są znieprawieni, popełniają ohydne czyny. Nie ma nikogo, kto by dobrze czynił.
Psalm 14

W słowniku na pewno znajdziemy inną definicję głupoty. Wygląda na to, że Bóg ma swoją definicję głupca i jest ona nadzwyczaj krótka i przejrzysta. Głupiec to po prostu człowiek, który nie wierzy w Boga. Taka osoba nie czuje się przed nikim odpowiedzialna za swoje czyny, przez co wydaję się jej, że może robić co chce (wygląda na to, że Dawid nie był zadowolony z otaczającego go towarzystwa) i nie będzie ponosiła z tego tytułu żadnych konsekwencji. Jest to oczywiście bardzo krótkowzroczne myślenie, które prowadzi donikąd.

"2. Pan spogląda z niebios na ludzi, aby zobaczyć, czy jest kto rozumny, który szuka Boga."
Psalm 14

Bóg wszystko widzi. Głupcy narażają się na Jego gniew, rozumni natomiast mogą być pewni, że Pan ich zauważy i wynagrodzi za ich szlachetność. Warto zwrócić uwagę na zawartą w owym wersie definicję bycia rozumnym - nie jest to posiadanie wyższej niż większość inteligencji ani też nic z tych rzeczy. Jest to umiejętność rozróżnienia dobra od zła - czynienie dobra w oczach Boga.

"3. Wszyscy odstąpili, wespół się splugawili. Nie ma, kto by dobrze czynił, nie ma ani jednego.
Psalm 14

Śmiało można powiedzieć, że Dawid nie miał najlepszych sąsiadów. Być może jakiś czas temu nie byli źli, ale z czasem tacy się stali o czym świadczy fragment "wespół się splugawili". Zło jest przeważnie łatwiejszym wyborem niż dobro, przez co ludzie często je wybierają nie będąc świadomymi konsekwencji owego pozornie korzystnego rozwiązania. 

"4. Czyż są nierozumni wszyscy czyniący nieprawość? Pożerają lud mój tak, jak się je chleb, Ale Pana nie wzywają."
Psalm 14

Czy są nierozumni? Oczywiście. Tego typu nikczemne zachowanie jest dla Boga równe z nieszanowaniem Go. Ludzie, którzy traktują innych, często bezbronnych oraz biednych jakby byli nikim, nie rozumieją, że stworzył ich ten sam Bóg i nie podoba się Mu takie zachowanie. Są to ludzie, którzy bez większego zastanowienia ograbiają oraz zabijają bliźnich - robią to jakby jedli chleb, czyli bez zastanowienia i bez żadnych wyrzutów i jest to dla nich coś normalnego, codziennego i niezbędnego do ich pasożytniczego życia.

"5.Tam ogarnie ich strach, Gdyż Bóg jest z rodem sprawiedliwym.
6. Doznacie zawodu w zamyśle przeciw ubogiemu, Gdyż Pan jest jego schronieniem."
Psalm 14

Bój się Boga lub bój się wszystkiego innego. Stara zasada, która obowiązuje wszystkich ludzi w każdym okresie historycznym. Na początku źli mogą czerpać zyski ze swoich sprytnych planów ale w końcu przyjdzie ich koniec. Co wtedy?!

"7. Oby przyszło z Syjonu zbawienie Izraela! Kiedy Pan odwróci niewolę ludu swego, Uraduje się Jakub, rozweseli się Izrael."
Psalm 14

Bóg wyzwoli swoich wiernych z niewoli, czyli rozważając to z Nowym Testamentem oznacza to wylanie na wiernych Ducha Świętego, przez co zostaliśmy wyzwoleni spod jarzma tego świata i przeszliśmy do Królestwa Niebios.

Psalm 15

"1. Psalm Dawidowy. Panie! Kto przebywać będzie w namiocie twoim? Kto zamieszka na twej górze świętej?"
Psalm 15

W psalmie 15 Dawid zadaje nam bardzo ważne pytania, które pomimo iż wypowiedziane zostały ponad 2 tysiące lat temu nic nie straciły na znaczeniu. Co powinien uczynić człowiek aby się podobać Bogu? Jak można się z Nim pojednać?

"2. Ten, kto żyje nienagannie I pełni to, co prawe, I mówi prawdę w sercu swoim."
Psalm 15

Nienaganne życie to życie pod przewodnictwem Słowa Bożego, które jest dla wiernych autorytetem. Odrzucają oni poglądy świata, które są sprzeczne z poglądami Pana. Mówienie prawdy w swoim sercu to bycie szczerym przed samym sobą. Jeżeli uczyniłeś coś nagannego nie udawaj przed sobą, że wszystko jest w porządku. Bóg nie odpuszcza grzechów za które się nie żałuje, więc oszukując siebie samego budujesz mur pomiędzy tobą a Panem. Być w stanie spojrzeć na siebie krytycznie jest niesłychanie istotne w naszym związku z Bogiem.

"3. Nie obmawia językiem swoim, Nie czyni zła bliźniemu swemu Ani nie znieważa sąsiada swego."
Psalm 15

Według Biblii język jest najtrudniejszym ludzkim organem do opanowania. Można nim pomagać lub ranić. Chrześcijanie powinni rozważnie go używać, ponieważ służy on w dużej mierze do chwalenia Pana oraz co się z tym wiąże, głoszenia Jego Słowa. Jego wierni muszą być dobrym świadectwem w każdej dziedzinie życia.

"4. Sam czuje się wzgardzony i niegodny, A czci tych, którzy boją się Pana. Choćby złożył przysięgę na własną szkodę, nie zmieni jej."
Psalm 15

Pan nie uznaje pyszałków, podobają Mu się natomiast ludzie skromni i uniżeni, którzy szanują Jego wiernych, ludzie dla których słowa nie są rzucane na wiatr i traktują je poważnie. Gdy coś powiedzą jest to prawdą, a gdy obiecają - nie potrzebujesz polegać na legalnych dokumentach aby im o tym przypomnieć ponieważ są ludźmi honoru. 

"5. Pieniędzy swych nie pożycza na lichwę I nie daje się przekupić przeciw niewinnemu. Kto tak czyni, nie zachwieje się nigdy."
Psalm 15

Nie pomagają ludziom dla zysku, ale po to aby im pomóc ponieważ czują empatię i współczują w nieszczęściu, przez co nigdy nie dadzą się przekupić aby cokolwiek na tym zyskać. Są rycerscy, szlachetni, wartościowi - są jaśniejącym w ciemnym świecie świadectwem jedynego Wszechmogącego Boga.  

Psalm 16

"1. Miktam Dawidowy. Strzeż mię, Boże, bo w tobie szukam schronienia!" Psalm 16

Król Dawid dobrze wiedział gdzie należy szukać schronienia przed różnego rodzaju niebezpieczeństwami. Nie ufał on zbytnio ludziom ponieważ ludzie nawet ci najbardziej zaufani zawodzą od czasu do czasu. Bóg nigdy nas nie zawiedzie i jest on naszym idealnym schronieniem-pomaga wszystkim, którzy mu ufają.

"2. Rzekłem do Pana: Tyś Panem moim, Nie ma dla mnie dobra poza tobą."
Psalm 16

Wszystko co posiadamy pochodzi od Boga, więc innymi słowy jest On naszym źródłem wszystkiego począwszy od rzeczy materialnych po zdrowie oraz wiedzę, którą jak mówi Pan w Swoim Słowie daje tym, którzy się mu podobają. Dla wiernych Bóg jest źródłem wszystkiego, lecz to co liczy się na prawdę to możliwość przebywania w Jego obecności oraz przywilej bycia Jego dziećmi.

"3. Do świętych zaś, którzy są na ziemi: To są szlachetni, w nich mam całe upodobanie. "
Psalm 16

Święci Starego Testamentu to ludzie prowadzeni przez Ducha Świętego będący wiernymi swemu Panu bez względu na okoliczności. Niektórzy z nich mieli ciekawe jak i obfite życie, inni natomiast ginęli w Jego imieniu rozumiejąc, że są jedynie pielgrzymami na tej ziemi. Świętymi Nowego Testamentu są osoby napełnione Duchem Świętym ( nie mylić z odmiennym konceptem Starego Testamentu czyli bycie prowadzonym przez tego samego Ducha ). Dawid wiedział jakiego rodzaju ludźmi należy się otaczać. Podobnie i my, gdy otoczymy się osobami o wysokim poziomie duchowości szybciej zdobędziemy bezcenną wiedzę o naszym Panu co w przyszłości obfitować będzie błogosławieństwami. Otaczajmy się tak jak Dawid szlachetnymi ludźmi, gdyż sam Bóg mówi nam, że warto.

"4. Rozmnożą się boleści tych, Którzy chodzą za cudzymi bogami; Nie złożę im ofiar z krwi I nie wezwę imion ich wargami swoimi."
Psalm 16

Ludzi, którzy natomiast nie poddają się woli Boga i idą swoją własną grzeszną drogą Dawid odrzuca z kręgu swoich przyjaciół i nawet nie chce mieć z nimi nic wspólnego. Ich fałszywi Bogowie są ich pułapką w którą wpadną wszyscy, którzy się z nimi sprzymierzą. W powyższych dwóch wersach Bóg daje nam cenną radę jak dobierać sobie prawdziwych przyjaciół i jak unikać fałszywych, których znajomość może nas odwieść od zdrowej nauki Ewangelii.

"5. Pan jest działem moim i kielichem moim, Ty strzeżesz losu mojego. 6. Część moja przypadła w miejscach uroczych, Także dziedzictwo moje podoba mi się..."
Psalm 16

W momencie w którym otrzymałeś Ducha Świętego stałeś się spadkobiercą wszystkich obietnic Bożych, łącznie z opieką nad twoim życiem. Dawid natomiast odziedziczył owe obietnice jako członek narodu wybranego przez Boga oraz pielęgnował je zawsze starając się przypodobać swojemu Panu. Bycie częścią starotestamentowego Izraela było zaszczytem jak i zaszczytem jest bycie członkiem Kościoła w czasach Nowego Testamentu.

"7. Błogosławić będę Pana, że dał mi radę. Nawet w nocy poucza mnie serce moje."
Psalm 16

W momencie w którym otrzymałeś Ducha Świętego stałeś się spadkobiercą wszystkich obietnic Bożych, łącznie z opieką nad twoim życiem. Dawid natomiast odziedziczył owe obietnice jako członek narodu wybranego przez Boga oraz pielęgnował je zawsze starając się przypodobać swojemu Panu. Bycie częścią starotestamentowego Izraela było zaszczytem jak i zaszczytem jest bycie członkiem Kościoła w czasach Nowego Testamentu.

"8. Mam zawsze Pana przed sobą, Gdy On jest po prawicy mojej, nie zachwieję się."
Psalm 16

Pan po prawicy może oznaczać kilka rzeczy:
1. Siłę
2. Bezpieczeństwo
3. Wsparcie
4. Godne życie
5. Wyzwolenie od wszelkiego zła

"9. Dlatego weseli się serce moje i raduje się dusza moja, Nawet ciało moje spoczywać będzie bezpiecznie,"
Psalm 16

Nic dziwnego, że Dawid jak i Kościół Jezusa Chrystusa mają sporo powodów do radości co zresztą podoba się Bogu, który pragnie abyśmy cały czas się radowali dając tym dobre świadectwo Jego dobroci. Bezpiecznie spoczywające ciało to możliwość spokojnego odpoczynku jak i brak cielesnych trosk.

"10. Bo nie zostawisz duszy mojej w otchłani, Nie dopuścisz, by twój pobożny oglądał grób."
Psalm 16

Bóg nigdy nas nie opuści ani nie porzuci. Czasami może się nam zdawać, że zostaliśmy porzuceni w otchłani naszych problemów i nie ma dla nas rozwiązania. Jedyne co potrafimy zobaczyć to najgorsze wyjście. Pan chce abyśmy mu zaufali ponieważ On ma wszystko pod kontrolą.

"11. Dasz mi poznać drogę życia, Obfitość radości w obliczu twoim, Rozkosz po prawicy twojej na wieki."
Psalm 16

Dla tych, którzy podobają się Bogu ma On wiele błogosławieństw, między innymi radość, która przewyższa wszelkie zrozumienie, która jest efektem ufności w Jego nieograniczoną moc.

Psalm 17

"1. Modlitwa Dawida. Wysłuchaj, Panie, sprawiedliwej sprawy, Zważ na błaganie moje, Przysłuchaj się modlitwie mojej z warg nieobłudnych!
2. Od ciebie niech wyjdzie wyrok mój, Niech oczy twoje ujrzą prawość."
Psalm 17

Dawid modli się o pomoc wiedząc, że Bóg słucha jedynie "warg nieobłudnych" czyli osób o szczerym sercu. Nie ma on nic do ukrycia przed swoim Panem i dobrze zdaje sobie sprawę z tego, że przed Wszechmocnym nic nie da się ukryć.

"3. Doświadczyłeś serce moje, nawiedziłeś nocą. Wypróbowałeś mnie, nic nie znajdując. Złe zamysły nie przekroczą ust moich."
Psalm 17

Jest on pewien, że Pan rozpatrzy prośbę na jego korzyść ponieważ bez względu na okoliczności zawsze jest ze swoim Panem i trzyma swoje serce jak i usta w czystości jako dowód swej miłości. Także my czasem przechodzimy przez najróżniejsze próby w których to Bóg oczekuję od nas ufnej w stosunku do Niego jak i nienagannej postawy. Nie zawsze jest to łatwe ale, gdy już jest po wszystkim jesteśmy mądrzejsi oraz bogatsi w nowe doświadczenia, które na pewno przydadzą się nam w naszej duchowej wędrówce.

"4.Przeciwko występkom ludzkim, według słowa warg twoich Unikałem dróg, na których grasują rozbójnicy."
Psalm 17

Psalmista trzyma się z dala od złego towarzystwa oraz od wszelkiego rodzaju zła które to prowadzą do gniewu Bożego.

"5. Umocnij kroki moje na ścieżkach twoich, By nie zachwiały się nogi moje."
Psalm 17

Jego celem jest ciągłe poznawanie dróg Bożych, które prowadzą do stabilnego i bezpiecznego życia nawet w najtrudniejszych warunkach.

"6. Wzywam cię, bo wysłuchujesz mię, Boże, Nakłoń ku mnie ucha swego, wysłuchaj słowa mojego!"
Psalm 17

Król modlił się mając pewność, że Pan go wysłucha ponieważ poświęcił Mu całe swoje życie i zaufał z całego serca a Bóg zawsze nagradza taką postawę.

"7. Okaż cudowną łaskę swoją, Zbawco tych, którzy szukają schronienia W prawicy twojej przed wrogami swymi!"
Psalm 17

Jeżeli szukasz schronienia przed jakimkolwiek problemem, jedna z najwspanialszych postaci starożytności ma dla ciebie wielokrotnie wypróbowaną radę: zostań dzieckiem Boga a On tak jak dobry ojciec zajmie się tobą.

"8. Strzeż mnie jak źrenicy oka, Ukryj mnie w cieniu swych skrzydeł"
Psalm 17

Oko jest wyjątkowo dobrze przez nas chronionym narządem, prócz tego budowa naszego ciała także je chroni poprzez powieki oraz głębokie osadzenie w czaszce, które nie pozwala na przypadkowe rany. Oczy są jednym z tych organów, z którymi obchodzimy się z wyjątkową ostrożnością. Ukrycie w cieniu swoich skrzydeł zapewne nawiązuje do orła (tak czasami Biblia przedstawia Boga) opiekującego się swoimi młodymi, karmiącymi je oraz uczącymi latać, czyli po prostu radzić sobie w życiu. 

"9. Przed bezbożnymi, którzy mnie gnębią, Nieprzyjaciółmi, którzy mnie zawzięcie osaczają.
10. Serce swe tłuszczem zarosłe zamknęli, A usta ich mówią wyniośle."
Psalm 17

Wrogowie Dawida to ludzie władzy, bezbożni, dumni, którzy nie znają litości, ludzie nie mają szlachetnych zasad a wszystko co robią, robią dla zysku i nie ma w nich nawet odrobiny współczucia.

"11. Gdziekolwiek idziemy, otaczają nas, Wypatrują, jakby powalić na ziemię.
12. Podobny jest do lwa żądnego łupu, I do lwiątka siedzącego w ukryciu."
Psalm 17

Tego typu ludzie są prawdziwie niebezpieczni - ich bezwzględność jest ich siłą. Porównani są do dzikich zwierząt, którymi rządzą prymitywne i podstawowe uczucia - upolować i najeść się.

"13. Powstań, Panie! Wystąp przeciw niemu, rzuć go na kolana! Niech mnie uratuje twój miecz od bezbożnika,"
Psalm 17

Pismo Święte pisze, że Bóg jest mścicielem całego zła i nie do nas należy aby się mścić ale powinniśmy pozostawić to Panu.

"14. Ręka zaś twoja od ludzi, Panie, Od ludzi tego świata, których udziałem jest tylko to życie, A skarbów twoich jest pełen brzuch ich, Nasyceni są synowie ich, A nadmiar swój zostawiają dzieciom swoim!"
Psalm 17

Dawid rozumiał, że ludzie tego świata nie są aż tak uprzywilejowani jak to mogłoby się na pierwszy rzut oka wydawać. Rodzą się, żyją często w większym dostatku niż wierzący po czym umierają nic z życia nie wynosząc a jedyne co ich czeka po śmierci to sąd Boży, który niekoniecznie będzie im przychylny. Ich dobra materialne są przekazywane ich dzieciom, które kontynuują grzechy swoich rodziców. Życie, które tak sobie cenią jest wyjątkowo krótkie w porównaniu z wiecznością, którą oferuje Bóg tym, którzy się mu podobają.

"15. Ale ja dzięki sprawiedliwości ujrzę oblicze twoje, Kiedy się obudzę, nasycę się widokiem twoim."
Psalm 17

Król jednak nie martwi się tym i nie zazdrości im ani statusu ani też bogactwa ponieważ celem jego życia jest utrzymywanie jak najlepszego związku z jego Stwórcą, który jest źródłem wszelkich ziemskich błogosławieństw jak i życia wiecznego. Przy tak wspaniałych perspektywach skupianie się jedynie na tym świecie wydaje się doprawdy nierozumne. Nasycenie się widokiem Boga, czyli odczuwanie go w każdym aspekcie życia jest wspaniałą nagrodą za miłość oraz posłuszeństwo.

Psalm 18

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm sługi Pańskiego, Dawida, który wypowiedział Panu słowa tej pieśni, gdy go Pan wybawił z rąk wszystkich nieprzyjaciół jego i z ręki Saula.
2. Powiedział: Miłuję cię, Panie, mocy moja.
3. Pan skałą i twierdzą moją, i wybawieniem moim, Bóg mój opoką moją, na której polegam. Tarczą moją i rogiem zbawienia mego, warownią moją.
4. Wołam: Niech będzie Pan pochwalony! I zostałem wybawiony od nieprzyjaciół moich."
Psalm 18

Pieśń zaczyna się nieco inaczej niż poprzednie. Dawid jest w niej zwycięzcą nad swoimi wrogami, którzy byli wyjątkowo mocni. Saul od którego uciekał Dawid był najpotężniejszą osobą w Izraelu - był jego królem, dlatego też nietrudno jest wyobrazić sobie radość ze zwycięstwa nad takim właśnie przeciwnikiem. Nie zapominaj, że wierzysz w tego samego Boga, który ma dokładnie taką samą moc.  Ów psalm to piękna modlitwa króla z której emanuje radość. Bogu bardzo podoba się tego typu dziękczynienie - szczere i pełne wdzięczności i oczywiście tego samego oczekuje od nas. Pan przyrównany zostaje do tarczy jakiego to porównania bardzo często używa król. Porównanie do warowni oraz rogów zbawienia oznacza absolutne bezpieczeństwo, którym Pan otacza swoich wiernych. Porównanie do skały oraz opoki oznacza stabilny grunt pod nogami czyli zapewnienie bezpiecznej przyszłości.

"5. Ogarnęły mnie fale śmierci, A strumienie zagłady zatrwożyły mnie.
6. Więzy otchłani otoczyły mnie, Pochwyciły mnie sidła śmierci.
7. W niedoli mojej wzywałem Pana I wołałem o pomoc do Boga mego, Z przybytku swego usłyszał głos mój, A wołanie moje doszło uszu jego."
Psalm 18

Psalmista opisuje sytuację w jakiej się znajdował i jak nader wyraźnie widać nie była to błahostka. Sytuacja była nie do przezwyciężenia i jedyną możliwą odpowiedzią był cud, którego wierzący mogą się w trudnych sytuacjach spodziewać. Biblia pisze, że kiedy jesteśmy słabi - jesteśmy najmocniejsi ponieważ wtedy możemy liczyć tylko na Boga a On chętnie objawia swą moc potrzebującym.

"8. Ziemia zadrżała i zatrzęsła się, A posady gór się zachwiały... Zadrżały, bo rozgniewał się.
9. Buchnął gniew z nozdrzy jego, A ogień pożerający z ust jego zionął, Węgle rozżarzone płonęły przed nim.
10. Nachylił niebiosa i zstąpił, A ciemna chmura była pod stopami jego.
11. Dosiadł cheruba i uleciał, I poszybował na skrzydłach wiatru.
12. Ciemności uczynił zasłoną swoją. Rozpiął wokół siebie jak namiot masy wody, gęste obłoki.
13. Z blasku przed nim występowały obłoki jego, Grad i węgle ogniste.
14.I zagrzmiał Pan na niebiosach, A Najwyższy wydał głos swój... grad i węgle ogniste.
15. Wypuścił strzały swe i rozproszył ich, Wypuścił liczne błyskawice i wprawił ich w zamęt.
16. Ukazało się dno morza i odsłoniły się posady świata Od groźby twojej, Panie, Od tchnienia gniewu twojego."
Psalm 18

Gdyby przeszukać całe Pismo Święte nie znajdziemy wielu podobnych monumentalnych opisów odpowiedzi na modlitwę sprawiedliwego. W odpowiedzi na modlitwę Bóg jest w stanie poruszyć ziemię aby pomóc tym, których miłuje. Warto przeczytać ów fragment ponownie i zastanowić się nad jego potęgą. Ludzie boją się szatana, który nie potrafi nawet cząstki tego co Pan. Tak na prawdę powinni się bać Boga, który ma cały świat w swojej dłoni.

"17. Sięgnął z wysokości, pochwycił mnie, Wyciągnął mię z wód wielkich.
18. Wyratował mię od potężnego nieprzyjaciela I od nienawidzących mnie, bo byli mocniejsi ode mnie."
Psalm 18

Moc, status oraz wielkość twojego nieprzyjaciela lub też problemu nie ma tu nic do rzeczy. Bóg jest w stanie uleczyć złamany palec jak i martwe ciało z taką samą łatwością. Jedyną przeszkodą w owym procesie jest brak wiary.

"19. Zaskoczyli mnie w dniu udręki mojej, Ale Pan był podporą moją."
Psalm 18

Zasadzki przygotowywane na dzieci Pana nie są skuteczne i pomimo wymyślnych metod, sporego nakładu pracy oraz olbrzymich funduszy tego typu przedsięwzięcia nie przynoszą oczekiwanych efektów. Biblia pełna jest tego typu historii.

"20. Wyprowadził mnie na szeroką przestrzeń, Wyratował mnie, gdyż mię umiłował.
21. Wynagrodził mi Pan według sprawiedliwości mojej, Oddał mi według czystości rąk moich."
Psalm 18

Bóg umiłował Dawida za jego oddanie i wybawiał go z najróżniejszych kłopotów. Psalmista pisze o czystych rękach, które symbolizują życie według danych mu zasad.

"22. Strzegłem bowiem dróg Pana I grzesznie nie odstąpiłem od Boga mego.
23. Bo mam przed sobą wszystkie prawa jego, A przykazań jego nie odrzucam od siebie."
Psalm 18

Podobnie powinniśmy postępować w naszym życiu. Każdy z nas ma od czasu do czasu jakąś trudną sytuację z której najłatwiejsze wyjście niekoniecznie byłoby zaakceptowane przez Pana. Które z rozwiązań wybierzemy - łatwe i złe w oczach Boga, czy też to trudniejsze ale prawidłowe. Życie człowieka to łańcuch takich właśnie decyzji, które podejmujemy poprzez całe nasze życie. Dawid jest dowodem na to, że warto bronić Prawdy.

"24. Byłem wobec niego nienaganny I wystrzegałem się niegodziwości mojej.
25. Przeto oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, Według czystości rąk moich przed oczyma jego."
Psalm 18

Dawid podobnie jak my miał "ciemną stronę" swojego charakteru nad którą musiał zapanować i jak wiemy z Biblii udawało mu się to w większości przypadków. W czasach Nowego Testamentu Duch Święty zamieszkał w wiernych Boga, przez co mają oni dostęp do Jego mocy i dzięki temu tak wiele mamy świadectw różnego rodzaju cudownych uleczeń. Nie podlegamy już słabościom naszego ciała ale jesteśmy spadkobiercami niebiańskiej natury Jezusa.

"26. Z pobożnym obchodzisz się łaskawie, Z nienagannym postępujesz nienagannie.
27. Z czystym okazujesz się czysty, A z przewrotnym postępujesz przewrotnie."
Psalm 18

Pan wynagradza posłusznych a karze bezbożnych. W swoim życiu będziesz zbierał to co posiejesz i od tego będzie zależał twój związek z Bogiem.

"28. Ty bowiem wybawiasz lud ubogi, Lecz oczy wyniosłych poniżasz.
29. Ty zaiste zapalasz pochodnię moją; Pan, Bóg mój, oświeca ciemności moje.
30. Gdyż z tobą rozbijam drużynę, A z Bogiem moim przesadzam mur."
Psalm 18

Pan nienawidzi dumnych ludzi o których to pisze wyraźnie w Psalmie 2. Pan wynagradza swoją przyjaźnią tych, którzy prawdziwie Go szanują i pragną mu oddawać cześć. Zapewne wiele można powiedzieć o Bogu zapalającym pochodnie i na pewno jedna z wielu interpretacji to Ojciec, który pokazuje nam drogę którą mamy podążać. Z Nim wszystko jest oczywiste i pomimo, iż nie zawsze jesteśmy w stanie zobaczyć "pełen obraz" to ufamy mu wiedząc, że ma On dla nas idealny plan, którego staliśmy się częścią w momencie otrzymania Ducha Świętego. Jezus nazwał Ducha Świętego "nauczycielem", czyli ktoś kto nas oświeci i wyklaruje wiele nurtujących nas pytań. Czy jest coś czego nie można dokonać z Bogiem u boku?

"31. Droga Boża jest doskonała, Słowo Pańskie jest wypróbowane. Jest tarczą wszystkim, którzy w nim ufają."
Psalm 18

To co jest napisane w Piśmie Świętym jest doskonałe i nie wolno nam do niego dokładać ani nic z niego ujmować. Niepełne Słowo jest jak dziurawa tarcza. Ci którzy Mu ufają nie muszą się obawiać ponieważ tarcza, której używają jest wypróbowana i oceniona jako doskonała.

"32. Któż bowiem jest Bogiem oprócz Pana? Kto jest skałą prócz Boga naszego?"
Psalm 18

Dlaczego jest doskonała? Ponieważ jej projektant to Bóg.

"33. Bóg, który mię opasuje mocą, A uczynił doskonałą drogę moją.
34. Nogi moje czyni rącze jak u łani I na wyżynach postawił mnie.
35. Ręce moje zaprawia do walki I ramiona moje napinają łuk spiżowy.
36. Dajesz mi tarczę zbawienia swego I prawica twoja wspiera mnie, A łaskawość twoja czyni mnie wielkim.
37. Dajesz szeroką drogę krokom moim I nie zachwiały się kostki moje!"
Psalm 18

Dawid rozumiał, że Bóg kontroluje wszystkie szczegóły w naszym życiu jeżeli mu na to pozwolimy. Nogi łani to zwinność oraz łatwość w osiąganiu trudnych dla niewierzących celów. Silne ręce to siła oraz co za tym idzie w parze - władza. Tarcza zbawienia jest zapewnieniem przyszłości oraz wsparcie w obecnej chwili co powoduje, że narody naokoło stają się przyjazne a ci, którzy wybrali drogę wojny z Synem Boga nigdy z nim nie wygrają.

"38. Będę ścigał nieprzyjaciół moich i dopędzę ich, A nie zawrócę, póki ich nie zniszczę.
39. Rozbiję ich tak, że nie zdołają powstać! Padną pod nogi moje.
40. Opasałeś mnie mocą do boju, Przeciwników moich rzuciłeś pode mnie,
41. Sprawiłeś, że nieprzyjaciele moi uciekli przede mną, A ja zniszczę tych, którzy mnie nienawidzą."
Psalm 18

Biada tym, którzy podnoszą rękę na Świętych Pana, gdyż on sam będzie ich bronił dodając im siły lub też bezpośrednio angażując się w walkę. Nikt nie chciał by mieć takiego przeciwnika. Bóg powiedział w Biblii, że pobłogosławi tych, którzy dobrze życzą jego wiernym a tych którzy ich przeklinają przeklnie.

"42. Wołali, lecz nie było wybawiciela, Wzywali Pana, lecz im nie odpowiedział.
43. Starłem ich jak proch na wietrze, Usunąłem ich jak błoto na ulic"
Psalm 18

Wrogowie przecież także mają swojego boga do którego się modlą i któremu oddają cześć. W tym przypadku był to nawet Bóg Izraela, który wspiera tych, którzy się mu podobają przez co przeciwnicy Dawida nie mieli najmniejszych szans.

"44. Wyratowałeś mię z waśni ludu, Postawiłeś mię na czele narodów. Lud, którego nie znam, służy mi.
45. Na samo słowo jest mi posłuszny, Cudzoziemcy schlebiają mi.
46. Cudzoziemcy upadają na duchu I drżąc wychodzą z twierdz swoich.
47. Pan żyje! Nich będzie błogosławiona skała moja! Niech będzie wywyższony Bóg, mój Zbawiciel!"
Psalm 18

Prawdziwie Dawid miał za co chwalić Pana. Podobnie jest w naszym życiu. Spójrz ile dobra Bóg uczynił w twoim życiu i skoncentruj się na owym dobrze, nie na negatywnych sytuacjach, które otaczają nas dzisiaj i zawsze będą otaczać.

"48. Bóg odpłaca za krzywdy moje I poddaje mi narody...
49. Ratujesz mnie od zaciekłych nieprzyjaciół, Wynosisz mnie ponad przeciwników, Ocalasz mnie od męża gwałtownego.
50. Przeto będę cię, Panie, wysławiał między narodami I będę śpiewał imieniu twemu.
51. Zapewniasz wielką pomoc królowi swemu I okazujesz łaskę pomazańcowi swemu, Dawidowi, i potomstwu jego na wieki."
Psalm 18

Za to wszystko król chwali swojego Boga oraz jako część oddawania mu czci śpiewa pieśni na Jego cześć. Król czuje się bezpiecznie jak i wie, że jego przyszłość jak i przyszłość jego potomstwa jest w bezpiecznych rękach.

Psalm 19

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
2. Niebiosa opowiadają chwałę Boga, A firmament głosi dzieło rąk jego.
3. Dzień dniowi przekazuje wieść, A noc nocy podaje wiadomość."
Psalm 19

Psalm 19 opisuje dwa światy, które otaczają każdego człowieka. Jeden świat to natura stworzona przez Boga w której możemy zauważyć pieczęć Pana odciśniętą na wszystkim co stworzył, drugi świat natomiast to Prawa jakie przekazał ludziom, które mają za zadanie przybliżyć ich do Stwórcy, którego codziennie możemy podziwiać w Jego dziełach. Niebiosa opowiadające chwałę to wszystko co widzimy nad głowami, cały niezmierzony wszechświat, który to ludzie starają się tak usilnie poznać a którego którego końca nigdy nie ujrzymy. Jedyne co nam można to snucie najróżniejszych teorii na temat wszechświata, które najprawdopodobniej są błędne. Biblia pisze: Bóg zna myśli mędrców, że są marne. Mędrcy to nikt inny jak naukowcy.

"4. Nie jest to mowa, nie są to słowa, Nie słychać ich głosu..."
Psalm 19

Nie ma słów, którymi można było by w pełni wyrazić chwałę Pana - język ludzki jest na to zbyt ubogi. Jest to na pewno jeden z powodów dla którego w czasach Nowego Testamentu otrzymano nowy wspaniały dar którym jest mówienie językami przez które to Duch Święty modli się do Pana mówiąc rzeczy niezrozumiałe dla wierzących a idealnie zrozumiałe dla Boga.

"5. A jednak po całej ziemi rozbrzmiewa ich dźwięk I do krańców świata dochodzą ich słowa... Tam na nich słońcu postawił namiot,
6. A ono jak oblubieniec wychodzi ze swej komnaty, Raduje się jak bohater, biegnąc swą drogą.
7. Z jednego krańca niebios wychodzi I biegnie do drugiego krańca, I nic się nie ukryje przed jego żarem."
Psalm 19

Dla tych, którzy szukają Boga pochodzenie całego piękna stworzenia jest oczywiste i pomimo, iż nie jest ono wprost podpisane "Zrobione przez Boga" są oni w stanie odczytać wszystkie te codzienne cuda, które wydarzają się tuż przed naszymi oczyma.

"8. Zakon Pana jest doskonały, pokrzepia duszę, Świadectwo Pana jest wierne, Uczy prostaczka mądrości."
Psalm 19

Druga część psalmu opiewa Prawa jakie Bóg nadał ludziom. Prawa, które uczy zwykłych ludzi zauważyć to o czym pisze pierwsza część psalmu.

"9. Rozkazy Pana są słuszne, rozweselają serce, Przykazanie Pana jest jasne, oświeca oczy."
Psalm 19

Rozkazy oraz przykazania nie są po to aby człowieka uwiązać i dodać cierpienia do jego ziemskiej egzystencji ale są po to aby owego cierpienia ludziom zaoszczędzić. Oświecone oczy widzą to czego przedtem nie były w stanie zobaczyć, wiedzą gdzie idą ponieważ dobrze widzą drogę, którą się udają, drogę, która prowadzi do wspaniałego celu - życia wiecznego.

"10. Bojaźń Pana jest czysta, ostoi się na zawsze, Wyroki Pana są prawdziwe, a zarazem sprawiedliwe."
Psalm 19

Biblia pisze "Bojaźń Pana jest początkiem mądrości" a ci którzy Boga szanują nie zawiodą się. Szanowanie Pana jak to nazywa Stary Testament to nie same słowa ale przestrzeganie Jego praw, które przekazał nam w Biblii. Nie można szanować Boga nie szanując Jego Słowa.

"11. Są bardziej pożądane niż złoto, nawet najszczersze, I słodsze niż miód, nawet najwyborniejszy."
Psalm 19

Złoto symbolizuje dobra materialne, które nie powinny przesłaniać nam Prawdy Ewangelii a miód to uciechy ciała, które bardzo często będąc błogosławieństwem nie powinny być naszym przewodnim celem.

"12. Również twój sługa oświecił się nimi, Wielka jest nagroda dla tych, którzy ich strzegą."
Psalm 19

Dawid szczerze poleca nam drogę w Panu i mówi o nagrodzie od samego Boga. Czy interesuje cię owa nagroda?

"13. Uchybienia - któż znać może? Ukryte błędy odpuść mi!"
Psalm 19

W czasach Starego Testamentu koncept grzechu wyglądał nieco inaczej aniżeli w czasach Nowego Testamentu. Wierni musieli składać coroczne ofiary za świadomie lub też nieświadomie popełnione grzechy aby je z siebie zmyć. W Nowym Testamencie natomiast Jezus Chrystus swoją jednorazową ofiarą zniósł wcześniejszy koncept grzechu. Po Jego śmierci na krzyżu nastąpiło wylanie Ducha Świętego przez co wierni stając się na zawsze uświęceni przestali być pod wpływem grzechu pierworodnego. Ich grzechy zostały odpuszczone raz na zawsze.

"14. Także od zuchwałych ustrzeż sługę swego, Aby nie panowali nade mną! Wtedy będę doskonały i wolny od wszelkiego grzechu.
15. Niech znajdą upodobanie słowa ust moich I myśli serca mego u ciebie, Panie, Opoko moja i odkupicielu mój!"
Psalm 19

Pan wywyższa uniżonych a poniża dumnych. Dawid prosi Pana aby nie stawiał go w sytuacji w której musiał by służyć bezbożnym, ponieważ rzeczy, których mogli by od niego zażądać mogły by być sprzeczne z prawami jakich uczył się od dziecka i które to miłował, gdyż wspaniale zdawał sobie sprawę z błogosławieństw jakie z sobą niosły. Jego jedynym celem było być blisko Pana i tylko jemu służyć.

Psalm 20

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
2. Niech cię wysłucha Pan w dniu utrapienia, Niech cię wzmocni imię Boga Jakubowego!
3. Niech ci ześle pomoc ze świątyni I niech cię wesprze z Syjonu!
4. Niechaj wspomni wszystkie dary twoje I niech przyjmie całopalenia twoje. Sela.
5. Niech ci da to, czego pragnie serce twoje, I niech wypełni każdy twój zamysł!"
Psalm 20

Psalm 20 to piękna i przejrzysta modlitwa najprawdopodobniej o zwycięstwo nad wrogiem. Psalmista dobrze wie, że Bóg jest Bogiem kochającym a jego ludzie są świadectwem Jego mocy. Ich modlitwy, ofiary jak i prośby są Panu miłe i chętnie je spełnia.

"6. Będziemy się weselić ze zwycięstwa twego I w imię Boga naszego wzniesiemy sztandary! Niech Pan spełni wszystkie prośby twoje!
7. Teraz wiem, że Pan wybawił pomazańca swego. Wysłucha go z nieba swego świętego Przez potężną pomoc prawicy swojej."
Psalm 20

Wersy 6 i 7 to idealny przykład podejścia wiernych do modlitwy. Bóg jeszcze nie odpowiedział na owe prośby a psalmista już Mu dziękuje za wspaniałą spektakularną pomoc. Kiedy my modlimy się o jakiekolwiek rozwiązanie powinniśmy mieć podobną wiarę, że to o co się modlimy stanie się. Bardzo często sytuacja w której się znajdujemy wygląda beznadziejnie ale przecież dla Stwórcy wszechświata nie ma nic niemożliwego. Bóg w którego wierzymy był, jest i będzie Bogiem cudów a ty po otrzymaniu Ducha Świętego jesteś spadkobiercą Jego niesamowitych obietnic.

"8. Jedni chlubią się wozami, drudzy końmi, Lecz my chlubimy się imieniem Pana, Boga naszego."
Psalm 20

Wierni powinni być dumni z tego, że są dziećmi Wszechmocnego. Jego miłość oraz moc wspiera ich w każdej chwili, jest on na ich każde zawołanie. Cóż za niesamowity Ojciec. Ludzie tego świata nie są tego w stanie zrozumieć i nikt nie może im tego wytłumaczyć ponieważ aby to pojąć potrzebny jest Duch Święty. Mogą się jedynie skupić na świecie widzialnym, który ich otacza. Wozy symbolizują postęp techniczny, konie natomiast siłę. Wierni mają natomiast w zasięgu pomoc Boga oraz całego niewidzialnego gołym okiem świata, który stworzył. Co byś wybrał?

"9. Zadrżały im kolana i upadli, Lecz my stoimy i trwamy.
10. Panie, królu nasz, pomóż! Wysłuchaj nas w dniu wołania naszego."
Psalm 20

Ufanie światu to nic innego jak budowanie domu na piasku. Prędzej czy później muszą takie budowle muszą runąć. Drżące kolana to brak odwagi jak i siły aby przeciwstawić się jedynemu Bogu. Ci, którzy budują z Bogiem budują na skale. Takie budowle przetrwają niewzruszone nawet ciężkie burze.

Psalm 21

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
2. Panie! Król raduje się mocą twoją I weseli się bardzo zbawieniem twoim!
3. Spełniłeś pragnienie serca jego I prośbie ust jego nie odmówiłeś. Sela."
Psalm 21

Poprzedni psalm to pełna ufności modlitwa, ten psalm to natomiast radość z odpowiedzi. Warto zwrócić uwagę na to, że psalmista na pierwszym miejscu pisze o radości zbawienia, zdając sobie sprawę z tego, że owo zbawienie jest najważniejsze a cała reszta to wspaniały dodatek oraz nagroda za dbanie o właśnie to zbawienie.

"4. Bo wyszedłeś mu naprzeciw z darami, które przynoszą błogosławieństwo, Włożyłeś na głowę jego koronę szczerozłotą."
Psalm 21

Bóg chętnie błogosławi swoich wiernych, czasami jednak trzeba poczekać na błogosławieństwa od Pana ponieważ nie zawsze jesteśmy na nie gotowi. Korona oznacza wywyższenie oraz władzę. W momencie otrzymania Ducha Świętego zostajesz oczyszczony z grzechu pierworodnego z którym rodzi się każdy człowiek. Cóż za niesamowite wywyższenie. Wraz z otrzymaniem Ducha otrzymujesz także władzę nad częścią duchowego świata. Jesteś w stanie uleczać w imię Jezusa Chrystusa oraz czynić cuda podobne do cudów Jezusa.(Marek 16,15-18)

"5. Prosił cię o życie, dałeś mu je, Długie dni na zawsze, na wieki.
6. Chwała jego jest wielka dzięki zbawieniu twemu, Wspaniałością i dostojeństwem okryłeś go."
Psalm 21

Rozumiejąc ów wers w kontekście Nowego Testamentu oznacza on oczywiście prośbę o Ducha Świętego i co się z tym wiąże otrzymanie życia wiecznego. Każdy, kto poprosi otrzyma ów niesamowity dar. Czasem trzeba mieć cierpliwość, gdyż nie każdy otrzymuje Go od razu. W kontekście Starego Testamentu możemy rozumieć ów wers prawie że dosłownie. Bóg wynagrodził króla za wierność długim życiem oraz sławą wśród tamtejszych narodów.

"7. Bo czynisz go błogosławieństwem na zawsze, Udzielasz mu radości przed obliczem swoim."
Psalm 21

Nie dosyć, że wierni obfitują we wszelkiego rodzaju błogosławieństwa ale stają się oni błogosławieństwem dla ludzi naokoło, którym przynoszą radość i pokój.

"8. Król bowiem ufa Panu I dzięki łasce Najwyższego nie zachwieje się..."
Psalm 21

Owe wspaniałe rzeczy dzieją się ponieważ uwierzyliśmy w Boga i będziemy kontynuować naszą drogę w Panu. Warto tu dodać, że królem w czasach Nowego Testamentu jest każdy, kto otrzymał Ducha Świętego.

"9. Ręka twoja dosięgnie wszystkich nieprzyjaciół twoich, Prawica twoja dosięgnie tych, którzy cię nienawidzą."
Psalm 21

Bóg ma także plan dla tych, którzy są Mu przeciwni. Psalm 2 opisuje dokładniej owe zagadnienie. Na pewno nikt nie chciał by stać się częścią tego planu. Całe Pismo Święte pisze o tym jak tego uniknąć.

"10. Uczynisz, że będą jak w piecu ognistym, Gdy się zjawisz... Pan w gniewie swoim pochłonie ich, A ogień ich pożre.
11. Wygubisz z ziemi ich pokolenie, A potomstwo ich spośród ludzi."
Psalm 21

Piec ognisty to życie bez Boga w którym trzeba polegać tylko na sobie samym. Ogień to potężna destrukcyjna siła, która otacza tych, którzy nienawidzą Boga. Przez ów ogień zostaną oni strawieni czyli zniszczeni poprzez owoce ciała ich sąsiadów.

"12. Bo zamierzyli zło przeciwko tobie, Uknuli spisek, lecz nie przemogli."
Psalm 21

Nikt nie może wygrać z Bogiem a głupcami są ci, którzy próbują...

"13. Ty bowiem zmusisz ich do ucieczki, Cięciwę łuku swego nastawisz przeciwko nim."
Psalm 21

...ponieważ nie oczywistym jest fakt, że nie może to im wyjść na dobre. Bóg w przypływie swego gniewu może skierować na nich swój gniew.

"14. Powstań, Panie, w mocy swojej, A będziemy śpiewać i wysławiać potęgę twoją!"
Psalm 21

Psalmista natomiast raduję się ponieważ nie musi się obawiać, gdyż jego Pan jest przy nim. Któż więc będzie w stanie go zwyciężyć?

Psalm 22

"1. Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Łania w czasie zorzy porannej... Psalm Dawidowy."
2. Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił...? Czemuś tak daleki od wybawienia mego, od słów krzyku mojego?"
Psalm 22

Boże czemuś mnie opuścił to oczywiście słowa Jezusa na krzyżu. Oprócz tego, że są to słowa proroctwa Starego Testamentu są to także słowa Dawida, który najwyraźniej był w podobnej do Chrystusa sytuacji. Owe słowa możemy także zrozumieć w kontekście naszego życia, kiedy wydaje się nam, że Bóg jest od nas daleko. Warto więc rozpatrzyć psalm 22 na owe trzy sposoby.

"3. Boże mój! Wołam co dnia, a nie odpowiadasz, I w nocy, a nie mam spokoju.
4. A przecież Ty jesteś święty, Przebywasz w chwałach Izraela.
5. Tobie ufali ojcowie nasi, Ufali i wybawiłeś ich.
6. Do ciebie wołali i ratowałeś ich, Tobie zaufali i nie zawiedli się."
Psalm 22

Bóg do którego się modlimy zawsze odpowiada na modlitwy swoich wiernych ale nie zawsze odpowiada na nie w wyznaczonym przez nas czasie. On ma swój plan i wszystko wykona w prawidłowym czasie. To czy będziemy spokojni czy też zmartwieni w okresie próby, którą właśnie przechodzimy często zależy od nas. Bóg jest święty i uświęcił ciebie swoim Duchem Świętym abyś był świadectwem Jego chwały, także nie martw się ponieważ On słucha i ma dla ciebie plan, który wychodzi poza ramy twojej najśmielszej wyobraźni. Warto tu spojrzeć na przykłady Dawida oraz Jezusa dla których Bóg przygotował niesamowitą przyszłość.

"7. Ale ja jestem robakiem, nie człowiekiem, Hańbą ludzi i wzgardą pospólstwa.
8. Wszyscy, którzy mnie widzą, szydzą ze mnie, Wykrzywiają wargi, potrząsają głową:
9. Zaufał Panu, niechże go ratuje! Niech go wybawi, skoro go miłuje!..."
Psalm 22

Ludzie, którzy byli świadkami cudów jaki czynił Jezus szydzili z niego podczas męczeńskiej śmierci na krzyżu. Najszlachetniejszą istotę jaka pojawiła się na Ziemi potraktowano jak robaka. Kiedy ty jesteś w sytuacji w której kpią sobie z ciebie i z twojej wiary nie upadaj na duchu. Bóg wszystko widzi i wybawi cię w stosownym czasie.

"10. Tyś mnie wydobył z łona, Uczyniłeś mnie bezpiecznym u piersi matki mojej.
11. Na ciebie byłem zdany od urodzenia. Ty byłeś Bogiem moim od łona matki mojej.
12. Nie oddalaj się ode mnie, bo niedola bliska, Bo nie ma nikogo, kto by pomógł!"
Psalm 22

Bóg był z tobą i będzie niezależnie od sytuacji. Przypomnij sobie wszystkie sytuacje w przeszłości kiedy ci pomógł. Dlaczego teraz miało by być inaczej?

"13. Otoczyło mnie mnóstwo cielców, Obległy mnie byki Baszanu...
14. Rozwarły na mnie swą paszczę Jak lew, co szarpie i ryczy."
Psalm 22

Cielce oraz byki Baszanu to ludzie żyjący w przepychu. Prorok Amos nazywa takich ludzi krowami Baszanu ponieważ w Baszanie było sporo łąk jak i pastwisk na których tuczyły się izraelskie krowy. Lwy to oczywiście ludzie o dużej władzy i co się z tym wiąże sile.

"15. Rozlałem się jak woda I rozłączyły się wszystkie kości moje. Serce moje stało się jak wosk, Roztopiło się we wnętrzu moim.
16. Siła moja wyschła jak skorupa, A język mój przylgnął do podniebienia mego I położyłeś mnie w prochu śmierci."
Psalm 22

Psalmista staje na krawędzi swojej wytrzymałości. Jego wiara poddana zostaje gwałtownej próbie. Czy wytrzyma?

"17. Oto psy otoczyły mnie, Osaczyła mnie gromada złośników, Przebodli ręce i nogi moje.
18. Mogę policzyć wszystkie kości moje... Oni przyglądają się, sycą się mym widokiem."
Psalm 22

Próba najwyraźniej nie skończyła się zbyt szybko, lecz mimo tego Wierny nie poddał się gdyż jego moc leży w samym Bogu.

"19. Między siebie dzielą szaty moje I o suknię moją los rzucają."
Psalm 22

Przekute ręce i nogi w wersie 17 jak i rzucanie losów o szaty to wspólne przejścia Jezusa i Dawida.

"20. Ty zaś, Panie, nie oddalaj się! Mocy moja, pośpiesz mi z pomocą!"
Psalm 22

Siła wiernych nie pochodzi od nich samych ale od Boga, który ich wspiera nawet wtedy, gdy nie są tego świadomi.

"21. Ocal duszę moją od miecza, Z psich łap jedyne dobro moje!
22. Wybaw mnie z paszczy lwa I od rogów bawołów... Ty odpowiedziałeś mi!
23. Będę opowiadał imię twoje braciom moim, Będę cię chwalił pośród zgromadzenia."
Psalm 22

Każda ciężka sytuacja kończy się sukcesem dla tych, którzy kochają Boga. Gdyby nie było by trudnych chwil, nie było by także wielu świadectw, które przypominają nam samym jak i ludziom naokoło o Bogu, który odpowiada. Mówiąc innymi słowami każdy problem to początek świadectwa.

"24. Wy, którzy się boicie Pana, chwalcie go! Wysławiajcie go wszyscy potomkowie Jakuba! Bójcie się go wszyscy potomkowie Izraela!"
Psalm 22

Strach przed Panem oznacza szacunek a ci, którzy Go szanują mogą się do Niego śmiało modlić z pewnością, że im odpowie.

"25. Gdyż nie wzgardził i nie brzydził się nędzą ubogiego Ani nie ukrył przed nim oblicza swego, Lecz gdy wołał do niego, wysłuchał go..."
Psalm 22

Bóg nie ma względu na osobę. Wysłucha każdego, kto ma czyste i szczere serce. Nie można Mu zaimponować bogactwem ani wysoką pozycją w społeczeństwie ale można się do Niego przybliżyć poprzez staranie się robić to co jest mu miłe oraz co się z tym wiąże bycie posłusznym.

"26. Od ciebie pochodzi moja pieśń pochwalna w wielkim zgromadzeniu. Śluby moje spełnię wobec tych, którzy się ciebie boją."
Psalm 22

Dawid wiedział z kim zawierać przymierze a byli to oczywiście ludzie szlachetni jak i posłuszni Panu. W przypadku takich znajomości nie ma miejsca na "niemiłe niespodzianki" z ich strony ponieważ poszanowanie praw Boga uczyniło ich szlachetnymi oraz wartymi zaufania.

"27. Ubodzy jeść będą i nasycą się. Będą chwalić Pana ci, którzy go szukają... Niech serce wasze ożyje na zawsze!"
Psalm 22

Jeżeli ktokolwiek szuka Boga ze szczerego serca to Go odnajdzie. Bóg chętnie wynagradza tych, którzy Go szukają a Jego nagrodą jest Duch Święty i co się z tym wiąże życie wieczne.

"28. Wspomną i nawrócą się do Pana wszystkie krańce ziemi, I pokłonią się przed nim wszystkie rodziny pogan.
29. Bo do Pana należy królestwo, On panuje nad narodami.
30. Tylko jemu oddawać będą cześć wszyscy możni ziemi, Padną przed nim na kolana wszyscy, którzy się w proch obracają, I nie mogą utrzymać się przy życiu.
31. Potomstwo będzie mu służyć, Będzie opowiadać o Panu przyszłemu pokoleniu.
32. Przyjdą i ogłaszać będą sprawiedliwość jego Ludowi, który się urodzi, gdyż tak uczynił."
Psalm 22

Owe wersy nawiązują do powrotu Chrystusa i jego władzy absolutnej, której poddany zostanie cały świat.

Psalm 23

"1. Psalm Dawidowy. Pan jest pasterzem moim, Niczego mi nie braknie."
Psalm 23

Psalm 23 jest chyba najbardziej znanym psalmem i na pewno jednym z najbardziej najczęściej cytowanych fragmentów Biblii. Pan jest pasterzem moim czyli nikt inny ale Bóg Biblii. Nie jesteś sam swoim pasterzem, ani też nie jest nim świat, który ma zupełnie inne zasady aniżeli Pan, którego musisz bezapelacyjnie zaakceptować oraz, czego od nas wymaga - miłować jak najbardziej potrafisz. Niczego mi nie braknie czyli jeżeli będziesz bogaty w Panu nie będziesz odczuwał braków, które zawsze nękają ludzi w każdym kraju niezależnie od sytuacji ekonomicznej, ponieważ nie zawsze są to braki finansowe. Ludziom może brakować przede wszystkim miłości, którą to Bóg ma dla całej ludzkości i którą to chętnie pozwoli im odczuć. Jezus przyrównał siebie do chleba żywota, który spożywany bardziej niż zadowala wierzących, którzy dzięki owemu posiłkowi będą żyć wiecznie.

"2. Na niwach zielonych pasie mnie. Nad wody spokojne prowadzi mnie."
Psalm 23

Zielone łąki to dostatek oraz pewna przyszłość a spokojne wody to pokój i sprawiedliwość naokoło.

"3. Duszę moją pokrzepia. Wiedzie mnie ścieżkami sprawiedliwości Ze względu na imię swoje."
Psalm 23

Pan nas pokrzepia w ciężkich chwilach i pomimo czasami nie czujemy jego obecności, zawsze jest z nami i trzyma swą kochającą dłoń na pulsie nie zawsze przyjemnych wydarzeń. Duch Święty nazwany jest w Biblii odpoczynkiem czyli gdy jesteśmy zmęczeni życiem mamy zawsze możliwość odpoczynku podczas najbardziej nawet szalejącej burzy. Wszyscy wierni prowadzeni są przez Pana ścieżkami sprawiedliwości, czyli będąc Jego ambasadorami na Ziemi mają za zadanie być prawymi ludźmi, być chodzącą Ewangelią, którą to zwiastują ludziom poprzez sposób w jaki żyją. Bardzo często jesteśmy jedyną Ewangelią jaką czytają ludzie, jesteśmy ambasadorami Królestwa Niebios na ziemi a to do czegoś zobowiązuje.

"4. Choćbym nawet szedł ciemną doliną, Zła się nie ulęknę, boś Ty ze mną, Laska twoja i kij twój mnie pocieszają."
Psalm 23

Ciemną doliną, którą od czasu do czasu przechodzimy może być zwyczajne życie oraz ciężkie przerażające jak i przerastające nas problemy. Kolejny raz można napisać z pewnością, że nie ma się czego bać ponieważ Bóg ma wszystko pod kontrolą. Jest to jedna z głównych myśli Pisma Świętego potwierdzana wiele razy w najróżniejszych formach literackich aby dotrzeć do każdego odbiorcy. Gdy Bóg jest z tobą, któż może być przeciwko. W takiej sytuacji zbytnie zamartwianie się jest po prostu brakiem wiary. Laska oraz kij to narzędzia pracy pasterza, które prowadzą owce w prawidłowym kierunku. Laska jest także podporą kiedy ciężko się idzie a kij to nagana, którą to udziela owcom, które nie podążają w prawidłowym kierunku. Owa nagana bardzo często ratuje im życie. Wilk porywa owce przebywające najdalej od pasterza.

"5. Zastawiasz przede mną stół wobec nieprzyjaciół moich, Namaszczasz oliwą głowę moją, kielich mój przelewa się."
Psalm 23

Bóg chce abyśmy obfitowali we wszystko aby ludzie naokoło zauważyli Jego świadectwo, którym jesteśmy. Głowa namaszczona oliwą to Pańskie namaszczenie. Ci, którzy je mają różnią się od ludzi tego świata ponieważ namaszczeni zostali Duchem Świętym i powołani zostali aby wydawać owoce jasności. Przelewający się kielich to błogosławieństwa wszelkiego rodzaju, których Bóg chętnie udziela tym, którzy się Mu podobają.

"6. Dobroć i łaska towarzyszyć mi będą Przez wszystkie dni życia mego. I zamieszkam w domu Pana przez długie dni."
Psalm 23

Czy chciałbyś aby łaska samego Boga była nad tobą? Jest to oczywiście pytanie retoryczne. W momencie otrzymania Ducha Świętego i gdy po Jego otrzymaniu decydujesz się podążać drogą Pana Jego dobroć i łaska będą ci towarzyszyć przez całe życie. Prócz tego zamieszkasz w domu Pana na zawsze, ponieważ jest to Jego obietnica dla wszystkich miłujących Go wiernych.

Psalm 24

"1. Psalm Dawidowy. Pańska jest ziemia i to, co ją napełnia, Świat i ci, którzy na nim mieszkają.
2. On bowiem założył ją na morzach I utwierdził ją na rzekach."
Psalm 24

Oto Bóg, który wszystko stworzył. Na cokolwiek spojrzysz, On ma w tym swój udział. Nawet każda cząsteczka powietrza, którą oddychasz jest stworzona przez Niego. Nie ma nic na Ziemi czego by nie potrafił zrozumieć ani zobaczyć. Nawet stworzenie czasu jest Jego dziełem. Jak wyglądał by świat bez czasu? Nawet nie jesteśmy w stanie pojąć owego konceptu. Bóg nie może być pojęty ludzkim umysłem tak samo jak mucha nie jest w stanie pojąć teorii względności.

"3. Któż może wstąpić na górę Pana? I kto stanie na jego świętym miejscu?"
Psalm 24

Kto więc może nawiązać kontakt z tak potężną istotą? Co należało by uczynić aby On chciał spojrzeć na tak wątłe istoty jak ludzie?

"4. Kto ma czyste dłonie i niewinne serce, Kto nie skłania duszy swej ku próżności i nie przysięga obłudnie,"
Psalm 24

Czyste dłonie to robienie rzeczy, które podobają się Bogu a o których dokładnie możemy się dowiedzieć z Biblii. Niewinne serce to szczera chęć do poznania Boga i do bycia mu posłusznym nawet, gdy nie sprzyja to naszemu myśleniu. Nie możemy dopasowywać Biblii do siebie ale my musimy się do niej dopasować. Skłanianie duszy ku próżności to zbytnie koncentrowanie się na otaczającym nas świecie i zaniedbywanie spraw duchowych. Salomon pisze wprost, że wszystko pod słońcem to próżność. Przysięganie obłudnie to złe posługiwanie się językiem, który według Biblii może być źródłem życia lub śmierci. Wszystko zależy od tego jak go użyjemy.

"5. Ten dostąpi błogosławieństwa od Pana I sprawiedliwości od Boga, zbawiciela swego."
Psalm 24

Rozumiejąc ów wers w kontekście Nowego Testamentu błogosławieństwem jest otrzymanie Ducha Świętego, które to jest największym błogosławieństwem jakie może otrzymać człowiek.

"6. Takie jest pokolenie tych, co go szukają, Tych, którzy szukają oblicza twego, Boże Jakuba. Sela."
Psalm 24

W tym momencie, czyli od wersu 6 zaczyna się ciekawa forma literacka, która opisuje prawidłowe podejście do spraw wiary czyli pozwoleniem Jezusowi aby zamieszkał w naszych sercach i co się z tym wiąże dostąpienie życia wiecznego.

"7. Podnieście, bramy, wierzchy wasze, I podnieście się, bramy prastare, Aby wszedł Król chwały!"
Psalm 24

Ktoś krzyczy. Podnieście bramy waszych serc, ciężkie bramy, bramy pełne dawnych zwyczajów jak i pomysłów z którymi się wychowywałeś i które przyjąłeś za prawdę a które niekoniecznie prawdą są. Otwórzcie je po to aby wszedł do twojej twierdzy, którą to jesteś ty ktoś niesamowicie ważny. Jak często gościsz u siebie króla najpotężniejszego państwa na świecie?

"8. Któż jest tym Królem chwały? Pan silny i potężny, Pan potężny w boju."
Psalm 24

Kto jest owym Królem? Oczywiście Bóg, który jest najpotężniejszą istotą jaka istnieje. Mógłby On siłą zdobyć owe bramy do których otwarcia nawołuje lecz nie zrobi tego ponieważ chcę abyśmy to zrobili sami z ochotą i radością, którzy zrozumieją, że przyjęcie Króla w swoim sercu to największy zaszczyt.

"9. Podnieście, bramy, wierzchy wasze I podnieście się, bramy prastare, Aby wszedł Król chwały!"
Psalm 24

Ponowne wezwanie do nawrócenia się. Bóg ponownie wzywa ludzi aby nawiązali z nim kontakt. Jest jak kochający rodzic, który woła swoje zagubione dzieci do domu i który ich wołać nie przestanie.

"10. Któż jest tym Królem chwały? Pan Zastępów! On jest Królem chwały! Sela."
Psalm 24

Ludzie często nie potrafią pojąć, że Bóg, który ich do siebie woła jest potężny i święty. Ciężko nam zrozumieć, że tak niesamowitej istocie zależy na tak wątłych stworzeniach jak my.

Psalm 25

"1. Dawidowy. Do ciebie, Panie, wznoszę duszę moją.
2. Boże mój! Tobie ufam. Obym nie zaznał wstydu! Niech wrogowie moi nie radują się z mego powodu!
3. Zaiste, wszyscy, którzy nadzieję pokładają w tobie, nie zaznają wstydu. Zaznają wstydu ci, co bez przyczyny nie dochowują wiary."
Psalm 25

Dawid modli się do Boga o to aby nie musiał się wstydzić, aby nie wyśmiewali go bezbożni i zarazem wierzy, że Bóg wyzwoli go z owej nie do końca znanej nam sytuacji. Często w naszym życiu spotykamy się z podobnymi sytuacjami w których nie możemy sobie poradzić z szydercami, którzy szydzą z naszej wiary lub po prostu z nas. Musimy pamiętać, że światło zawsze będzie raziło ludzi, którzy kochają ciemność i na pewno w jakimś momencie naszego życia napotkamy tego typu ludzi. W takiej sytuacji nie należy się smucić a w żadnym razie oddawać im tym samym. W takim wypadku nie będziemy dużo lepsi od nich. Pozostawmy ów problem Bogu, który to zatroszczy się o nasz problem.

"4. Panie, wskaż mi drogi swoje, Ścieżek swoich naucz mnie!
5. Prowadź mnie w prawdzie swojej i nauczaj mnie. Ty bowiem jesteś Bogiem zbawienia mego, Ciebie tęsknie wyglądam codziennie!"
Psalm 25

Dawid pozostawia ów problem Panu i prosi Go o dokładniejsze nauczenie go praw Pańskich. Musimy tu pamiętać, że psalmista znał prawa Pana z ksiąg które posiadał Izrael jako część spuścizny narodowej i oczywiście religijnej. Jego modlitwa to prośba o dogłębne zrozumienie mądrości Boga przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Dawidowi nie wystarczały księgi, które czasem mogły być różnie interpretowane, on chciał na prawdę wiedzieć czego oczekuje od niego Pan. Pragnął wiedzieć to z całego serca co bardzo podobało się Bogu. W dzisiejszych czasach jesteśmy niestety zalani fałszywym chrześcijaństwem, gdzie liderzy kościołów nauczają rzeczy przeciwnych Biblii a ludzie tam uczęszczający nie pytają się siebie dlaczego tak się dzieję i bezkrytycznie przyjmują kłamliwe nauki, które nigdzie ich nie doprowadzą. Ich podejście jest dokładnym przeciwieństwem podejścia Dawida, który chciał wiedzieć więcej.

"6. Pamiętaj, Panie, o miłosierdziu i o łasce swojej, Gdyż są one od wieków!
7. Grzechów młodości mojej i przestępstw moich nie pamiętaj, Przez wzgląd na łaskę twoją pamiętaj o mnie, Przez wzgląd na dobroć twoją, Panie."
Psalm 25

Czy Bóg jest miłosierny? Oczywiście. Za nasze grzechy poświęcił swojego syna Jezusa Chrystusa dzięki któremu został wylany Duch Święty przez którego nasze grzechy zostały nam odpuszczone. Bóg odpuścił nam nie tylko grzechy naszej młodości ale wszystkie nasze przewinienia jak i przestępstwa. Wszechmocny potrafi odpowiedzieć na modlitwę w o wiele bardziej spektakularny sposób niż się spodziewamy.

"8. Pan jest dobry i prawy, Dlatego wskazuje drogę grzesznikom."
Psalm 25

Bóg nie chcę aby ludzie poginęli z powodu swoich grzechów, dlatego nawołuje do nich poprzez Swoje Słowo jak i proroków aby odwrócili się od zła i zaczęli czynić dobro. Jego wskazówki są dokładnie opisane w Biblii aby ci, którzy mają potrzebę przybliżenia się do Niego mogli dostąpić zbawienia i co się z tym wiąże stali się dziećmi Boga.

"9. Prowadzi pokornych drogą prawa I uczy ich drogi swojej."
Psalm 25

Jedynie pokorni mogą w pełni kroczyć drogą Pana. Pokora ta polega na odrzuceniu swoich konceptów na życie i zaakceptowanie nowych praw, które ustalił dla ciebie Bóg. Różnią się one od zasad, którymi żyliśmy zanim wstąpiliśmy na drogę Pana przez co trzeba tu pokory aby przyznać się, że było się w całkowitym błędzie. Strach przed Bogiem jest początkiem mądrości.

"10. Wszystkie drogi Pana są łaską i wiernością Dla tych, którzy strzegą przymierza i nakazów jego."
Psalm 25

Wszystko co pisze w Biblii jest niepodważalne i nie wolno nikomu decydować co jest ważne a co nie jest. Bóg przekazał ludziom ów personalny list do ciebie w którym znajdziesz odpowiedź na wszystkie pytania. Problem jednak polega na tym, że ludzie starają się dopasować Słowo Boga do siebie zamiast dopasować siebie do Słowa Boga.

"11. Przez wzgląd na imię swoje, Panie, Odpuść grzech mój, bo jest wielki!"
Psalm 25

W czasach Starego Testamentu składało się coroczną ofiarę za grzechy. W czasach Nowego Testamentu nasze grzechy są wymazane po otrzymaniu Ducha Świętego, którego biblijnym dowodem otrzymania jest mówienie językami.

"12. Któryż to człowiek boi się Pana? Uczy go, jaką wybrać drogę.
13. On sam będzie przebywał w szczęściu, A potomstwo jego odziedziczy ziemię."
Psalm 25

Jeszcze raz pozwolę sobie przypomnieć "Strach przed Panem jest początkiem mądrości". Strach niekoniecznie oznacza przerażenie a oznacza mianowicie szacunek. Jeżeli szanujemy jakąkolwiek osobę u władzy, będziemy stosować się do jej wskazówek oraz rozkazów i tak oczywiście powinno być w przypadku Boga, który prowadzi posłusznych mu wiernych na najlepsze dla nich drogi życia. Ci, którzy uważają, że sami lepiej dadzą sobie radę rzeczywiście sami decydują o swoim życiu i choć na początku może im się zdawać, że droga, którą obrali jest dla nich najdogodniejsza, po jakiś czasie okazać się może błędem. Bóg zna całą przyszłość i na pewno lepiej było by Jemu pozostawić decyzje dotyczące naszego życia.

"14. Społeczność z Panem mają ci, którzy się go boją, On też obwieszcza im przymierze swoje."
Psalm 25

Ci, którzy szanują Słowo Boga mogą się z Nim porozumiewać i z czasem będą w stanie zrozumieć więcej o swoim Panu oraz o tym czego od nich oczekuje.

"15. Oczy moje zawsze patrzą na Pana, Bo On wyswobadza z sieci nogi moje."
Psalm 25

Bóg, który wyswobadza z sieci to Ojciec, który sprowadza swoje dzieci ze złej drogi z powrotem na drogę, która jest dla nich najlepsza. Oznacza to także ochronę przed pułapkami zastawionymi przez ludzi.

"16. Zwróć się ku mnie i zmiłuj się nade mną, Bom jest samotny i ubogi!
17. Ulżyj udręce serca mojego, Wyzwól mnie z utrapień moich!
18. Wejrzyj na nędzę i mozół mój, I odpuść wszystkie grzechy moje!
19. Patrz, jak liczni są nieprzyjaciele moi, I jak zawzięcie mnie nienawidzą!
20. Strzeż duszy mojej i ocal mnie, Niech nie doznam wstydu, Gdyż w tobie szukam schronienia!"
Psalm 25

Ponownie prośba Dawida wraz z jego narzekaniami, które to na pewno nie są nam obce jak i obce nie powinno nam być wspaniałe rozwiązanie jakie ma dla nas Pan.

"21. Niewinność i prawość niech mnie osłania, Gdyż w tobie miałem nadzieję!
22. Boże, wybaw Izraela Od wszelkich niedoli jego!"
Psalm 25

To co nas osłania to nasza wiara we Wszechmogącego Boga, Niewinność, którą ceni Bóg i prawość dzięki której kroczymy Jego ścieżkami na których to nic nas nie pokona.

Psalm 26

"1. Dawidowy. Bądź mi sędzią, Panie, bo chodziłem w niewinności I zaufałem Panu. Nie zachwieję się!"
Psalm 26

Piękne słowa Dawida ukazujące nam sposób w jaki można podobać się Bogu. Na każdym kroku próbował on zadowolić swojego Pana co jest dla nas pięknym przykładem postępowania. Związek człowieka ze swoim Stwórcą to nie jest religijny koncept ale prawdziwy związek przypominający małżeństwo.

"2. Zbadaj mnie, Panie, i doświadcz, Poddaj próbie nerki i serce moje!"
Psalm 26

Nerki w Starym Testamencie są symbolem czystości i nienagannego postępowania, serce natomiast podobnie jak dzisiaj jest symbolem miłości, oddania i wierności.

"3. Bo mam przed oczyma łaskę twoją I postępuję w prawdzie twojej."
Psalm 26

Psalmista jest przekonany o nienaganności swego postępowania ponieważ postępuje zgodnie według wskazówek danych mu przez Pana. Dzisiaj Pismo Święte jest dostępne wszystkim w prawie wszystkich językach przez co nikt nie będzie mógł powiedzieć stojąc przed Bogiem, że nie wiedział gdzie i jak można było Go odnaleźć.

"4. Nie zasiadałem z ludźmi fałszywymi, I nie chodzę z podstępnymi.
5. Nienawidzę zgromadzenia złoczyńców I nie zasiadam z bezbożnymi."
Psalm 26

Dawid omijał ludzi, którym sercach była obca miłość Pana i którzy w wyniku braku owej miłości pogrążali się w grzechach. Nie przyłączał się on także do grup politycznych nie biorących pod uwagę Wszechmogącego. Wiedział on dobrze, że jeżeli zacznie się z nimi przyjaźnić, będzie musiał zachowywać się jak oni a to prowadzi do zguby i do zdrady jego Boga. Jest to oczywiście wspaniała rada dla wszystkich wierzących. Jeżeli znajdziesz sobie przyjaciół, którzy są duchowi, będziesz miał szansę aby urosnąć duchowo. Jeżeli twoi przyjaciele będą trzymać się z daleka od dróg Pana, istnieje wielkie prawdopodobieństwo, że sprowadzą tam także ciebie.

"6. Umywam w niewinności ręce swoje I chodzę wokoło ołtarza twojego, Panie,"
Psalm 26

Czyste ręce są symbolem życia według Słowa Bożego i co się z tym wiąże życia z dala od grzechu. Chodzenie wokoło ołtarza to dbanie o sprawy Pana nie tylko we własnym życiu ale także w życiu całego narodu hebrajskiego. Podobnie i my powinniśmy być błogosławieństwem dla ludzi naokoło a mając Ducha Świętego mamy wszelkie do tego predyspozycje.

"7. Aby głośno śpiewać dziękczynienie I opowiedzieć wszystkie cuda twoje."
Psalm 26

Dawid nie wstydził się swojego Boga. Wszystkim i wszędzie o Nim mówił co także pomaga nam zrozumieć jacy my powinniśmy być w stosunku do Pana.

"8. Panie! Umiłowałem mieszkanie domu twego I miejsce przebywania chwały twojej."
Psalm 26

W czasach Starego Testamentu Izrael kontaktował się z Bogiem w Namiocie Zgromadzenia, później w Świątyni Pańskiej, którą wybudował król Salomon. W czasach Nowego Testamentu świątynią jest nasze ciało w którym mieszka Duch Święty. W naszych czasach znaczenie owego wersu zmienia się nieco i może oznaczać miłość do siebie, bez której nie możemy być zdolni do kochania innych. Jezus powiedział "kochaj bliźniego swego jak siebie samego" czyli nie kochając siebie nie będziemy w stanie kochać innych a nie kochając innych nie będziemy w stanie zostać dobrymi uczniami Jezusa.

"9. Nie zabieraj duszy mojej z grzesznikami, A życia mego ze zbrodniarzami!
10. Ręce ich splamione są zbrodnią, A prawica ich pełna jest przekupstwa."
Psalm 26

Bezbożność niesie za sobą przekleństwa o czym Dawid dobrze wie i prosi Boga aby w konsekwencji ich grzechu nie stało mu się nic złego. Prosi Pana aby zważał na niego w tym zagubionym w nieprawości świecie.

"11. Ale ja postępuję w niewinności, Wybaw mnie i bądź mi miłościw!
12. Noga moja stoi na prostej drodze, Błogosławić będę Pana w zgromadzeniach."
Psalm 26

Na zakończenie psalmista ponownie zapewnia Pana o swojej miłości jak i o chęci kroczenia Jego drogą, która jest jedynie dla ludzi prawego serca.

Psalm 27

"1. Dawidowy. Pan światłością moją i zbawieniem moim: Kogóż bać się będę? Pan ochroną życia mego: Kogóż mam się lękać?"
Psalm 27

Często obawiamy się wielu niebezpiecznych sytuacji w życiu nie zdając sobie sprawy z tego, że nie jesteśmy sami. Dawid pyta dwukrotnie w pierwszym wersie "kogo mam się bać kiedy to Bóg jest ze mną" i trzeba przyznać, że jest to wyjątkowo dobre pytanie.

"2. Gdy nacierają na mnie złoczyńcy, Aby pożreć ciało moje - Są oni moimi wrogami i nieprzyjaciółmi - Potkną się i upadną.
3. Choćby rozbili przeciwko mnie obozy, Nie ulęknie się serce moje, Choćby wojna wybuchła przeciw mnie, Nawet wtedy będę ufał."
Psalm 27

Nieważne jak potężni czy też jak liczni są twoi wrogowie - dla Boga to nie stanowi różnicy. Żadna istota nigdy nie wygra potyczki z Bogiem a ci, którzy się odważą skazują siebie na porażkę.

"4. O jedno prosiłem Pana, o to zabiegam: Abym mógł mieszkać w domu Pana przez wszystkie dni życia mego, By oglądać piękno Pana i by odwiedzać świątynię jego."
Psalm 27

Jedynym pragnieniem psalmisty jest przebywanie w obecności Boga. Cała reszta jest mniej istotna i takie właśnie podejście podoba się Panu. Jezus powiedział, że najpierw powinniśmy martwić się o Królestwo Boże a cała reszta zostanie nam dodana. Bóg zdecydowanie powinien być w naszym życiu na pierwszym miejscu. Odwiedzanie świątyni w czasach Nowego Testamentu różni się bardzo od starotestamentowego. W epoce Ewangelii świątynią stało się ciało napełnione Duchem Świętym czyli mieszkamy w świątyni 24 godziny na dobę przez co mamy ciągły kontakt z Bogiem.

"5. Bo skryje mię w dzień niedoli w szałasie swoim, Schowa mnie w ukryciu namiotu swego, Postawi mnie wysoko na skale."
Psalm 27

W życiu na pewno spotka nas wiele sytuacji które wolelibyśmy ominąć ale pomimo tego nie należy tracić wiary. Dawid pisze w tym wersie o tym jak Pan pomoże mu w dniu niedoli, nie o tym, że ów dzień od niego odsunie. Bóg nie likwiduje wszystkich trudności na naszej drodze ale uczy nas jak sobie z nimi radzić. Namiot oczywiście oznacza świątynię a co się z tym wiąże bycie uświęconym a skała to mocny fundament wiary na którym powinien stać każdy wierny.

"6. Teraz wznosi się głowa moja Nad nieprzyjaciółmi, którzy mnie otaczają. W namiocie jego będę składał ofiary przy okrzykach radości, Będę śpiewać i wysławiać Pana."
Psalm 27

Bóg poniża tych, którzy się wywyższają a tych, którzy mu ufają i są pokornego serca wywyższa jak to było w przypadku Dawida. Dla niego związek z jego Bogiem jest źródłem radości, jest rdzeniem jego jestestwa, Bez Pana nie byłoby także Dawida jakiego znamy z Biblii o czym to dobrze wiedział i za co tak wdzięcznie dziękował.

"7. Słuchaj, Panie, głosu mego, gdy wołam, I zmiłuj się nade mną, i wysłuchaj mnie!
8. Z natchnienia twego mówi serce moje: "Szukajcie oblicza mego!" Przeto oblicza twego szukam, Panie."
Psalm 27

Psalmista stara się zrozumieć oraz lepiej poznać ścieżki Pana. Nie próbuje dostosować Słowa Boga do siebie ale robi wszystko aby dostosować się do woli Pana.

"9. Nie ukrywaj oblicza swego przede mną! Nie odtrącaj w gniewie sługi swego! Ty jesteś pomocą moją: Nie odrzucaj mnie I nie opuszczaj mnie, Boże zbawienia mego!
10. Choćby ojciec i matka mnie opuścili, Pan jednak mnie przygarnie."
Psalm 27

Ponownie powiadamia swojego Pana oraz zarazem go prosi o opiekę bez której dobrze wie, że nie da sobie rady. Pan oczekuje od nas podobnego podejścia. Aby mu się w pełni spodobać musimy być jak dzieci wierzące, że ich ojciec wszystko potrafi. Opieka Pana jest dużo większa niż możemy sobie wyobrazić a jego miłość przewyższa jakąkolwiek ludzką miłość włączając w to bezwarunkową miłość rodziców.

"11. Naucz mnie, Panie, drogi swojej I prowadź mnie ścieżką prostą z powodu wrogów moich!"
Psalm 27

Psalmista dobrze rozumie, że aby odnieść pełny sukces w jakiejkolwiek bitwie musi wpierw pojąć drogę Pana. Musi dokładnie znać swojego Boga, wiedzieć co mu się podoba a czego nienawidzi aby przypadkiem nie narazić się i nie ponieść klęski. Strach wrogów przed Dawidem jest wynikiem jego wiary i bliskiego związku z Bogiem obfitującego w błogosławieństwa na polu walki i nie tylko.

"12. Nie wydaj mnie na pastwę wrogów moich, Bo fałszywi świadkowie powstają przeciwko mnie i dyszą gwałtem!
13. Ja jednak wierzę, że ujrzę dobroć Pana W krainie żyjących."
Psalm 27

Podobnie jak we wielu Psalmach Dawid gorliwie modli się o pomoc przed potężnym wrogiem jak i przed intrygami jakie uknuto przeciwko niemu. Jezus Chrystus podczas rozprawy sądowej także był ofiarą intryg uknutych przez kapłanów. Musiał wysłuchiwać kłamstw o sobie z ust fałszywych świadków.

"14. Miej nadzieję w Panu! Bądź mężny i niech serce twoje będzie niezłomne! Miej nadzieję w Panu!"
Psalm 27

Ani Jezus ani Dawid nie dali się zwyciężyć złu ponieważ siła, którą mieli nie pochodziła od nich samych ale od samego Boga, który chętnie wspiera tych którzy Mu ufają. Mieć nadzieję w Panu oznacza nie szukanie rozwiązania nigdzie indziej jak u Wszechmogącego. Nie szukaj jej w pieniądzach, w sile, w kontaktach z ludźmi władzy ani też nigdzie indziej. Bóg jest twoim rozwiązaniem.

Psalm 28

"1. Dawidowy. Do ciebie wołam, Panie, skało moja, Nie bądź głuchy na wołanie moje, Abym, jeślibyś milczał, Nie stał się podobny do tych, którzy schodzą do grobu!
2. Wysłuchaj głosu błagania mego, gdy wołam do ciebie, Gdy podnoszę ręce ku najświętszemu miejscu świątyni twojej!"
Psalm 28

Czy Bóg jest głuchy na nasze wołania? Oczywiście, że nie. Czasem jednak odpowiedź na modlitwę pojawia się dużo później niż się jej spodziewaliśmy. Bóg robi wszystko w swoim czasie i czasem trzeba uzbroić się w cierpliwość. Dawid jest właśnie u jej granic.

"3. Nie uprowadzaj mnie z bezbożnymi i z tymi, którzy czynią nieprawość, Którzy mówią o pokoju z bliźnimi swymi, a złość jest w sercu ich!"
Psalm 28

Nie na darmo Dawid unikał nikczemnych. Nie chciał wpaść wraz z nimi w pułapkę, która czeka bezbożnych. Z Psalmów możemy łatwo wywnioskować, że psalmista otoczony był fałszem i intrygami co zapewne było czymś normalnym w pewnych bogatszych towarzystwach. Przypomina to nie tylko dzisiejszą politykę.

"4. Odpłać im według czynu ich I według złości uczynków ich, Według dzieła rąk ich odpłać im, Oddaj im, jak zasłużyli!
5. Bo nie zważają na sprawy Pana, Ani na dzieła rąk jego, Przeto zniszczy ich i nie odbuduje."
Psalm 28

Bezbożność nie ma przyszłości. Wszyscy staniemy przed sądem Bożym i tylko od nas zależy, czy podążymy drogą ciała czy też drogą Ducha, czy usłyszymy pochwałę czy też zostaniemy potępieni, czy będziemy spadkobiercami życia wiecznego czy też nie.

"6. Błogosławiony niech będzie Pan, Gdyż wysłuchał głosu błagania mojego!..."
Psalm 28

Długo oczekiwana odpowiedź na modlitwę jest niczym cudowne uleczenie.

"7. Pan jest mocą moją i tarczą moją. W nim zaufało serce moje i doznałem pomocy, Rozweseliło się serce moje I pieśnią moją będę go sławił."
Psalm 28

Nasza beznadziejna sytuacja została uzdrowiona a my mamy wspaniałe świadectwo. Teraz radujmy się i dziękujmy Panu za pomoc, której nam udzielił. Wdzięczność jest cechą, która podoba się Bogu.

"8. Pan jest mocą ludu swego I twierdzą zbawienia pomazańca swego..."
Psalm 28

Pan jest mocą ludu, nie są nią pieniądze ani potężna armia. On jest twierdzą w której mogą się schronić w ciężkich chwilach...

"9. Zbaw lud swój i błogosław dziedzictwo swoje! Paś ich podtrzymuj na wieki!"
Psalm 28

...oraz pasterzem, który ich prowadzi do zbawienia - do ich wspaniałego dziedzictwa.

Psalm 29

"1. Psalm Dawidowy. Oddajcie Panu, synowie Boży, Oddajcie Panu chwałę i moc!
2. Oddajcie Panu chwałę należną imieniu jego! Złóżcie Panu pokłon w świętej szacie!"
Psalm 29

Wszystko co żyje na ziemi oddaje cześć ich Stwórcy jedynie ludzie nie zawsze mają na to ochotę oddalając się od Pana dalej i dalej. Bóg wymaga od nas abyśmy oddawali mu cześć, abyśmy odrzucili własne ego i podążali za Jego Słowem. Oddawać cześć Panu oznacza żyć według Jego przykazań oraz przekazywanie ich tym, którzy oddalili się od Niego. Oddawanie czci w świętej szacie oznacza szacunek jaki powinniśmy mieć dla Niego. Nikt nie przychodzi na ucztę króla przyodzianym w codzienne ubranie. Do króla idzie się z szacunkiem tak też należy podchodzić do jakiegokolwiek spotkania z Panem w naszym życiu. Święta szata w Nowym Testamencie symbolizuje także Ducha Świętego. Bez Ducha nie można podobać się Bogu a nie podobając się Mu nie można z nim się porozumiewać.

"3. Głos Pana nad wodami, Bóg chwały zagrzmiał, Pan nad wodami wielkimi.
4. Głos Pana potężny, Głos Pana wspaniały.
5. Głos Pana łamie cedry, Pan łamie cedry Libanu.
6. Sprawia, że Liban skacze jak cielę, A Syrion jak młody bawół.
7. Głos Pana krzesze płomienie ogniste.
8. Głos Pana wstrząsa pustynią, Pan wstrząsa pustynią Kadesz."
Psalm 29

Dawid nawiązuje do burzy a w szczególności do grzmotów i błyskawic jako do głosu Pana. Do dzisiaj pomimo tak zaawansowanej techniki nie jesteśmy w stanie wyprodukować źródła tak potężnej energii. Czy rzeczywiście owe odgłosy towarzyszące burzy są głosem Boga? Dla tych, którzy kochają Pana wszystko co piękne i niesamowite będzie im przypominało ich Boga. Będą Go widzieli we wszystkich procesach zachodzących w naturze, które przecież stworzył i które są przez Niego kontrolowane. Głos Pana nad wodami to kontrola jaką ma nad narodami, które to są przedstawione w Piśmie Świętym jako wody. Głos Pana łamiący cedry Libanu to niewyobrażalna energia, którą dysponuje Wszechmocny i którą to może użyć do tworzenia lub niszczenia. Wiemy z Biblii jednak, że tworzenie jest Mu dużo bliższe aniżeli niszczenie. Bóg nie stworzył ludzi na wieczne potępienie ale do życia wiecznego. Do nas należy wybór którą to stronę Pana chcemy lepiej poznać.
Głos Pana i płomienie nawiązuje naturalnie do Ducha Świętego, który przedstawiony jest jako ogień, który wypala wszystkie nieprawidłowości w swoich wiernych, zarazem jest to ogień miłości do Boga wzniecony w naszych sercach pod wpływem otrzymanego Ducha Świętego. Jeżeli nie jesteś pewien o czym tu mowa to powinieneś pomodlić się do Pana o Ducha Świętego, którego otrzymanie zawsze poparte jest otrzymaniem nowych języków, które także przyrównane są do ognia( Dzieje Apostolskie 2 ). Pan wstrząsający pustynią to Bóg pobudzający do życia w Ewangelii najbardziej zatwardziałych grzeszników, którzy pod wpływem mocy Bożej z pustyni przemienieni zostali w żyzną glebę wydającą wspaniałe plony.

"9. Głos Pana wykorzenia dęby I obnaża lasy, A w świątyni jego wszystko woła: Chwała!"
Psalm 29

Wykorzenione dęby to zmiana dotychczasowego życia. Zmiana w kulturze jak i tradycji w której się wychowaliśmy a które często nie pokrywają się ze Słowem Boga. Bóg powołał cię do Królestwa Niebios, które ma swoją własną kulturę i swoje obietnice, których nie jest w stanie zapewnić najpotężniejsze nawet państwo. Obnażone lasy to pewniejsza droga, to miejsce w którym dalej i więcej można zobaczyć, to obnażenie prawdy, której nie każdy chce być świadomy. Żyć takim życiem to życie prawdziwą wolnością, to bycie całkowicie uwolnionym od tego co zniewala ludzi.

"10. Pan zasiadł na tronie nad wodami potopu, Pan zasiadać będzie jako król na wieki."
Psalm 29

Pomimo burzy, która oczywiście może także reprezentować burzę w naszym życiu Bóg czuwa nad wszystkim. Czasem warto po prostu usiąść i zrelaksować się obserwując burzę szalejącą na zewnątrz podziwiając to, co stworzył Bóg, nie obawiając się owej potężnej energii, która jest skierowana aby ci pomóc nie aby zniszczyć.

"11. Pan da siłę ludowi swemu, Pan pobłogosławi lud swój pokojem!"
Psalm 29

Siła o której właśnie czytaliśmy jak i siła dużo potężniejsza od niej jest do dyspozycji dla tych, którzy szanują Boga.

Psalm 30

"1. Psalm Dawidowy. Pieśń na poświęcenie przybytku.
2. Wysławiać cię będę, Panie, bo wyciągnąłeś mnie z toni I nie pozwoliłeś wrogom moim cieszyć się ze mnie.
3. Panie, Boże mój, Wołałem do ciebie i uzdrowiłeś mię.
4. Panie! Podniosłeś z otchłani duszę moją, Ożywiłeś mnie pośród tych, którzy schodzą do grobu."
Psalm 30

Pierwszą część owego Psalmu należało by chyba zacząć czytać od wersu 4 wzwyż. Dawid najwyraźniej bardzo ciężko, być może śmiertelnie chory chwali jak i dziękuję Panu za uleczenie go i przez to niedopuszczenie do wyśmiewania się z niego ludziom wrogo do niego nastawionych, którzy bardzo możliwe, że czekali już na jego zgon. Nie ma wątpliwości, że Bóg jest w stanie uleczyć każdego człowieka naturalnie jak i duchowo. Bardzo często nie doceniamy emocjonalnego uleczenia, jakie otrzymaliśmy po otrzymaniu Ducha Świętego. Przedtem żyliśmy w strachu przed śmiercią a czasami nawet bardziej od niej baliśmy się życia.

"5. Wysławiajcie Pana, święci jego, I wyznawajcie święte imię jego!"
Psalm 30

Jest to na pewno jeden z wielu powodów dla których wszyscy powinniśmy chwalić Boga. Kiedy nasza choroba mija jest to wspaniałe świadectwo dla nas jak i dla wszystkich naokoło.

"6. Bo tylko chwilę trwa gniew jego, Ale życzliwość jego całe życie. Wieczorem bywa płacz, Ale rankiem wesele."
Psalm 30

Bóg nie gniewa się wiecznie i wybacza nam nasze przewinienia jeżeli poprosimy Go o wybaczenie. Prośba o wybaczenie jest także przyznaniem się do błędu i zarazem obietnicą poprawy. Miłość Pana jest natomiast obecna w naszym życiu bez przerwy i nawet kiedy grzeszymy pomaga On nam zrozumieć istotę naszych wykroczeń jak i objawia sposób w jaki możemy pozbyć się błędnych nawyków i przez to przybliżyć się do Niego. Miłość Boga do ludzi jest wspólnym mianownikiem wszystkiego czego dokonuje w naszym życiu. Czasem odbieramy przydarzające się nam negatywne wydarzenia jako gniew Pana a tak na prawdę są one błogosławieństwem, którego w obecnej chwili nie potrafimy dostrzec. Wieczorem płacz, czyli zamartwianie się kiedy nic nie widzimy, kiedy zapominamy o Jego łasce i mocy, chwila odpoczynku i rano wesele czyli radość niekoniecznie spowodowana natychmiastowym rozwiązaniem problemu a byciem zdolnym ponownie ujrzeć światło Jego Słowa, zrozumieć kim dla Niego jesteśmy oraz to, że stanowimy część Jego zdumiewającego planu.

"7. A ja, pewny siebie, powiedziałem: Nie zachwieję się na wieki."
Psalm 30

Dawid miał okres w swoim życiu w którym stał się zbyt pewny siebie...

"8. Panie! W życzliwości swej postawiłeś mnie na potężnej górze, A gdy zakryłeś oblicze swoje, zatrwożyłem się."
Psalm 30

Pan w swojej nieskończonej dobroci pobłogosławił go nad miarę oraz umocnił jego władzę co symbolizuję potężna góra na której stoi król. Być może w przypływie pychy zapomniał kto go tam postawił i w jakim celu to zrobił. Bóg zakrywając swoje oblicze ( cofając swoje błogosławieństwa ) przed królem przypomniał mu po co go stworzył i dlaczego tak został wywyższony. Nie było to dla chwały Dawida ale dla chwały Boga, który użył go jako swojego narzędzia aby cały naród przybliżył się do Niego. Możemy otoczyć się wszelkimi dobrami materialnymi oraz najwartościowszymi ludźmi lecz to nigdy nie zastąpi nam Boga, który jak o sobie powiedział w Biblii jest Bogiem zazdrosnym i żąda od nas całkowitego zaufania. Możemy Mu ufać i nie martwić się o nic wiedząc, że ma wszystko pod kontrolą, lub możesz także Mu ufać do połowy i zamartwiać się o drugą połowę. Wybór należy wyłącznie do nas.

"9. Do ciebie, Panie, wołałem I Pana błagałem o zmiłowanie."
Psalm 30

Król nie szuka pomocy u ludzi, którzy jak dobrze wie nie są w stanie mu w pełni pomoc. Na pewno mogą go pocieszyć oraz pokrzepić w danej chwili, lecz psalmista dobrze wie, że jedynie Pan może całkowicie rozwiązać jego problem.

"10. Jakiż zysk z krwi mojej, Z mojego zejścia do grobu? Czy proch może cię wysławiać? Czy może zwiastować wierność twoją?"
Psalm 30

Dawid dobrze rozumie, że Boga nie interesuje nasza śmierć i zawsze wybierze życie zamiast śmierci dla swoich stworzeń. W chwili śmierci człowiek idzie do grobu i zamienia się w proch, który jak twierdzi wybraniec Pana nie może go chwalić. Oznacza to, że po śmierci nie idziemy do czyśćca, nieba ani piekła, że nie posiadamy także świadomości ale, że jak Biblia mówi czekamy na ponowne nadejście Chrystusa, kiedy to jego wybrani zmartwychwstaną i będą z nim królować. Oczywiście koncept ten ( brak świadomości po śmierci ) opisany jest w Starym jak i Nowym Testamencie i niestety wydaję się być ignorowany przez wiele kościołów.

"11. Wysłuchaj, Panie, i zmiłuj się nade mną! Panie, bądź moim wspomożycielem!
12. Zmieniłeś skargę moją w taniec, Rozwiązałeś mój wór pokutny i przepasałeś mię radością,"
Psalm 30

Bóg jest Bogiem miłości i oczywiście wysłuchuje naszych modlitw i tak też uczynił w przypadku Dawida, którego podobnie jak i nasza radość z powodu bycia wolnym od choroby stała się zachętą do gorliwszego chwalenia Boga. Wczoraj się skarżył i narzekał na swój zły los, dzisiaj się raduje i chwali swoje życie. Wczoraj modlił się rozpaczając i żałując za błędy, które uczynił, dzisiaj cieszy się ponownie przyjaźnią Pana, którego namacalna miłość ponownie wypełnia jego serce.

"13. Aby dusza moja śpiewała ci i nie zamilkła: Panie, Boże mój, będę cię wiecznie wysławiał."
Psalm 30

Wdzięczność którą czuł dla swojego Boga nie była jedynie uczuciem, była to wdzięczność aktywna i produktywna. Dawid chciał pracować dla Wszechmocnego i opowiadać wszystkim o Jego chwale. Wszyscy powinniśmy podążać za jego przykładem.

Psalm 31

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
2. W tobie, Panie, szukałem schronienia, Obym nigdy nie doznał wstydu! Przez sprawiedliwość swoją wybaw mnie!"
Psalm 31

Ufając Panu a co się z tym wiąże podążając Jego ścieżkami, często musimy przeciwstawić się ludziom tego świata, którzy nie są w stanie zrozumieć naszych wyborów. Droga wiernych wiedzie przez inne ścieżki aniżeli droga zwykłych ludzi, przez co ciężko jest nam czasami przewidzieć efekt i jedyne co nam pozostaje to nasza wiara, że Bóg pomoże nam w tym co zaplanowaliśmy, że nie zostaniemy zawstydzeni przed tymi, którzy wiedzą, że polegamy na Bogu. Na pewno jest to bolesnym doświadczeniem, gdy ludzie wyśmiewają się z naszego Boga, który jak im się zdaje nie słucha modlitw lub też po prostu nie istnieje. Nasze niepowodzenie może wyzwolić w nich negatywne reakcje, których wolelibyśmy uniknąć.

"3. Nakłoń ku mnie ucho swoje, Śpiesznie ocal mnie! Bądź mi skałą obronną, grodem warownym, by mnie wybawić!
4. Boś Ty skałą moją i twierdzą moją, Przez wzgląd na imię twoje będziesz mnie prowadził i wiódł!"
Psalm 31

Dalsza prośba nalega, aby Pan nie dał czekać cierpiącemu psalmiście, aby przyśpieszył cały proces. Wiemy dobrze, że Bóg ma swój czas działania i wszystko czyni o prawidłowej porze, dlatego często musimy uzbroić się w cierpliwość. Czasami jednak możemy spróbować pomodlić się o przyspieszenie sprawy. Dawid pisze o Bogu jako o skale obronnej, grodzie warownym, skale i twierdzy, które to są symbolami stabilności oraz bezpieczeństwa. Dawid jest jedną z postaci, które reprezentują Boga, przez co On prowadzi go drogami sprawiedliwości aby mu się powodziło i aby był dobrym świadectwem przed resztą ludu.

"5. Wyciągnij mnie z sieci, którą zastawili na mnie, Boś ty schronieniem moim."
Psalm 31

Ci którzy zastawiali pułapki na Dawida nie tylko skazani byli na niepowodzenie ale także na co gorsze-gniew Pana, który zdecydowanie faworyzował swojego wybrańca i nie pozwolił nikomu go skrzywdzić.

"6. W ręce twoje polecam ducha mego, Odkupiłeś mnie, Panie, Boże wierny."
Psalm 31

Psalmista w zupełności oddał swoje życie Bogu, który nigdy nie jest obojętny na nasze modlitwy i któremu podoba się, gdy bezgranicznie Mu ufamy. Te same słowa wypowiedział Jezus tuż przed śmiercią na krzyżu, która była początkiem nowych spraw, które Bóg przygotował dla tych, którzy go kochają.

"7. Nienawidzisz tych, którzy czczą marne bałwany, Ja jednak ufam Panu."
Psalm 31

Dlaczego tak naprawdę Bóg nienawidzi wyznawców bałwanów czyli tworów ludzkich rąk lub intelektu? Wyjaśnień owego problemu pojawiającego się wyjątkowo często w Starym Testamencie jest sporo i zapewne większość z nich będą wyjaśnieniami trafnymi. Na pewno śmiało możemy powiedzieć, że Bóg, który jest święty, wszechobecny, wszechmocny oraz nieskończony nienawidzi gdy sprowadza się Go do kawałka drewna, rzeźby czy też jakiegokolwiek błędnego ludzkiego konceptu. Bóg jest większy niż cokolwiek potrafimy sobie wyobrazić. Musimy tu też przytoczyć fakt, że dla Izraelitów, którzy byli prostym narodem wyznawanie Boga, którego nie można było sobie wyobrazić nie było rzeczą łatwą, ponieważ wymagało to pewnego rodzaju abstrakcyjnego myślenia. Podobnie i w naszym życiu Pan czasami oczekuje od nas czegoś co wychodzi poza nasz koncept rozumowania. Nie zawsze jest to łatwe ale zawsze jest możliwe i prowadzi do duchowego oraz intelektualnego wzrostu.

"8. Raduję się i weselę łaską twoją. Gdyż wejrzałeś na niedolę moją, Poznałeś utrapienie duszy mojej.
9. Nie wydałeś mnie w ręce nieprzyjaciela, Postawiłeś nogi moje na miejscu szerokim."
Psalm 31

W większości Psalmów Dawida pisze on o Bogu, który odpowiada, którego obchodzą losy ludzi i który z chęcią wybawi ich ze wszystkich trapiących ich problemów oraz pomoże ominąć niebezpieczeństwa czyhające na ich drodze. Czy jest to także Bóg, którego ty znasz?

"10. Zmiłuj się nade mną, Panie, bom jest uciśniony! Zmętniało od zgryzoty oko moje, dusza i wnętrzności moje."
Psalm 31

W wersie 10 najwyraźniej psalmista ponownie powraca do skargi i nie jest to skarga banalna. Jego ciało oraz dusza mają już najwyraźniej dość. Pomimo tego jednak nie zapiera się Boga ani Go nie oskarża. W uniżeniu błaga o pomoc, która na pewno nadejdzie.

"11. Bo życie moje upływa w boleści, A lata moje w westchnieniach, Siła moja słabnie z powodu winy mojej, A kości moje usychają."
Psalm 31

Ów problem to nie błahostka trwająca kilka dni. Dawid wspomina tu o latach podczas których jego ciało powoli obumiera z powodu zmartwień.

"12. Stałem się pośmiewiskiem Dla wszystkich wrogów moich, Zwłaszcza dla sąsiadów moich, I postrachem dla znajomych moich; Ci, co mnie widzą na ulicy, uciekają ode mnie.
13. Wymazany jestem z pamięci jak umarły, Jestem jak rozbite naczynie.
14. Słyszę bowiem, jak wielu mnie obmawia, Strach czai się wokoło, kiedy razem naradzają się przeciwko mnie, Spiskują, aby odebrać mi życie.
Psalm 31

Powyższe trzy wersy to wstrząsające fakty z życia psalmisty, które do złudzenia przypominają nam skargę szlachetnego Joba. Ciężko byłoby napisać komentarz do owych wersów ponieważ opisują one w obrazowy sposób o tym co działo się podczas kilku lat życia autora tego psalmu.

"15. Ale ja tobie ufam, Panie! Mówię: Tyś Bogiem moim."
Psalm 31

Pomimo tego wszystkiego nie stracił on wiary w Boga przez co jest dla nas wspaniałym przykładem wiary.

"16. W ręku twoim są losy moje, Ocal mnie z rąk nieprzyjaciół i prześladowców moich!
17. Rozjaśnij oblicze swoje nad sługą swoim, Wybaw mnie w łasce swojej!"
Psalm 31

Jego modlitwa pomimo długiego okresu wyczekiwania na pomoc nie straciła swojej świeżości oraz gorliwości. Warto nie poddawać się w modlitwie i kontynuować pomimo braku efektów, które prędzej czy później się pojawią.

"18. Panie! Niech nie doznam wstydu dlatego, że ciebie wzywałem, Niech doznają wstydu bezbożni, Niech zamilkną pogrążając się w otchłani.
19. Niech oniemieją kłamliwe wargi, Co o sprawiedliwym mówią zuchwale w wyniosłości i pogardzie!"
Psalm 31

Nikt z nas nie lubi być wyśmiewanym a szczególnie jeżeli przy nas wyśmiewają się z  Jezusa, który był najszlachetniejszą istotą jaka kiedykolwiek pojawiła się na Ziemi. Chrześcijaństwo nigdy nie było modną religią ani nigdy taką nie będzie. Wyśmiewanie się z czegokolwiek często jest reakcją na nieznane. Ludzie śmieją się z tego, czego nie są w stanie zrozumieć. Samego Jezusa Chrystusa, syna Boga, który czynił wiele cudów wyśmiewali przecież ci sami ludzie, którzy byli obecni przy Jego uleczeniach.  Dawid chciał uniknąć tego typu sytuacji i wzywał Pana aby mu pomógł. Ludzie, którzy naśmiewali się z Jezusa będą także kpić z ciebie narażając się przez to Bogu. W wyniku swojej niewiedzy jak i duchowego lenistwa dopuszczają się przestępstw przeciwko samemu Bogu. Nie ma im czego zazdrościć.

"20. Jak wielka jest dobroć twoja, Którą zachowałeś dla tych, którzy się ciebie boją, Którą wobec ludzi okazałeś tym, którzy ufają tobie!"
Psalm 31

Dobroć Boga jest dla tych, którzy szanują przykazania Pana oraz ufają Mu. Musimy tu zwrócić uwagę, że zaufanie Wszechmogącemu jest także konieczne do otrzymania błogosławieństw. Ci natomiast, którzy nie postępują według wskazówek Jezusa sami odcinają się od Jego łaski.

"21. Ochraniasz ich pod osłoną oblicza twojego przed przewrotnością ludzi, Ukrywasz ich w namiocie przed kłótliwymi językami."
Psalm 31

Bóg chroni swoich wiernych przed wszelkiego rodzaju intrygami. Namiot w którym ich ukrywa w Starym Testamencie był Namiotem Zgromadzeń czyli świątynią, gdzie Bóg pojawiał się oraz przemawiał do swojego ludu dając im rady między innymi jak odnosić zwycięstwa. W czasach Nowego Testamentu zamiast Namiotu zgromadzeń dany nam jest Duch Święty, który nas uczy jak odnosić zwycięstwa. Ukrycie przed kłótliwymi językami to nauczenie ich jak unikać niepotrzebnych i kłopotliwych sytuacji.

"22. Błogosławiony niech będzie Pan, Gdyż okazał mi cudowną łaskę swoją w warownym grodzie."
Psalm 31

Bóg jest schronieniem dla tych, którzy się Mu podobają. Nikt nie jest w stanie zdobyć warownego grodu, którym On jest. Otrzymując Ducha Świętego stajesz się mieszkańcem takiego właśnie grodu. Nic ci w nim nie grozi więc zacznij nowe wolne od zmartwień życie.

"23. A ja rzekłem w niepokoju swoim: Zostałem odtrącony sprzed oczu twoich. Zaiste, wysłuchałeś głosu błagania mego, Kiedy wołałem do ciebie."
Psalm 31

Mamy tu sytuację, którą na pewno wszyscy znamy. W wyniku, jak nam się wydaje braku odpowiedzi na nasze prośby zaczynamy wątpić ,czy aby na pewno Bóg nas usłyszał. Być może nas usłyszał ale czy aby na pewno chcę nam pomóc? Być może w wyniku jakiegoś niekoniecznie chwalebnego uczynku, którego kiedyś tam się dopuściłem Pan odciął się ode mnie i nigdy już nie zechcę mnie wysłuchać. Wiele jest powodów jakie może błędnie wysnuć nasz umysł. Musimy tu pamiętać, że jest on częścią naszej cielesnej natury, nie jak niektórzy uważają-duchowej. Bóg powiedział, że nigdy nas nie opuści a Jak wiemy On zawsze dotrzymuje swoich obietnic. Nie dajmy się oszukać ciału lecz zaufajmy Jezusowi. Dawid najwyraźniej dał się ponieść swoim negatywnym emocjom i zaczął myśleć, że Bóg go porzucił. Na pewno owo uczucie nie jest tobie obce lecz jak już wcześniej wspomniałem nie ma ono nic wspólnego z duchowością lecz z ciałem. Po chwili zwątpienia jeszcze w tym samym wersie psalmista zauważa w jak wielkim był błędzie. Życie jest dużo łatwiejsze dla tych, którzy bezgranicznie ufają Panu.

"24. Miłujcie Pana wszyscy wierni jego! Pan strzeże wiernych, A wyniosłemu odpłaca tak jak zasługuje."
Psalm 31

Oto pieśń chwały zainspirowana odpowiedzią na modlitwę. Każdy problem to początek nowego świadectwa.

"25. Bądźcie mocni! A serce wasze niech będzie dzielne, Wy wszyscy, którzy macie nadzieję w Panu."
Psalm 31

Dawid upewnia nas, że Bóg odpowiada lecz przy tym radzi nam abyśmy byli mocni, czyli nie poddawali się w naszej wierze. Dzielne serce to odwaga bez której może ominąć nas niejedno wspaniałe błogosławieństwo po które czasami trzeba sięgnąć trochę dalej niż zazwyczaj.

Psalm 32

"1. Dawidowy. Pieśń pouczająca. Błogosławiony ten, któremu odpuszczono występek, Którego grzech został zakryty!
2. Błogosławiony człowiek, któremu Pan nie poczytuje winy, A w duchu jego nie ma obłudy!"
Psalm 32

Kto to jest? O kim tu mowa? Człowiek o odpuszczonym występku to nikt inny jak ten, który otrzymał Ducha Świętego. Otrzymując Go zostaliśmy oczyszczeni ze wszystkich naszych grzechów oraz co najważniejsze z grzechu pierworodnego z którym to każdy się rodzi a którego pozbycie się oznacza na nowo pojednanie z Bogiem. Bez Ducha Świętego nie można się podobać Bogu. Żadne, nawet najszlachetniejsze czyny nie są w stanie zmyć naszych grzechów. Jedyna droga to akceptacja Jezusa Chrystusa jako Boga, chrzest przez zanurzenie i otrzymanie Ducha Świętego, którego to potwierdzeniem otrzymania jest mówienie językami (Dz.Ap 2). W Czasach Starego Testamentu składano coroczną ofiarę za grzechy. W czasach Nowego Testamentu ofiara została złożona raz na zawsze a był nią sam syn Boga Jezus Chrystus, który dobrowolnie się oddał aby ludzkość mogła pojednać się z Bogiem.

"3. Gdy milczałem, schły kości moje Od błagalnego wołania przez cały dzień.
4. Bo we dnie i w nocy ciążyła na mnie ręka twoja, Siła moja zanikła jak podczas upałów letnich. Sela."
Psalm 32

Kara którą Pan wymierzył Dawidowi nie miała charakteru zemsty, a była czymś w rodzaju nauki, która później zaowocowała mądrzejszym i szlachetniejszym królem. Poprzez całe nasze życie Bóg uczy nas jak postępować ,aby bardziej się Mu podobać. Ci, którzy posłuchają będą rośli duchowo, przez co będą bardziej się podobać Bogu, ci natomiast, którzy zlekceważą Słowo Boga będą mieli odwrotne efekty.

"5. Grzech mój wyznałem tobie I winy mojej nie ukryłem. Rzekłem: Wyznam występki moje Panu; Wtedy Ty odpuściłeś winę grzechu mego. Sela."
Psalm 32

Dawid czuł na sobie ciężką rękę Boga i wiedział, że jedynym wyjściem z tej ciężkiej sytuacji jest przyznanie się do winy. Pisze on o nie ukrywaniu winy, której jak dobrze wie nie można ukryć przed Panem, przed którym nic nie da się ukryć. Winę psalmista ukrywał przed samym sobą. Łudził się ,że wszystko jest w porządku podczas kiedy tak wcale nie było. Bóg mu dopiero odpuścił jego przewinienia, kiedy przyznał się do nich oraz żałował ich popełnienia. Dlatego właśnie wers 5 jest jednym z tych fragmentów psalmów o których nie powinniśmy zapominać. To, że nie jesteś świadom, że zrobiłeś coś złego nie usprawiedliwia cię. Dzisiaj Biblia jest dostępna w większości językach oraz w prawie wszystkich krajach, gdzie można ją przeczytać i dowiedzieć się czegoś o Bogu, który pragnie przybliżyć się do swoich stworzeń. Nie możemy mieć żadnej wymówki.

"6. Niech modli się do ciebie każdy pobożny w czasie niedoli, Gdy wyleją wielkie wody, do niego nie dotrą.
7. Ty jesteś ochroną moją, strzeżesz mnie od ucisku, Otaczasz mnie radością wybawienia. Sela."
Psalm 32

Ludzie mający Ducha Świętego mają stały dostęp do Boga. W czasie radości mogą mu dziękować i radować się ze swojego Pana, w czasach niedoli mają się do kogo zwrócić o pomoc. Naokoło może szaleć burza lecz u nich będzie spokój ponieważ Bóg jest tym, który zaopatrza ich we wszystko-także pokój. Świadomość mienia Boga, który zajmuję się ich wszystkimi problemami uspokaja i dodaję odwagi. Sam fakt bycia wyzwolonym od grzechu pierworodnego oraz niesamowite perspektywy życia wiecznego potrafią na prawdę rozradować nawet najsmutniejsze serca.

"8. Pouczę ciebie i wskażę ci drogę, którą masz iść; Będę ci służył radą, a oko moje spocznie na tobie."
Psalm 32

W tym wersie sam Bóg przemawia do Dawida zapewniając go o swojej opiece. Czasami na pewno nie jesteś pewien co dalej robić w życiu. W którą stronę ruszyć? Fragment ów odpowiada przejrzyście na owe tak przecież często padające pytania. Odpowiedź jest prosta. Ty rób kroki naprzód a Pan je pobłogosławi, gdy jednak nie wiesz w którą stronę masz się udać, pomódl się o prowadzenie i idź dalej ufając, że Pan poprowadzi twe kroki. W sytuacjach nowych dla ciebie poradzi ci, a w niebezpieczeństwie będzie nad tobą czuwał, co pięknie symbolizuje spoczywające na nas oko Boga.

"9. Nie bądźcie nierozumni jak koń i jak muł, Które wędzidłem i uzdą trzeba wstrzymywać, aby się nie zbliżały.
10. Bezbożny ma mnóstwo cierpień, Kto zaś ufa Panu, tego łaska otacza."
Psalm 32

Bóg nawołuje do swego ludu aby był rozumny czyli aby zaakceptował Jego Prawa. Ludzie nie przestrzegający ich w Piśmie Świętym porównani są do nierozumnych zwierząt, którymi kierują proste impulsy. Koń na przykład to zwierzę porywcze i czasami nieprzewidywalne, które trzeba kontrolować uzdą jak i używając siły. Muł natomiast jest spokojniejszy ,lecz także potrzebna jest mocna ręka aby nim kierować. Pan chce abyśmy sami byli w stanie podejmować sprawiedliwe decyzje i abyśmy dobrowolnie chcieli za Nim podążać. W przeciwnym wypadku nie dałby ludziom wolnej woli, ale stworzyłby nas na styl bezmyślnych robotów. Bóg chce abyśmy przede wszystkim kierowali się miłością do Niego nie zgubnymi emocjami, które prowadzą do najróżniejszych problemów. Kto jednak ufa Bogu ten nie musi się obawiać rzeczy, których obawia się większość ludzi.

"11. Weselcie się w Panu i radujcie się sprawiedliwi! Śpiewajcie radośnie wszyscy prawego serca!"
Psalm 32

Sprawiedliwymi w Nowym Testamencie są wszyscy napełnieni Duchem Świętym oraz w Nim idący. Oni to znają Boga i co najważniejsze Bóg zna ich, przez co mają wszelkie powody do ciągłego radowania się.

Psalm 33

"1. Radujcie się w Panu, sprawiedliwi! Prawym przystoi chwała." Psalm 33

Psalm 33 zaczyna się tam, gdzie się kończy Psalm 32 czyli jest pewnego rodzaju kontynuacją, która koncentruje się głównie na chwaleniu Pana oraz Jego dzieł. Sprawiedliwi czyli wierni napełnieni Duchem Świętym mają wszelkie powody do radowania się w Panu. Są spadkobiercami Jego wspaniałych obietnic na Ziemi oraz co najważniejsze dziedzicami życia wiecznego.

"2. Dziękujcie Panu na cytrze! Grajcie mu na dziesięciostrunnej harfie!
3. Śpiewajcie mu pieśń nową, Grajcie pięknie z okrzykiem radosnym!"
Psalm 33

Otóż jak nietrudno wywnioskować jest się z czego radować. Psalmista zachęca nas do chwalenia Boga poprzez granie oraz śpiewanie radosnej muzyki. Tak też czyni większość kościołów chrześcijańskich zaczynając spotkania od chwalenia Pana poprzez muzykę. Jest to porządek ustalony przed kilkoma tysiącami lat aktualny do dzisiaj. Gdy śpiewasz podczas spotkania rób to z sercem i z radością, gdyż jest to twoje prywatne spotkanie ze Stwórcą, któremu podoba się to co dla Niego robisz. Nieważne jak dobrym jesteś muzykiem najważniejsze, że robisz to od serca.

"4. Bo słowo Pana jest prawe, A wszystkie dzieła jego dokonane są w wierności."
Psalm 33

Wiele jest powodów dla których powinniśmy Go chwalić a jednym z nich jest to, że dał nam Swoje Słowo, które uczyniło z wielu z nas-ludzi niegdyś nieuczciwych szlachetnych przedstawicieli Królestwa Niebios. Przez Jego Słowo staliśmy się zupełnie nowymi ludźmi z nowymi zasadami. Wszystkie dzieła dokonane w wierności to cały wszechświat jak i Ziemia stworzona dla swoich umiłowanych istot-ludzi.

"5. On miłuje sprawiedliwość i prawo; Pełna jest ziemia łaski Pana."
Psalm 33

Pan miłuje prawo i sprawiedliwość i tego samego oczekuję od nas. Ci, którzy tak czynią podobają Mu się i śmiało mogą liczyć na jego przyjaźń.

"6. Słowem Pana uczynione zostały niebiosa, A tchnieniem ust jego całe wojsko ich.
7. Zbiera jakby w stągwi wody morskie, Gromadzi w zbiornikach głębiny oceanów."
Psalm 33

Przyjaźń człowieka z Bogiem jest czymś wyjątkowym o co należy zabiegać oraz dbać. Bóg nie jest człowiekiem, On jest święty i takim Go powinniśmy postrzegać. Stworzył wszystko co nas otacza, wszystko co widzimy i czego w ogóle nie jesteśmy świadomi. Kieruje wszystkimi procesami zachodzącymi we wszechświecie...

"8. Niech się boi Pana cała ziemia! Niech drżą przed nim wszyscy mieszkańcy świata!
9. Bo on rzekł - i stało się, On rozkazał - i stanęło."
Psalm 33

...przez co nigdy nie powinniśmy traktować spraw wiary zbyt lekko. Gdybyśmy byli w stanie zrozumieć choćby cząstkę Jego mocy jak i miłości do ludzi na pewno starali byśmy się bardziej aby przybliżyć się do Niego. Ludzie mają tendencję do strachu przed szatanem a to przecież Boga należy się bać ponieważ to On ma wszystko pod całkowitą kontrolą.

"10. Pan unicestwił plan narodów, Wniwecz obrócił zamysły ludów."
Psalm 33

Nie można się Mu bezkarnie przeciwstawić. Żadna ludzka siła nie jest w stanie choćby nawet naruszyć któregokolwiek z najmniejszych planów Boga, który kontroluje sytuację polityczną świata. Nic ani nikt nie umknie Jego uwadze.

"11. Plan Pana trwa na wieki, Zamysły serca jego z pokolenia w pokolenie."
Psalm 33

Jeżeli cokolwiek postanowi tak się stanie i nawet żadna siła spoza tego świata nie jest w stanie mu przeszkodzić. To co czyni jest wieczne. Tak właśnie stało się z tymi, którzy otrzymali Ducha Świętego. Przed otrzymaniem Go byli śmiertelnymi istotami, które dzięki owemu Duchowi otrzymały życie wieczne i zostały przeistoczone w istoty bez końca.

"12. Błogosławiony naród, którego Bogiem jest Pan, Lud, który wybrał sobie na dziedzictwo."
Psalm 33

Naród, którego Bogiem jest Pan w czasach Nowego Testamentu to kościół czyli wierni napełnieni Duchem. Dlaczego są błogosławieni? Na to pytanie chyba już nie trzeba odpowiadać.

"13. Pan spogląda z nieba, Widzi wszystkich ludzi.
14. Z miejsca, gdzie przebywa, Patrzy na wszystkich mieszkańców ziemi,
15. On, który ukształtował serce każdego z nich, On, który uważa na wszystkie czyny ich.
Psalm 33

Owe trzy wersety opowiadają o Bogu, który wszystko widzi, który jest świadomy wszystkich czynów których dopuszczają się ludzie. Cokolwiek czynimy-dobro czy zło On widzi i stara się nam pomóc wkroczyć na dobrą drogę. Niektórzy ludzie jednak nie zważają na zakodowane w nich prawa moralne i postępują wbrew sobie za co kiedyś będą sądzeni. W takiej sytuacji rzeczywiście wygodniej by było nie wierzyć w Boga i podążać za bogiem, którego sami sobie stworzyli. Bożkiem może być wszystko co ma dominującą rolę w naszym życiu jak na przykład praca, pieniądze, sport, muzyka itp.

"16. Nie licznemu wojsku zawdzięcza król swe zwycięstwo, Nie swej wielkiej sile zawdzięcza wojownik ocalenie."
Psalm 33

Bóg jest Bogiem akcji i chętnie angażuje się w sprawy ludzkie, gdy o to poproszony. Wierni przede wszystkim powinni liczyć na Jego pomoc nie polegając zbytnio na znajomościach ani na swej mądrości ani sile. Nasza siła i znajomi może zawieść a mądrość wcale nie musi nas doprowadzić do zamierzonego celu. Jedynie Pan, który nas doskonale zna potrafi nas poprowadzić przez życie.

"17. Koń zawodzi, gdy chodzi o zwycięstwo, A wielka jego siła nie zapewni człowiekowi ocalenia."
Psalm 33

Konie natomiast symbolizują olbrzymią siłę z zewnątrz jak transport, technologię czy też miażdżącą potęgę militarną. Pomimo niesamowitej siły jak i wszechstronnego jej zastosowania dla Pana nie ma to znaczenia i podobnie nie powinno mieć to znaczenia dla nas. Powinniśmy być jak dzieci ślepo ufające w niesamowite i nieograniczone zdolności swego ojca.

"18. Oto oko Pana jest nad tymi, którzy się go boją, Nad tymi, którzy spodziewają się łaski jego,"
Psalm 33

Pan czuwa nad tymi, którzy szanują Jego Słowo i którzy świadomie wybrali Jego nauki jako swoją drogę życia.

"19. Aby ocalić od śmierci dusze ich I podczas głodu zachować przy życiu."
Psalm 33

Jego łaska zawsze jest z nimi i choćby nawet upadli Pan pomoże im wstać i poprowadzi w bezpieczne oraz obfite miejsca. Nie pozwoli na to aby zboczyli z Jego drogi a podczas głodu czyli okresu duchowego osłabienia otoczy ich swoją opieką i miłością oraz zapewni dodatkowe duchowe pożywienie.

"20. Dusza nasza oczekuje Pana, On pomocą naszą i tarczą naszą."
Psalm 33

Bóg ponownie przedstawiony jest jako tarcza, która symbolizuje bezpieczeństwo. Jest to bardzo częsty motyw w Psalmach o którym już wspominaliśmy i o którym na pewno jeszcze będziemy pisać. Oprócz tarczy Pan także przedstawiony jest jako pomocnik. Mając tarczę oraz pomoc w walce nie musimy się obawiać, musimy jedynie osłaniać się ową tarczą podczas kiedy On walczy za nas.

"21. W nim bowiem raduje się serce nasze, Bo zaufaliśmy jego świętemu imieniu.
22. Niech spocznie na nas łaska twoja, Panie, Ponieważ w tobie mamy nadzieję!"
Psalm 33

Nic dziwnego, że psalmista raduje się z sytuacji w której się znajduje. Zdaje sobie sprawę, że nie ma nikogo na całej ziemi kto byłby w lepszej od niego sytuacji. Można polegać na technologii, intelekcie, pieniądzach oraz na samym sobie ale choćbyś nawet miał cały świat u swych stóp, nie była to nawet cząstka tego co potrafi Bóg, któremu śmiało możemy zaufać i z czego to podobnie jak psalmista powinniśmy być dumni.

Psalm 34

"1. Dawidowy, gdy udawał obłąkanego przed Abimelechem, a wypędzony przez niego, odszedł."
Psalm 34

Na pewno zdarzyło się, że sytuacja w której się znalazłeś była wyjątkowo trudna a uwolnienie się z niej wymagało użycia całej twojej kreatywności. Na pewno nie zdziwi cię fakt, że Dawid był w podobnej sytuacji. Obawiając się, że zostanie zabity przez filistyńskiego króla Abimelecha postanowił udawać obłąkanego ,aby uniknąć śmierci (1 Samuel 21). Abimelech widząc obłąkanego Dawida, który jak mu się wydawało nie był już dla niego zagrożeniem zamiast zabijać postanowił go wygnać. Ryzykowny plan się powiódł i Dawid był wolny. Nie było to może jedno z niesamowitych zwycięstw o których tak często wspomina psalmista w swoich pieśniach, lecz efekt był niesamowity. Otrzymał od Pana z powrotem swoje prawie, że utracone życie.

"2. Będę błogosławił Pana w każdym czasie, Chwała jego niech będzie zawsze na ustach moich!
3. Dusza moja będzie się chlubić Panem! Niechaj słuchają pokorni i weselą się!
4. Wysławiajcie Pana ze mną! Wywyższajmy wspólnie imię jego!"
Psalm 34

Trzy następujące wersy więc nie powinny zadziwić nas swoją zawartością. Chwała Panu za wybawienie! Gdyby nie Bóg nie było by go już wśród żywych. Każda następna minuta życia jest dla psalmisty podarunkiem od swojego Boga. Dawid wzywa wszystkich do chwalenia Pana za wszystkie dzieła, których dokonał w ich życiu. Nie zapominajmy o naszym zbawicielu, który wybawił nas z tego świata wymazując nasze grzechy oraz co najważniejsze dając nam nowe życie w Swoim Królestwie.

"5. Szukałem Pana i odpowiedział mi, I uchronił mnie od wszystkich obaw moich."
Psalm 34

Ludzie tego świata często żyją w strachu przed samym życiem ,oraz przed tym co może przynieść. Na strachu zbudowano całe religie ponieważ poprzez owo negatywne uczucie można kontrolować ludzi. Bóg wyzwolił nas od strachu, przez co śmiało możemy odrzucić wszelkie obawy i radośnie podążać w przyszłość. Wyzwolenie od strachu oznacza spokojne jak i zrelaksowane życie. Naokoło może szaleć burza lecz ci, którzy wierzą w Boga pomimo wszelkich przeciwności są spokojni, gdyż wiedzą, że Ten, któremu ufają jest w stanie uczynić dużo więcej niż się można spodziewać.

"6. Spójrzcie na niego, a zajaśniejecie I oblicza wasze nie okryją się wstydem!
7. Ten biedak wołał, a Pan słuchał I wybawił go z wszystkich ucisków jego."
Psalm 34

Ciężko jest ufać komukolwiek, gdy czarne chmury przesłaniają nam wizję Jezusa Chrystusa. Przestajemy myśleć duchowo a zaczynamy spoglądać na świat przez pryzmat logiki, która nie zawsze zgodna jest z wiarą. W takich chwilach powinniśmy odświeżyć nasz związek z Panem co na pewno zaowocuje ponownym duchowym spojrzeniem na świat. Wszystko ponownie będzie przejrzyste a my spokojniejsi.

"8. Anioł Pański zakłada obóz Wokół tych, którzy się go boją, i ratuje ich."
Psalm 34

Pan posyła aniołów, aby nam pomagali. Co za niesamowity wers. Możesz czuć się zupełnie opuszczony oraz możesz w ogóle nie czuć obecności Pana, nie znaczy to jednak, że jesteś sam. Bóg w swej niezmierzonej miłości pomaga ci na każdym kroku oraz rozkazuje aniołom aby cię strzegli. Niesamowite.

"9. Skosztujcie i zobaczcie, że dobry jest Pan: Błogosławiony człowiek, który u niego szuka schronienia!"
Psalm 34

Psalmista zachęca do wypróbowania Boga. Czy chcesz w Niego wierzyć i chcesz mieć z Nim związek jaki miał Dawid? Sam możesz się o tym przekonać. Nie potrzebujesz pięknych słów ani niesamowitej oprawy artystycznej. Potrzebujesz jedynie szczerego serca, które chciałoby poznać Wszechmocnego Boga, który chętnie się do ciebie przybliży. Związek z Panem to sprawa personalna pomiędzy Nim a tobą. Sam musisz się przekonać.

"10. Bójcie się Pana, święci jego! Bo niczego nie brak tym, którzy się go boją.
11. Lwięta cierpią niedostatek i głód, Lecz tym, którzy szukają Pana, nie brak żadnego dobra."
Psalm 34

Bóg objawia swoim umiłowanym sprawy, których nie pokazuje ludziom, przez co często można spotkać w kościołach niepozornych ludzi z niesamowitą wiedzą w najróżniejszych dziedzinach. Bóg chętnie nas błogosławi, czasami jednak musimy jakiś czas poczekać ,abyśmy byli gotowi na przyjęcie owego błogosławieństwa. Lwięta, które cierpią niedostatek to potomkowie oraz dzieci możnych tego świata, którym owa wiedza nigdy nie będzie objawiona. Wers ten także nawiązuję do niedostatku duchowego oraz duchowego głodu, który można jedynie zaspokoić wiarą w jedynego Boga. W ten sposób pokazuje ludziom, że nie wszystko można kupić za pieniądze w których to oni pokładają swoją nadzieję i które stały się ich bogiem.

"12. Pójdźcie synowie, słuchajcie mnie! Nauczę was bojaźni Pańskiej!
13. Jakim ma być człowiek, który kocha życie, Lubi oglądać dobre dni?..."
Psalm 34

Oto jest jedna z najkrótszych lekcji wiary w jaką Dawid ma dla wszystkich, którzy szukają Boga i co się z tym wiąże poszukują lepszego życia.

"14. Strzeż języka swego od zła, A warg swoich od słów obłudnych!"
Psalm 34

Po pierwsze uważaj na to co i jak mówisz. Nowy Testament dużo pisze na temat powściągliwości języka. W dzisiejszych czasach słowa nie liczą się tak jak dawniej. Politycy nazywają kłamstwa retoryką elekcyjną, marketing codziennie zalewa nas kłamstwami do których już się przyzwyczailiśmy i które uważamy za coś normalnego, najróżniejsze religie sprzedają nam zbawienie za "pół ceny", media dzielą się z nami swoimi wersjami prawdy, gdzie każda z owych wersji jest zupełnie inna od poprzedniej. Żyjemy w czasach totalnie zdewaluowanej prawdy, gdzie już nie wiadomo co jest prawdą a co nią nie jest. Całe to ogólnie akceptowane i wręcz pochwalane szaleństwo jest skutkiem nieprzestrzegania tej właśnie rady danej nam przed trzema tysiącami lat.

"15. Odwróć się od zła i czyń dobrze, Szukaj pokoju i ubiegaj się oń!"
Psalm 34

Druga rada to zaprzestanie czynienia zła i rozpoczęcie nienagannego życia, co w Nowym Testamencie oznacza odwrócenie się od życia w grzechu i przyjęcie Boga do swojego życia. Innymi słowy jest to nakaz ochrzczenia się oraz przyjęcia Ducha Świętego bez którego nie możemy się nawet nazwać Chrześcijanami. Warto pamiętać, że wiara bez uczynków jest martwa i o tym mówi fragment "czyń dobrze". Możesz mieć największy dar Boga-Ducha Świętego, lecz nie idąc w nim nigdzie duchowo nie dojdziesz. Otrzymując Go jesteś zobowiązany do zmiany swojego życia w zamian za co otrzymasz od Pana życie wieczne.
Trzecia rada to pokojowe nastawienie do ludzi, które i tak często jest wynikiem przestrzegania powyższych dwóch rad. Wierni Boga są Jego przedstawicielami na Ziemi przez co muszą Go reprezentować godnie. Wyobraź sobie idealną osobę, która miała by ciebie reprezentować. Jakim miała by być człowiekiem? Jakie cechy były by dla ciebie najważniejsze? Bóg nader wyraźnie przedstawił Swoje wymagania. Czy sądzisz, że je spełniasz?

"16. Oczy Pańskie patrzą na sprawiedliwych, A uszy jego słyszą ich krzyk."
Psalm 34

Tych, którzy spełniają owe kryteria Pan nazywa sprawiedliwymi. Są oni mu drodzy przez co dba o nich jak ogrodnik dba o najcenniejsze okazy rzadkich roślin i otacza ich swoją przewyższającą wszelkie zrozumienie miłością. Ich modlitwa dociera do Niego bez jakichkolwiek przeszkód przez co naprawdę warto mieć takich właśnie ludzi w gronie swoich znajomych. Jedna ich modlitwa potrafi rozwiązać wiele pozornie niemożliwych do rozwiązania problemów.

"17. Oblicze Pańskie jest zwrócone przeciwko złoczyńcom, Aby wytracić z ziemi pamięć ich."
Psalm 34

Ludzie, którzy przeciwstawiają się Bogu naturalnie nie podzielają przywilejów wiernych. Sami wybierają sobie bożków jak i towarzyszące im zasady, które czasem są w stanie zapewnić im dostanie życie lecz nic poza tym. Kiedyś staną przed sądem Bożym i odpowiedzą za swoje czyny. Nie ma im czego zazdrościć.

"18. Wołają, a Pan wysłuchuje ich, I ocala ich ze wszystkich udręk.
19. Bliski jest Pan tym, których serce jest złamane,A wybawia utrapionych na duchu.
20. Wiele nieszczęść spotyka sprawiedliwego, Ale Pan wyzwala go ze wszystkich.
21. Strzeże wszystkich kości jego, Żadna z nich się nie złamie."
Psalm 34

Psalm ponownie wraca do opisu związku Pana ze swoimi wiernymi. Jak widzimy w wersie 18 nieszczęścia nie ominą sprawiedliwych lecz Pan pomoże im przez nie przejść. Podczas wszystkich trudnych sytuacji Jego ręka będzie czuwała nad nimi. Słowo "wszystkich" oznacza, że nie będzie w ich życiu nawet jednej sytuacji, której by nie był świadomy. Ich zdrowie fizyczne, psychiczne, emocjonalne oraz jakiekolwiek aspekty życia są pod Jego kontrolą.

"22. Niegodziwego zabija złość, A ci, którzy nienawidzą sprawiedliwego, poniosą karę."
Psalm 34

Wersy dotyczące bezbożnych w owym psalmie są krótkie jak i surowe. Najwyraźniej psalmista uważa, że nie ma potrzeby rozpisywać się na ten temat. Ich los jeżeli się nie odwrócą od złego jest już przesądzony przez co lepiej skupić się na czymś pozytywnym co w tym przypadku jest życiem w społeczności z Bogiem i radami jak ten związek moglibyśmy wzbogacić.

"23. Pan wyzwala duszę sług swoich nie będą ukarani ci, którzy mu ufają."
Psalm 34

Karą ludzi będzie ich sąd, kiedy to staną przed Panem i odpowiedzą za swoje czyny. Wierni napełnieni Duchem Świętym poprzez otrzymanie owego Ducha oraz chrzest przez zanurzenie zostali oczyszczeni z grzechu. Jeżeli nie ma grzechu nie ma wykroczenia przeciwko Bogu. Jeżeli nie ma wykroczenia nie ma także sądu. Amen.

Psalm 35

"1. Dawidowy. Rozpraw się, Panie, z przeciwnikami moimi, Walcz z tymi, którzy walczą ze mną!
2. Chwyć tarczę i puklerz i powstań mi na pomoc!
3. Dobądź włóczni i zagrodź drogę prześladowcom moim, Powiedz duszy mojej: Jam zbawieniem twoim!"
Psalm 35

Psalm ten to modlitwa o pomoc w walce z wrogami. Dawid wzywa Boga niczym swojego silniejszego towarzysza walki, co świadczy o bliskim związku jak i o zaufaniu jakim darzył Pana. W obawie przed utratą życia prosi o to ,aby Wszechmocny przypomniał mu a tym jak ważny jest dla Niego jego skromny sługa co niewątpliwie doda mu odwagi jak i sił do walki z dużo silniejszym wrogiem.

"4. Niech okryją się wstydem i hańbą Ci, którzy nastają na życie moje! Niech cofną się i zawstydzą Ci, którzy myślą o zgubie mojej!"
Psalm 35

Jeżeli jesteśmy ważni dla Boga to nie musimy obawiać się jakichkolwiek, choćby nawet najsilniejszych wrogów. W potyczce z Bogiem, który walczy za swoich wiernych skazani są na spektakularną klęskę przez co okryci zostaną hańbą.

"5. Niech będą jak plewa na wietrze I anioł Pański niech ich rozproszy!
6. Niech droga ich będzie ciemna i śliska I anioł Pański niech ich ściga!"
Psalm 35

Plewa na wietrze jest absolutnie bezbronna i poddana wiatrom, które rozdmuchają ją na około bez większego trudu. Potęga wiatru w porównaniu z marnością plewy jest czymś niewyobrażalnie większym.

"7. Gdyż bez przyczyny zastawili na mnie zgubne sidła swoje, Bez przyczyny wykopali dla mnie dół.
8. Niechaj spadnie na niego niespodzianie zguba! Niech złowi się w sidła, które zastawiał! Niechaj w nie wpadnie i zginie!"
Psalm 35

Mamy tu do czynienia z intrygami knutymi przeciwko psalmiście najwyraźniej przez ludzi, których znał. Bóg sporo pisze w Swoim Słowie o tym jak bardzo nienawidzi tego typu zachowań. Dawid dobrze o tym wie i spodziewa się rychłej zguby przeciwnika.

"9. Wtedy dusza moja będzie weselić się w Panu, Będzie radować się ze zbawienia jego."
Psalm 35

Już wyobraża sobie moment swojego zwycięstwa. My powinniśmy podobne podchodzić do naszych modlitw. Powinniśmy wierzyć, że to o co się modlimy już się stało. Musimy pamiętać o tym, że dla Boga czas nie istnieje i modląc się do Niego twoja prośba jest już spełniona. Jest to ciężkie do ogarnięcia ludzkim umysłem, który nie potrafi wyobrazić sobie świata bez istnienia czasu.

"10. Wszystkie kości moje powiedzą: Panie, któż jest tobie równy? Ratujesz ubogiego przed silniejszym, A ubogiego i biednego przed łupieżcą jego."
Psalm 35

Dla Boga nie ma różnicy jak potężny jest twój wróg. Dla Niego liczy się jak potężna jest twoja wiara.

"11. Powstają złośliwi świadkowie, Pytają mnie o to, czego nie wiem."
Psalm 35

Ludzie, którzy zaatakowali Dawida dobrze go znali i oskarżali go o rzeczy, których się nie dopuścił. Jezus Chrystus był w takiej samej sytuacji kiedy oskarżano Go przed sądem o rzeczy, których nie zrobił ani których nie powiedział. Wielu wiernych w historii Chrześcijaństwa było zmuszonych stawić czoło podobnym sytuacjom. Bezbożnych ludzi bardzo często razi światło Ewangelii i starają się je za wszelką cenę zgasić nie zdając sobie sprawy, że wyzywają Wszechmogącego Boga na pojedynek.

"12. Odpłacają mi złem za dobre; Jestem opuszczony.
13. Lecz ja, gdy oni byli chorzy, przywdziewałem wór, Umartwiałem się postem I modlitwa moja wracała mi na usta.
14. Postępowałem jak przyjaciel, jak brat; Jak opłakujący matkę, chyliłem się w żałobie."
Psalm 35

Ludzie, którzy zmówili się przeciw Dawidowi byli jego dobrymi znajomymi, których on miłował, wspierał i o których się troszczył. Ciężko wyobrazić sobie ból spowodowany tak szczegółowo zaplanowaną zdradą domniemanych przyjaciół. Jezus został także zdradzony przez jednego z dwunastu apostołów. Człowieka, który był towarzyszem w ciężkich chwilach, który uleczał w Jego imię, który osobiście widział cuda przez Niego dokonane, który osobiście słuchał Jego natchnionych Duchem Świętym nauk, który widział i czuł miłość jaką jego nauczyciel darzył ludzi. Mimo to jednak postanowił Go zdradzić.

"15. Lecz kiedy się potykam, oni cieszą się, I zbierają się przeciw mnie, niegodziwcy, zbierają się potajemnie, Szarpią mnie nieustannie.
16. Jak obłudnicy wyśmiewają się, Zgrzytają na mnie zębami swymi."
Psalm 35

Mamy tu do czynienia z intrygami uknutymi jak już wcześniej napisałem przez bliskich pseudo przyjaciół. Dawid w ogóle nie był świadomy owego postępowania za jego plecami, dlatego było to wyjątkowo bolesne doświadczenie. Jego serce było czyste i nawet nie spodziewał by się tego rodzaju intryg. Bóg także pragnie abyśmy byli niewinni i abyśmy nie mieszali się w jakiekolwiek tego rodzaju sprawy. Bóg nienawidzi podstępnego języka, więc za wszelką cenę powinniśmy uważać na to ,aby nie wpaść w pułapkę cielesności.

"17. Panie, jak długo na to patrzeć będziesz? Wyzwól duszę moją od tych, co ryczą, Ocal życie moje od tych lwów!"
Psalm 35

Sytuacja ta najwyraźniej nie trwała krótko. Pomimo ich przewagi psalmista nie tracił nadziei wiedząc, że dla jego Pana ich siła, podstępność ani też liczebność nie ma znaczenia.

"18. Wysławiać cię będę w wielkim zgromadzeniu, Wobec licznego ludu chwalić cię będę."
Psalm 35

Dawid już widział ów moment zwycięstwa, niecierpliwił się jednak tak samo jak my się czasem niecierpliwimy czekając na odpowiedź Wszechmogącego.

"19. Niech moi przewrotni wrogowie nie radują się z mojego powodu, Niech nie spoglądają szyderczo ci, co nienawidzą mnie bez przyczyny!"
Psalm 35

Dawid dalej opisuje swoich prześladowców jako szyderców oraz pełnych nienawiści...

"20. Nie mówią bowiem o pokoju, Lecz przeciw spokojnym w kraju zmyślają fałszywe słowa.
21. Rozwierają na mnie usta swoje, Mówiąc: Ha! Ha! Nasze oczy to widziały."
Psalm 35

...ludzi, którzy atakują bezbronnych najprawdopodobniej aby się szybko wzbogacić. Oskarżają ich aby zniszczyć ich dobre imię i odebrać im wszystko co mają. Dawid także znalazł się na ich drodze, przez to także został zaatakowany.

"22. Widziałeś to, Panie! Nie milcz! Panie! Nie oddalaj się ode mnie!
23. Ocknij i obudź się ku mojej obronie, Boże i Panie mój, by prowadzić sprawę moją!"
Psalm 35

Czasem rzeczywiście możemy mieć wrażenie, że z jakiegoś bliżej nie znanego nam powodu Bóg oddalił się od nas i nie reaguje na nasze wołania. Czyżby spał? Oczywiście, że nie. On zna porę na wszystko i dokładnie wie w którym momencie potrzebujemy pomocy.

"24. Sądź mnie według sprawiedliwości swojej, Panie, Boże mój! Niech się nie śmieją z mojego powodu!
25. Niech nie mówią w sercu swoim: Ach, oto czego pragnęliśmy! Niech nie mówią: Pochłonęliśmy go.
26. Niech zarumienią się ze wstydu wszyscy, Którzy cieszą się z nieszczęścia mego! Niech okryją się wstydem i hańbą Ci, którzy wynoszą się nade mnie!"
Psalm 35

Według oceny psalmisty kryteriami Boga stoi on wyżej w hierarchii wiernych niż ci, którzy wierzą powierzchownie. Dawid oczywiście o tym wiedział i prosił Pana aby osądził go według sprawiedliwości swojej czyli według Jego kryteriów. Jego wrogowie wypadają wyjątkowo słabo przez co ma on jako nienaganny sługa Wszechmocnego olbrzymią przewagę. Wiedział on, że przewaga liczebna pomimo, iż przerażająca na pierwszy rzut oka, nie ma większego znaczenia gdy ją porównać do mocy jaką oferuje swoim wiernym Pan.

"27. Niech radują się i weselą Ci, którzy pragną uniewinnienia mojego! Niechaj mówią nieustannie: Wielki jest Pan, który pragnie pokoju sługi swego!"
Psalm 35

Przesłanie tego wersu jest proste. Błogosławieni niech będą ci, którzy mi błogosławią. Bóg obiecał, że jeżeli ktoś będzie pomagał Jego wybranym On ich pobłogosławi. Oprócz tego po prostu warto mieć władcę, który miłuje Boga, ponieważ jest to gwarancja dobrych i sprawiedliwych rządów i co za tym idzie silnego i dostatniego kraju.

"28. Wtedy język mój będzie opowiadał sprawiedliwość twoją, Przez cały dzień głosił chwałę twoją."
Psalm 35

Dawid ponownie chwali Pana za zwycięstwo, którego jeszcze nie odniósł. Rozumie dobrze, że z jego priorytetami nie ma się czego obawiać. Już niedługo będę chwalił Twoje imię za zwycięstwo, które mi dałeś.

Psalm 36

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida, sługi Pańskiego.
2. Występne podszepty ma bezbożny we wnętrzu serca swego. Nie ma bojaźni Bożej przed oczyma jego,
3. Bo schlebia sam sobie w oczach swoich, Że nieprawość jego nie będzie wykryta i znienawidzona.
4. Słowami ust jego są niegodziwość i fałsz; Nie chce być rozumnym i dobrze czynić.
5. O niegodziwości myśli na łożu swoim, Staje na niedobrej drodze, nie brzydzi się złem."
Psalm 36

Przestając wierzyć w Boga ludzkość traci swoje zasady. Jeżeli On nie istnieje, nie musimy się starać aby być lepsi, ponieważ nie musimy przed kimkolwiek odpowiadać za nasze czyny. Chrystus nie będący autorytetem zastąpiony zostaje ich wybujałym ego. Dawid podobnie jak i ty znał doskonale tego rodzaju ludzi i podobnie jak ciebie smuciło go, że nie był w stanie poradzić sobie z tym problemem. Bezbożność była i jest najgorszą dolegliwością ludzkości, na którą wymarły całe narody. Nic dziwnego, że psalmista ostrzega swój lud jak i nas samych przed tego typu ludźmi. Ich towarzystwo to ocieranie się o śmierć w każdym tego słowa znaczeniu. Duma i bezbożność idą w parze i zawsze prowadzą na bezdroża błędu.

"6. Panie! Łaska twoja do niebios sięga, Wierność twoja aż do obłoków."
Psalm 36

Łaska sięgająca po niebiosa to łaska nieskończona, to dowód miłości Boga do istot, które stworzył. Wierność do obłoków to wierność na jaką nie stać nawet najwspanialszego i najwierniejszego człowieka. Nikt z nas przecież nie jest w stanie sięgnąć chmur i śmiało możemy powiedzieć, że sporo nam do tego brakuje.

"7. Sprawiedliwość twoja - jak góry Boże, Prawo twoje - jak głębina niezmierna! Panie, pomagasz ludziom i zwierzętom."
Psalm 36

Góry symbolizujące sprawiedliwość to stabilność, niewzruszoność jak i wieczność. Poza tym z gór wszystko widać ja na dłoni oraz nic się da ukryć. Na wysokie góry wchodzi się powoli podobnie jak powoli poznaję się wszechmocnego Boga. Czym wyżej, tym wspanialszy widok. Jego prawa przyrównane są do głębin morskich. Są one głębokie pełne tajemnic, które Pan chętnie objawia tym, którzy się mu podobają. Są one także pełne błogosławieństw czekających dla tych, którzy zagłębią się w ową niezmierzoną otchłań.

"8. Jakże cenna jest łaska twoja, Boże! Przeto ludzie chronią się w cieniu skrzydeł twoich.
9. Nasycają się tłustością domu twego, A strumieniem rozkoszy swoich upajasz ich."
Psalm 36

Ludzie, którzy ufają Panu nie zawiodą się na Nim ponieważ jak pisze w Swoim Słowie ukryje ich w swym cieniu czyli otoczy ich swoją opieką. Czy można wyobrazić sobie lepszego opiekuna od Stworzyciela wszechświata. Jego przyjaźń to najcenniejszy dar jaki ktokolwiek kiedykolwiek może otrzymać. Jego opieka nie ogranicza się do zapewnienia swoim wiernym podstaw egzystencji ale jest On dla nich źródłem nieograniczonych błogosławieństw w każdej dziedzinie życia, które nie jest przecież końcem duchowej drogi a jest zaledwie jej początkiem.

"10. Bo u ciebie jest źródło życia, W światłości twojej oglądamy światłość."
Psalm 36

Źródło życia to niekończący się duchowy dostatek, którego końcowym efektem jest otrzymanie największego daru - życia wiecznego. Ów dar może jedynie dać Bóg Biblii dlatego to Jego światło to jedyne prawdziwe światło. Inni bogowie mogą mieć pozory światła lecz nim nie są i nigdy nie będą w stanie zaoferować życia wiecznego.

"11. Zachowaj łaskę swoją tym, którzy cię znają, A sprawiedliwość swoją tym, którzy są prawego serca!"
Psalm 36

To co Bóg ma przygotowane dla ludzi jest przygotowane wyłącznie dla tych, którzy Go kochają i nie są to królowie tego świata lecz są nimi wszyscy, którzy odrzucą swoją dumę i ukorzą się przed Stwórcą wszystkiego. Bogu nie imponuje bogactwo, pozycja społeczna ani wiedza - On zna myśli mędrców, że są marne. Bogu podoba się prawe serce i co się z tym wiąże, chęć poznania Jego przymierza.

"12. Niech nie depcze mnie noga pyszałków I niech nie wypędza mnie ręka bezbożnych!
13. Oto tam upadli złoczyńcy, Zostali powaleni i nie mogą powstać."
Psalm 36

Bezbożni mogą mieć pozory siły, lecz w porównaniu z mocą Boga wygląda to raczej żałośnie. Prześladując wiernych jedynego Boga prześladują oni samego Stwórcę przez co nieświadomie wpędzają się w spore kłopoty. Nie jest to sytuacja w której chcielibyśmy się znaleźć więc pomimo ich bardzo często dostatniego życia nie ma tym ludziom czegokolwiek zazdrościć.

Psalm 37

"1. Dawidowy. Nie gniewaj się na niegodziwych, Nie zazdrość tym, którzy czynią nieprawość.
2. Bo uschną szybko jak trawa I zwiędną jak zielona murawa."
Psalm 37

Początek tego Psalmu jest jakby kontynuacją Psalmu poprzedniego z tym, że wiadomo nam, że napisany jest przez Dawida w dojrzałym już wieku. Wyobraźmy sobie więc być może sędziwego, na pewno mądrego psalmistę dającego nam rady zaczynające się od tego, że nie warto jest zazdrościć bezbożnym ponieważ ich krótkie życie skończy się i staną przed Bogiem, który ich osądzi za całe zło, którego się dopuścili. Trawa do której są porównani dzisiaj jest, jutro natomiast może uschnąć lub zostać zjedzona przez zwierzęta. Dzisiaj możemy ją podziwiać jutro nie pozostanie po niej nawet wspomnienie. Podobnie jest z pięknymi kwiatami, które dziś podziwiamy a za jakiś czas nic po nich nie pozostaje.

"3. Zaufaj Panu i czyń dobrze, Mieszkaj w kraju i dbaj o wierność!"
Psalm 37

Zaufaj Bogu, że ma dla ciebie plan, który to osobiście dla ciebie przygotował. Mieszkanie w kraju i dbanie o wierność oznacza między innymi bycie aktywnym członkiem swojego duchowego kraju którym jest Królestwo Boże, którego to po otrzymaniu Ducha Świętego staliśmy się obywatelami. Każdy sumienny obywatel dba o swój kraj i stara się aby życie w nim stało się jak najlepsze. Mieszkanie w kraju oznacza także bycie częścią naszego społeczeństwa i zdanie sobie sprawy z zadania jakie nam Jezus powierzył. Zostaliśmy powołani aby głosić Słowo Boga w miejscu w którym mieszkamy i każdy z wierzących ma za zadanie ulepszać w ten sposób świat naokoło. Jezus porównał swoich uczniów do soli Ziemi. Bez soli wiele potencjalnie wspaniałych dań nie ma smaku. Podobnie jest naokoło nas - spory potencjał, który nie zawsze jest wykorzystany. Mieszkaj więc w kraju i pomagaj ludziom wydobyć z nich co najlepsze. Duch Święty, którego masz to nieskończona moc Boga w tobie, którą otrzymałeś w konkretnym celu.

"4. Rozkoszuj się Panem, A da ci, czego życzy sobie serce twoje!"
Psalm 37

Jest to wers, który naucza nas jak można otrzymać więcej niesamowitych błogosławieństw. Jak? Po prostu ciesz się Bogiem. Bądź dumny z tego, że jesteś Jego dzieckiem i rób to czego od ciebie oczekuje. Czego od ciebie oczekuje ? Posłuszeństwa wobec Jego Słowa i miłości do Siebie. Jest to dokładnie to czego oczekujemy od nam najbliższych, więc nie możemy powiedzieć, że oczekiwania najwspanialszej istoty we wszechświecie są wobec nas wygórowane.

"5. Powierz Panu drogę swoją, Zaufaj mu, a On wszystko dobrze uczyni.
6. Wyniesie jak światło sprawiedliwość twoją, A prawo twoje jak słońce w południe.
7. Zdaj się w milczeniu na Pana i złóż w nim nadzieję. Nie gniewaj się na tego, któremu się szczęści, Na człowieka, który knuje złe zamiary!"
Psalm 37

Powierzyć Panu swoją drogę oznacza oddać się mu całkowicie, czym także jest całkowite posłuszeństwo. Nie można mówić o miłości do Pana bez uprzedniego posłuszeństwa. Bóg obiecał w Swoim Słowie, że się nami zajmie i pomimo trudności jakich napotykamy cały czas powinniśmy mu ufać. Nasza modlitwa powinna dziękować za pomoc w rozwiązaniu problemu, który jeszcze niekoniecznie został rozwiązany - na tym przecież polega zaufanie. Ufając jesteśmy spokojni ponieważ źródłem naszego pokoju jest sam Jezus Chrystus, którego to moc jest nieskończona.

"8. Zaprzestań gniewu i zaniechaj zapalczywości! Nie gniewaj się, gdyż to wiedzie do złego..."
Psalm 37

Gniew w jakiejkolwiek formie nie jest uczuciem jakie powinno zbyt często towarzyszyć dzieciom Boga, dlatego nie powinni oni gniewać się na grzeszników, którzy jak wcześniej wspomniał psalmista są nieświadomie w najgorszej sytuacji w jakiej można być. Ich udziałem są jedynie dobra materialne tego świata, którymi i tak nie zaspokoją swoich niekończących się pragnień ponieważ Pan jest tym, który daję ludziom radość i bez Jego błogosławieństwa nawet, gdybyśmy posiedli cały świat nie bylibyśmy w stanie się z tego cieszyć. Gniew burzy w człowieku uczucie spokoju oraz samokontroli bez których to stajemy się bardziej podobni do świata aniżeli do Chrystusa.

"9. Bo niegodziwcy będą wytępieni, Ci zaś, którzy pokładają nadzieję w Panu, odziedziczą ziemię.
10. Jeszcze trochę, a nie będzie bezbożnego; Spojrzysz na miejsce jego, a już go nie będzie."
Psalm 37

Po powrocie Chrystusa Ziemia będzie należeć do ludzi prawych, którzy żyli według zasad danych im przez Pana. Bezbożność natomiast nie przynosi zysku.

"11. Lecz pokorni odziedziczą ziemię I rozkoszować się będą obfitym pokojem."
Psalm 37

Ci, którzy z pokorą przyjęli Ewangelię otrzymają Ducha Świętego a wraz z nim pokój, który przewyższa wszelkie zrozumienie. Jest to pokój, którego źródłem nie jest żadna ziemska rzecz a jest nim sam Bóg.

"12. Bezbożny źle myśli o sprawiedliwym I zgrzyta na niego zębami.
13. Ale Pan śmieje się z niego, Bo widzi, że nadchodzi dzień jego.
14. Bezbożni dobyli miecza i napinają łuk swój, Aby powalić ubogich i biednych, Aby wymordować tych, którzy idą drogą prawą,
15. Lecz miecz ich wbije się w ich własne serca, A łuki ich będą połamane.
16. Lepsza jest odrobina u sprawiedliwego, Niż mnóstwo dostatków u bezbożnych.
17. Bo ramiona bezbożnych będą połamane, Ale sprawiedliwych Pan podeprze.
18. Pan troszczy się o dni niewinnych, Przeto dziedzictwo ich trwać będzie na wieki.
19. Nie będą zawstydzeni w złym czasie, A w dniach głodu będą nasyceni.
20. Zaiste, bezbożni wyginą, A nieprzyjaciele Pana są jak ogień w piecu, zniszczeją, pójdą z dymem."
Psalm 37

Pomimo najróżniejszych intryg knutych przez przebiegłych ludzi nie uda im się zwyciężyć wiernych Chrystusa pomimo, iż nie zawsze są oni świadomi niebezpieczeństwa jak i nie zawsze wiedzą jak się przed nim bronić. Bóg nie wybiera ludzi najmądrzejszych. Jemu podobają się najbardziej ludzie o pięknym sercu jak i chętni do wykonywania tego co się Panu podoba. Ktokolwiek ufa Panu nigdy nie zawiedzie się na nim, gdyż On jest obrońcą i mścicielem krzywd, On jest troskliwym ojcem, który nigdy nie spuszcza swych dzieci z oczu.

"21. Bezbożny pożycza i nie oddaje, Sprawiedliwy zaś lituje się i rozdaje.
22. Bo ci, którym On błogosławi, posiądą ziemię, A ci, których On przeklina, będą wytępieni."
Psalm 37

Synowie i córki Boga zobowiązani są do działalności charytatywnej. Biblia pisze, że wiara bez uczynków jest martwa, więc wierni powinni pomagać innym ludziom w kościele jak i poza nim. Świat musi zobaczyć "światło w tunelu", którym są właśnie chrześcijanie. Jeżeli angażujesz się w pomoc charytatywną na pewno będzie to podobać się Stwórcy. Jeżeli wykorzystujesz ludzi i uważasz, że kościół to jedno a robienie interesów na przykład to coś innego - mylisz się. Chrześcijaństwo to 24 godzinna praca, to bycie ambasadorem jedynego Boga.

"23. Pan kieruje krokami męża, Wspiera tego, którego droga mu się podoba.
24. Choćby się potknął, nie przewróci się, Gdyż Pan podtrzyma go ręką swoją."
Psalm 37

Bóg prowadzi przez życie tych, którzy mu się podobają i pomimo pomyłek, które popełniają pomaga im iść dalej nienaganną drogą Pana prowadzącej do dalszych błogosławieństw. Aby Pan mógł pokierować krokami trzeba najpierw je zrobić i jest to oczywiście nasze zadanie. Bez robienia kroków nie ma kierowania, aby dokądś dojść trzeba się lekko wysilić i zacząć iść w wybranym kierunku. Bóg uczyni resztę.

"25. Byłem młody i zestarzałem się, A nie widziałem, żeby sprawiedliwy był opuszczony, Ani potomków jego żebrzących chleba.
26. Codziennie lituje się i pożycza, A potomstwo jego jest błogosławione.
27. Stroń od złego i czyń dobrze, A zawsze będziesz mieszkał bezpiecznie.
28. Bo Pan miłuje prawo I nie opuszcza swoich wiernych, Na wieki ich strzeże; Potomstwo bezbożnych zaś będzie wytępione.
29. Sprawiedliwi posiądą ziemię I zamieszkają w niej na wieki."
Psalm 37

Wers ten świadczy o podeszłym już wieku psalmisty. Jego rady są wypróbowane i dzieli się on z nami tymi cennymi informacjami, aby nasze życie było pełne poznania Pana przez co aby obfitowało w najróżniejsze błogosławieństwa. Psalm 37 jak i wiele innych Psalmów powtarzają bardzo ważne przesłanie - Bóg wynagradza tych, którzy szczerze Go szukają.

"30. Usta sprawiedliwego wypowiadają mądrość, A jego język głosi prawo.
31. Nauka Boga jego jest w sercu jego, Kroki jego nie chwieją się.
32. Bezbożny czyha na sprawiedliwego I szuka sposobu, aby go zabić.
33. Pan nie zostawi go w ręku jego I nie dopuści, by przegrał sprawę w sądzie."
Psalm 37

Bóg jest źródłem wszelkiej mądrości a Jego wierni czerpią z owego źródła mądrość, wiedzę i poznanie. Świat oferuję swoją mądrość, która dla Boga jest niczym. W Biblii napisane jest - Bóg zna myśli mędrców i, że uważa je za marne. Aby mieć dostęp do Jego wiedzy nie trzeba studiować na najlepszych uniwersytetach a wystarczy Go szanować i co się z tym wiąże być posłusznym Jego Słowu. Nie chwiejące się kroki to droga przez życie w pewności i nadziei, to także siła psychiczna jak i fizyczna, której źródłem jest sam Chrystus. Chwiejące nogi symbolizują także strach, który paraliżuje i uniemożliwia działanie. Dla wierzących nie ma więc powodu do obaw pomimo, iż bezbożni, którzy często są sprytniejsi starają się czasami przeszkodzić w życiu czy też pracy zakładając, że tacy właśnie niewinni ludzie są łatwym celem ich nikczemnych planów. Nie zdają sobie jednak sprawy, że ojcem ich domniemanych ofiar jest sam Bóg.

"34. Miej nadzieję w Panu i strzeż drogi jego, A On cię wywyższy, abyś odziedziczył ziemię! Ujrzysz zagładę bezbożnych!"
Psalm 37

Strzeżenie drogi Pana to dbanie o przestrzeganie Jego Słowa najpierw w swoim życiu, ponieważ w ten sposób stajesz się dobrym świadectwem, później w życiu najbliższych, później w życiu członków twojego kościoła.
Jeżeli zastosujesz się do owych rad, Bóg poprowadzi twoją życiową drogę tak, że pomimo wyjątkowo skromnych początków staniesz się obiektem podziwu ludzi i przez to imię Pana będzie chwalone.

"35. Widziałem okrutnego bezbożnika, Rozpierającego się jak cedr Libanu.
36. Ale przeminął i nie ma go, Szukałem go, ale nie można było go znaleźć.
37. Przeto wzoruj się na niewinnym i popatrz na prawego, Bo przyszłość należy do męża pokoju.
38. Natomiast przestępcy zginą pospołu, Potomstwo bezbożnych będzie wytępione.
39. Zbawienie sprawiedliwych przychodzi od Pana, On jest ich obroną w czasie niedoli.
40. Pan wspomaga ich i ratuje; Ratuje ich od bezbożnych i wybawia, Bo w nim szukali schronienia."
Psalm 37

Psalm kończy się potępieniem złoczyńców, którzy często uważają się za nietykalnych nie wiedząc o tym, że ich czas dobiega końca. Dzisiaj są u szczytu władzy, jutro nikt już o nich nie słyszał. Ich pięć minut chwały szybko przemija i nigdy już nie wraca. To wszystko co otrzymują od swojego mało znaczącego życia po czym jak wszyscy staną przed sądem Boga. Nie należy im niczego zazdrościć.
Wierni miłujący Pana natomiast mogą Mu ufać z całego serca i nie muszą się obawiać tego rodzaju osób. Ich pozycja społeczna lub władza polityczna nie ma żadnego znaczenia ponieważ Bóg jest twórcą wszystkiego co się dzieję naokoło. Chrześcijanie obok Jezusa powinni wzorować się na ludziach szlachetnych, których życie jest potwierdzeniem mocy Pana.

Psalm 38

"1. Psalm Dawidowy. Przy ofierze pamiątkowej.
2. Panie! Nie karz mnie w gniewie swoimI nie karć mnie w zapalczywości swojej!
3. Bo strzały twoje przeszyły mnie I ciąży nade mną ręka twoja.
4. Nie ma na ciele moim miejsca, Które by nie było uszkodzone przez gniew twój, I nie ma nic zdrowego w kościach moich Z powodu grzechu mojego.
5. Winy moje bowiem wyrosły ponad głowę moją, Są jak wielki ciężar, zbyt ciężki dla mnie.
6. Rany moje cuchną i ropieją Z powodu głupoty mojej.
7. Jestem zgięty i pochylony bardzo, Cały dzień chodzę w żałobie.
8. Ogień pali lędźwie moje I nie ma zdrowego miejsca na ciele moim.
9. Jestem osłabiony i bardzo przygnębiony, Krzyczę, bo wzburzone jest serce moje.
10. Panie, przed tobą są wszystkie pragnienia moje, A westchnienie moje nie jest zakryte przed tobą.
11. Serce moje bije gwałtownie, Opuszcza mnie siła moja, A nawet światło oczu moich zanika."
Psalm 38

Psalm 38 to modlitwa Dawida przy składaniu ofiary Panu. Składając ofiarę należało być szczerym przed samym sobą co oznacza przyznanie się do popełnionych przez siebie grzechów. Bez przyznania się do grzechów nie ma odpuszczenia, był to więc jak i jest obecnie bardzo ważny element rozwijania naszego związku ze Stwórcą. Dawid rozumie, że popełnione przez niego grzechy są przyczyną jego złego stanu fizycznego jak i duchowego. Samo już zrozumienie tego faktu jak i chęć poprawy są dużym krokiem w kierunku Pana. Wszyscy popełniamy błędy lecz najgorsze co możemy uczynić po popełnieniu jakiegokolwiek wykroczenia to udawać, że nic się nie stało. Otrzymując Ducha Świętego dostajemy wraz z Nim nową świadomość, która podpowiada nam co podoba się Bogu a co Mu nie jest miłe. W czasach Starego Testamentu kara za grzech była prawie że natychmiastowa. W Nowym Testamencie rzeczy mają się inaczej. Największą karą za nieposłuszeństwo może być utrata zbawienia i jak łatwo się domyślić nie jest to kara natychmiastowa. Jedno jest pewne. W Starym jak i Nowym Testamencie podstawą do przebaczenia jest zrozumienie swojego błędu i wynikająca z tego skrucha czego ów psalm jest dobrym przykładem.

"12. Przyjaciele i towarzysze moi stoją z dala od mego nieszczęścia, A krewni moi stronią ode mnie.
13. Zastawiają sidła ci, co godzą na życie moje; A ci, którzy życzą mi nieszczęścia, grożą zagładą I nieustannie knują podstępy.
14. Lecz ja, jak człowiek głuchy, nie słyszę I jestem jak niemy, który nie otwiera ust swoich.
15. Stałem się jak mąż, który nie słyszyI który nie ma odpowiedzi w ustach swoich.
16. W tobie bowiem, Panie, pokładam nadzieję moją; Ty odpowiadasz, Panie, Boże mój!
17. Bo pomyślałem: Niech się nie cieszą ci, Którzy wynoszą się nade mnie, Kiedy potknie się noga moja,
18. Ja bowiem jestem bliski upadku I ból mój stale jest przede mną.
19. Wyznaję winę moją. Niepokoję się z powodu grzechu swego.
20. Lecz nieprzyjaciele moi żyją i są mocni, I wielu jest takich, którzy nienawidzą mnie bez przyczyny.
21. A ci, którzy złem za dobre odpłacają, Prześladują mnie, gdyż zabiegam o dobro.
22. Nie opuszczaj mnie, Panie, Boże mój! Nie oddalaj się ode mnie!
23. Śpiesz mi z pomocą, Panie, zbawienie moje!"
Psalm 38

Oprócz zdrowia psalmista stracił także przyjaciół a ci, którzy go nienawidzili wykorzystali jego zły stan aby go zniszczyć. Pomimo tego Dawid nie próbował przekonać swoich przyjaciół aby go ponownie polubili ani też bronić się przed nieprzyjaciółmi. Nawet wtedy w tak beznadziejnej sytuacji cały czas wierzył w pomoc Pana i całkowicie zdał się na Jego pomoc. Czasem zdarza się, że zrobimy coś z czego nie jesteśmy dumni, nie znaczy to jednak, że Bóg nas opuścił. On pisze w Swoim Słowie, że nigdy nas nie opuści ani nie porzuci. Czasem nasze wykroczenia mają konsekwencje i musimy je ponieść aby się czegoś nauczyć. W owych ciężkich momentach cały czas powinniśmy ufać Panu jak i się do Niego modlić. On tak jak zawsze zajmie się wszystkim i po jakimś czasie będziemy mieli wspaniałe świadectwo.

Psalm 39

"1. Przewodnikowi chóru. Dla Jedutuna. Psalm Dawidowy.
2. Rzekłem: Będę pilnował dróg swoich, Bym nie zgrzeszył językiem, Będę trzymał na wodzy usta swoje, Póki bezbożny stoi przede mną.
3. Zaniemówiłem, zamilkłem, Pozbawiony szczęścia, Lecz ból mój się powiększył.
4. Rozpaliło się serce moje we mnie, Gdy rozmyślałem, zapłonął ogień. Wtedy odezwałem się językiem swoim:"
Psalm 39

Język jest częstą przyczyną grzechu a Dawid dobrze o tym wiedząc próbował z całej siły nie wpaść w owe pokuszenie. Była to także próba cierpliwości psalmisty, który w tym trudnym dla niego okresie kary boskiej wolał milczeć. Być może nie czuł się najlepszym świadectwem i rzeczywiście w tym czasie było to najmądrzejsze rozwiązanie. Emocje jednak czasami biorą przewagę nad rozumem i tak było w tej właśnie chwili. Dawid podobnie jak Job zaczyna pytać się Boga o cel życia.

"5. Daj mi, Panie, poznać kres mój I jaka jest miara dni moich, Abym wiedział, jak jestem znikomy!
6. Oto na szerokość dłoni wymierzyłeś dni moje, A okres życia mojego jest jak nic przed tobą. Tylko jak tchnienie jest wszelki człowiek, choć pewnie stoi. Sela.
7. Zaprawdę, człowiek przemija jak cień, Zaprawdę, na próżno się miota. Gromadzi, a nie wie, kto to zabierze."
Psalm 39

Dobrze rozumie, że jest ono kruche i prosi Pana o to, aby jeszcze bardziej mu to uświadomił. Człowiek, który potrafi to zrozumieć będzie w stanie bardziej szanować Prawo Pana jak i będzie szukał lepszego z Nim kontaktu. Człowiek nieświadomy znikomości swojego istnienia łatwo gubi się w materializmie. Życie dla niego to ciągłe zbieranie pieniędzy w troskach codziennego bytu. W ogóle nie jest świadomy świata duchowego ani tego co go czeka po śmierci, która jest bliżej niż się spodziewa.

"8. A teraz, czego mam się spodziewać, Panie? W tobie jest nadzieja moja.
9. Ratuj mnie od wszelkich występków moich! Nie wystawiaj mnie na zniewagę nikczemnika!
10. Zamilkłem, nie otwieram ust swoich, Bo Ty to uczyniłeś.
11. Odwróć ode mnie cios swój; Ginę pod razami ręki twojej.
12. Karami za winę karcisz człowieka I niweczysz jak mól urok jego. Zaprawdę, tylko tchnieniem jest każdy człowiek. Sela.
13. Wysłuchaj, Panie, modlitwy mojej, I nastaw uszu na wołanie moje! Nie milcz na łzy moje! Gdyż jestem tylko przychodniem u ciebie, Wędrowcem jak wszyscy ojcowie moi.
14. Odwróć ode mnie surowe spojrzenie swoje, Abym odetchnął, zanim odejdę i nie będzie mnie!"
Psalm 39

Pomimo popełnionych grzechów jak i konsekwencji z nimi związanymi psalmista nie obwinia on Boga za spotykające go nieszczęścia ale stara się odnowić swój związek z Nim. Dobrze wie, że Bóg jest miłosierny i, że nie gniewa się na wieki. Jedynie co może zrobić w owej sytuacji to modlić się jak i uzbroić się w cierpliwość. Postawa Dawida jest dobrym przykładem pogodzenia się z przeciwnościami i cierpliwym oczekiwaniem na pomoc Boga, który przecież dobrze wie jak słabe są istoty, które stworzył. Psalmista nie kłuci się ze stwórcą, nie lamentuje, nie obwinia Go. Zamiast takiej postawy w całym psalmie dominuje skrucha oraz niesamowita wizja i zrozumienie swojej przynależności do rodu wybrańców Pana dla których Ziemia to tylko miejsce przejściowe.

Psalm 40

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
2. Tęsknie oczekiwałem Pana: Skłonił się ku mnie i wysłuchał wołania mojego."
Psalm 40

Psalmista oczekiwał odpowiedzi na modlitwę już od dłuższego czasu. Podobnie jak my musiał być cierpliwy i w uniżeniu czekał wiedząc, że jego Bóg wybawi go w odpowiednim czasie, gdyż tylko On zna prawidłową porę na wszystko.

"3. Wyciągnął mnie z dołu zagłady, Z błota grząskiego. Postawił na skale nogi moje. Umocnił kroki moje"
Psalm 40

Możemy być w możliwie najtrudniejszej sytuacji z której nie widzimy żadnego wyjścia ale to nie znaczy, że Bóg go nie widzi. W tym właśnie wersie wybawił On swojego sługę z takiej sytuacji - z sytuacji bez wyjścia w którą się psalmista coraz bardziej pogrążał niczym powolna śmierć w bagnie. Pan zapewne nie pierwszy już raz wyciągnął go z owej sadzawki i pomógł się po tym jakże traumatycznym przeżyciu pozbierać.

"4. Włożył w usta moje pieśń nową, Pieśń pochwalną dla Boga naszego. Ujrzy go wielu i ulęknie się, I ufać będą Panu."
Psalm 40

Ale czy na tym skończyła się Jego pomoc? Nie. Bóg jest Bogiem obfitości i zaopatrza swoich wiernych nie tylko w podstawowe błogosławieństwa. Nowa pieśń to takie właśnie błogosławieństwo. To radość, pokój, to owoc Ducha Świętego obecny w naszym życiu. To podziw ludzi, dla których czasami jesteśmy jedynym świadectwem Jego potężnej mocy i chwały.

"5. Błogosławiony mąż, który w Panu pokłada nadzieję swoją nie zwraca się do wyniosłych Ani do uwikłanych w kłamstwie."
Psalm 40

Ci, którzy polegają na Panu nie muszą liczyć na pomoc ludzi z wysoką pozycją społeczną, którzy pozornie mają władzę. Władza należy do ich Ojca Niebieskiego, który jak zawsze zajmie się sprawami swoich dzieci i który nie lubi gdy Jego potomstwo miesza się z bezbożnymi, którzy to mogą ich zwieść z obranej drogi.

"6. Wiele cudów uczyniłeś, Panie, Boże mój, A w zamysłach twoich wobec nas nikt ci nie dorówna. Gdybym je chciał oznajmić i ogłosić, Są liczniejsze, niż zdołałbym opowiedzieć."
Psalm 40

Dawid rozumie, że Pan dokonał wielu cudów w jego życiu. Nie jest ich w stanie wymienić nawet ich małej części ponieważ wielu z nich nie jest świadom. W naszym życiu często nie doceniamy błogosławieństw, które wydają się nam oczywiste. Zapominamy, że bezpieczne mieszkanie, żywność jak i pokój w którym żyjemy pochodzą od Boga. Rzadko myślimy o błogosławieństwach uleczenia emocjonalnego a przecież Panu zależy na naszym samopoczuciu ponieważ nas kocha i jak każdy kochający rodzic opiekuje się nami. Nawet gdybyśmy usilnie starali się zrozumieć nie bylibyśmy w stanie pojąć zakresu owej opieki tak jest niesamowita. On ma dla nas plan, który zaprojektował zanim stworzył Ziemię i jeżeli będziemy mu posłuszni wypełnimy go do końca i odbierzemy nagrodę.

"7. Nie chcesz ofiar krwawych i darów, Ale dałeś mi otwarte uszy; Nie żądasz całopalenia i ofiary zagrzesznej."
Psalm 40

Dla Boga Biblii nie najważniejsze są ofiary ani też obrzędy religijne a to co liczy się naprawdę to czyste serce. Jest ono tematem poruszonym we wielu Psalmach. Nie wystarczy pójść do spowiedzi, odmówić sto Ojcze Nas ani zasponsorować budowy nowego kościoła. To wszystko nie stanowi przed Stwórcą żadnej wartości. Bóg chce posłuszeństwa, nie ofiar za popełnione grzechy. Otwarte uszy to chęć słuchania Pana jak i gotowość oraz chęć do wykonywania Jego woli.

"8. Wtedy rzekłem: Oto przychodzę; W zwoju księgi napisano o mnie:
9. Pragnę czynić wolę twoją, Boże mój, A zakon twój jest we wnętrzu moim.
10. Zwiastowałem sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu, Oto warg swoich nie zamknąłem, Panie, Ty wiesz o tym.
11. Nie ukrywałem w sercu swoim sprawiedliwości twojej, Opowiadałem o wierności twojej i zbawieniu twoim; Nie zataiłem łaski i wierności twojej wobec wielkiego zgromadzenia."
Psalm 40

Dawid taki właśnie był. Oto jestem aby Tobie służyć - dumnie oświadcza przed swoim Bogiem. Dumny jest z faktu, że Wszechmocny wybrał go na swojego sługę i włożył Swoje Słowo w jego niegodne tak wielkiego honoru serce. Psalmista rozumiał także odpowiedzialność jaką wraz z tym odziedziczył. Opowiadał wszystkim o swoim Zbawicielu czy to pojedynczym osobom, czy też całym zgromadzeniom. Czy my jesteśmy podobnie zafascynowani jak i oddani Bogu jak Dawid? Jest to pytanie, które powinniśmy sobie od czasu do czasu zadawać.

"12. Toteż Ty, Panie, nie odmawiaj mi litości swojej; Łaska i wierność twoja niechaj mnie zawsze strzegą!
13. Otoczyły mnie bowiem niezliczone nieszczęścia, Dosięgły mnie winy moje nieprzejrzane; Są liczniejsze, niż włosy na mej głowie, A odwaga moja opuszcza mnie.
14. Zechciej, Panie, ocalić mnie, Panie, pośpiesz mi z pomocą!
15. Niech się zawstydzą i zarumienią wszyscy ci, Którzy godzą na życie moje, by je zgubić, Niech cofną się okryci hańbą Ci, co pragną mej zguby!
16. Niech osłupieją z powodu swej hańby Ci, którzy mówią do mnie: Ha, Ha!..
17. Niech się rozweselą i rozradują w tobie Wszyscy, którzy cię szukają; Niechaj ci, którzy miłują zbawienie twoje, Mówią zawsze: Wielki jest Pan!
18. Ja wprawdzie jestem ubogi i biedny, Ale Pan myśli o mnie. Ty jesteś pomocą moją i wybawieniem moim. Boże mój, nie zwlekaj!"
Psalm 40

Czego psalmista chce w zamian za swoje oddanie? Chce pomocy w niebezpiecznych sytuacjach w które sam ze swojej winy się uwikłał. Czy Bóg go za karę zostawi na pastwę tych, którzy czyhają na jego życie? Nie. Może i sobie na to zasłużył ale na szczęście Bóg nie odpłaca mam według naszych przewinień. W przeciwnym przypadku większość z nas była by w tarapatach. On pragnie abyśmy wyciągnęli wnioski z popełnionych przez siebie błędów i chętnie nam pomaga przezwyciężyć przeciwności. Problemy zawsze będą i dlatego musimy wszyscy nauczyć się dawać sobie z nimi radę. Nie zapominajmy jednak, że sami nie musimy wszystkiego rozwiązywać. Na końcu Psalmu Dawid zachęca wszystkich wiernych do radości ponieważ wiedział on dobrze, że idąc z Bogiem nasze prośby są zawsze wysłuchane. Jest to dla nas jedynie kwestia czasu, który dla Boga nie istnieje.

Psalm 41

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
2. Błogosławiony ten, który zważa na biednego, Wyratuje go Pan w czasie niedoli!
3. Pan ustrzeże go i zachowa przy życiu, Szczęśliwy będzie na ziemi; I nie wyda go na pastwę nieprzyjaciół jego.
4. Pan pokrzepi go na łożu boleści; W chorobie jego odwróci wszystkie cierpienia."
Psalm 41

Śmiało można powiedzieć, że człowiek będzie zbierał to co sieje. W tym przypadku mowa jest o pomocy mniej uprzywilejowanym członkom naszego społeczeństwa. Wiara bez uczynków jest martwa, przez co jako światło świata chrześcijanie zobowiązani są pomagać potrzebującym i nie jest to sugestia ale wymóg ustanowiony przez Boga. Ktokolwiek postępuje w ten sposób będzie podobał się Panu, przez co nagrodzi go Wszechmocny wymienionymi w owych wersach błogosławieństwami.

"5. Ja tedy rzekłem: Panie, zmiłuj się nade mną! Ulecz duszę moją, gdyż zgrzeszyłem przeciwko tobie!"
Psalm 41

Dawid postępował w taki właśnie sposób przez co liczy na Bożą pomoc w chorobie, która jest skutkiem popełnienia przez niego grzechu. Ciekawym jest fakt, że Dawid nie prosi Pana o uleczenie ciała a prosi Go o uleczenie duszy. Psalmista nie pisze o naturze owego wykroczenia co zresztą nie jest tu istotne. Istotna jest konsekwencja owego czynu czyli choroba jak i dodatkowe komplikacje związane z atakiem na jego osobę.

"6. Nieprzyjaciele moi mówią źle o mnie: Kiedyż umrze i zaginie imię jego?"
Psalm 41

Na pierwszym miejscu można zauważyć atak wrogów, którzy cieszą się jego jak się im zdaje beznadziejnego stanu. Wydaje im się, że to już ostatnie chwile króla i radują się z faktu, że nie pozostawił po sobie żadnego potomka czyli następcy tronu. Znaczy to, że ktoś z nich ma szansę na tą właśnie zdawało by się już wolną pozycję. Nie zdawali sobie jednak sprawy z tego, że psalmista ma najlepsze z możliwych wsparcie. W przeciwnym wypadku zachowywali by się inaczej.

"7. Jeśli ktoś przychodzi mnie odwiedzić, mówi obłudnie. Serce jego gromadzi niegodziwość, I gdy tylko wyjdzie na zewnątrz, rozpowiada.
8. Wszyscy, którzy mnie nienawidzą, Szepcą wspólnie przeciwko mnie, Obmyślają zło przeciwko mnie:
9. Spadła nań śmiertelna zaraza, A skoro legł, już się nie podniesie."
Psalm 41

Następną wrogą mu grupą ludzi byli znajomi, którzy odwiedzali go tylko po to, aby można było o czymś poplotkować. Jak łatwo się domyślić nie były to pocieszające ani też budujące odwiedziny, tym bardziej, iż rozpowiadali wokoło, że Dawid już nie wstanie ze swojego łoża. Bóg nienawidzi tego rodzaju zachowań i często napomina swój lud do zaprzestania bycia dwulicowym.

"10. Nawet przyjaciel mój, któremu zaufałem, Który jadł mój chleb, Podniósł piętę przeciwko mnie."
Psalm 41

Najbardziej bolesnym doświadczeniem była jednak zdrada przyjaciela, który najwyraźniej dołączył się do oszczerców. Jezus także został zdradzony przez Judasza, który był jego uczniem z tym, że Chrystus od początku wiedział, że Judasz nie jest jego najbystrzejszym uczniem i że go wyda. Dawid nie miał takiej mocy jak Chrystus przez co nie był w stanie przewidzieć zdrady, która na pewno przysporzyła mu dodatkowych cierpień w tym i tak ciężkim okresie.

"11. Lecz Ty, Panie, zmiłuj się nade mną i podnieś mnie, A wtedy im odpłacę!
12. Po tym poznam, że sobie mnie upodobałeś, Gdy nieprzyjaciel mój nie będzie się puszył nade mną.
13. Lecz wesprzesz mnie dla nienaganności mojej I postawisz mnie przed sobą na wieki. 
14. Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, Od wieku, aż na wieki! Amen, Amen!"
Psalm 41

Była to bolesna lekcja, która nauczyła Dawida, że może ufać jedynie Bogu, ponieważ ludzie - nawet ci najszczersi mogą zawieść. Pan jedynie pozostaje w pełni nam wierny - u Niego nie ma nawet chwilowego zaćmienia i dla nienagannych ma wsparcie oraz wiele innych błogosławieństw z których największym jest podarowanie nam Ducha Świętego a wraz z Nim wiecznego życia.

Psalm 42

"1. Przewodnikowi chóru. Pieśń pouczająca synów Koracha.
2. Jak jeleń pragnie wód płynących, Tak dusza moja pragnie ciebie, Boże!
3. Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego. Kiedyż przyjdę i ukażę się przed obliczem Boga?"
Psalm 42

Psalm ten a w szczególności jego początek jest wspaniałym przykładem opisu emocjonalnego związku z Panem. Psalmista pragnie Boga jak i kontaktu z Nim niczym wody. Bez wody nie ma życia i podobnie jak w życiu psalmisty bez Boga jest pustka, pragnienie, brak sił witalnych oraz i spowodowana dłuższym ich brakiem - śmierć. Potrzeba Boga w życiu autora jest olbrzymia i zaznacza on, że chce mieć kontakt z żywym Bogiem, czyli Bogiem odpowiadającym na modlitwy, który nie jest rzeźbą ani jakimkolwiek konceptem filozoficznym ale prawdziwą czującą istotą.

"4. Łzy moje są mi chlebem we dnie i w nocy, Gdy mówią do mnie co dzień: Gdzie jest Bóg twój?"
Psalm 42

Ciężka sytuacja bohatera Psalmu polega na byciu otoczonym przez szyderców, którzy jak to bywa w ich naturze szydzili z jego Boga. Nie raz spotkaliśmy się z tego typu sytuacją w naszym życiu. Często nie byliśmy w stanie nic zrobić i właśnie owo uczucie niemocy było wyjątkowo irytujące. Czyż nie? Bóg poradzi sobie ze wszystkimi zniewagami i nikogo nie potrzebuje do tego aby Go bronić. Na pewno podoba Mu się nasza mocna postawa przeciwko głupocie tego świata lecz nie możemy pozwolić na to aby się smucić z tego typu sytuacji. Bóg da sobie ze wszystkim radę a od nas oczekuje wiary właśnie w to.

"5. Wspominam to z wielkim rozrzewnieniem, Jak chodziłem w tłumie, pielgrzymując do domu Bożego Wśród głosów radości i dziękczynienia tłumu świętującego."
Psalm 42

Autor wspomina minione chwile, które w owym momencie wydają się nigdy już nie powrócić. Smutek ogarnął jego serce i nic oprócz jedynego Boga nie jest w stanie go pocieszyć. Dobrze zdaje sobie sprawę, że Pan potrafi pocieszyć jak i uleczyć złamane serce dlatego to właśnie do Niego zwraca się o pomoc. Poza tym wers ten wspaniale ukazuje dojrzały emocjonalny związek wiernych z Bogiem, który oczekuje od nas takiego właśnie podejścia do "odwiedzania Go". Gdy się modlisz rób to z radością i dziękczynieniem, ponieważ jest to właśnie ów czas zbliżenia się do twojego Ojca, który cię powołał do wiecznego życia.

"6. Czemu rozpaczasz, duszo moja, I czemu drżysz we mnie? Ufaj Bogu, gdyż jeszcze sławić go będę: On jest zbawieniem moim i Bogiem moim!"
Psalm 42

Psalmista ponownie zaczyna wątpić w otrzymanie pomocy od Pana. Po chwili jednak przypomina sobie, że jego Bóg jest Bogiem mocy, że jest żywy i, że odpowiada na modlitwy swoich wiernych. Wers 6 jest także powtórzony w tym Psalmie na końcu utworu tworząc swego rodzaju refren. Zdarza się niejednemu z bohaterów wiary, że zwątpi na chwilę po to, aby wkrótce ją odzyskać i aby ponownie radować się w Panu. Każda przezwyciężona ciężka sytuacja czyni nas silniejszymi oraz bardziej dojrzałymi. Każdy pokonany problem to następne świadectwo, którym możemy się podzielić, aby chwalić Imię Pana.

"7. Dusza moja smuci się we mnie, Dlatego wspominam cię z krainy Jordanu i szczytów Hermonu, Z gór Misar."
Psalm 42

Autor pisze o odległych od siebie miejscach, które dla nie znanych nam powodów przypominają mu Wszechmogącego i które to przypominają nam o tym, że Bóg jest wszędzie. Nie potrzebujesz specjalnego miejsca ani też specjalnej pory, aby spotkać się z twoim Panem, który jest dla ciebie dostępny kiedy tylko sobie tego zażyczysz.

"8. Głębina przyzywa głębinę w odgłosie wodospadów twoich: Wszystkie nawałnice i fale twoje przeszły nade mną.
9. Za dnia wyznacza Pan łaskę swoją! A w nocy śpiewam mu pieśń, modlę się do Boga życia mego."
Psalm 42

Psalmista pisze o swoich trudnościach jakie napotkał, o najwyraźniej niełatwym życiu, które pomimo owych trudności poświęcił swemu Bogu. O nic Go nie obwinia, raczej dziękuje za to, że jest On obecny w jego życiu i że dał mu życie.

"10. Mówię do Boga: Skało moja, Dlaczego zapomniałeś o mnie? Dlaczego posępny chodzę, Gdy trapi mnie nieprzyjaciel?
11. Jest mi tak, jakby kruszono mi kości, Gdy mnie lżą wrogowie moi, Mówiąc do mnie co dzień: Gdzież jest Bóg twój? 
12. Czemu rozpaczasz, duszo moja, I czemu drżysz we mnie? Ufaj Bogu, gdyż jeszcze sławić go będę: On jest zbawieniem moim i Bogiem moim!"
Psalm 42

Wers ten to ponownie rozpaczliwa modlitwa o wybawienie od nieprzyjaciela, który drwi z wiary syna Bożego. Cały Psalm 42 zdaje się być "emocjonalną huśtawką" i opisuje on postawę zwyczajnych ludzi pod nadzwyczajną presją. Psalm kończy się słowami nadziei, która nie ustaje pomimo wszelkich trudności. Uczucia mogą nas często zawodzić, podczas kiedy Pan nigdy nas nie zawiedzie. Ufajmy Bogu i Jego Słowu bardziej niż naszym uczuciom.

Psalm 43

"1. Bądź sędzią moim, Boże, I rozstrzygnij spór mój z narodem bezbożnym! Wybaw mnie od ludzi fałszywych i niegodziwych!"
Psalm 43

Psalm 43 to zdecydowanie ciąg dalszy Psalmu poprzedniego, ponieważ ma on identyczne zakończenie. Śmiało więc możemy przypisać owo dzieło potomkom Asafa, który to tym razem zmaga się z narodem bezbożnych ludzi. Czy jest to jego własny naród, który odstąpił od Boga czy też jakiś inny nie zidentyfikowany w owym utworze naród - nie wiadomo. Jedno jest pewne - ludzie, którzy odstąpili od swojego Pana nie mogli być narodem szlachetnym przez co psalmista zaznacza cechy takie jak fałsz i niegodziwość jako ich narodowe cechy. Nikt z nas nie chciałby być obywatelem takiego kraju ani tez członkiem takiego kościoła w którym religijność ma przewagę nad wiarą.

"2. Ponieważ ty jesteś Bogiem moim, ostoją moją, Dlaczego mnie odrzuciłeś? Dlaczego mam chodzić smutny, Gdy nieprzyjaciel mnie dręczy?"
Psalm 43

Autor ponownie traci nadzieję, aby wkrótce ją odzyskać. Czasami wydaje się nam, że Bóg nas odrzucił ponieważ sytuacje w naszym życiu nie wyglądają najlepiej. Jest to jak najbardziej błędne założenie, ponieważ Pan powiedział w Swoim Słowie, że nas nigdy nie opuści ani nie porzuci. Jeżeli by nas opuścił oznaczałby to, że nie mówi prawdy, co oczywiście jest niemożliwe.

"3. Ześlij światło i prawdę swoją, Niech mnie prowadzą, Niech mnie wprowadzą na górę twą świętą I do przybytków twoich.
4. Wtedy przystąpię do ołtarza Bożego, Do Boga wesela i radości mojej, I będę cię wysławiał na cytrze, Boże, Boże mój...!"
Psalm 43

O co można prosić Boga w ciężkich chwilach? O to aby oświecił nasz daremnie martwiący się rozum, aby pokazał nam jak bardzo mylimy się nie ufając Mu. Góra święta i przybytek oznaczają, że spotkanie z Panem może odbywać się wśród natury jak i w budynkach - dla Boga to nie na znaczenia ponieważ On nie mieszka w budowlach ani też nie jest ograniczony jakimikolwiek czynnikami. W czasach Nowego Testamentu Duch Święty mieszka we wiernych, którzy tego Ducha otrzymali przez co przybytek jak i święta góra są w nich przez co mogą chwalić Pana o każdej porze i w każdym miejscu nowym językiem, który otrzymali wraz z Duchem Świętym. Jest to zdecydowanie powód do wielkiej radości - stwierdza psalmista.

"5. Czemu rozpaczasz, duszo moja, I czemu drżysz we mnie? Ufaj Bogu, gdyż jeszcze sławić go będę: On jest zbawieniem moim i Bogiem moim!"
Psalm 43

A więc czemu rozpaczasz duszo moja, czyż nie widzisz, że Bóg ma wszystko pod kontrolą? Uspokój się i ciesz się drogą, którą zaplanował dla ciebie Bóg, On przecież wie co dla ciebie dobre.

Psalm 45

"1. Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Lilie..." Pieśń pouczająca synów Koracha. Pieśń miłosna.
2. Serce moje wezbrało miłym słowem: Opowiem czyny moje królowi. Język mój jest jak rylec biegłego pisarza..."
Psalm 45

Psalm ten to pieśń miłosna skierowana do Boga, któremu zdecydowanie podoba się tego rodzaju podejście do Niego przez wiernych. W wyniku tak pięknego uczucia psalmista został pobłogosławiony wielkim natchnieniem i jak pisze - jego serce wypełniło się pięknymi słowami. Duch Święty jest potężną mocą, która jest natchnieniem wielu artystów. To przecież poprzez Ducha Świętego Bóg stworzył swoje wspaniałe dzieło, jakim jest Ziemia wraz ze wszystkimi na niej stworzeniami. Nic nie będzie w tym więc zaskakującego, jeżeli stwierdzimy, że język jak rylec pisarza to człowiek pod wpływem takiej właśnie bożej siły twórczej, która nie potrzebuje większego wysiłku aby tworzyć. Jedyne co należy uczynić w takiej chwili to całkowicie poddać się Duchowi i podziwiać miejsca w które nas zabierze.
Psalm ten jak i wszystkie Psalmy można rozumieć na wiele sposobów: sposób Starotestamentowy, gdzie Izrael jest bohaterem tego utworu, bohaterem także jest Jezus, mogą też nim być święci Nowego Testamentu na czym to głównie chciałbym się skupić.

"3. Najpiękniejszy jesteś wśród ludzi; Rozlany jest wdzięk na wargach twoich, Dlatego Bóg pobłogosławił cię na wieki."
Psalm 45

Jak już wcześniej wspomniałem poniższe wersy można rozumieć na kilka sposobów. Rozumując według Starego Testamentu Psalm mówi o Izraelu. W świetle Nowego Testamentu - o Chrystusie jak i o Chrześcijanach. Najpiękniejszy wśród ludzi to ten, którego wybiera i uczy sam Bóg. Bóg wybrał tych, których przeznaczył do życia wiecznego, ponieważ mu się podobali i przez Ducha Świętego uczynił z nich istoty jeszcze piękniejsze, które zostały powołane, aby być światłem dla tego świata, czyli aby pokazywali innym drogę. Bycie pięknym w oczach Boga jest czymś zupełnie innym niż bycie pięknym w oczach ludzi. On patrzy na serce, a za piękne uważa podejmowanie szlachetnych decyzji, które później mają niesamowity wpływ na życie ludzi. Piękno Izraela polegało na byciu strażnikiem moralnym tamtejszego świata. Strażnik, który nie spełnia swojej roli przestaje nie tylko podobać się Bogu ale także zaczyna Mu się nie podobać co oczywiście ma negatywne konsekwencje, o czym mówi prawie cały Stary Testament. Wdzięk rozlany na wargach to modlitwa, która dochodzi do Pana, który wysłuchuję tylko podobających mu się wiernych. W czasach Nowego Testamentu wierni wraz z Duchem Świętym otrzymali nowy język, którym mogą się modlić bezpośrednio do Stwórcy. Wdzięk to także mądrość, którą daje Pan swoim wiernym, aby radą jak i mądrym słowem potrafili pomagać wszystkim ludziom - niekoniecznie tylko członkom kościoła. Izrael aby wszystko było przejrzyste otrzymał od Pana przykazania jak i wskazówki jak postępować w szeregu najróżniejszych sytuacji, aby wiedzieć dokładnie jak być szlachetnym. Bycie pobłogosławionym na wieki w Starym Testamencie oznacza bycie wybranym narodem i dziedzicznie z pokolenia na pokolenie jego niesamowitych błogosławieństw, które w Starym jak i Nowym Testamencie są warunkowe. Jeżeli lud Boży będzie prawidłowo spełniał swoją funkcję błogosławieństwa będą napływały, jeżeli nie to przestaną one napływać. Ostatnia część wersu trzeciego mówi o wynikającym z posłuszeństwa błogosławieństwu na wieki. W Starym Testamencie było to długie szczęśliwe życie oraz obietnica wychodzącej daleko w przyszłość, lub też w niektórych przypadkach niekończącej się linii rodzinnej. W Nowym Testamencie owym wspaniałym nieskończonym błogosławieństwem jest otrzymanie Ducha Świętego a wraz z Nim życia wiecznego, które to jak sama nazwa mówi nigdy się nie skończy, a przede wszystkim będzie to życie w bezpośredniej obecności Pana.

"4. Przypasz miecz swój do biodra, bohaterze, Blask swój i dostojeństwo swoje!"
Psalm 45

Przypasany miecz to Słowo Boga, którego Jego słudzy są gotowi używać i którym to jak każdy dobry żołnierz potrafią się posługiwać. Miecz przypięty do pasa jest zawsze gotowy do użytku, przez co wojownik weń wyposażony jest zawsze przygotowany - Biblia nazywa go bohaterem. Ów miecz jak i szlachetna postawa do której zobowiązuje, czynią zwykłych ludzi niezwykłymi, dodają im blasku jak i dostojeństwa. Blask, czyli wyróżnianie się od zwyczajności natomiast to dostojeństwo ich związane jest ze służbą u największego Pana jakiemu tylko można służyć - taka służba zobowiązuje do przestrzegania standardów wyznaczonych przez owego władcę.

"5. Niech ci się szczęści! Wystąp w obronie prawa, łagodności i sprawiedliwości, A prawica twoja dokona cudownych czynów!"
Psalm 45

Bohater, któremu się szczęści to człowiek pobłogosławiony w swych przedsięwzięciach przez Pana. Szczęście o którym pisze ów wers to nie przypadkowość a konkretne błogosławieństwo. Obrona prawa Boga, łagodności jak i Jego sprawiedliwości jest zadaniem każdego Chrześcijanina. Gdy skoncentrujemy się na tym, otrzymamy wielkie błogosławieństwo od Pana ponieważ do tego między innymi stworzył swoich wybrańców. Ciekawym jest fakt, że spośród tych trzech spraw, których należy bronić wymieniona jest łagodność, która oznacza, że owa obrona jak i walka nie są aktami fizycznej przemocy i należy do nich podejść z duchowym orężem. Ci, którzy to rozumieją dokonają w wierze cudownych czynów.

"6. Strzały twoje są ostre, Ludy padają pod nogi twoje, Upadnie serce wrogów króla."
Psalm 45

Ostre strzały to wybrańcy Pana, których wysłał do wypełniania swojego planu jak i głoszenia swojego Słowa, które także jest częścią owego planu. Ostra strzała z daleka przebije gruby materiał, który na pierwszy rzut oka zdaje się niemożliwy do przebicia. Wszystko oczywiście zależy od łucznika, którym w tym przypadku jest sam Bóg. No cóż, z takim łucznikiem niemożliwym jest nie trafienie w cel. Ludy padające pod nogi to ludzie, którzy pod wpływem Ducha Świętego poddają się woli Boga i co za tym idzie nawracają się. Podobnie jest z wrogami Chrystusa. Wielu z tych, którzy Go nienawidzili dzisiaj są Jego wyznawcami. Bóg nie patrzy się na powierzchowność, a interesuje Go serce pragnące za wszelką cenę poznać prawdę. Wielu z tych, którzy uwierzyli, przed swoim nawróceniem pozornie w ogóle nie interesowali się Bogiem, a jednak On ich wybrał i przeznaczył do życia wiecznego. Drogi Pana to prawdziwa zagadka, której nigdy nie uda się nikomu rozwiązać.

"7. Tron twój, o Boże, trwa na wieki wieków; Berłem sprawiedliwym jest berło królestwa twego."
Psalm 45

Bóg jak i Jego królestwo są wieczne, a ci, których wybrał będą ową wieczność dzielić wraz z nim w ten sam sposób, w jaki małżonka dzieli swoją przyszłość ze swoim mężem. Nie na darmo nazwał On swoich wiernych panną młodą a siebie oblubieńcem.

"8. Miłujesz sprawiedliwość, a nienawidzisz bezprawia; Dlatego pomazał cię Bóg... twój Bóg Olejkiem wesela jak żadnego towarzysza twego."
Psalm 45

Miłowanie sprawiedliwości to posłuszeństwo Bogu jak i Jego Słowu. Nie jest możliwe miłować Boga bez posłuszeństwa. Ci, którzy sądzą, że miłują Go a nie są posłuszni Biblii są w błędzie, ponieważ wiara w Boga "po swojemu" Wszechmocnego nie interesuje. On chce od nas posłuszeństwa. Według Biblii nieposłuszni Panu ludzie popełniają bezprawie, za które będą rozliczeni. Namaszczenie olejkiem w Nowym Testamencie to otrzymanie Ducha Świętego, dzięki któremu stajemy się Królewskim Kapłaństwem, przez co stajemy się dziedzicami największego z błogosławieństw, którym właśnie jest otrzymanie owego Ducha. Warto zwrócić uwagę na fakt, że jest to olejek wesela, którym to są nasze "zaręczyny" z Chrystusem, który nas wybrał spośród wielu ludzi. Panna młoda cieszy się, że jest wybranką, że to właśnie ona została wybrana aby być ze swoim ukochanym.

"9. Wszystkie twoje szaty pachną mirrą, aloesem i kasją; Z pałaców z kości słoniowej rozwesela cię gra na strunach."
Psalm 45

Ubrania pachnące Mirrą, Aloesem i Kasją symbolizują namaszczenie Duchem Świętym. W Starym Testamencie wyciągi z tych roślin służyły do wytwarzania olejku do namaszczania kapłanów. Pałace z kości słoniowej symbolizują w Nowym Testamencie piękno i duchowe bogactwo, które to powinny być cechami charakteru panny młodej czyli kościoła Chrystusa. Wesoła gra na instrumentach to radosne chwalenie Pana w kościele obfitującym w wszelkie duchowe błogosławieństwa. Wers ten przepięknie opisuje wizję Chrześcijańskiego kościoła prowadzonego przez moc Ducha Świętego jak i radość wiernych będąca wynikiem posłuszeństwa swemu Panu.

"10. Córki królewskie wychodzą na spotkanie twoje, Małżonka stoi po prawicy twojej Zdobna złotem z Ofiru."
Psalm 45

Córki królewskie symbolizują wiernych, którzy jak już wcześniej wspomnieliśmy zostali nazwani panną młodą. Bóg tak właśnie widzi swoje dzieci - piękny ród królewski. Może nie zawsze czujesz się jak król czy też królowa, ale powinieneś wiedzieć, że ani król ani królowa nie zawsze czują się wspaniale. Jeżeli Bóg tak twierdzi to zdecydowanie powinno nam to wystarczyć. Małżonkę twoją mogą symbolizować osoby bliskie ci duchowo lub też członkowie twego kościoła, którzy przyodziani są w najlepszego rodzaju duchowe złoto, co stanowi ich niesamowitą ozdobę. Duchowość to doprawdy najlepsza ozdoba, która łatwo zachwyci tych, którzy jej szukają.

"11. Słuchajże, córko, i spójrz, i nakłoń ucha: Zapomnij o ludzie swoim i o domu ojca swego!
12. Król pragnie wdzięku twego, Pokłoń mu się, bo on jest panem twoim!"
Psalm 45

Po nawróceniu się wkroczyliśmy na nową drogę na której mamy nowego przewodnika, którym jest Jezus Chrystus. To co było przedtem stało się przeszłością, do której nie powinniśmy wracać. Teraz mamy nowego Boga, nowe zasady życia, nowe spojrzenie na sprawy o których jeszcze niedawno mieliśmy zupełnie inne pojęcie. Tego wszystkiego w bardzo krótkim czasie dokonał w nas Bóg, który ma wobec nas swoje wymagania. Wdzięk jest zdecydowanie jednym z owych kryteriów jakimi Pan nas ocenia i jak łatwo się domyślić chodzi tu o naszą duchowość, jak i co się z tym wiąże chęć bliskiego poznania swojego Stwórcy. Poznanie Boga wiąże się z wiedzą na temat "jak się do Niego modlić i w jaki sposób mamy Go wyznawać", co opisane jest dokładnie w Piśmie Świętym.

"13.Córka Tyru przyjdzie z darami, Tobie złożą hołd najbogatsi z ludu.
14. Córka królewska jest cała obciążona perłami, A szata jej złotem tkana.
15. We wzorzystej sukni wiodą ją do króla; Za nią panny, przyjaciółki jej, są prowadzone do ciebie."
Psalm 45

Dary oraz wszelkie bogactwa o których mówi Psalm należałoby zrozumieć w kontekście Nowego Testamentu jako bogactwo duchowe, o którym już sporo zostało napisane. Psalm ten koncentruje się na wizji kościoła jako wyjątkowo atrakcyjnej panny młodej jak i królowej, która ma zostać poślubiona przez Pana. Psalm bardzo graficznie opisuje owe bogactwo i wręcz skupia się na jego dostojeństwie, które czyni pannę młodą wyjątkową. Czytając ów Psalm rozumiemy, że wybór Pana nie jest przypadkowy i jako Jego kościół możemy być dumni z tego kim jesteśmy w oczach Boga.
W Starym Testamencie kobietą jest Jego wybrany naród Izrael, który później okazał się niestety niewierny. W wyniku owego nieposłuszeństwa Bóg powołał narody, które dotychczas nie miały tak niesamowitej szansy poznania prawdziwego Stwórcy. Po ukamienowaniu Szczepana przez Żydów, Pan powierzył swoje dziedzictwo wszystkim, którzy byli chętni aby mu służyć z całego serca. Nowa panna młoda okazała się wierna i jak Psalm opisuje nader szlachetna.
Bóg jest Panem potężnym, jest Stwórcą wszechświata, któremu to należy się cześć i chwała. Ludzie, których wybiera do Swojej służby pochodzą z najróżniejszych grup społecznych. Bóg często przypomina nam w Swoim Słowie, że interesuje go nasze czyste serce i co się z tym wiąże, bogactwo duchowe. W taki właśnie sposób widzi nas Bóg - przyozdobionych wiarą niczym klejnotami. Każda nowa przezwyciężona sytuacja w Chrystusie to następny klejnot na naszej szacie.

"16. Wiodą ją wśród okrzyków radości i wesela, Wchodzą do pałacu królewskiego."
Psalm 45

Panna młoda jest szczęśliwa ze swojego ślubu. Nie czuje się do niego zmuszona ale jest uradowana ponieważ teraz ma swojego ukochanego na zawsze ze sobą. Jej piękne niewinne serce z całej siły kocha wybranka i raduje się z przyszłego wspólnego życia. Czy także masz takie uczucia do Jezusa? Pałac królewski to już nie piękna szata ani też naszyjnik z pereł ale jest to życie w ciągłym duchowym dostatku jak i bezpieczeństwie, które to ów zamek zapewnia.

"17. Zamiast ojców swych mieć będziesz synów swych; Ustanowisz ich książętami na całej ziemi."
Psalm 45

Ojców się słucha, synowie natomiast słuchają się ciebie. Jeżeli zostawimy swoje życie dla Boga, On nam da nowe i będzie ono zupełnie inne od dotychczasowego.

"18. Upamiętnię imię twoje przez wszystkie pokolenia, Dlatego ludy wysławiać cię będą po wieki wieczne."
Psalm 45

Ten wspaniały wers naprawdę nabiera pełnego znaczenia w czasach Nowego Testamentu. Mówi on o otrzymaniu życia wiecznego i co się z tym wiąże przebywaniu w towarzystwie jedynego Boga na zawsze. Wers ten stanowi piękne zakończenie Psalmu, który przypomina nam co naprawdę się liczy w Królestwie Niebios, jak i w naszym codziennym życiu i że są to dokładnie te same rzeczy.

Psalm 46

"1. Przewodnikowi chóru. Pieśń synów Koracha na nutę: "Dziewice..."
2. Bóg jest ucieczką i siłą naszą, Pomocą w utrapieniach najpewniejszą."
Psalm 46

Najpewniejszą ucieczką przed niebezpieczeństwami jak i obawami życia nie są pieniądze ani też żadne inne ludzkie rozwiązania. Człowiek nie jest w stanie kupić zdrowia ani też mądrości, której źródłem jest przecież sam Bóg. Psalmista to dobrze rozumie i pragnie nam o tym przypomnieć.

"3. Przeto się nie boimy, choćby ziemia zadrżała I góry zachwiały się w głębi mórz.
4. Choćby szumiały, choćby pieniły się wody, Choćby drżały góry z powodu gniewu jego. Sela."
Psalm 46

Lęk jest jak najbardziej ludzkim uczuciem w które Bóg wyposażył człowieka, aby go ochronić przed niebezpieczeństwami. Należy jednak kontrolować owo uczucie, w czym pomaga nam Bóg. Jeżeli jesteśmy w stanie pojąć, że Pan ma całkowitą kontrolę nad naszym życiem, strach którego nie zawsze jesteśmy świadomi przestanie dominować nasze życie, które zostanie wypełnione przez pokój, który przewyższa wszelkie zrozumienie. Drżąca Ziemia jak i chwiejące się góry to niepewna sytuacja polityczna i upadek krajów. Pieniące się wody to ludzie powstający przeciwko Bogu i Jego wiernym. Drżące góry to sytuacje, które wydawały się być stabilne a takimi nie były, co mogło wyprowadzić nas z równowagi i spowodować chwilowy upadek. Bóg potrafi nas podnieść i dodać nowej wizji kroczenia Jego drogą. Nie ma się czego obawiać, kiedy On kieruje naszym życiem.

"5. Jest rzeka, której nurty rozweselają miasto Boże, Przybytek święty Najwyższego."
Psalm 46

Zapewne jest tu mowa o rzece z Psalmu 1, czyli o rzece błogosławieństw, przy której mieszkają wszyscy kochający Boga. Otrzymując Ducha Świętego stajesz się mieszkańcem miasta Bożego, które jest ulokowane nad tą właśnie rzeką.

"6. Bóg jest w nim, nie zachwieje się: Bóg wspomoże go przed świtem."
Psalm 46

Pomimo licznych ciężkich sytuacji, które napotykamy pomimo bycia domownikami Boga, On zawsze nas wybawi z owych opresji, jak mówi psalmista "przed świtem". Oznacza to, że nie będzie potrzeby czekania na naturalny koniec problemu, ponieważ Pan jest w stanie skrócić czas oczekiwania na poprawę. Noc w Biblii często symbolizuje różnego rodzaju trud, świt natomiast to początek poprawy ciężkiej sytuacji.

"7. Wzburzyły się narody, zachwiały się królestwa, Odezwał się głosem swoim, i rozpłynęła się ziemia."
Psalm 46

Warowny gród to miejsce schronienia. To twierdza nie do zdobycia. Pomimo, iż na zewnątrz może toczyć się zagorzała bitwa, mieszkańcy grodu nie muszą obawiać się niczego. Chyba, że nie ufają murom, które są nie do rozbicia, wtedy rzeczywiście mogą zacząć się daremnie martwić. Zaufanie jest o wiele łatwiejszą opcją.

"8. Pan Zastępów jest z nami, Warownym grodem jest nam Bóg Jakuba. Sela.
9.Pójdźcie i zobaczcie dzieła Pana, Który czyni dziwne rzeczy na ziemi!
10. Kładzie kres wojnom aż po krańce ziemi, Łamie łuki i kruszy włócznie, Wozy ogniem pali.
11. Przestańcie i poznajcie, żem Ja Bóg, Wywyższony między narodami, Wywyższony na ziemi! 
12. Pan Zastępów jest z nami, Warownym grodem jest nam Bóg Jakuba. Sela."
Psalm 46

Jakże można by opisać ten werset kilkoma zdaniami, kiedy to napisano całe tomy książek na temat dziwnych jak i nietypowych rzeczy, których dokonał i stworzył Bóg, który nie bez powodu nazwany jest wszechmocnym. Troszczy się o całą Ziemię i o mieszkających na niej ludzi, którzy bez Jego pomocy pewnie zgładziliby się wzajemnie wśród jednego z nuklearnych konfliktów. Pan nawołuje ludzi do pokoju jak i do oddawania Mu czci, ponieważ to On jest naszym Stwórcą, który pragnie aby Jego stworzenia żyły wśród błogosławieństw, nie wśród nieszczęść, które sami na siebie sprowadzają. Pan jest warownym grodem dla tych, którzy chcą w nim przebywać.

Psalm 47

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm synów Koracha.
2. Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie! Wykrzykujcie Bogu głosem radosnym,"
Psalm 47

Psalm 47 to radosny Psalm uwielbienia Pana. Kto Go powinien chwalić? Wszyscy! Jak? Radośnie! Bóg raduje się, gdy ludzie się do Niego nawracają - gdy odwracają się od złego i zaczynają podążać za dobrem. Psalm ten jak wiele innych Psalmów sugeruje śpiew i granie muzyki jako elementy oddawania chwały Bogu. Rodzaj muzyki nie jest istotny, istotne jest aby wykonywać ją z radością.

"3. Gdyż Pan, Najwyższy, jest groźny, Jest wielkim Królem całej ziemi!"
Psalm 47

Dlaczego powinniśmy chwalić Boga? Ponieważ jest najważniejszą istotą jaka istnieje, ponieważ nas stworzył, ponieważ zechciał nawiązać z nami kontakt, przez co przysłał Jezusa Chrystusa, ponieważ .... Każdy się zgodzi, że powodów jest sporo. Powody Psalmisty to: Bóg jest najwyższy, czyli nie ma żadnej istoty, która mogła by się z Nim równać, Bóg jest groźny, czyli nikt nie jest w stanie Mu przeszkodzić choćby w najmniejszej sprawie ponieważ to On wszystko ustala i lepiej nie próbować wchodzić mu w drogę, Bóg jest wielkim Królem całej Ziemi czyli to, że w ogóle zechciał zawiązać Swoje przymierze z tak omylnymi i niestabilnymi istotami jak ludzie. Wspaniałe jest to, że mamy takiego króla, który na pewno niczego nie przeoczy, który ma wszystko pod kontrolą.

"4. Poddaje ludy pod moc naszą, A narody pod stopy nasze.
5. Wybrał nam dziedzictwo nasze, Chlubę Jakuba, którego miłuje. Sela."
Psalm 47

Wybrańcy Boga mają wyjątkowe szczęście, że nimi są. Spoczywa na nich Jego błogosławieństwo, którego nikt nie jest w stanie odebrać. Poza tym i co najważniejsze dał nam Ducha Świętego, a wraz z Nim moc nad rzeczami tego świata i nie tylko - uleczamy fizycznie jak i duchowo wszystkich i wszystko co potrzebuje uleczenia i przychodzi po pomoc do Jezusa Chrystusa.
Jesteśmy dziedzicami Jego obietnic oraz obiektem Jego ciepłych ojcowskich uczuć.

"6. Wstępuje Bóg wśród radosnych okrzyków, Pan przy odgłosie trąb."
Psalm 47

Psalmista ponownie pisze o radosnym chwaleniu Pana, gdyż to właśnie się Jemu podoba. Nie ma upodobania w samoudręczaniu się co niestety stało się popularne w niektórych grupach chrześcijańskich. Osoby te obrały sobie drogę własną zamiast drogi Pańskiej, która prowadzi w zupełnie inne miejsce.

"7. Grajcie Bogu, grajcie, Grajcie Królowi naszemu, grajcie!
8. Bóg bowiem jest Królem całej ziemi, Śpiewajcie pieśń...
9. Bóg jest Królem nad narodami, Bóg siedzi na swym tronie świętym.
10. Książęta ludów zebrali się, Jako lud Boga Abrahama, Gdyż do Boga należą możni ziemi, On zaś jest wyniesiony bardzo."
Psalm 47

Ponownie w wersie 7 i 8 mamy zachętę do grania Panu. Zwróćmy uwagę na bardzo częste użycie słowa "grajcie" co rzeczywiście przypomina nam o wadze muzyki w chwaleniu Boga dla którego jest to jedna z ulubionych form chwały i nie ma dla niego znaczenia jak poważani w oczach ludzi są Jego wyznawcy - wszyscy mają ten sam obowiązek, który jest zarazem zaszczytem.

Psalm 48

"1. Pieśń. Psalm synów Koracha.
2. Wielki jest Pan i godny wielkiej chwały W mieście Boga naszego, na swej górze świętej.
3. Pięknie wzniesiona jest rozkosz całej ziemi, Góra Syjon, na krańcach północnych, miasto Króla Wielkiego.
4. Bóg w pałacach jego Okazał się jak warowny gród."
Psalm 48

Psalm ten to pieśń chwaląca Pana za cudowne wybawienie od potężnego wroga, który był już gotowy do ataku na wybrany przez Pana lud. Bóg nieoczekiwanie raz jeszcze okazał się warownym grodem dla wiernych, dlatego też w Psalmie dominuje radość spowodowana przyjemnym zaskoczeniem.

"5. Bo oto królowie zgromadzili się, Wyruszyli razem,"
Psalm 48

Wygląda na to, że wrogowie zjednoczyli się przeciwko Izraelowi planując jego zagładę. Wydawało się, że nic nie zdoła powstrzymać tej niesamowitej siły. Zapomniano jednak o bardzo istotnym fakcie - Izrael miał Boga, który odpowiada. Dzisiaj w obliczu ciężkich sytuacji także powinniśmy o tym pamiętać. Bóg, który niegdyś wyzwolił Izrael jest także naszym Bogiem i pomimo że od tamtego okresu upłynęło już wiele wieków, Pan się nie postarzał ani w żadnym wypadku nie stracił na sile. Jest to oczywiste. Czyż nie? A jednak czasem wszyscy zachowujemy się jakbyśmy Mu już nie ufali.

"6. Lecz gdy ujrzeli, osłupieli, Przestraszyli się i pierzchnęli.
7. Ogarnęło ich tam drżenie, Ból taki jak kobietę rodzącą."
Psalm 48

Wrogowie szybko się przekonali, że nie warto wzniecać jakichkolwiek konfliktów z dziećmi Boga. Co się tak naprawdę wydarzyło - nie jesteśmy w stanie tego powiedzieć. Utwór opisuje jedynie efekt jaki ma Bóg na naszych wrogów. Musimy tu pamiętać, że nie była to banda przypadkowych przestępców, ale zaprawiona w bojach armia, która już na pewno podbiła dużo większe i silniejsze miasta. Dla Boga nie ma różnicy jak potężny jest twój wróg. Dla Niego liczy się jak potężna jest twoja wiara. Wrogowie niespodziewanie uciekli w popłochu przypominając wszystkim, że Bóg ma wszystko pod kontrolą i, że dba o tych, którzy się mu podobają.

"8. Podmuchem wiatru wschodniego Rozbijasz okręty Tarszysz...
9. Cośmy usłyszeli, tośmy zobaczyli W mieście Pana Zastępów, w mieście Boga naszego; Bóg je utwierdzi na wieki. Sela."
Psalm 48

Na pewno część cudu dokonanego przez Boga miała miejsce nad morzem o czym jest jedynie mała wzmianka. Cały Izrael doświadczył naocznie tego cudu, który przypomniał wszystkim o ich czyniącym cuda Bogu. On także wspaniałomyślnie przypomina nam o Sobie dokonując niesamowitych czynów w naszym życiu, co stanowi część naszego świadectwa.

"10. Rozważamy, Boże, łaskę twoją We wnętrzu świątyni twojej.
11. Jak imię twoje, Boże, Tak i chwała twoja sięga krańców ziemi; Prawica twoja pełna jest sprawiedliwości.
12. Niech się raduje góra Syjon, Niech się weselą córki judzkie Z powodu sądów twoich."
Psalm 48

Wnętrze świątyni Boga w Nowym Testamencie to wierny napełniony Duchem Świętym. Cóż za niesamowita łaska Pana, że zechciał dać ów niesamowity dar ludziom. Dzięki temu zostaliśmy wybawieni od zepsucia tego świata tak samo jak Psalmista został wyratowany z sideł wroga. Doprawdy jest się z czego radować. 

"13. Okrążcie Syjon i obejdźcie go, Policzcie jego wieżyce!
14. Zwróćcie uwagę na jego wały, Przejdźcie się po pałacach jego, Abyście mogli opowiadać to przyszłemu pokoleniu,"
Psalm 48

Po tym doświadczeniu, które na początku wyglądało na sytuację bez wyjścia nie pozostały nawet ślady wojny. Wieże jak i wały stały nietknięte, a wierni zrozumieli, że nawet gdyby atak nadszedł, Bóg już dawno przygotował ich do obrony. Piękny jak i stabilny gród warowny przypomina o naszym indywidualnym związku z Chrystusem, gdzie możemy się schronić w dniu niedoli. Pomimo szalejącego naokoło nas świata nic nam nie może się stać, ponieważ mieszkamy w warownym grodzie, którym jest nasz Pan.

"15. Że to jest Bóg, Bóg nasz na wieki wieków. On nas prowadzi poza śmierć"
Psalm 48

Wers ten ma dużo więcej głębi, gdy zrozumiemy go na sposób Nowotestamentowy. Bóg, który prowadzi poza śmierć to Zbawiciel otoczony przez swych wiernych wyznawców poza naszym światem fizycznym. Jesteśmy w nim jedynie przechodniami, których celem jest przedostanie się do przygotowanego przez Boga duchowego wymiaru. Jak tam się dostać? Podążajmy za Jezusem, On nas tam zaprowadzi. 

Psalm 49

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm synów Koracha.
2. Słuchajcie tego, wszystkie ludy; Nakłońcie uszu wszyscy mieszkańcy świata!
3. Zarówno wy, synowie ludu, jak wy, synowie możnych, Zarówno bogaty, jak i ubogi!
4. Usta moje będą wypowiadać słowa mądre; A rozmyślanie serca mego będzie rozsądne.
5. Nakłonię do przypowieści ucho swoje, Rozwiążę przy cytrze zagadkę swoją:"
Psalm 49

Psalm zaczyna się wyjątkowo dynamiczną zachętą do wysłuchania przemowy Psalmisty. To co za chwilę usłyszycie to uniwersalna prawda dla wszystkich - wykrzykuje autor. Przedstawię wam fakty nad którymi naprawdę warto się zastanowić i wziąć je sobie głęboko do serca. Oto biorę swój instrument i wszystko wam wyśpiewam - mówi Psalmista. Rzeczywiście mądrość przekazywana w piosenkach jest łatwa do zapamiętania ponieważ piosenki się śpiewa z przyjemnością. Uwaga, oto jest moja pieśń!

"6. Czemu mam się bać w dniach złych, Gdy osacza mnie złość moich napastników,
7. Którzy polegają na dostatkach swoich I chlubią się mnóstwem bogactw swoich?"
Psalm 49

Gdy mamy Boga po swojej stronie ludzie nie powinni wydawać się nam groźni. Myśl ta jest jedną z głównych myśli w Psalmach, ponieważ atak wrogów jest jedną z najczęstszych sytuacji w naszym życiu. W pracy jak i w szkole czasami napotykamy sytuacje z którymi nie jesteśmy sobie w stanie dać rady, gdyż atakujący nas ludzie mają nad nami dominującą przewagę. Nie ma się czego obawiać, gdyż Pan ma wszystko pod kontrolą.

"8. Przecież brata żadnym sposobem nie wykupi człowieka ani też nie da Bogu za niego okupu,
9. Bo okup za duszę jest zbyt drogi I nie wystarczy nigdy,
10. By mógł żyć dalej na zawsze I nie oglądał grobu."
Psalm 49

Ludzie ci nie rozumieją, że Bóg, który jest naszym Ojcem jest także naszym obrońcą i jak każdy obrońca, nie pozwoli aby Jego dzieci odniosły szkody. Owej obrony nie można nigdzie kupić i jest to jedna z tych rzeczy, których nie każdy jest w stanie zrozumieć. Przyjaźni Boga i co się z tym wiążę zbawienia nikt nie jest w stanie kupić, ponieważ pieniądze nie są dla Niego wyznacznikiem czegokolwiek. Posłuszeństwo jak i miłość do Boga są jedynymi kryteriami oceny. Duszę natomiast wykupić można jedynie poprzez zaakceptowanie ofiary Jezusa Chrystusa czyli chrzest i otrzymanie Ducha Świętego. Zbyt drogi okup to właśnie ofiara Chrystusa na krzyżu złożona za nas wszystkich. Nikt inny nie mógł tego dokonać oprócz Jezusa dzięki któremu jak pisze Psalmista możemy żyć dalej nie oglądając grobu, czyli żyć wiecznie.

"11. Zobaczy bowiem, że mądrzy umierają, Głupi i prostak pospołu giną i zostawiają obcym bogactwo swoje."
Psalm 49

Każdy z nas kiedyś odejdzie z tego świata. Bogaci jak i biedni skończą dokładnie tak samo i tak samo pozostawią po sobie to na co ciężko całe życie pracowali. Po co więc to wszystko? Pytanie to nurtuje Psalmistę, który dalej rozważa to prawdziwie niesamowite zjawisko.

"12. Domy ich są grobami na wieki, Mieszkania ich z pokolenia w pokolenie, Chociaż imionami swymi nazwali kraje.
13. Ale człowiek, choć żyje w przepychu, nie ostoi się, Podobny jest do bydląt, które giną."
Psalm 49

Cóż im po tym, że dorobili się niesamowitych rzeczy oraz osiągnęli w życiu wiele. Dziś to nie ma już żadnego znaczenia. Jedyne co zostało po wybitniejszych z nich to ulice, miasta i kraje nazwane ich imionami. Autor stara się pojąć nonsens postępowania bezbożnych, którzy pomimo czasami wielkiej mądrości tego świata nie byli w stanie zrozumieć najprostszej prawdy duchowej: wszyscy niedługo umrzemy i staniemy przed Bogiem zdając sprawozdanie z tego, jak zużyliśmy swój czas na Ziemi. Komu było więcej dane, więcej od niego było oczekiwane.
Skupianie się tylko na materialnym świecie jest według Słowa Bożego głupotą co dla wiernych nie jest niczym trudnym do zrozumienia, a dla bezbożnych zupełnie innym wymiarem rozumowania. Porównywani są oni wręcz do bydląt, których proste rozumowanie skupia się tylko na tym co mają przed oczyma jak i na najprostszych impulsach fizycznych zaspokajających instynkty. Nie jest to zapewne życie, którego chciałbyś być częścią.

"14. Taka to jest droga tych, którzy żyją w błędnej pewności siebie, I taki koniec tych, którym własna mowa się podoba. Sela."
Psalm 49

Na czym polega pewność siebie tych ludzi? Na pieniądzach, z których zbudowali sobie fortecę, w której to są panami. Jednak wybudowany przez nich świat jest jak zamek na piasku, który może się zawalić podczas burzy.

"15. Pędzą jak owce do otchłani, Śmierć jest pasterzem ich. Ale prawi panować będą nad nimi z poranku. Zamysły ich będą unicestwione; Otchłań będzie ich mieszkaniem."
Psalm 49

Pędzące owce do otchłani to doprawdy przerażająca wizja jaką rozpościera przed nami Psalmista. Przerażająca ponieważ jest wyjątkowo trafna i łatwa do wyobrażenia. Dlatego też Chrystus naucza, aby mieć współczucie do ludzi, gdyż z powodu braku pasterza nieświadomie pędzą do przepaści. Jedyny sposób aby zawrócić z owej drogi ku zatraceniu, to zacząć podążać za Jezusem, który idzie w odwrotnym kierunku. On wybawia ludzi z otchłani i ponownie ich ożywia dając im nowe życie. Nieposłuszeństwo Chrystusowi prowadzi na zatracenie, gdzie nikt inny nie jest już w stanie pomóc. Pasterzem człowieka może być Bóg lub śmierć - Biblia nie mówi o innych możliwościach. Gdy Jezus powróci, wierni napełnieni Duchem Świętym będą wraz z Nim sądzić wszystkich grzeszników. Niełatwo wyobrazić sobie zaskoczenie ludzi, którzy ich prześladowali, gdy zobaczą tych, którymi gardzili w bliskim towarzystwie Pana gotowych do osądzania ich czynów.

"16. Lecz Bóg wyzwoli duszę moją z krainy umarłych, Ponieważ weźmie mnie do siebie. Sela."
Psalm 49

Tych, którzy się do Niego zwrócą, Jezus zbawi i wyratuje od problemów. Jak często napisane w Psalmach - będzie ich warownym grodem.

"17. Nie bój się, gdy się ktoś bogaci, Gdy rośnie chwała domu jego,
18. Bo gdy umrze, nic z sobą nie weźmie I nie pójdzie za nim chwała jego.
19. Choćby za życia swego mienił się szczęśliwym; Choćby się chwalił, że mu się dobrze wiedzie,
20. Pójdzie do pokolenia ojców swoich, Którzy już nigdy nie ujrzą światłości. 
21. Człowiek, który żyje w przepychu, tego nie pojmie, Podobny jest do bydląt, które giną."
Psalm 49

Autor w ostatnich wersach ponownie pisze o niepojętym dla niego zachowaniu bezbożnych, którzy tak po prostu egzystują nie zastanawiając się nad wyższymi sprawami. Zadowalają się oni marnością nad marnościami jak pisze Salomon i w zamian otrzymają to samo. Bogobojność to wspaniały dar, który nie zawsze jest doceniany, a który to może doprowadzić kochających Boga w niesamowite miejsca.

Psalm 50

"1. Psalm Asafowy. Bóg, Wszechmocny Pan, przemówił i wezwał ziemię Od wschodu słońca aż do zachodu jego.
2. Z Syjonu pełnego piękności Zajaśniał Bóg.
3. Bóg nasz przybywa i nie milczy; Przed nim ogień pochłaniający, A dokoła niego sroży się potężna burza.
4. Przyzywa niebiosa z góry I ziemię, aby sądzić swój lud:
5. Zgromadźcie mi wiernych moich, Którzy zawarli ze mną przymierze przez ofiarę.
6. Niebiosa zwiastują sprawiedliwość jego, Ponieważ sam Bóg jest sędzią! Sela."
Psalm 50

Psalm 50 to po części proroctwo jak i słowo korekty dla Izraela, który zapomniał o co naprawdę chodzi w wyznawaniu jedynego Boga. Bóg przybywa w całym swym majestacie na owo spotkanie ze swoim narodem wybranym, który zagubił się i stracił wizję swojego Pana. Psalm ten ukazuje miłość Stwórcy do wybranego przez siebie ludu, gdyż przychodzi on osobiście na owo spotkanie. Bóg, który jest święty, który jest władcą całego wszechświata, który mógłby posłać aniołów, pojawia się osobiście aby napomnieć nieposłuszny lud, którego on jest sędzią.

"7. Słuchajcie, ludu mój, będę mówił, Izraelu, będę cię przestrzegał: Bogiem, Bogiem twoim jestem!"
Psalm 50

Pan przypomina na początku kim jest dla narodu do którego przemawia. W czasach Nowego Testamentu niestety sprawy nie uległy zmianie, ponieważ wielu wiernych lekceważy Biblię postępując według swoich własnych wskazówek duchowych i przez to lekceważąc Słowo Boga, którym to właśnie jest Biblia. Nie można zapominać, że jest ona osobistym listem Boga do ciebie i nie można wybierać sobie tego co nam pasuje a odrzucać tego co jest niewygodne. W chwili, kiedy przywódca jakiegokolwiek kościoła naucza cokolwiek innego niż jest napisane w Słowie Pana, sprowadza słuchaczy na duchowe manowce i za to odpowie osobiście przed Bogiem. Bóg więc w wersie 7 mówi: słuchajcie, gdyż to ja do was mówię, nie wasi skorumpowani przywódcy. Dokładnie tak samo jest w przypadku Nowego Testamentu.

"8. Ganię cię z powodu krwawych ofiar twoich, Całopalenia twoje są zawsze przede mną."
Psalm 50

Stwórca zarzuca Izraelowi zagubienie się w rytuałach religijnych i zapomnienie o tym co najważniejsze - o miłości dla Niego. Bóg był jak mąż, którego niegdyś szlachetna i piękna żona okazała się niewierna. Nikt z nas nie tolerowałby takiego stanu rzeczy, więc łatwo także sobie wyobrazić reakcję Wszechmocnego. Zdradzonemu małżonkowi nie wystarczy prezent ofiarowany raz na jakiś czas. On żąda ponownego nawrócenia i co się z tym wiąże - skruchy z powodu licznych przewinień.

"9. Nie wezmę byka z domu twego Ani kozłów z zagród twoich.
10. Mój bowiem jest wszelki zwierz leśny, Tysiące zwierząt na górach.
11. Znam wszelkie ptactwo gór moje jest to, co rusza się na polach.
12. Gdybym łaknął, nie mówiłbym ci o tym, Bo mój jest świat i to, co go napełnia.
13. Czyż jadam mięso byków Albo piję krew kozłów?"
Psalm 50

Pan nie potrzebuje ofiar, On chce posłuszeństwa. Cokolwiek chcesz Bogu podarować wiedz, że najpierw musisz się z Nim pojednać, w przeciwnym wypadku twoja ofiara nie jest przez Niego uznana. Religijność jak i związane z nią obrzędy to duchowa pułapka, o której Biblia mówi bardzo często ostrzegając nas przed tym.

"14. Ofiaruj Bogu dziękczynienie I spełnij Najwyższemu śluby swoje!"
Psalm 50

Zamiast bezmyślnie składać ofiary zatrzymaj się na chwilę i pomyśl o twoim Stwórcy z dziękczynieniem za to, że masz rzadką szansę bycia Jego dzieckiem. Nie traktuj Go jako bezmyślnego bożka ale jak żywego Boga, twojego Ojca.

"15 I wzywaj mnie w dniu niedoli, Wybawię cię, a ty mnie uwielbisz!"
Psalm 50

Jest On w stanie pomóc ci we wszystkich problemach ponieważ jest Bogiem żywym, Bogiem, który posiada nieskończoną moc. Ów wszechmocny Bóg chce, abyś modlił się do Niego prosząc o pomoc w trudnych sytuacjach. W ten sposób przekonasz się, że twoja modlitwa to potężne duchowe narzędzie, którego musisz się nauczyć używać.

"16. Lecz do bezbożnego rzecze Bóg: Po co wyliczasz ustawy moje I masz na ustach przymierze moje?
17. Wszak nienawidzisz karności I lekceważysz słowa moje."
Psalm 50

Możesz udawać wiarę przed sobą, znajomymi czy też najbliższymi, lecz przed Bogiem nie ma to najmniejszego sensu, ponieważ On zna zamysły serca i motywy twojego postępowania. Dla takich ludzi Pan ma słowa nagany. Nie interesują Go słowa ale czyny. Możesz mówić, że kochasz Jezusa, lecz gdy lekceważysz Jego Słowa uważnie zapisane w Biblii, nie jesteś Jego dobrym sługą. Możesz się za niego uważać, ale to On ma ostatnie słowo w tej kwestii i to On ustala zasady, nie ty.

"18. Gdy widzisz złodzieja, bratasz się z nim, A z cudzołożnikami zadajesz się."
Psalm 50

Nie można służyć Panu jak i bezbożnym ludziom. W pewnym momencie trzeba zadecydować kto mnie bardziej interesuje. Służąc ludziom będziemy musieli robić rzeczy, które nie podobają się Bogu. Służąc Bogu natomiast staniemy przed wyborem czynienia rzeczy, które nie będą się podobały ludziom.

"19. Ustom swoim pozwalasz mówić źle, A język twój knuje zdradę."
Psalm 50

W Biblii dużo jest napisane o sposobie w jaki wierni powinni używać swojego języka, jak i o tym jak nie powinni go używać. W dzisiejszych czasach słowo zostało bardzo mocno zdewaluowane, przez co ludzie często nie przykładają wagi do swoich obietnic ani też do kultury mowy. Bóg wyraźnie zaznacza w Swoim Słowie, że zwraca na to uwagę a osoby, które o to nie dbają narażają się na Jego gniew. Z ust, które chwalą Pana nie powinien wychodzić fałsz ani też nic negatywnego.

"20. Siedzisz i mówisz przeciw bratu swemu, Znieważasz syna matki swojej."
Psalm 50

Lud Starego Testamentu naprawdę mocno oddalił się od swojego Stwórcy, co spowodowało rosnącą niemoralność. Ich własne rodziny padały ofiarami ich oszustw, co oznaczało zupełny rozpad podstawowych jednostek społeczeństwa. Naród bez Boga jest doprawdy jak owca zagubiona w lesie, która nie ma pojęcia jak się z niego wydostać, która nawet nie jest świadoma czyhających na nią niebezpieczeństw.

"21. Czyniłeś to, a ja milczałem, Mniemałeś, żem tobie podobny; Karcę cię i stawiam to przed oczy twoje...
22. Pojmijcież to wy, którzy zapominacie Boga, Bym was nie rozdarł, a nie będzie ratunku!"
Psalm 50

Izrael był zagubiony do takiego stopnia, że myślał, iż Bóg akceptuje tego typu zachowania i że nie zwraca na nie uwagi.
Pan jednak pokazywał im, że są w błędzie, jednak oni byli zbyt od Niego oddaleni, aby dostrzec swą winę i brnęli dalej na bezdroża grzechu, ciągle pobudzając Stwórcę do gniewu.

"23. Kto ofiaruje dziękczynienie, czci mnie, A temu, kto nienagannie postępuje, ukażę zbawienie Boże."
Psalm 50

Koniec Psalmu to przejście do sedna sprawy w dziedzinie wiary. Bóg mówi swojemu narodowi wybranemu, aby odwrócił się od zła i zaczął podążać za dobrem. Jest to jedno z głównych przesłań Starego jak i Nowego Testamentu. Jeżeli interesuje cię Boże zbawienie, jeżeli jesteś w stanie widzieć więcej niż materialny świat, a twoje ambicje wychodzą daleko poza ludzkie życie, to musisz wiedzieć, że jedyna droga, która cię tam może doprowadzić to droga Chrystusa. On właśnie po to przyszedł, aby cię wyprowadzić z ciemności.

Psalm 51

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy,
2. Gdy wdał się z Batszebą i przyszedł do niego prorok Natan."
Psalm 51

Król Dawid był wspaniałym monarchą, lecz niestety jak wielu wybitnych wybranych przez Boga przywódców posiadał wady. Jedną z nich była słabość do pięknych kobiet, co było powodem jego poważnego grzechu, jaki popełnił uwodząc żonę jednego ze swoich oddanych przywódców - Uriasza. Król, chcąc zachować dla siebie jego żonę, wysłał go do niebezpiecznej potyczki, gdzie Uriasz nie miał szans na przeżycie.
Batszeba więc stała się wdową i mogła ponownie wyjść za mąż za Dawida. W świecie ludzi sporo słyszy się o różnego rodzaju intrygach, które uchodzą ich twórcom bezkarnie. W świecie Boga jednak każde wykroczenie ma swoje konsekwencje i tak też stało się w przypadku nieposłusznego Króla, do którego Pan przysłał proroka Natana, aby go zganił za popełniony grzech.

"3. Zmiłuj się nade mną, Boże, według łaski swojej, Według wielkiej litości swojej zgładź występki moje!"
Psalm 51

Reakcja Dawida na naganę była nader skromna. Nie odpłacił prorokowi przemocą co poprzednio uczynił król Saul. Król nagle zauważył, że jego wybujałe ego pchnęło go do popełnienia tego obrzydliwego czynu. W mgnieniu oka zrozumiał jak straszliwie się zgubił jak i zawiódł swojego ukochanego Boga, który mu powierzył ową odpowiedzialną funkcję króla, aby zajął się narodem wybranym przez Pana.

"4. Obmyj mnie zupełnie z winy mojej I oczyść mnie z grzechu mego!
5. Ja bowiem znam występki swoje I grzech mój zawsze jest przede mną."
Psalm 51

Psalmista nie stara się usprawiedliwiać lecz przyznaje się do swej grzesznej natury zarazem prosząc miłosiernego Boga o przebaczenie.

"6. Przeciwko tobie samemu zgrzeszyłem I uczyniłem to, co złe w oczach twoich, Abyś okazał się sprawiedliwy w wyroku swoim, Czysty w sądzie swoim."
Psalm 51

Dawid dobrze wiedział, że Bóg wybacza tym, którzy ukorzą się przed Nim. Wybaczenie nie oznacza jednak brak konsekwencji. Wyrok na pewno zapadnie i winny poniesie zasłużoną karę, która jak ma nadzieję nie będzie zbyt surowa.

"7. Oto urodziłem się w przewinieniu I w grzechu poczęła mnie matka moja."
Psalm 51

Na obronę swoją ma tylko tyle, że urodził się jako omylny człowiek, który jest przedmiotem swoich słabości ponieważ jest tylko istotą z krwi i kości...

"8. Oto miłujesz prawdę chowaną na dnie duszy I objawiasz mi mądrość ukrytą."
Psalm 51

...o czym jego Stwórca dobrze wie i dlatego jest w stanie wybaczać grzesznikom, jeżeli ci mają czyste i niewinne serce z którym przychodzą do Niego. Pomimo ich występków jest on w stanie odpuszczać im grzechy jak i uczyć Swojego Prawa, które dodaje wszystkim, którzy się w nie zagłębiają. Pan dokładnie zna nasze serce i nic się przed Nim nie ukryje. On zna wszystkie motywy naszych postępowań, dlatego próba usprawiedliwiania się przed Nim jest daremna.

"9. Pokrop mnie hizopem, a będę oczyszczony; Obmyj mnie, a ponad śnieg bielszy się stanę."
Psalm 51

Hizop jak i woda to składniki rytuału oczyszczającego trędowatych. Psalmista czuje się duchowo chory na jedną z najstraszliwszych chorób tamtych czasów. Trąd, podobnie jak dolegliwość króla czyli trąd jego duszy prowadzi do śmierci i jedynie Bóg może go z tego uleczyć. W Nowym Testamencie obmycie oznacza otrzymanie Ducha Świętego, dzięki któremu możemy stanąć przed Bogiem "bielsi niż śnieg".

"10. Daj, bym usłyszał radość i wesele, Niech się rozradują kości, które skruszyłeś!
11. Zakryj oblicze swoje przed grzechami moimi I zgładź wszystkie winy moje."
Psalm 51

Powyższe wersy to oczywiście błaganie o wybaczenie jakże potężnego grzechu, który spowodował, że cała dusza jak i ciało psalmisty były zdruzgotane. Dlaczego Bóg miałby wybaczyć królowi? Ponieważ pomimo upadku kroczył Jego drogą jak i szczerze żałował za swój grzech i był gotów na poniesienie konsekwencji z nim związanych.

"12. Serce czyste stwórz we mnie, o Boże, A ducha prawego odnów we mnie!"
Psalm 51

Dawid wiedział, że jego czyn był efektem duchowej choroby, której nie był świadom. Jego serce przestało być czyste przez co straciło swoją niewinność i skłoniło się do podążania za sprawami cielesnymi zamiast za Bogiem. Była to dla niego ciężka lekcja - nie można służyć dwóm panom. Teraz potrzebuje odnowy, której wykonawcą może być jedynie Bóg.

"13. Nie odrzucaj mnie od oblicza swego I nie odbieraj mi swego Ducha świętego!"
Psalm 51

W Starym Testamencie Duch Święty dany był wiernym jako nagroda, jako przewodnik oraz jako nadzwyczajna moc pomagająca im w trudnych sytuacjach. Duch ów mógł być także odebrany w wyniku utracenia przychylności Wszechmocnego co oczywiście oznaczało utratę Jego ochrony jak i wszelkich błogosławieństw. W czasach Nowego Testamentu wierni są zapieczętowani Duchem Świętym przez co nie może być im odebrany. Najważniejszy jest jednak fakt, że w odróżnieniu od Starego Testamentu, gdzie Duch Święty jedynie towarzyszył wiernym w czasach Nowego Testamentu ulega potężnej zmianie. Duch Święty dzięki ofierze Jezusa Chrystusa zostaje wlany do wnętrza człowieka stając się jego częścią. Ludzie namaszczeni tym Duchem podczas jak i po święcie Pięćdziesiątnicy nazwani są Chrześcijanami.

"14. Przywróć mi radość z wybawienia twego I wesprzyj mnie duchem ochoczym!"
Psalm 51

Zbawienie powinno być powodem radości, nie obwiniania się ani też poddawania pod jarzmo bezsensownych zasad jak i nakazów wymyślonych przez ludzi i nie opisanych w Biblii. Wiara "uporządkowana" przez kapłanów niekoniecznie natchnionych przez Stwórcę nazwana została religią. Jarzmo tego typu zwyczajów jak i jarzmo grzechu, gdzie niestety znalazł się Dawid, odbiera radość wiary w jedynego Boga, któremu przecież zależy na naszym szczęściu. Bez radości jesteśmy jedynie małą cząstką świadectwa Pana. Nasz nieskończony potencjał staje się ograniczony co z kolei jak się łatwo domyślić powoduje utratę ochoty do pracy dla Boga. Radość i duch ochoczy zawsze idą w parze.

"15. Przestępców będę nauczał dróg twoich, I grzesznicy nawrócą się do ciebie."
Psalm 51

Oto właśnie piękny przykład ducha ochoczego, który niestety opuścił króla. Pisze on w czasie przyszłym o pracy dla Pana co świadczy o tym, że w chwili pisania jeszcze nie podjął się powierzonego mu zadania, gdyż jak wcześniej pisze brakowało mu ducha ochoczego. Jakiś czas temu zapomniał o swojej roli lecz na szczęście powstał ze swojego upadku, który mógłby kosztować cały naród za który to jako król był odpowiedzialny. Zdarza się, że czasami w wyniku popełnionych błędów brak nam ochoty do dalszej pracy dla Boga czy też po prostu brak motywacji jak i wizji do kontynuowania drogi w Duchu. Pan oczekuję od nas Dawidowej postawy jak i modlitwy o pomoc, której chętnie nam udzieli.

"16. Wybaw mnie od winy za krwi przelanie, Boże, Boże zbawienia mego, A język mój z radością wysławiać będzie sprawiedliwość twoją!
17. Panie! Otwórz wargi moje, A usta moje głosić będą chwałę twoją!"
Psalm 51

Osoba pogrążona w grzechu nie ma dostępu do Boga dlatego aby się z nim spotkać potrzebujemy Ducha Świętego, który nas oczyszcza i dzięki któremu stoimy przed Nim w wymaganej przez Niego białej szacie.

"18. Albowiem ofiar nie żądasz, A całopalenia, choćbym ci je dał, nie zechcesz przyjąć.
19. Ofiarą Bogu miłą jest duch skruszony, Sercem skruszonym i zgnębionym nie wzgardzisz, Boże."
Psalm 51

Bóg nie potrzebuje od nas ofiary za grzechy w jakiejkolwiek materialnej formie. Praktykowane przez wiele kościołów ofiary pieniężne jako odkupienie za grzechy są dla Pana obrzydliwością. Czego więc oczekuje od ludzi? Wers 19 dostarcza nam wszystkich potrzebnych na owo pytanie odpowiedzi.

"20. Zechciej w łasce swej dobrze czynić Syjonowi,Odbuduj mury Jeruzalemu!
21. Wtedy przyjmiesz prawe ofiary, Ofiary ogniowe i całopalenia, Wtedy ofiarują cielce na ołtarzu twoim."
Psalm 51

Jeżeli uczynimy to czego od nas oczekuje, możemy spodziewać się, że przyjmie nasze ofiary w każdej postaci. Przyjmując je obficie udziela wszelkiego błogosławieństwa, co w przypadku Dawida oznaczało całkowitą duchową odnowę.

Psalm 52

"1. Przewodnikowi chóru. Pieśń pouczająca Dawida,
2. Gdy Edomita Doeg przybył donieść Saulowi i rzekł do niego: Dawid wszedł do domu Achimelecha."
Psalm 52

Edomita Doeg jest przykładem pewnego rodzaju karierowicza, który jest w stanie uczynić wszystko dla pozycji i pieniędzy, nie zważając na jakiekolwiek świętości. W 1 Księdze Samuela 21-22 opisana jest jego bezwzględność. Na rozkaz nieposłusznemu już Bogu króla Saula zabił wielu proroków Pana, ich rodziny oraz zwierzęta. Nie jest to osoba jaką chcielibyśmy spotkać na naszej drodze aczkolwiek zdarza się, że możemy się natknąć na kogoś, kto ma nad nami władzę, której nadużywa i wobec czego czujemy się bezsilni.

"3. Czemu się chlubisz złością, mocarzu? Wszak łaska Boża trwa wiecznie!
4. Knujesz zgubę, Język twój jest jak ostry nóż, ty zdrajco!
5. Miłujesz bardziej zło niż dobro, Kłamstwo bardziej niż słowo prawe. Sela.
6. Miłujesz wszelkie oszczerstwa, Języku podstępny!"
Psalm 52

Wersy te dokładnie opisują charakter jak i czyny owego potężnego w oczach ludzi człowieka. Jego główne cechy to zamiłowanie do intryg, oskarżanie niewinnych, ogólne umiłowanie zła kłamstwa i bezprawia. Na pewno nasuwa się nam na myśl wiele osób choćby to z samej historii, a być może i z naszego prywatnego życia. Jak Bóg chce abyśmy postrzegali tego rodzaju ludzi?

"7. Przeto Bóg zniszczy cię na wieki, Pochwyci cię i wyrwie z namiotu i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela."
Psalm 52

Każdy z nas kiedyś stanie przed Bogiem i będzie przez Niego sądzony. Przedtem jednak wszyscy musimy przejść przez próbę, którą oczywiście jest nasze życie. Ludzie poddający się woli Boga żyją w strefie błogosławieństw i pomimo trudności, których doświadczają mają podporę w samym Stwórcy wszechświata. Przewrotni natomiast mogą polegać jedynie na samych sobie, gdyż osoby, którymi się otaczają przeważnie są takie same jak oni, poza tym żyją poza przychylnością Boga, nawet narażając się na Jego gniew.

"8. Ujrzą to sprawiedliwi i bać się będą. Śmiać się będą z niego:"
Psalm 52

Dlaczego sprawiedliwi będą się bać? Ponieważ przypomną sobie, że Bóg oprócz bycia kochającym ojcem potrafi także być surowy w swoim gniewie. Sprawiedliwi nie często mają okazję się o tym przekonać na własnej skórze ponieważ mają oni wspaniały związek ze swoim Panem, który ich miłuje niesamowitą miłością i nierzadko błogosławi poza granice ich wyobraźni.
Dlaczego będą się śmiać? Po pierwszym odczuciu, którym jest strach następuje nagle śmiech spowodowany zrozumieniem całej sytuacji...

"9. Oto człowiek, który nie uczynił Boga schronieniem swoim, Ale ufał wielkim bogactwom swoim, Był dumny, że wyrządza szkodę."
Psalm 52

...której przyczyną jest prawie zawsze ludzka duma. Wywyższający się nad innych jak i nad samego Stwórcę ludzie zapominają kim naprawdę są. Niedługo zejdą z tego świata i wszystko pozostawią za sobą. Jeżeli zbytnio narażą się Bogu mogą zejść szybciej niż się spodziewają.

"10. Lecz ja jestem jak oliwka zielona w domu Bożym; Zaufałem łasce Bożej na wieki wieków."
Psalm 52

Zielona oliwka to owoc, który mocno trzyma się gałęzi ponieważ jest jeszcze niezupełnie dojrzały i cały czas pije życiodajne soki z drzewa na którym rośnie jak i kryje się w cieniu jego liści. Stanowi on prawie że jedność z owym drzewem tak samo formą jak i kolorem. Warto dodać, że dojrzałe oliwki przybierają ciemny kolor i łatwiej je zerwać.

"11. Będę wysławiał cię na wieki za to, coś uczynił, I będę oznajmiał imię twoje wobec wiernych twoich, bo jest dobre."
Psalm 52

Co Bóg dla ciebie uczynił czym mógłbyś się pochwalić? Kiedy czujesz się opuszczony, policz swoje błogosławieństwa.

Psalm 53

Psalm 53 jak i psalm 14 są bardzo do siebie podobne. Obydwa mówią o ludziach bezbożnych, którzy na różne sposoby zapierają się Boga. W psalmie 14 mowa jest o ludziach, którzy być może wierzą w Boga ( słowo tu użyte to Jahwe czyli Bóg Izraela) lecz zawrócili ze swej drogi w Panu i ściągają na bezdroża błędu innych, którzy za nimi podążają. Być może są to przywódcy religijni, którzy podążają za własnymi ideologiami, które są zaprzeczeniem Słowa Boga. Być może nigdy tak na prawdę nie wierzyli, lecz wychowując się w systemie religijnym przyzwyczaili się do konceptu Boga, który nie odpowiada i nie zadali sobie trudu aby postarać się Go odnaleźć. Ich duchowe lenistwo stało się źródłem ich głupoty. Czy Pan ich za to usprawiedliwia? Nie! On przywołuje ich do porządku. Psalm 53 mówi o ludziach, którzy w ogóle nie wierzą w Boga (słowo tu użyte to Elohim czyli Bóg rządzący ludźmi i całym wszechświatem) i, którzy tak samo jak im podobni antybohaterowie psalmu 14 sprowadzają na swoją błędną drogę ludzi. Ateizm nie przynosi z sobą niczego dobrego. Jego efekty możemy dostrzec naokoło. Obniżające się cały czas standardy moralne są na pewno wynikiem odrzucenia Boga z naszego życia. Ateiści uważają, że wiara w Boga zniewala podczas, kiedy sami są zniewoleni ubogim światem swojego umysłu. Odrzucając istnienie Wszechmocnego Boga odrzucają podstawowe zasady społeczne bez których życie w społeczeństwie było by nadzwyczaj trudne. Nie kradnij, nie cudzołóż, nie pożądaj żony bliźniego swego, nie zabijaj, nie składaj fałszywego świadectwa (nie kłam) nie są zniewoleniem, lecz są niektórymi z nie aż tak wielu zasad, które Bóg dał ludziom aby im pomóc, nie zniewolić. Jednak nawet gdyby miał nas zniewolić to zdecydowanie lepiej jest być niewolnikiem miłosiernego i kochającego Stwórcy absolutnie wszystkiego co nas otacza niż być w niewoli własnego ograniczonego umysłu. Spoglądając na ową sytuację z tej perspektywy śmiało możemy powiedzieć: "Głupiec powiedział w sercu swoim: nie ma Boga!".

"1. Przewodnikowi chóru. Według "Mahalat..." Pieśń pouczająca Dawida.
2. Głupi rzekł w sercu swoim: Nie ma Boga. Są znieprawieni, popełniają ohydne czyny; Nie ma nikogo, kto by dobrze czynił.
3. Bóg spogląda z niebios na ludzi, Aby zobaczyć , czy jest kto rozumny, Który szuka Boga.
4. Wszyscy odstąpili, wspólnie się splugawili, Nie ma, kto by dobrze czynił, nie ma ani jednego.
5. Czyż się nie opamiętają złoczyńcy, Którzy pożerają lud swój tak, jak by chleb jedli, Boga jednak nie wzywają?
6. Tam ogarnie ich strach, jakiego dotąd nie było; Bóg bowiem rozproszy kości oblegających cię, Ty ich zawstydzisz, bo Bóg wzgardził nimi.
7. Oby przyszło z Syjonu wybawienie Izraela! Kiedy Bóg wróci z niewoli lud swój, Uraduje się Jakub, rozweseli się Izrael."
Psalm 53

"1. Przewodnikowi chóru. Dawidowy. Głupi rzekł w sercu swoim: Nie ma Boga! Są znieprawieni, popełniają ohydne czyny. Nie ma nikogo, kto by dobrze czynił.
2. Pan spogląda z niebios na ludzi, aby zobaczy , czy jest kto rozumny, który szuka Boga.
3. Wszyscy odstąpili, wespół się splugawili. Nie ma, kto by dobrze czynił, nie ma ani jednego.
4. Czyż są nierozumni wszyscy czyniący nieprawość? Pożerają lud mój tak, jak się je chleb, Ale Pana nie wzywają.
5. Tam ogarnie ich strach, Gdyż Bóg jest z rodem sprawiedliwym.
6. Doznacie zawodu w zamyśle przeciw ubogiemu, Gdyż Pan jest jego schronieniem.
7. Oby przyszło z Syjonu zbawienie Izraela! Kiedy Pan odwróci niewolę ludu swego, Uraduje się Jakub, rozweseli się Izrael."
Psalm 14

Psalm 54

"1. Przewodnikowi chóru, z grą na strunach. Pieśń pouczająca Dawida,
2. Gdy przyszli Zyfici i rzekli do Saula: Dawid ukrywa się u nas.
3. Boże, wybaw mnie w imię swoje I w mocy swojej ujmij się za sprawą moją!
4. Boże! Wysłuchaj modlitwy mojej, Nakłoń ucha na słowa ust moich,
5. Bo obcy powstali przeciwko mnie, A okrutnicy godzą na życie moje; Nie stawiają Boga przed oczyma swymi! Sela."
Psalm 54

Czytając Psalmy Dawida mamy wspaniały wgląd do jego życia zarówno naturalnego jak i duchowego i trzeba przyznać, że było ono ekscytujące. Jego największym atutem była wiara w Boga, dzięki której wychodził cało z każdej choćby nawet najniebezpieczniejszej sytuacji. Nieważne jak potężni byli jego wrogowie, nieważne ilu ich było: nikomu nigdy nie udało się go pokonać. Dlaczego?

"6. Oto Bóg wspomaga mnie, Pan podpiera mnie."
Psalm 54

Ponieważ nie polegał on na ludziach ani na samym sobie, jego wiara w jedynego Boga była jego siłą.

"7. Niech się obróci zło na nieprzyjaciół moich! Według wierności swojej wytrać ich! "
Psalm 54

Wiele razy wydawało się jego wrogom, że go zwyciężyli i zapewne wiele razy Dawid zastanawiał się, czy to już koniec? Lecz Bóg, któremu ufał miał dla niego plan, którego nikt nie był w stanie zmienić. Ci, którzy podnieśli przeciwko niemu rękę źle na tym wychodzili.

"8. Z ochotą złożę ci ofiary, Będę wysławiał imię twoje, Panie, bo jest dobre, 
9. Bo z wszelkiej niedoli wyratowało mnie, Tak że oko moje spoglądało z wysoka na nieprzyjaciół moich."
Psalm 54

Wspaniała rada psalmisty dla wiernych. Dziękuj Bogu modląc się, ponieważ pomimo iż twoja trudna sytuacja jeszcze nie uległa zmianie, Pan cię już wysłuchał i gdy nadejdzie odpowiednia chwila użyje swojej nieskończonej mocy, aby ci pomóc. Tak więc dziękujmy Panu za wysłuchanie naszych jak nam się wydaje jeszcze nie wysłuchanych próśb.

Psalm 55

"1. Przewodnikowi chóru, z grą na strunach. Pieśń pouczająca Dawida.
2. Boże, nakłoń ucha ku modlitwie mojej, A nie ukrywaj się przed błaganiem moim!
3. Słuchaj mnie uważnie i odpowiedz mi. Miotam się w żalu moim i jęczę
4. Z powodu głosu nieprzyjaciela, Z powodu ucisku bezbożnika, bo na mnie zwalają zło, A w gniewie na mnie nastają."
Psalm 55

Ponowna modlitwa Dawida o wybawienie od otaczających go wszędzie wrogów, którzy nie tylko występowali przeciwko niemu, ale także oskarżali go o nikczemne czyny, których nie popełnił. Psalmista jest wstrząśnięty do tego stopnia, że jak pisze „miota się i jęczy”. Nie wie co ma dalej robić...

"5. Serce drży we mnie, Opadł mnie lęk przed śmiercią,
6. Bojaźń i drżenie nachodzi mnie I groza mnie ogarnia"
Psalm 55

... ponieważ wszystkie możliwe rozwiązania zdają się prowadzić donikąd. Z naturalnego punktu widzenia strach jak i związana z nim panika są jak najbardziej na miejscu.

"7. Rzekłem: O, gdybym miał skrzydła jak gołębica, Chętnie uleciałbym i odpoczął.
8. Oto uleciałbym daleko, Zamieszkałbym na pustyni. Sela.
9. Szybko poszukałbym sobie schronienia Przed wichrem gwałtownym i przed burzą."
Psalm 55

Chęć ucieczki przed problemami to na pewno jedno z pierwszych uczuć jakie towarzyszą nam podczas wyjątkowo trudnych sytuacji życiowych. Uciec daleko stąd i odpocząć od owych ciężkich dni są życzeniem Dawida jak i zapewne wielu wiernych spotykających się z podobnymi sytuacjami. Chęć zamieszkania na pustyni to odseparowanie się od wszelkich spraw ludzkich. Autor byłby w stanie sam się o siebie zatroszczyć nie martwiąc się o sprawy tego świata. Na pewno także masz czasami ochotę uciec na jakiś czas z miejsca, w którym mieszkasz. Jak widzisz trzy tysiące lat temu ludzie czuli dokładnie to samo.

"10. Zniszcz, Panie, pomieszaj ich języki, Gdyż widzę gwałty i waśnie w mieście!
11. Dniem i nocą obchodzą je po jego murach, A jest w nim niegodziwość i ucisk.
12. Jest w nim zguba, A z placów jego nie ustępuje ucisk i oszustwo.
13. Bo to nie wróg mnie lży - Co mógłbym znieść -Nie przeciwnik mój wynosi się nade mnie - Mógłbym się przed nim ukryć
14. Ale ty, człowiek równy mnie, Powiernik mój i przyjaciel,
15. Z którym mieliśmy wspólne słodkie tajemnice, Do domu Bożego chodziliśmy w tłumie."
Psalm 55

Największy ból sprawia Dawidowi to, że jego wróg to jego były przyjaciel, który z nieznanego psalmiście powodu obrócił się przeciwko niemu starając się go zabić. Zapewne Chrystus czuł się podobnie będąc zdradzonym przez Judasza, który tak jak wszyscy apostołowie towarzyszył Mu podczas Jego trzyletniego okresu głoszenia Słowa Bożego.

"16. Niech ich śmierć zaskoczy, Niech żywcem zstąpią do krainy umarłych, Bo złość jest w ich siedzibie i pomiędzy nimi.
17. Ja do Boga wołam, A Pan mnie wybawi.
18. Wieczorem, rano i w południe narzekać będę i jęczeć, I wysłucha głosu mojego.
19. Wybawi duszę moją, Obdarzy pokojem od napastników, Choć wielu ich jest przeciwko mnie."
Psalm 55

Psalmista nie przystawał z bezbożnikami, którzy z natury są fałszywi wobec niego jak i wobec siebie samych. Ich podstępne postępowanie czyni ich już jakby martwymi. Myślą, że są przebiegli, a niestety nieświadomie kroczą błyskawiczną drogą zagłady. Droga Dawida prowadzi w całkowicie inne miejsce. On nie ufa własnemu sprytowi ani też swej sile lecz Bogu, który jest źródłem wszelkiej mądrości jak i pokoju.

"20. Bóg usłyszy i upokorzy ich, On, który panuje od wieczności. Sela. Nie ma bowiem u nich poprawy I nie boją się Boga.
21. Podniósł rękę na przyjaciół swoich, Pohańbił przymierze swoje."
Psalm 55

Pan zawsze napomina grzeszników, gdyż pragnie aby zawrócili z błędnej drogi, którą kroczą. Jeżeli jednak nie zawrócą na prawidłową drogę narażają się na Jego gniew, tym bardziej wtedy, gdy atakują wybrańców Pana.

"22. Gładsze niż masło są usta jego, Ale wrogość jest w sercu jego; Miększe niż oliwa są słowa jego. Ale to miecze obnażone."
Psalm 55

Usta gładkie jak masło to piękny wygląd bogatego i potężnego człowieka. Słowa miększe niż oliwa to oznaka wyrafinowanego i wykształconego człowieka, który używa swej ziemskiej mądrości aby zwodzić i oszukiwać. Jest to jeden z najgorszego rodzaju wrogów, przed którym nie ma ucieczki.

"23. Zrzuć na Pana brzemię swoje, A On cię podtrzyma! On nie dopuści, By na zawsze zachwiał się sprawiedliwy."
Psalm 55

Zaczynając jednak wojnę ze sprawiedliwym zaczyna wojnę z samym Bogiem.
Na początku może mu się wydawać, że jest całkowicie bezkarny i już widzi przed sobą swoje rychłe zwycięstwo, które jest jedynie iluzją, nikczemnym marzeniem, które za chwilę się zakończy.

"24. Ty, Boże, strącisz ich w dół zagłady; Ludzie krwawi i zdradliwi nie dożyją połowy dni swoich. Lecz ja tobie ufam."
Psalm 55

Bóg ma wszystko pod kontrolą. Sprawiedliwi nie muszą się mścić ponieważ zemsta należy do Pana.

Psalm 56

"1. Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Nie ma gołębica w dali". Miktam Dawidowy, Gdy Filistyni pojmali go w Gat.
2. Zmiłuj się nade mną, Boże, bo ludzie nastają na mnie; Cały dzień wrogowie uciskają mnie!
3. Cały dzień nieprzyjaciele moi nastają na mnie, Gdyż wielu zuchwale mnie zwalcza."
Psalm 56

Jest to następny z wielu Psalmów z serii niebezpieczne przygody Dawida. Zanim został królem Izraela na którego został namaszczony przez Pana, musiał wiele przejść co ukształtowało jego charakter jak i umocniło go w wierze. Psalmista pisze w pierwszych trzech wersach o nastawaniu na jego życie, ucisku jak i zwalczaniu go a wszystko to dzieje się w tym samym czasie. Jak sobie możemy poradzić z lawiną problemów w naszym życiu? Tak samo jak robił to Dawid- czyli...

"4. Ilekroć lęk mnie ogarnia, W tobie mam nadzieję.
5. Bogu, którego słowo wysławiać będę, Bogu ufam, nie lękam się; Cóż mi może uczynić człowiek?"
Psalm 56

...po prostu uczy nas ufać Panu. W idealnym zaufaniu nie ma strachu, przez co zamiast skupiać się na problemie skoncentrujmy naszą energię na oddaniu chwały Bogu, który jak już psalmista wiele razy pisał ma wszystko pod kontrolą.
Dawid pisze "cóż może mi uczynić człowiek?". Pozornie wiele. Przecież cały Psalm 56 mówi o efektach nienawiści do psalmisty, który jak każda czująca istota cierpi z tego powodu. Spoglądając jednak na ów  problem z duchowej perspektywy zapomina on o naturalnym czyli logicznym rozpatrywaniu niemożliwego do rozwiązania problemu, który z duchowego punktu widzenia jest niewielki.

"6. Cały dzień sprawie mojej szkodzą, Wszystkie zamysły ich zmierzają do mojej zguby.
7. Schodzą się, czyhają, śledzą kroki moje, Ponieważ nastają na życie moje.
8. Czyż ujdą kary za niegodziwość? Boże, upokórz w gniewie tych ludzi!"
Psalm 56

Ponowne spojrzenie na problem z naturalnego punktu widzenia. Wszystko znów zdaję się być pozbawione nadziei. Zapewne także czasem zdąży się nam wyślizgnąć z duchowego wymiaru i wpaść w trąbę powietrzną naturalnego myślenia. Zaufanie Bogu to nierzadko kwestia wyboru, przed którym od czasu do czasu wszyscy stajemy.

"9. Tyś policzył dni mojej tułaczki, Zebrałeś łzy moje w bukłak swój. Czyż nie są zapisane w księdze twojej?"
Psalm 56

Wers 9 to piękny w swej intensywności opis miłości Boga do swoich wybrańców. Policzone dni tułaczki oznaczają, że Pan dokładnie zna nasze trudności jak i drogę, którą kroczymy podczas naszej ziemskiej podróży, która krok po kroku prowadzi nas bliżej Niego. Nie jest Mu obojętnym to co robimy jak i co czujemy o czym świadczą zebrane w bukłak łzy z których każda jest zapisana w księdze Pana czyli żadna z naszych skarg jak i żali nie została zapomniana. Jesteśmy Jego cenną własnością o którą wyjątkowo się troszczy.

"10. Wtedy cofną się wrogowie moi, gdy zawołam: To wiem, że Bóg jest ze mną."
Psalm 56

Wiara czyni cuda a ową wiarą jest pewność, że Pan wysłuchuje naszych modlitw, które mają moc rozgonić wszystkie ciemne chmury.

"11. Bogu, którego słowo wysławiać będę, Panu, którego słowo wysławiać będę,
12. Bogu ufam, nie lękam się; Cóż mi może uczynić człowiek?"
Psalm 56

Gdy chmury zostaną przegnane, pierwsze co należy zrobić to oddać cześć Bogu, władcy wszechświata oraz naszemu osobistemu zbawicielowi. Psalmista aby to dokładnie opisać używa słów Elohim co oznacza Bóg wszechświata jak i Pan czyli Jahwe co oznacza Boga przymierza.

"13. Tobie, Boże, spełnię śluby, Tobie złożę ofiary dziękczynne,
14. Boś od śmierci ocalił duszę moją, Nogi moje od upadku, Abym chodził przed Bogiem w światłości życia."
Psalm 56

Psalm zakończony jest radosnym chwaleniem Pana. Ciężka sytuacja Dawida nie została fizycznie zmieniona. Bóg jeszcze nie zaingerował w ową sytuację, lecz co się zmieniło to podejście psalmisty, który ponownie zaczął rozważać sprawy duchowo. Świat wtedy staje się dużo lepszym miejscem. Nasza postawa zależy od nas: nie ufać i daremnie zamartwiać się, lub ufać i mieć pokój, który przewyższa wszelkie zrozumienie.

Psalm 57

"1. Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Nie zatracaj..." Miktam Dawida, gdy uciekał przed Saulem do jaskini.
2. Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną, Bo tobie zaufała dusza moja I w cieniu twych skrzydeł chcę się schronić, Aż przeminie nieszczęście!"
Psalm 57

Psalm 57 to modlitwa Dawida o pomoc, którą można znaleźć "w cieniu skrzydeł Pana", czyli będąc pod Jego specjalną opieką do momentu rozwiązania problemu.

"3. Wołam do Boga Najwyższego, do Boga, Który do końca doprowadzi sprawę moją.
4. On ześle pomoc z nieba i wybawi mnie, Gdy lży mnie gnębiciel. Sela. Bóg ześle łaskę swoją i wierność swoją."
Psalm 57

Dawid dobrze wie, że jego Bóg zawsze doprowadza sprawy do końca, przez co ma komfort wiedząc, że nie zostanie zostawiony w środku nieszczęścia. Pan jest Bogiem wiernym wobec tych, którzy go miłują, przez co nie muszą się obawiać tego czego obawiają się niewierni. Oprócz tego nienawidzi On, gdy ktokolwiek prześladuje jego wiernych...

"5. Przebywam wśród lwów, które chciwie pożerają ludzi, Zęby ich są jak włócznie i strzały, A język ich jak miecz ostry.
6. Wznieś się nad niebiosa, o Boże, Niech będzie nad całą ziemią chwała twoja!"
Psalm 57

...co niestety jest nierzadką sytuacją w życiu Dawida. Ludzie, którzy go atakują są pewni siebie, źli do szpiku kości jak i potężni, przez co budzą strach naokoło.

"7. Zastawili sidła na kroki moje, Ugięli duszę moją, wykopali przede mną dół: Wpadli do niego. Sela."
Psalm 57

Prześladowanie psalmisty jest tak intensywne, że jego dusza zaczyna wątpić w nadchodzącą pomoc. Pułapka, jaką na niego nastawili stała się ich własną pułapką. Nie można wygrać z Bogiem.

"8. Gotowe jest serce moje, Boże, Gotowe jest serce moje, Będę śpiewał i grał.
9. Zbudź się, chwało moja! Zbudź się, harfo i cytro, A ja obudzę jutrzenkę.
10. Wysławiać cię będę, Panie, wśród ludów, Będę grał tobie wśród narodów,
11. Bo wielka jest łaska twoja aż do niebios I aż do obłoków sięga wierność twoja.
12. Wznieś się nad niebiosa, Boże, Niech będzie nad całą ziemią chwała twoja!"
Psalm 57

Nic więc dziwnego, że uradowany psalmista śpiewa  swemu Panu z radością. Wszystkie ciężkie sytuacje w jego życiu zostają spektakularnie rozwiązane przez co Dawid chwali Boga przed wszystkimi ludźmi, którzy powinni wiedzieć, jak potężny jest Bóg Izraela. My także nie powinniśmy się powstrzymywać, aby opowiadać ludziom o naszym Bogu i o tym czego dokonał w naszym życiu.

Psalm 58

"1. Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Nie zatracaj..." Miktam Dawidowy.
2. Czy wy, możnowładcy, naprawdę wydajecie wyroki sprawiedliwe I czy słusznie sądzicie synów ludzkich?"
Psalm 58

Pytanie Dawida nie ma za zadanie pobudzić władców do myślenia. Ono jest częścią nagany dla możnych jak i sprawujących zaszczytne role ludzi, którzy nawet nie zastanawiają się nad tym co jest dobrem a co jest złem.

"3. Raczej knujecie w sercu niesprawiedliwość, W kraju zaś ręce wasze popełniają gwałty.
4. Bezbożni są odstępcami już od łona matki, Kłamcy błądzą już od samego urodzenia.
5. Mają jad podobny do jadu węża, Do jadu głuchej żmii, co zatyka ucho swoje,
6. Aby nie słyszeć głosu zaklinaczy Ani biegłego w swej sztuce czarownika."
Psalm 58

Świadomie wybierają zło, ponieważ tak już się nauczyli od swoich rodziców i otoczenia w którym się wychowywali. Dlaczego? Ponieważ nie wychowywali się ze Słowem Pana, które uczy ludzi jak postępować oraz jak nie postępować. Zamiast tego wybrali wiarę w pieniądze jak i w swoją wysoką socjalną pozycję, która jak im się wydaje będzie trwała wiecznie. Przypominają oni trochę co niektórych dzisiejszych polityków, którzy używają władzy jedynie po to "aby napełnić swój brzuch". Ludzie u władzy mają obowiązek wobec Boga opiekować się swoim narodem, nie aby go wykorzystywać.

"7. Boże, połam zęby w ich ustach; Roztrzaskaj kły lwiąt, Panie!"
Psalm 58

Połamane zęby są symbolem niezdolności do spożywania pokarmu co w tym przypadku oznacza niezdolność do radowania się z tego co zagrabili.

"8. Niech znikną jak woda, która spływa; Niech strzały, które wypuszczą, będą stępione!"
Psalm 58

Woda, która spływa to symbol przemijania bez pozostawiania po sobie jakiegokolwiek znaku, to ludzie, którzy pomimo wielkich osiągnięć i wysokich pozycji zostali całkowicie zapomniani. Strzały według symboliki biblijnej to potomstwo, natomiast tępe strzały to jak łatwo się domyślić potomstwo, które nie spełnia swojego zadania jako następca, to potomstwo, które nie spełnia żadnego zadania.

"9. Niech przeminą jak ślimak, który się rozpływa, Jak poroniony płód niewieści, niech nie ujrzą słońca!"
Psalm 58

Ślimak rzeczywiście zdaje się rozpuszczać podczas swojej podróży. Wydaje się, że za chwilę go nie będzie. Poroniony płód natomiast to życie, które przestało istnieć zanim nawet zaczęło poprawnie funkcjonować, to wielkie możliwości jakie ma istota ludzka stłamszone przez bezbożność, to śmierć bez jakiejkolwiek świadomości.

"10. Nim chrust rozgrzeje garnki wasze, Rozrzuci go, suchy czy zielony, wiatr porywisty."
Psalm 58

Porywisty wiatr to przypadkowość życia na którą narażamy się nie krocząc ścieżkami Pana. "Suchy czy zielony" to szczęśliwy czy nie, bogaty lub niekoniecznie bogaty, spełniony czy też niespełniony ... Nawet nie zauważą jak i kiedy zejdą z tego świata.

"11. Uraduje się sprawiedliwy, gdy ujrzy pomstę; Stopy swoje obmyje we krwi bezbożnego. 
12. Wtedy powiedzą ludzie: Zaprawdę, sprawiedliwy ma nagrodę; Zaiste, jest Bóg, który sądzi na ziemi."
Psalm 58

Bóg nie pozwoli, aby bezbożni cały czas ciemiężyli Jego lud. Wierni zobaczą odpłatę na nikczemnych za ich życia lub gdy będą zasiadać przy Panu podczas sądu ostatecznego. Obmycie nóg we krwi bezbożnych to dłuższe życie, które wychodzi daleko poza życie naturalne, to także zwycięstwo nad nimi. Wydawało się im, że są potężni i może rzeczywiście byli przez chwilę, która dobiegła końca.

Psalm 59

"1. Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Nie zatracaj..." Miktam Dawidowy. Gdy Saul nakazał pilnować domu jego i zabić go.
2. Ratuj mnie od wrogów moich, Boże mój! Obroń mnie przed przeciwnikami moimi!
3. Ratuj mnie od złoczyńców i wyzwól mnie od morderców!
4. Bo oto czyhają na życie moje, Zbierają się przeciwko mnie możni, Chociaż nie zawiniłem i nie zgrzeszyłem, Panie!
5. Chociaż jestem niewinny, pędzą i ustawiają się. Ocknij się, wyjdź mi naprzeciw i zobacz!"
Psalm 59

Dawid nie rzadko znajdował się w ciężkich sytuacjach, lecz tym razem sprawy wyglądały dużo gorzej. Jego własny król, jego były towarzysz, któremu wiernie służył wydał rozkaz, aby go zabić.
Nic dziwnego, że jego modlitwa jest tak intensywna i zapewniająca o niewinności. Ludzie, których król powołał do tego niecnego zadania to najgorszy rodzaj Izraelitów, którzy aby się przypodobać Saulowi postanowili z przyjemnością wykonać jego rozkaz.

"6. Ty, Panie, Boże Zastępów, Boże Izraela, Ocknij się, aby nawiedzić wszystkie narody! Nie pobłażaj żadnemu zdrajcy! Sela."
Psalm 59

Dawidowi podobnie jak i nam czasami zdaje się, że Bóg nas nie słucha, że jakby spał lub też nie był świadomy naszych problemów, że potrzebuje się ocknąć z owego stanu i stawić się nam na ratunek. Jest to oczywiście błędne myślenie, ponieważ Pan interesuje się każdym aspektem naszego życia, więc gdy jesteśmy w potrzebie mamy pewność, że nas wysłuchuje pomimo, iż nie zawsze czujemy Jego obecność. Uczucia są omylne, ponieważ są częścią naszego naturalnego ziemskiego człowieka, który nie zawsze myśli duchowo. Bóg nie musi się ocknąć ani też nie pobłaża nikczemnym. On daje każdemu szansę aby się ocknął ze swojego bezbożnego stanu.

"7. Wieczorem wracają, ujadają jak psy I kręcą się po mieście.
8. Oto pianę mają na ustach, Zniewagi są na wargach ich: Któż bowiem to słyszy?"
Psalm 59

Wieczorem, czyli wtedy, gdy mogli śmielej wychodzić nie obawiając się Dawida, o którym wiedziano, że jest wyjątkowo dobrym wojownikiem i że nie odda życia łatwo, czaili się jak gromada wściekłych psów aby go zaatakować. Poprzestawali jednak na słownej przemocy. W grupie nikczemni są zawsze silniejsi. Ich tchórzliwa natura nie pozwala im na dokonanie czegokolwiek w pojedynkę.

"9. Ale Ty, Panie, śmiejesz się z nich, Szydzisz ze wszystkich narodów. 
10. Mocy moja, ciebie trzymać się będę, Gdyż Ty, Boże, jesteś twierdzą moją."
Psalm 59

Dla nas tego rodzaju sytuacje wydają się wyjątkowo trudne, ponieważ nie jesteśmy w stanie zobaczyć pełnego obrazu. Nie mamy pojęcia co znajduje się "za rogiem". Dla Boga, który zna początek i koniec, zachowanie dumnych ludzi wydaje się śmieszne. Bezbożni chodzą dumni i wydaje im się, że mają kontrolę nad swoim życiem, nie zdając sobie sprawy, że są jedynie ciałem, które dziś jest a jutro już go nie ma. Sposób myślenia Dawida jest natomiast inny. On dobrze wie jak znikome potrafi być życie. Jego siła to nie bogactwo ani wiedza. Jego siła to wiara w Boga, który wszystko potrafi i który jest zawsze gotowy aby mu pomóc i dać schronienie przed niebezpieczeństwem.

"11. Bóg mój wyświadczy mi łaskę swoją, Bóg ukaże mi klęskę wrogów moich.
12. Nie pobłażaj im, by nie zapomniał o tym lud mój, Rozpędź ich mocą swoją i powal ich, Ty, Panie, który jesteś tarczą naszą."
Psalm 59

Z doświadczenia Psalmista już wiedział, że Bóg nie tylko go nie opuści, ale także pomoże mu wygrać bitwę, która na pierwszy rzut oka wydaję się niemożliwa do wygrania. Dobrze także wiedział, że bezbożność nie uchodzi bezkarnie choćby tylko dlatego, że tam, gdzie nie ponosi się konsekwencji za grzechy bezprawie się szybko mnoży. Dlatego też modlitwa o karę dla wrogów nie jest tylko aktem zemsty ale także jest aktem dbania o swój naród, który przecież powołany został, aby imię Pana było wywyższone.

"13. Słowa ich warg to słowa grzeszne, Niech uwikłają się w pysze swej Zarówno z powodu klątwy, jak i kłamstwa, które mówią!"
Psalm 59

Ich dziełem jednak jest zniesławienie imienia Bożego. Podobnie dzisiaj kościoły, które zamiast Słowa Bożego głoszą swoje błędne doktryny także zniesławiają Boga czyniąc go kłamcą. Mówiąc komuś, że to co jest napisane w Biblii nie zawsze jest w naszych czasach aktualne mówimy, że Pan jest przestarzały a Jego Słowo jest bez mocy.

"14. Wygub ich w gniewie, wygub ich doszczętnie! Niech wiedzą, że Bóg panuje w Jakubie aż do krańców ziemi! Sela."
Psalm 59

W Starym Testamencie kara za grzechy była często natychmiastowa. W Nowym Testamencie karą za popełnione grzechy jest brak zbawienia. Bóg nie musi udowadniać bezbożnym, że jest Wszechmocnym Panem wszechświata. Oni sami powinni zrobić w krok w Jego kierunku.

"15. Wieczorem wracają, ujadają jak psy I kręcą się po mieście.
16. Włóczą się szukając żeru, A jeśli się nie nasycą, warczą."
Psalm 59

Niestety w owej sytuacji żaden z łotrów nie miał najmniejszej ochoty na odwrócenie się od swojego dotychczasowego grzesznego życia. Wręcz odwrotnie. Ludzie ci szukają wszędzie i zawsze zwady czatując na życie Dawida.

"17. Ale ja opiewać będę moc twoją, Rano weselić się będę z łaski twojej, Boś Ty był twierdzą moją I ucieczką w czasie mej niedoli.
18. Mocy moja, tobie będę śpiewał, Boś Ty, Boże, twierdzą moją, Boże mój łaskawy."
Psalm 59

Czy bardzo go to martwiło? Na początku tak. Koniec Psalmu jest jednak zupełnie inny od początku. Psalmista ponownie odnalazł w sobie wiarę, która pozwoliła mu zrozumieć, że pomimo strasznej nocy ranek może być wspaniały. Wspaniały ponieważ przypomina nam, że mieszkamy w twierdzy niedostępnej dla naszych wrogów, która wyłania się spośród mroków nocy. Nadchodzący dzień ukazuje nam mury, które zawsze istniały lecz przedtem nie byliśmy w stanie zobaczyć przez co byliśmy nieświadomi ich potęgi jak i bezpieczeństwa jakie zapewniają.

Psalm 60

"1. Przewodnikowi chóru. Na nutę: ''Lilia świadectwa''. Miktam Dawidowy dla pouczenia,
2. Gdy walczył z Aramejczykami Mezopotamii i z Aramejczykami Soby i gdy Joab wracając pobił dwanaście tysięcy Edomitów w Dolinie Soli.
3. Boże, który nas odrzuciłeś, złamałeś, I gniewałeś się na nas, odnów nas!"
Psalm 60

Oczywistym jest fakt, że wszystko co dobre pochodzi od Boga. Także jednak rzeczy, które zdają się być negatywne pochodzą od Niego. Nie zawsze jesteśmy w stanie zrozumieć Jego plan i nie dostrzegamy, że to co na pierwszy rzut oka może się wydawać negatywne niekoniecznie takie musi być. Często, gdy spoglądamy z perspektywy lat na nasze życie jesteśmy w stanie zrozumieć to, czego nie mogliśmy pojąć wcześniej. W owym psalmie jednak zło, które spada na naród Pana jest skutkiem ich nieposłuszeństwa. Bóg karał nieposłusznego Izraela aby odwrócił się od zła i ponownie stał się szlachetnym. Kara nie była efektem nienawiści, a raczej miłości do swych nie zawsze posłusznych dzieci.

"4. Wstrząsnąłeś ziemią, rozdarłeś ją, Napraw rozpadliny jej, bo się chwieje!
5. Lud swój wystawiłeś na ciężką próbę, Napoiłeś nas winem odurzającym."
Psalm 60

Przed Bogiem nikt nigdzie nie jest w stanie się schować. Nieposłuszny naród więc jest w pułapce swego nieposłuszeństwa. Grzesznicy są w pułapce swego grzechu, który ich nie tylko oddziela od Boga, ale także naraża na Jego gniew. Wino odurzające to właśnie przysłowiowe picie piwa, którego sobie naważyli i które jak każdy napój alkoholowy ma negatywny wpływ na postrzeganie rzeczywistości. Śmiało więc można powiedzieć, że nienawidzący Boga są upici swoją ignorancją i ciężko jest od nich oczekiwać aby uwierzyli. Jedynie Bóg może to zmienić.

"6. Dałeś sztandar tym, którzy się ciebie boją, Aby uciekli przed łukiem. Sela.
7. Aby zostali wybawieni umiłowani twoi, Pomóż prawicą swoją i wysłuchaj nas."
Psalm 60

Szanujący Pana ludzie będą przez Niego ochraniani i pomimo, iż jest ich niewielu ich siła nigdy nie zawiedzie ponieważ jej źródłem jest sam Pan.

"8. Bóg przemówił w świątyni swojej: Z radością rozdzielę Sychem I rozmierzę dolinę Sukkot.
9. Moim jest Gilead i moim Manasses, A Efraim osłoną głowy mojej. Juda jest berłem moim.
10. Moab miednicą, w której się myję, Na Edom rzucam mój sandał; Nad ziemią filistyńską okrzyknę z radością zwycięstwo."
Psalm 60

Pan ma wszystko pod kontrolą i nie ma rzeczy, która by do Niego nie należała. On układa plany walk, ich klęski jak i zwycięstwa są zależne od Jego łaski. Warto więc inwestować w związek z Nim zamiast w armię, która jest bardzo kosztowna jak i zawodna. Pan jest dokładnym tego przeciwieństwem.

"11. Któż mię wprowadzi do miasta warownego? Kto mnie zawiedzie do Edomu?
12. Czy nie Ty, Boże, któryś nas odrzucił? Czyż nie wyruszysz, Boże, z wojskami naszymi?"
Psalm 60

Bóg jest tym, któremu zawdzięczamy nasze wszelkie osiągnięcia. Prowadzi nas w miejsca niedostępne dla innych, w miejsca, które są bezpieczne jak i piękne. Jego gniew nie trwa wiecznie,zaś Jego miłość tak.

"13. Udziel nam pomocy przeciw wrogowi, Bo ludzka pomoc jest niczym.
14. W Bogu odniesiemy zwycięstwo, On zdepcze wrogów naszych."
Psalm 60

Jedyna prawdziwa pomoc pochodzi od Pana. Pomoc ludzka jest jak najbardziej przydatna, gdyż sam Bóg często używa ludzi aby nieść pomoc, lecz, gdy On osobiście zaingeruje w nasze życie nic nie może powstrzymać błogosławieństwa, które wtedy na nas spływa. Nasze powodzenie nie zależy od znajomości, kontaktów ani naszej inteligencji. Zależy ono od znajomości Boga - od jakości związku jaki mamy ze Stwórcą.

Psalm 61

"1. Przewodnikowi chóru, z grą na strunach. Dawidowy.
2. Wysłuchaj, Boże, błagania mojego, Zważ na modlitwę moją!
3. Z krańców ziemi wołam do ciebie w słabości serca: Wprowadź mnie na skałę wyższą ode mnie!"
Psalm 61

Skała, o której pisze psalmista to Jezus Chrystus. W Biblii porównywany jest On do skały, na której warto budować cokolwiek byśmy budować chcieli. Dawid najwyraźniej czuje się jakby był na grząskim gruncie, który porównuje do krańców ziemi.

"4. Ty bowiem jesteś schronieniem moim, Wieżą obronną przeciwko wrogowi.
5. Chciałbym mieszkać w namiocie twoim wiecznie, Schronić się pod osłoną twych skrzydeł. Sela."
Psalm 61

Bóg jak i Jezus to bezpieczna skała, której nie ruszy żadna siła, przez co jest pewnym oparciem dla tych, którzy w niej oparcia szukają. Namiot Boga to świątynia, w której Pan komunikował się z kapłanami, a w Nowym Testamencie to otrzymanie Ducha Świętego, dzięki któremu wierni otrzymali szansę zamieszkania w świątyni na zawsze, czyli pisząc innymi słowami stania się jednoosobową świątynią.

"6. Ty bowiem, Boże, wysłuchałeś ślubów moich, Dałeś mi dziedzictwo tych, którzy się boją imienia twego."
Psalm 61

Nieważne jak ciężka wydaję się być twoja sytuacja, Bóg zawsze wysłuchuje tych, którzy Mu się podobają. Ich dziedzictwo to ich wysłuchane modlitwy, mnóstwo błogosławieństw których to nawet w pełni nie są świadomi oraz w czasach Nowego Testamentu otrzymanie Ducha Świętego a wraz z Nim zbawienia.

"7. Przedłuż dni króla, Niech lata jego trwają z pokolenia w pokolenie!
8. Niech zasiada wiecznie przed Bogiem; Niech go strzeże łaska i wierność! "
Psalm 61

Czy w tych wersach Dawid pisze o sobie? Zapewne także. Niektórzy też doszukują się tu Jezusa Chrystusa. Jego władza trwa z pokolenia w pokolenie i zdecydowanie zasiada wiecznie przed Bogiem.

"9. Tak będę opiewał imię twoje na zawsze I śluby moje będę spełniał codziennie."
Psalm 61

Bóg oczekuje od nas, abyśmy miłowali go codziennie, co oczywiście wydaje się być czymś oczywistym. Niestety są chrześcijanie, którzy są Bogu wierni jedynie w niedzielę, a taka postawa jest dla Niego obrzydliwością. Bierzmy przykład od Dawida, który pomimo wielu trudności i upadków miał wspaniały związek z Panem, którego tak bardzo miłował i dla którego był w stanie wszystko poświęcić.

Psalm 62

"1. Przewodnikowi chóru. Według Jedutuna. Psalm Dawidowy.
2. Jedynie w Bogu jest uciszenie duszy mojej, Od niego jest zbawienie moje."
Psalm 62

Uciszenie duszy to uspokojenie szalejącej burzy we wnętrzu człowieka. Gdy nadchodzą trudne sytuacje zmartwienia pojawiają się w głowie jakby znikąd i zatruwają dnie, miesiące i lata, które z owych zmartwień oczyścić może Bóg. Posiadanie pokoju, który przewyższa wszelkie zrozumienie jest jedną z zalet bycia napełnionym Duchem Świętym.

"3. Tylko On jest opoką moją i zbawieniem moim, Twierdzą moją, przeto się nie zachwieję."
Psalm 62

Bóg jest kochającym ojcem, na którym możemy się wesprzeć w ciężkich dla nas czasach, na którym możemy polegać w czasach niepewnych, w którym możemy mieć pełnię radości w spokojnym dla nas okresie. Ktokolwiek ufa Panu nie będzie szedł przez życie chwiejnym krokiem, gdyż będzie świadomy, że jego życie to część planu Boga, który On doprowadzi do końca. Nikt nie zdoła zamknąć drzwi, które On otwiera, ani otworzyć, które są przez Niego zamknięte.

"4. Dopókiż wy wszyscy napadać będziecie na człowieka, by go rozbić, Jakby był ścianą pochyłą, zwalonym murem?
5. Zaiste, zamyślają go strącić z wysoka, Lubują się w kłamstwie, Ustami swymi błogosławią, Ale w sercu swym złorzeczą. Sela."
Psalm 62

Psalmista ma problem z nieszczerymi ludźmi, którzy za jego plecami knują intrygi podczas gdy udają przed nim oddanych przyjaciół. Z ust ich wychodzą pochlebstwa i błogosławieństwa, ale w sercu myślą zupełnie odwrotnie. Bóg nienawidzi tego rodzaju zachowań i w pewnym sensie przestrzega nas w owym psalmie jak i w całym Swoim Słowie aby wystrzegać się takiego postępowania.

"6. Jedynie w Bogu jest uciszenie duszy mojej, Bo w nim pokładam nadzieję moją!
7. Tylko On jest opoką moją i zbawieniem moim, Twierdzą moją, przeto się nie zachwieję.
8. W Bogu zbawienie moje i chwała moja; Skała mocy mojej, ucieczka moja jest w Bogu."
Psalm 62

Autor ponownie powtarza pierwsze wersy psalmu, które przypominają mu ponownie, gdzie powinny być priorytety każdego człowieka. Bóg jest skałą, na której możemy wybudować każdą trwałą budowlę. Wszechmocny to czuły opiekun, który zawsze i chętnie udzieli nam schronienia.

"9. Ufaj mu, narodzie, w każdym czasie, Wylewajcie przed nim serca wasze: Bóg jest ucieczką naszą! Sela."
Psalm 62

Ponownie autor przedstawia nam Boga jako kochającego ojca, który chętnie wysłucha naszych modlitw i który jak każdy czuły ojciec interesuje się także naszym stanem emocjonalnym. Prawdziwa rozmowa ze Stwórcą to nie powtarzanie jakiejkolwiek, choćby nawet najpiękniejszej modlitwy. Prawdziwa modlitwa to szczera rozmowa z otwartym i uniżonym sercem, które podoba się Panu.

"10. Tylko tchnieniem są synowie ludzcy, Synowie mężów zaś zawodni, Na wadze podnoszą się w górę, Wszyscy oni lżejsi są niż tchnienie."
Psalm 62

Synowie ludzcy to zwykli ludzie a synowie mężów to szlachetnie urodzeni i wielcy bohaterowie. Bóg nie ma względu na osobę i przed Nim wszyscy ludzie są warci tyle samo. Ich życie wydaje im się być pewne podczas, gdy mogą je niespodziewanie stracić. Ludzie bezbożni nie są w ogóle tego świadomi co powoduje, że brną w grzech i w nim giną...

"11. Nie ufajcie wyzyskowi Ani nie pokładajcie w grabieży daremnie nadziei. Gdy bogactwo się mnoży, nie lgnijcie do niego sercem!"
Psalm 62

...a z tego co bezprawnie zabrali ludziom będą musieli zdać sprawę przed samym Bogiem. Teraz mogą się cieszyć, później będą rozpaczać...

"12. Jeden raz przemówił Bóg, A dwa razy to usłyszałem, Że moc należy do Boga 
13. I że u ciebie, Panie, jest łaska, Bo Ty odpłacasz każdemu według uczynków jego."
Psalm 62

...a ci, którzy się Panu podobają będą wiedzieć jak postępować nienagannie. Każdy z nas kiedyś stanie przed Nim i zda sprawę z tego co dokonał. Wierni nie mają się czego obawiać.

Psalm 63

"1. Psalm Dawidowy, gdy był w pustyni judzkiej.
2. Boże! Tyś Bogiem moim, ciebie gorliwie szukam, Ciebie pragnie dusza moja; Tęskni do ciebie ciało moje, Jak ziemia zeschła, spragniona i bezwodna."
Psalm 63

Dawid na pustyni judzkiej jest królem pozbawionym swej prawowitej władzy. Pomimo tego jednak władca nie załamuje się a nawet można powiedzieć, że napotkane przez niego trudności wzmacniają jego wiarę. Psalm 63 to piękna pieśń miłosna, której obiektem jest Bóg. Pragnienie psalmisty nie kończy się na samej modlitwie, jest także fizycznym związkiem, w którym trzeba poczuć prawie że namacalnie obecność Wszechmogącego. Król jest na samym dole jeżeli chodzi o władzę natomiast na samej górze jeżeli chodzi o jego duchowość.

"3. Tak wyglądałem ciebie w świątyni, By ujrzeć moc twoją i chwałę twoją,"
Psalm 63

Psalmista jest niczym zakochany młodzieniec, który nie widzi nic poza swoją narzeczoną i gotów jest na wiele, aby ją choćby zobaczyć.

"4. Gdyż lepsza jest łaska twoja niż życie. Wargi moje wysławiać cię będą.
5. Tak błogosławić cię będę, póki życia mego, W imieniu twoim podnosić będę ręce moje."
Psalm 63

Łaska Boga jest więcej warta niż życie ponieważ Jego plan dla nas wychodzi daleko ponad nasze życie, które jest jedynie początkiem naszej drogi do nieśmiertelności. Można żartobliwie powiedzieć, że chwalenie Pana to inwestycja w naszą wspaniałą jak i niemożliwą do ogarnięcia ludzkim umysłem przyszłość.

"6. Dusza moja nasyca się jakby szpikiem i tłuszczem, A usta moje będą cię wielbić radosnymi wargami."
Psalm 63

Jak już wcześniej dało się zauważyć, że miłość Dawida do Boga miała prócz wymiaru duchowego wymiar fizyczny. Dla niego obcowanie z Bogiem było największą przyjemnością porównywaną do spożywania smacznego, odżywczego jak i sytego posiłku po którym człowiek czuje się syty jak i wesoły. Najwyraźniej Bogu podoba się taka postawa i w owym psalmie przypomina nam o tym jakiego związku oczekuje od nas.

"7. Wspominam cię na łożu moim, Rozmyślam o tobie podczas straży nocnych,
8. Bo byłeś mi pomocą I weseliłem się w cieniu skrzydeł twoich.
9. Dusza moja przylgnęła do ciebie, Prawica twoja podtrzymuje mnie."
Psalm 63

Oto dalszy opis przepięknego emocjonalnego związku, który jest dla nas wspaniałym przykładem do naśladowania. Psalmista rozmawia ze swoim Bogiem i o Nim rozmyśla o każdej porze. Nie potrafi bez Niego żyć i nie chodzi tu tylko o to, że Pan jest mu pomocą we wszystkich sytuacjach. On jest od Niego emocjonalnie uzależniony i nie potrafi sobie wyobrazić życia bez Boga.

"10. Ale ci, którzy szukają zguby mojej, Zapadną się w głębinach ziemi.
11. Będą oddani na pastwę miecza, Staną się łupem szakali."
Psalm 63

Biblia pisze, że Bóg jest mścicielem więc ci, którzy prześladują jego wiernych prędzej czy później poniosą za to karę. Dawid zapewne widział to już nie raz więc ufa Wszechmocnemu i nie rozwodzi się zbytnio nad problemem zostawiając Panu ów problem.

"12. Lecz król będzie się radował w Bogu, będzie się chlubił każdy, kto przysięga na niego, Bo usta kłamców będą zamknięte."
Psalm 63

Wers 12 napisany jest w czasie przyszłym czyli jak na razie król niekoniecznie się raduję ale wie z doświadczenia, że po każdej nocy pojawia się ranek. Bóg już rozwiązał jego problemy teraz trzeba tylko być cierpliwym i doczekać radosnego poranka. Czy my jesteśmy cierpliwi? Teraz trzeba tylko być cierpliwym i doczekać radosnego poranka. Czy my jesteśmy cierpliwi?

Psalm 64

"1. Przewodnikowi chóru, Psalm Dawidowy.
2. Słuchaj, Boże, głosu mego, gdy się żalę! Ustrzeż życie moje od lęku przed wrogiem!"
Psalm 64

Ciekawym jest fakt, że Dawid nie modli się w psalmie o wyzwolenie od wroga, ale prosi Boga o uwolnienie od lęku. Strach często jest bardziej szkodliwy niż sami wrogowie. Psalmista dobrze wie, że Pan pokieruje wszystkim lecz lęk często ogranicza naszą wiarę i czyni nas mniej efektywnymi.

"3. Ukryj mnie przed zgrają złych, Przed zgiełkiem złoczyńców,
4. Którzy naostrzyli język swój jak miecz, Jak strzałę wyostrzyli słowa jadowite,
5. Aby ugodzić skrycie niewinnego, Nagle i bez skrupułów ugodzić weń!"
Psalm 64

Ludzie, którzy go otaczali to nie wojownicy a zwykli łajdacy, którzy jak warto zauważyć próbują pokonać Dawida rozpowiadając o nim plotki i knując intrygi. Psalmista jest z natury wojownikiem i nie jest wyszkolony ani też przygotowany na tego rodzaju rozgrywki polityczne. Bóg nie chce, abyśmy byli zaznajomieni z tego rodzaju technikami. On chce, abyśmy byli niewinni w naszym sercu i nie wdawali się w wszelkiego rodzaju politykę, która niszczy i korumpuje duszę.

"6. Utwierdzają się w złem, Zmawiają się, aby ukryć sidła I mówią: Któż je zobaczy?
7. Knują zbrodnię, ukrywają uknuty plan, A wnętrze każdego i serce jest niezbadane..."
Psalm 64

Ci, którzy czynią zło będą w nie dalej brnąć. Człowiek będzie zbierał co posieje i jeżeli będzie siać zło to właśnie je będzie zbierać, a jak każdy chwast rozprzestrzenia się ono wyjątkowo szybko. Pułapki, które zastawiają są często dobrze zaplanowane lecz ludzie nie są świadomi, że działając przeciwko wiernym działają przeciwko samemu Bogu, który oczywiście wszystko widzi...

"8. Ale Bóg wypuści na nich strzałę, Zostaną nagle zranieni.
9. Własny język przywiedzie ich do upadku; Kiwają głowami wszyscy, którzy na nich patrzą.
10. I boją się wszyscy ludzie, Opowiadają dzieło Boga i rozważają czyny jego."
Psalm 64

...i bardzo Mu się to nie podoba. Nikczemni nie unikną kary za popełnione wykroczenia przeciwko ludziom i przeciwko samemu Bogu. Będzie to lekcja dla ludzi, aby nie zstępowali na złą drogę. Rozumni wyciągną z tego wnioski a bezbożni głupcy w swej ignorancji niczego nie pojmą. Bezbożne życie choć na początku może wydawać się łatwiejsze ciągnie za sobą przekleństwo, a życie w Panu pokój...

"11. Sprawiedliwy rozraduje się w Panu I będzie szukał u niego schronienia; I będą się chlubić wszyscy prawego serca."
Psalm 64

...spowodowany obecnością Pana w swoim życiu jak i mnóstwem Jego błogosławieństw.

Psalm 65

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy. Pieśń.
2. Tobie należy się chwała, Boże na Syjonie, I tobie należy spełnić śluby."
Psalm 65

Bogu należy się chwała za wszystko czego dokonał w naszym życiu i za wszystko co stworzył. Każda cząsteczka powietrza, którą oddychamy i wszystko co naokoło widzimy jest wspaniałym efektem Jego stworzenia. Spełnione śluby natomiast to w czasach Nowego Testamentu życie według Ducha Świętego, po otrzymaniu którego staliśmy się dziedzicami obietnic Izraela i spadkobiercami życia wiecznego.

"3. Ty wysłuchujesz modlitwy, Do ciebie przychodzi wszelki człowiek
4. Z wyznaniem grzechów. Gdy zbytnio ciążą nam Występki nasze, Ty je przebaczasz."
Psalm 65

Każdy, kto przyjdzie do Pana i ukorzy się przed Nim zostanie przez Niego wysłuchany. Bogu zależy na ludziach, których stworzył i chce, aby godnie żyli dlatego właśnie Jezus dał nam Nowy Testament, który dokładnie, krok po kroku opisuje co należy zrobić, aby pojednać się z Wszechmocnym. W wyniku pojednania się z Nim nasze grzechy zostają odpuszczone i to czym byliśmy obciążeni przez całe życie (grzech pierworodny i jego konsekwencje) zostaje z nas zmyte w wodach chrztu...

"5. Błogosławiony ten, którego Ty wybierasz i dopuszczasz, By mieszkał w sieniach twoich; Nasycimy się dobrami domu twego, Świętością przybytku twego.
6. Przedziwnie wysłuchałeś nas w dobroci, Boże zbawienia naszego, Nadziejo wszystkich krańców ziemi i mórz dalekich."
Psalm 65

...po którym według Jego łaski otrzymujemy Ducha Świętego, dzięki któremu jesteśmy przed Nim czyści i śmiało możemy nazywać Chrystusa naszym przyjacielem. Zapewne nie jest konieczną próba przekonania kogokolwiek, że jest to wielki zaszczyt i że jak o każdą zaszczytną funkcję powinniśmy o nią dbać. W Starym jak i w Nowym Testamencie Bóg zawsze wybierał swój lud i jeżeli mieliśmy szczęście być przez Niego wybranymi powinniśmy się z tego radować.

"7. Utwierdzasz góry mocą swoją, Przepasany będąc siłą,
8. Uśmierzasz szum morza, Szum fal jego i wzburzenie narodów;"
Psalm 65

Pan ma nad wszystkim kontrolę i czy to jest jakiś mniejszy kłopot, o który się właśnie modlisz, czy też coś najpotężniejszego, nie ma to dla Niego różnicy. On kontroluje świat ludzi, roślin i zwierząt, więc modląc się nie ograniczajmy naszym wątłym umysłem Jego nieskończonej mocy.

"9. Mieszkańcy krańców ziemi boją się znaków twoich; Ty rozweselasz krańce wschodu i zachodu."
Psalm 65

Strach przed Bogiem jest początkiem mądrości, czyli innymi słowami ludzie, którzy szanują Pana mają wstęp do Jego nieskończonej kopalni poznania i wiedzy. Znajomość jak i życie według praw Stwórcy Wszechświata prowadzi do spełnionego radosnego życia. Warto także zwrócić uwagę na to, że wymienieni w wersie 9 mieszkańcy ziemi są w stanie dostrzec i zaakceptować znaki Boga. Bezbożni natomiast nie mają owego poznania - odrzucając Zbawiciela odrzucają wszelkie błogosławieństwa a między innymi dostęp do owej kopalni poznania i wiedzy, która podobnie jak owe znaki pozostaje dla nich poza zasięgiem.

"10. Nawiedzasz ziemię, zraszasz ją i wzbogacasz obficie; Strumień Boży jest pełen wody, Przygotowujesz zboże ich... Albowiem tak ją przygotowujesz:
11. Napawasz jej zagony, równasz jej skiby, Rozmiękczasz ją deszczami, błogosławisz jej roślinom.
12. Wieńczysz rok dobrocią swą, A drogi twoje ociekają tłustością,
13. Stepowe pastwiska obficie są zroszone, A pagórki przepasują się weselem. 
14. Łąki przyodziewają się w stada owiec, A doliny okrywają się zbożem; Wykrzykują radośnie i śpiewają."
Psalm 65

Bóg nie tylko dba o ludzi, którzy są jedynymi istotami z którymi zawiązał przymierze. Dba On o wszystko co stworzył i o to do czego swe ręce przykładają ludzie. Cała natura jak i nasze życie pełne jest obecności Wszechobecnego Boga, który chętnie nam się w tym wszystkim objawi, jeżeli tylko będziemy się starać Go tam znaleźć.

Psalm 66

"1. Przewodnikowi chóru pieśń. Psalm. Radośnie wysławiajcie Boga, wszystkie ziemie!
2. Opiewajcie chwałę jego imienia, Śpiewajcie mu pieśń pochwalną!"
Psalm 66

Bóg lubi gdy Jego najciekawsze stworzenia czyli ludzie oddają Mu cześć. Psalmista więc nawołuje do wszystkich narodów aby oddali Panu cześć radośnie się modląc i śpiewając dla niego pieśni.

"3. Mówcie do Boga: Jak przedziwne są dzieła twoje! Wrogowie twoi schlebiają ci dla wielkiej mocy twojej.
4. Niechaj cała ziemia korzy się przed tobą, Niech śpiewa i opiewa imię twoje! Sela.
5. Pójdźcie i oglądajcie dzieła Boże: Przedziwnymi okazują się pośród synów ludzkich!"
Psalm 66

Można także oddawać Panu cześć podziwiając to co dla nas stworzył, bo przecież zaprojektował Ziemię w taki sposób, aby było nam wygodnie. Będąc tego świadomi powinniśmy dziękować Bogu jeszcze bardziej za miłość, którą nas otoczył tworząc dla nas ów piękny świat. Jego pieczęć jest odciśnięta na całym stworzeniu, którego nie sposób zrozumieć, więc po prostu oglądajmy, podziwiajmy i chwalmy Go za to niekoniecznie starając się pojąć to czego i tak nie da się pojąć ludzkim rozumem.

"6. Przemienił morze w suchy ląd, Przez rzekę przeszli suchą nogą. Dlatego radujmy się nim!"
Psalm 66

Tu psalmista nawiązuje do chwalebnej przeszłości Izraela, my natomiast powinniśmy się zastanowić nad wielkimi dokonaniami Pana w naszym życiu, których na pewno było niemało.

"7. Panuje w mocy swej na wieki. Oczy jego patrzą na narody, Aby nie powstawali przeciwko niemu buntownicy! Sela.
8. Błogosławcie, narody, Boga naszego I ogłaszajcie głośno chwałę jego!"
Psalm 66

Bóg ma nad wszystkim kontrolę i nie ma dla Niego różnicy, czy jest to świat przyrody czy też sytuacja polityczna. Czasami wydaje się nam, że świat pogrąża się w chaosie, i zdaje się, że Pan zapomniał o nas w tym całym zamieszaniu. Jest to oczywiście błędne założenie. Bóg dba o cały świat i nie przejmuje się bezbożnymi, którzy często starają się wykorzenić wiarę. On ma wszystko pod kontrolą - nawet to co zdaje się być totalną anarchią.

"9. Zachował przy życiu duszę naszą, A nie pozwolił zachwiać się nodze naszej.
10. Albowiem doświadczyłeś nas, Boże, Oczyściłeś nas w ogniu, jak się czyści srebro.
11. Wpędziłeś nas w sidła, Włożyłeś brzemię na biodra nasze.
12. Pozwoliłeś ludziom tratować po głowach naszych, Szliśmy przez ogień i wodę, Lecz wyprowadziłeś nas na wolność."
Psalm 66

Pomimo otrzymanych od Pana błogosławieństw wierni Starego jak i Nowego Testamentu napotykają w życiu wiele trudności. Są one pewnego rodzaju próbą wiary, przez którą każdy musi przejść. Porównywane jest to do oczyszczania srebra, które to oczyszcza się w piecu kilkakrotnie podgrzewając i chłodząc. Podczas tego długiego i męczącego procesu srebro zostaje oczyszczone z żużlu i za każdym wypalaniem staje się czystsze i bardziej wartościowe. Innym powodem niechcianych przejść jest nieposłuszeństwo dosyć częste w Starym Testamencie, przez które Izrael narażał się na gniew Boga i za karę musiał sporo wycierpieć. Wersy 11 i 12 opisują taki właśnie przebieg spraw. Lud Boga wpadł w pułapkę, był zmuszany do ciężkich niewolniczych prac, był obiektem przemocy jak i kpin, życie ich stało się udręką co przedstawione jest jako droga przez ogień i wodę. Bóg jednak robił to po to aby zauważyli swój błąd i nawrócili się do niego a On ponownie mógł stać się ich Bogiem.  W czasach Nowego Testamentu, gdy nie idziemy drogą Ducha Świętego wpadamy w sidła świata co powoduje, że stajemy się nieszczęśliwi tracąc stopniowo "pokój, który przewyższa wszelkie zrozumienie". Nawet wtedy jednak, gdy odwracamy się od Niego On pozostaje wierny i pomaga nam w naszej zostawiającej sporo do życzenia egzystencji. Bóg jest cierpliwym kochającym Ojcem, który chce aby wszyscy odwrócili się od złego i podążyli wspaniałą pełną błogosławieństw drogą, którą On dla nich wyznaczył.

"13. Dlatego wejdę do domu twego z całopaleniem, Dopełnię ci ślubów moich,
14. Które złożyły wargi moje, Wypowiedziały usta moje w niedoli mojej.
15. Ofiaruję ci tłuste całopalenia wraz z wonnością ofiar z baranów, Ofiaruję ci woły i kozły. Sela."
Psalm 66

Psalmista rozumie dokładnie jakim zaszczytem jest bycie dzieckiem Stworzyciela nieba i ziemi. Jego ofiary oddawane są z radością, gdyż wie, że nie każdy ma zaszczyt Jemu je składać. Gdy cokolwiek robimy dla Pana powinniśmy to robić z radością, gdyż taka właśnie ofiara podoba się Bogu.

"16. Pójdźcie, słuchajcie, wszyscy bogobojni, A opowiem, co On uczynił dla duszy mojej!
17. Do niego wołałem ustami mymi I wysławiałem go językiem moim."
Psalm 66

Na pewno niejeden z nas opowiadał komuś swoje świadectwo, które mówiło o niesamowitej mocy naszego Boga. Wygląda na to, że 3000 lat temu wyglądało to bardzo podobnie.

"18. Gdybym knuł coś niegodziwego w sercu moim, Pan nie byłby mnie wysłuchał."
Psalm 66

Pan nie słucha modlitw niegodziwych ludzi, którzy nie mają ochoty na zmianę. On oczekuje od nas całkowitej czystości duszy i umysłu...

"19. Lecz Bóg mnie wysłuchał, Zwrócił uwagę na modlitwę moją.
20. Błogosławiony Bóg, który nie odrzucił modlitwy mojej I nie odmówił mi swej łaski!"
Psalm 66

...wtedy możemy z pewnością modlić się do Niego wiedząc, że nas wysłucha. Tak właśnie jest w przypadku psalmisty, który jest z tego powodu bardzo uradowany. Cały jego psalm jest jednym wspaniałym okrzykiem radości z powodu bycia dzieckiem Boga. Czy ty często radujesz się z tego powodu?

Psalm 67

"1. Przewodnikowi chóru, z grą na strunach. Psalm. Pieśń.
2. Niech nam Bóg miłościw będzie I niech nam błogosławi, Niech nad nami rozjaśni oblicze swoje! Sela.
3. Aby poznano na ziemi drogę twoją, Wśród wszystkich narodów zbawienie twoje."
Psalm 67

Ów psalm to piękny hymn wiary i głoszenia Słowa Pana po całym świecie. W świetle Nowego Testamentu nabiera on pełnego znaczenia ponieważ to my mamy przywilej rozgłaszać Ewangelię jak i być świadkami chrztów jak i otrzymywania Ducha Świętego. Zadanie Izraela Starego Testamentu nie zostało spełnione ponieważ zamiast przybliżać narody do Boga, swoją naganną postawą oddalały je od Niego.

"4. Niech sławią cię, Boże, ludy; Niech sławią cię wszystkie ludy!
5. Niech się radują i weselą narody, Gdyż ty sądzisz ludy sprawiedliwie I kierujesz narodami na ziemi! Sela.
6. Niech sławią cię, Boże, ludy; Niech sławią cię wszystkie ludy!"
Psalm 67

Bóg powinien być chwalony przez wszystkich, ponieważ wszyscy zostali przez Niego stworzeni i powołani do życia, którego celem jest odnalezienie Stwórcy i kroczenie Jego drogą.

"7. Ziemia wydała plon swój: Błogosławi nam Bóg, nasz Bóg.
8. Niech nam Bóg błogosławi, A niech się go boją wszystkie krańce ziemi!"
Psalm 67

Pan prowadzi tych, którzy mu się podobają i dba o wzrost tego, co człowiek posieje. Mogą to być plony ziemi jak i plony duchowego wzrostu, który towarzyszy każdemu idącego Jego drogą wiernemu. Wszystkie krańce ziemi, które się boją Boga to wszystkie narody, które powinny mieć przed Nim szacunek. Po powrocie Chrystusa wszyscy oddadzą cześć Panu bez względu na narodowość czy też pochodzenie społeczne. Narazie jednak wszyscy powinniśmy głosić jego chwałę i być jak najlepszym Jego świadectwem.

Psalm 68

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy. Pieśń.
2. Powstaje Bóg, a pierzchają wrogowie jego, I uciekają przed obliczem jego ci, którzy go nienawidzą.
3. Jak się rozprasza dym, tak ich rozpraszasz; Jak się rozpływa wosk od ognia, Tak giną przed Bogiem bezbożni."
Psalm 68

Przeciwnikom Boga może się wydawać, że On jest Bogiem, który nie interesuje się sprawami ludzi i dlatego nie mają przed Nim szacunku. Ich ignorancja prowadzi do tego, że nie są nawet w stanie zrozumieć w jak potężnym są błędzie. Pan jest w stanie w moment zakończyć ich krótki żywot. Dla Niego oni są jak dym, czyli nie mają żadnej formy i można rozgonić ich byle dmuchnięciem.

"4. Ale sprawiedliwi radują się i cieszą przed Bogiem, I weselą się radośnie!
5. Śpiewajcie Bogu, grajcie imieniu jego! Torujcie drogę temu, który pędzi na obłokach - Pan imię jego - radujcie się przed nim!"
Psalm 68

Zupełnie inaczej sprawy się mają jeżeli chodzi o wiernych. Są oni Jego dziećmi, więc są także spadkobiercami Jego niesamowitych obietnic, przez co mają wszelkie powody do radości.

"6. Ojcem sierot i sędzią wdów Jest Bóg w swym świętym przybytku.
7. Bóg samotnym daje dom na mieszkanie, Wyprowadza więźniów na wolność, Lecz oporni pozostają w ziemi suchej."
Psalm 68

Wersy 7 jak i 8 są wspaniałym minimalistycznym opisem natury Boga. Wspiera On tych, którym nikt nie pomaga jak i dba o ich najzwyklejsze potrzeby materialne. W świetle Nowego Testamentu dom dany przez Pana na mieszkanie to kościół z całą jego duchową rodziną. Wyprowadzenie więźniów na wolność natomiast to oczywiście nic innego jak otrzymanie Ducha Świętego, dzięki któremu stajemy się częścią rodziny Boga i bierzemy udział w Jego błogosławieństwach. Inaczej jest z ludźmi nieskorymi do posłuszeństwa i pomimo bycia częścią kościoła omijają ich owe przeznaczone przecież dla nich błogosławieństwa. Na suchej ziemi także da się żyć ale zapewne nie w taki sam sposób jak na obfitej.

"8. Boże, gdyś wychodził przed ludem twoim, Gdyś kroczył przez pustynię, Sela,
9. Ziemia zadrżała, a niebiosa spłynęły przed Bogiem; Oto Synaj zatrząsł się przed Bogiem, Bogiem Izraela."
Psalm 68

Gdziekolwiek udają się wybrańcy Pana, On idzie przed nimi. Gdy przechodzisz przez ciężką sytuację nie zapominaj, że twój Bóg już przygotował dla ciebie drogę, na której ci towarzyszy, a gdy dotrzesz do celu wszystko tam będzie przez Niego przygotowane. Bóg, przed którym drży cały świat jest twoim sprzymierzeńcem - doprawdy nie musisz się obawiać.

"10. Obfity deszcz zesłałeś, Boże, A gdy dziedzictwo twoje omdlewało, orzeźwiałeś je.
11. Trzoda twoja zamieszkała w niej; W dobroci swej, Boże, przygotowałeś ją dla ubogiego."
Psalm 68

Wszechmocny podnosi na duchu ludzi jak i odświeża całą faunę i florę, aby służyła człowiekowi będąc dla niego pomocą na nie zawsze przyjaznej planecie. W świetle Nowego Testamentu orzeźwienie to dodanie wizji Chrystusa tym, którzy ją zaczęli tracić.

"12. Pan daje hasło, Zastęp zwiastunek dobrej wieści jest wielki.
13. Królowie wojsk uciekają, uciekają, Ale pani domu dzieli łupy.
14. Czy chcecie spoczywać między zagrodami? Skrzydła gołębicy pokrywają się srebrem, A pióra jej skrzydeł mienią się złotem."
Psalm 68

Najpotężniejsi ludzie tego świata nie mają najmniejszych szans w potyczce z Bogiem. Ich pojedynek jest skazany na porażkę. To co po sobie zostawiają uciekając w panice rozdzielone zostaje pomiędzy potrzebujących. Ci, którzy nie byli nawet brani pod uwagę jako zagrożenie wygrali ową bitwę, gdyż wszechmocny nie lubuje się w sile ani ludzkiej mądrości i poprzez tego typu sytuacje udowadnia ludziom, że są pomimo swej domniemanej siły marnością nad marnościami. Jego wierni natomiast są jak owe gołębice radujące się posiadaniem tego na co pracowali w pocie czoła ich wrogowie.

"15. Gdy tam Wszechmocny rozproszył królów, Padał śnieg na Salmonie.
16. Górą Bożą jest góra Baszan, Górą pełną szczytów góra Baszan.
17. Czemu zazdrośnie spoglądacie, szczyty górskie, Na górę, którą wybrał Bóg na swą siedzibę?Pan zamieszka tam na wieki."
Psalm 68

Zazdrosne góry to narody, które w czasach Starego Testamentu nie miały możliwości wyznawania jedynego Boga. Dzisiaj powinniśmy sobie zdawać sprawę z tego jak zaszczytnym jest bycie w pozycji w której jesteśmy. Bycie synami i córkami jedynego Boga to coś niesamowitego, coś z czego należy być dumnym.

"18. Wozy Boże niezliczone, mnóstwo tysięcy; Pan przybył z Synaju do świątyni.
19. Wstąpiłeś na wysokość, wiodłeś z sobą jeńców, Wziąłeś ludzi; nawet oporni mieszkają u Pana, Boga.
20. Błogosławiony niech będzie Pan! Codziennie dźwiga ciężary nasze Bóg, zbawienie nasze. Sela.
21. Bóg jest nam Bogiem zbawienia, Pan wszechmocny wybawia od śmierci."
Psalm 68

Wszystkie bitwy w które zaangażujesz Pana przyniosą ci korzyści duchowe. Jego środki są nieograniczone a Jego chęć pomocy jak i miłość do swych wiernych nieskończona.

"22. Zaiste, roztrzaska Bóg głowę wrogów swoich, Włochaty łeb tego, który trwa w winach swoich.
23. Rzekł Pan: Sprowadzę ich z Baszanu, Sprowadzę z głębin morskich,
24. Aby noga twoja brodziła we krwi, Język psów twoich miał żer swój z wrogów."
Psalm 68

Niesamowicie graficzny opis ochrony jaką mają wierni Boga. Doprawdy jest On prawdziwym ojcem dbającym o swe dzieci. Choćby ich wrogowie schowali się w najdalszych jak i najbardziej chronionych miejscach nie umkną uwadze Tego, który wszystko wie. Noga brodząca we krwi to doprawdy przerażająca symboliczna wizja absolutnego zwycięstwa nad wrogiem.

"25. Widziano pochody twoje, Boże! Pochody Boga mego, Króla mego w świątyni.
26. Na przedzie szli śpiewacy, za nimi grajkowie Wśród dziewcząt bijących w bębny.
27. W chórach błogosławcie Boga, Pana, wy, którzy się wywodzicie z Izraela.
28. Tam Beniamin, najmłodszy, idzie na czele, Książęta Judy w szatach wzorzystych, Książęta Zebulona, książęta Naftaliego."
Psalm 68

Starotestamentowe pochody ku czci Pana to w czasach Nowego Testamentu spotkania chrześcijańskie, które, gdy się przyjrzymy nie różnią się dużo od siebie pomimo, iż minęło już kilka tysięcy lat. Książętami natomiast są wszyscy napełnieni Duchem Świętym, których Biblia nazywa "Królewskim kapłaństwem".

"29. Rozkazuj, Boże, według mocy swojej, Umocnij, Boże, to co dla nas uczyniłeś,
30. Z świątyni twojej nad Jeruzalemem! Tobie niech przyniosą królowie dary."
Psalm 68

Rozkaz Boga to przede wszystkim "odwróćcie się od złego i czyńcie dobrze". Nie jest to wymóg, który powinien być zbyt trudny do wykonania a jednak w Starym jak i Nowym Testamencie wiele jest napomnień i nagan skierowanych w stronę wiernych.

"31. Zgrom zwierzę w trzcinie, Stado byków wraz z cielcami ludów! Niech płaszczą się ci, którzy lubują się w pieniądzu, Rozprosz narody, które chcą wojny!
32. Niech przyjdą dostojnicy z Egiptu, Niech Etiopia wyciągnie swe ręce do Boga!"
Psalm 68

Zwierzę w trzcinie to symbol Egiptu, który był wtedy imperium a byki z cielcami to przywódcy innych narodów jak i ich podwładni. Każdy z nich jest kontrolowany przez Wszechmocnego Boga o czym zresztą nie mają pojęcia.

"33. Królestwa ziemi, śpiewajcie Bogu, Grajcie Panu, Sela,
34. Temu, który jeździ na niebiosach, Niebiosach odwiecznych. Oto odzywa się głosem swym, Głosem potężnym.
35. Uznajcie moc Boga! Majestat jego jest nad Izraelem, A moc jego w obłokach. 
36. Straszny jest Bóg w świątyni swojej; Bóg Izraela daje moc i siłę ludowi. Niech będzie Bóg błogosławiony!"
Psalm 68

Zakończenie Psalmu to odezwa do narodów, aby uczcili jak i zaakceptowali autorytet Wszechmocnego Boga.

Psalm 69

"1. Przewodnikowi chóru. Na nutę: ''Lilie...'' Dawidowy.
2. Wybaw mnie, Boże, Bo wody grożą duszy mojej!
3. Ugrzązłem w głębokim błocie i nie mam oparcia dla nóg, Dostałem się w głębokie wody, a nurt zalewa mnie."
Psalm 69

Początek psalmu 69 jest jednym z najbardziej wstrząsającym jak i graficznym opisem bycia pogrążonym w depresji spowodowanej natłokiem trudnych sytuacji.  Wody w Biblii często symbolizują ludzi lub też całe narody. Grząski grunt to brak oparcia w kimkolwiek - także w Bogu. Jest to oczywiście niemożliwe, gdyż On zawsze pomaga swym wybranym, lecz czasami czujemy się przez Niego opuszczeni jak właśnie czuje się psalmista. Psalm ów jest także proroctwem o Jezusie Chrystusie i opisuje Jego ostatnie dni na Ziemi. Cokolwiek Dawid pisał o swojej sytuacji stało się powtórnie w życiu Chrystusa.

"4. Zmęczyłem się wołając, wyschło gardło moje; Zamroczyły się oczy moje od czekania na Boga mego."
Psalm 69

Wyschnięte gardło to gorąca modlitwa, która Jeszcze nie została wysłuchana. Bóg czyni wszystko w swoim czasie a od nas oczekuje wiary i cierpliwości.

"5. Więcej niż włosów na głowie mojej Jest tych, którzy mnie nienawidzą bez przyczyny, Silniejsi niż kości moje są ci, Którzy mnie zwalczają niesłusznie. Czy mam zwrócić to, czego nie zrabowałem?"
Psalm 69

Spoglądając na sytuację z naturalnego punktu widzenia wygląda ona wyjątkowo źle. Wrogowie Dawida nienawidzą go z całego serca, są wszędzie i jest ich mnóstwo, jak i są od niego dużo silniejsi.

"6. Boże, Ty znasz głupotę moją, A winy moje nie są ci tajne."
Psalm 69

Ten werset ukazuje nam prawidłowe podejście wiernego Starego Testamentu i zdecydowanie nie tyczy się Jezusa, który nigdy nie zgrzeszył. Jest to porównanie Starego i Nowego Testamentu w którym to napełnieni Duchem Świętym wierni śmiało mogą stanąć przed obliczem Pana nie musząc składać mu dorocznej ofiary. Zastąpiona ona została jednorazową ofiarą na krzyżu, dzięki której otrzymaliśmy Ducha Świętego i w wyniku czego staliśmy się Jego przyjaciółmi.

"7. Niech się nie zawiodą z mego powodu Ci, którzy cię oczekują, Boże, Panie Zastępów! Niech przeze mnie nie okryją się hańbą Ci, którzy cię szukają, Boże Izraela!
8. Bo to dla ciebie znoszę hańbę, Wstyd okrywa oblicze moje."
Psalm 69

Dawid obawiał się, że wierni widząc co mu się przydarzyło, zaczną wątpić w Pana. Gdy ukrzyżowano Jezusa ci sami ludzie, którzy widzieli cuda, które uczynił naśmiewali się z Niego lub sądzili, że Jego śmierć była karą Boga. Nie byli oni w stanie zrozumieć dlaczego Jezus musiał umrzeć.

"9. Stałem się obcy braciom moim I nieznany synom matki mojej,
10. Bo gorliwość o dom twój pożera mnie, A zniewagi urągających tobie spadły na mnie."
Psalm 69

Dawid podobnie jak i Jezus nie byli w pełni akceptowani przez swoją rodzinę, ponieważ interesowały ich inne sprawy niż ich rodzeństwa. Bóg był w centrum ich życia, co dla zwykłych ludzi jakimi było ich rodzeństwo zdawało się zapewne być fanatyzmem. Gdy kogoś bardzo kochamy cały czas myślimy o owej osobie jak i rozmawiamy o niej w każdym możliwym momencie. Tak właśnie było w ich przypadku. Być może jest to także twoja miłość i ty także czujesz, że nie pasujesz do świata. Bóg to rozumie i najwyraźniej podoba Mu się taka postawa ponieważ w nagrodę za ich wiarę i posłuszeństwo uczynił ich obu królami.

"11. Umartwiałem się postem, A stało się to hańbą dla mnie.
12. Wziąłem jako szatę swą wór pokutny, I stałem się dla nich pośmiewiskiem.
13. Rozmawiają o mnie siedzący w bramie I do gry na strunach śpiewają o mnie pijacy."
Psalm 69

Ich pobożność była przedmiotem kpin głupców. Nic z owych zachowań nie zmieniło się w dzisiejszych czasach. Pobożność traktowana jest jak coś dziwacznego i nie ma się temu co dziwić, ponieważ wiara w Boga nie jest z tego świata, przez co ludzie świata nie mają prawa zrozumieć czegoś co nie jest stąd.

"14. Ale ja modlę się do ciebie, Panie, czasu łaski; Boże, wysłuchaj mnie w wielkiej dobroci swojej, W prawdzie zbawienia twojego!
15. Wyrwij mię z błota, abym nie ugrzązł, Wyzwól mnie od nieprzyjaciół moich i z głębin wód!
16. Niech nie zaleją mnie fale, Niech nie pochłonie mnie głębina i czeluść niech nie zawrze nade mną swej paszczy!
17. Wysłuchaj mnie, Panie, bo dobrą jest łaska twoja, Według wielkiego miłosierdzia twego wejrzyj na mnie!
18. Nie zakrywaj oblicza swego przed sługą swoim, Kiedy jestem strapiony. Rychło wysłuchaj mnie!
19. Zbliż się do mnie, wyzwól mnie; Wybaw mnie przez wzgląd na nieprzyjaciół moich!"
Psalm 69

Pomimo wielkich trudności jak i co się psalmiście wydawało, braku nadchodzącej pomocy, wytrwale modli się on do Pana mając nadzieję na pomoc. Biblia mówi nam, aby się modlić bez przystanku lub też aby kołatać do drzwi aż zostaną otworzone. Dawid wiedział, że w końcu nadejdzie czas, w którym jego problemy zostaną rozwiązane, choćby ze względu na to, aby pokazać jego wrogom, którzy także są wrogami Boga, że On dba o swoje dzieci. Koniec jego kłopotów jest świadectwem chwały Wszechmocnego Boga.

"20. Ty znasz hańbę, wstyd i zelżywość moją; Przed tobą są wszyscy dręczyciele moi!
21. Hańba skruszyła serce moje i sił mi zabrakło, Oczekiwałem współczucia, ale nadaremnie, I pocieszycieli, lecz ich nie znalazłem.
22. Dodali żółci do pokarmu mego, A w pragnieniu moim napoili mnie octem."
Psalm 69

Ponownie stoi przed nami Dawid jak i Chrystus, który upada pod ciężarem krzyża. Oprawcy chcą napoić Jezusa octem, który zamiast gasić pragnienie - wzmaga je. Ludzie, którzy byli świadkami Jego miłosierdzia jak i mocy szydzili z Niego.

"23. Niechaj stół ich stanie się dla nich pułapką, A ich uczty ofiarne potrzaskiem!
24. Niech zaćmią się oczy ich, by nie widzieli; Spraw, by biodra ich zawsze się chwiały!
25. Wylej na nich zapalczywość swoją, Niech dosięgnie ich żar gniewu twego!
26. Niech zagroda ich stanie się pustkowiem, A w namiotach ich niech nie będzie mieszkańców.
27. Bo prześladują tego, któregoś Ty uderzył, I pomnażają ból zranionego przez ciebie.
28. Przydaj winy do winy ich, Niech nie dostąpią sprawiedliwości twojej!
29. Niech będą wymazani z księgi życia, A ze sprawiedliwymi niech nie będą zapisani!"
Psalm 69

Oto przekleństwo dla prześladowców wiernych. Stół jako pułapka to ciągła otyłość duchowa spowodowana spożywaniem niewłaściwego duchowego pożywienia. Uczty ofiarne, które są potrzaskiem to nie bycie w stanie rozpoznać gdzie jest prawdziwy Bóg. Składanie ofiar bożkom lub też błędnym konceptom religijnym oddala ludzi od ich związku ze Stwórcą. Zaćmione oczy to brak jakiegokolwiek zmysłu, który mógłby doprowadzić ich do Boga, a chwiejące się biodra to związane z ową ślepotą niepewne kroki ociężałych duchowo pozornie wierzących ludzi. Pozostałe wersy tak jak i te, o których właśnie napisaliśmy, można interpretować na różne sposoby, między innymi także w sposób dosłowny.

"30. Ja zaś jestem nędzny i zbolały; Niech zbawienie twoje podniesie mnie, Boże!
31. Wysławiać będę pieśnią imię Boże I dziękczynieniem będę je uwielbiał.
32. A będzie to milsze Panu niż wół, Niż byk z rogami i racicami."
Psalm 69

Pomimo trudności psalmista nie ma zamiaru odwrócić się od swojego Stwórcy. Cały czas pozostaje Mu wierny chwaląc Jego imię śpiewając jak i gorliwie się modląc. Prawidłowa postawa jest Panu milsza niż jakakolwiek materialna ofiara, przez którą co niektórzy chcą odkupić swe grzechy. Bóg nie potrzebuje naszych datków, On potrzebuje naszego czystego serca.

"33. Niechaj ujrzą to pokorni i rozradują się! O, wy, co szukacie Boga, niech ożyje serce wasze!
34. Bo Pan wysłuchuje biednych I nie gardzi więźniami swymi."
Psalm 69

Szukający prawdziwego Boga widząc zwycięstwo nad bezbożnymi uradują się, gdyż to przypomni im, że Bóg jak najbardziej ingeruje w życie ludzi każąc złych i nagradzając szukających Jego praw.

"35. Niechaj go chwalą niebiosa i ziemia, Morza i wszystko, co w nich się porusza!
36. Albowiem Bóg wybawi Syjon I odbuduje miasta ziemi judzkiej, I zamieszkają tam, i posiądą ją. 
37. Potomkowie sług jego odziedziczą ją I osiądą w niej ci, którzy miłują imię jego."
Psalm 69

Psalm, który zaczyna się od lamentu kończy się okrzykami chwały. Autor pomimo początkowej utraty wiary odzyskuje ją, a wraz z nią radość i nadzieję oraz pewność jutra, która czeka na tych, którzy zaufali Bogu.

Psalm 70

"1. Przewodnikowi chóru. Dawidowy. Przy ofierze pamiątkowej.
2. Racz mnie wyzwolić, Boże, Panie, pośpiesz mi z pomocą!"
Psalm 70

Psalm 70 to modlitwa o rychłą pomoc, której Dawid potrzebuje natychmiastowo. Wiemy dobrze, że Bóg czyni wszystko w swoim czasie jak i także wiemy, że wysłuchuje naszych modlitw dzisiaj.

"3. Niech się zawstydzą i zarumienią Ci, którzy godzą na życie moje! Niech uciekają i okryją się hańbą Ci, którzy pragną zguby mojej!
4. Niech cofną się i okryją wstydem Ci, którzy mówią: Ha! Ha!"
Psalm 70

Owe wersy to prośba o ukaranie wrogów w sposób, który pozwoliłby im zrozumieć jak wielki popełniają błąd podnosząc ręce przeciwko wybrańcowi Pana. Psalmista nie pragnie ich śmierci lecz skruchy i wstydu wynikających ze zrozumienia ich błędnego postępowania.

"5. Niech się rozweselą i rozradują w tobie Wszyscy, którzy cię szukają! Niech mówią zawsze: Wielki jest Bóg! Ci, którzy miłują zbawienie twoje."
Psalm 70

Nasze zwycięskie świadectwo zawsze jest powodem do chwały Pana jak i do głoszenia Jego imienia naokoło.

"6. Ja zaś jestem ubogi i biedny; Boże, pośpiesz do mnie! Ty jesteś pomocą moją i wybawicielem: Panie! Nie opóźniaj się!"
Psalm 70

Psalm zaczyna się jak i kończy prośbą o nagły ratunek utrapionego psalmisty. Biedny i ubogi autor jest w dobrym położeniu, ponieważ gdy jesteśmy najsłabsi wtedy jesteśmy najsilniejsi, wtedy najlepiej objawia się na nas moc Boża.

Psalm 71

"1. W tobie, Panie ufność pokładam, Niech nigdy nie będę zawstydzony!
2. W sprawiedliwości swojej ocal mnie i ratuj! Nakłoń ku mnie ucha swego i wybaw mnie!"
Psalm 71

Psalm zaczyna się wyznaniem ufności do Boga, który dba o nas i oczekuje zaufania, bez którego żaden związek nie utrzyma się przez dłuższy czas. Zaufanie powoduje, że czujemy się bezpieczni a w wyniku tego szczęśliwi. Pan zawsze wysłuchuje modlitw swoich świętych, lecz nie zawsze odpowiada na nie natychmiastowo. W tym właśnie czasie oczekiwania na odpowiedź uczymy się ufności do Niego.

"3. Bądź mi skałą schronienia, twierdzą ratunku mojego, Boś Ty opoką moją i twierdzą moją!
4. Boże mój! Ratuj mnie z ręki bezbożnego, Z dłoni nieprawego i ciemiężyciela."
Psalm 71

Pan jako twierdza, skała jak i schronienie to częste motywy Psalmów. Twierdza nie do zdobycia, w której mieszkamy i która daje nam schronienie podczas ataków. Wszystko to zbudowane jest na skale, którą jest Jezus.

"5. Tyś bowiem nadzieją moją, Panie, Boże, Tyś ufnością moją od młodości mojej.
6. Tyś był podporą moją od urodzenia, Tyś pomocą moją od łona matki mojej: O tobie zawsze mówi moja pieśń pochwalna.
7. Byłem jak dziwoląg dla wielu, Lecz tyś pewną ucieczką moją."
Psalm 71

Psalmista wypowiada się o swej przeszłości, w której jego Bóg zawsze miał przewodnie miejsce. Modlitwa do Niego zawsze była na jego ustach. Bogu także poświęcał swoje wolne chwile, w których śpiewał Wszechmocnemu ułożone przez siebie pieśni, przez co ludzie uważali Dawida za dziwaka, być może swojego rodzaju fanatyka. Zwykli ludzie przeważnie nie potrafią pojąć niezwykłych osobowości. Chrystus z początku także nie był akceptowany przez swoje rodzeństwo i nietrudno sobie wyobrazić, że także uważano Go za dziwaka. Być może także jesteś w takiej sytuacji. Nie musisz się tego obawiać, gdyż jest to nieodzowna część bycia dzieckiem Boga. Istoty z tego świata nigdy nie będą w stanie pojąć tego co jest spoza niego.

"8. Usta moje są pełne chwały twojej, Cały zaś dzień wspaniałości twojej."
Psalm 71

Chwalmy Pana za wszystko co stworzył. Bądźmy Mu wdzięczni za jego wielkie jak i małe błogosławieństwa, które dzieją się w tym właśnie momencie dla tych, którzy chcą je zobaczyć. Wdzięczność to piękna cecha, która prowadzi nas do jeszcze wspanialszych błogosławieństw.

"9. Nie odrzucaj mnie w czasie starości, Gdy ustanie siła moja, nie opuszczaj mnie!
10. Gdyż nieprzyjaciele moi mówią o mnie, A czyhający na duszę moją naradzają się społem
11. Mówiąc: Bóg go opuścił; Ścigajcie go i pochwyćcie go, Bo nie ma ratunku!
12. Boże! Nie oddalaj się ode mnie! Boże mój, pośpiesz mi na pomoc.
13. Niech się zawstydzą, niech zginą przeciwnicy moi; Niech się okryją hańbą i sromotą ci, którzy pragną mej zguby!"
Psalm 71

Możemy założyć, że ów psalm został napisany przez dorosłego już Dawida rozmyślającego nad nadchodzącym być może wkrótce wieku starczym w którym nie możemy już liczyć na naszą siłę, stajemy się łatwym łupem dla naszych młodszych i silniejszych wrogów, nasze ciało zaczyna zawodzić na każdym kroku, przez co potrzebujemy Boga bardziej niż kiedykolwiek. Bycie opuszczonym przez Pana w starości to doprawdy straszna wizja przyszłości. Na szczęście Bóg pozostaje wierny człowiekowi do jego ostatnich chwil przez co młodzi czy starzy zawsze możemy na niego liczyć.

"14. Ale ja zawsze będę miał nadzieję I będę pomnażał wszystką chwałę twoją.
15. Usta moje opowiadać będą sprawiedliwość twoją, Po wszystkie dni zbawienie twoje, Nie znam bowiem jego miary.
16. Opiewać będę potężne dzieła twoje, Panie, Boże, I wspominać jedynie sprawiedliwość twoją.
17. Boże, uczyłeś mnie od młodości mojej, A ja aż dotąd oznajmiam cudowne sprawy twoje."
Psalm 71

Celem życia Dawida było głoszenie chwały jedynego Boga, który uczynił go królem, gdyż wiedział, że taki władca będzie prowadził Jego lud prostymi ścieżkami. Chrystus przyszedł do nas z takim samym zadaniem. Pokazał nam drogę do Ojca Świętego przez co także stał się królem. My otrzymując Ducha Świętego także otrzymaliśmy od Boga tytuł królewski - dokładnie mówiąc staliśmy się królewskim kapłaństwem. Naszym zadaniem jest głoszenie Jego Słowa jak i bycie jak najlepszym świadectwem Jego mocy.

"18. Toteż i do starości, gdy już siwy będę, Nie opuszczaj mnie, Boże, Aż opowiem o ramieniu twoim temu pokoleniu, A wszystkim następnym o potędze twojej!
19. Sprawiedliwość zaś twoja, Boże, Sięga aż do niebios; Wielkich dokonałeś czynów, Boże, Któż jest tobie równy?"
Psalm 71

Opieka nad starzejącym się człowiekiem zdaje się być dominującą myślą w owym psalmie. Wierząc w Boga jesteśmy przez Niego zapewnieni, że zaopiekuje się nami we wszystkich okresach naszego życia, przez co nie musimy obawiać się starości, która bez Jego pomocy mogłaby być wyjątkowo uciążliwa. Z Panem zawsze możemy się radować. Niezależnie od wieku Jego błogosławieństwa spoczywają na tych, którzy się Mu podobają, przez co mogą spoglądać w przyszłość z nadzieją, nie z obawą.

"20. Tyś liczne i ciężkie utrapienia na nas włożył, Ty znowu nas ożywisz I z głębin ziemi znowu nas wyprowadzisz.
21. Rozmnożysz dostojność naszą I znowu nas pocieszysz."
Psalm 71

Pan doświadczył Swój lud na najróżniejsze sposoby aby oddzielić ufających Mu od tchórzliwych niedowiarków. Trudne sytuacje, przez które przechodził Izrael były także skutkiem nieposłuszeństwa ludu Bożego wobec swojego Stwórcy. Rozmnożona dostojność to przywrócenie godności narodowej ludowi, który ją całkowicie utracił w wyniku wcześniej już wspomnianego nieposłuszeństwa.

"22. Toteż dziękować ci będę Na harfie za wierność twoją, Boże mój; Będę ci grał na cytrze, Święty Izraela.
23. Rozradują się wargi moje, gdy grać ci będę, I dusza moja, którą wybawiłeś."
Psalm 71

Psalmista jest także muzykiem i cały swój talent poświęca Panu grając mu i śpiewając z radością chwalące Jego Imię piosenki. Śpiewając dzisiaj dla Pana w kościele jak i poza nim nie zapominajmy, że śpiew jest także formą modlitwy i jak każda modlitwa powinien on być pełen miłości  i zrozumienia.

"24. Język mój również będzie opowiadał przez cały dzień sprawiedliwość twoją, By się zawstydzili, zarumienili ci, którzy szukają nieszczęścia mego."
Psalm 71

Inną formą chwalenia Boga jest opowiadanie o Nim jak i Jego dziełach ludziom, którzy nie zawsze mieli okazję o Nim usłyszeć z prawidłowego źródła. Wiele jest na świecie pseudo duchowych filozofii, które sprzeciwiają się temu co jedyny Bóg chcę przekazać ludziom. Dlatego podobnie jak Dawid, Chrystus czy też wiele biblijnych postaci powinniśmy z dumą mówić o swoim Ojcu w ten sposób głosząc Jego chwałę. Nie każdemu oczywiście będzie się to podobać lecz czy to nas zniechęci?

Psalm 72

"1. Salomonowy. Boże! Daj królowi prawa swoje i sprawiedliwość swoją synowi królewskiemu,
2. Aby sądził lud twój sprawiedliwie, A ubogich twoich wedle prawa!"
Psalm 72

Psalm 72 to modlitwa o sprawiedliwe rządy przyszłego króla. Psalmista prosi Boga o mądrość w zarządzaniu krajem dla swojego syna Salomona. Sprawiedliwie prowadzony lud odziedziczy błogosławieństwa ich Boga, przez co będzie obfitować duchowo jak i materialnie. Ubodzy są tu wymienieni jako symbol ludzi, o których nikt nie dba,  ponieważ nie ma w tym jakiegokolwiek zysku. Dla Boga najwyraźniej zajmowanie się potrzebującymi jest istotnym elementem zdobycia Jego przychylności.

"3. Niech góry przyniosą ludowi pokój, A pagórki sprawiedliwość!
4. Niechaj sądzi ubogich ludu, wybawi biednych, Ale niech zdepcze ciemiężyciela."
Psalm 72

Góry w wersie 3 symbolizują rządzących, pagórki natomiast niższego szczebla władzę w tym prawdopodobnie kapłanów, których zadaniem było pilnowanie jak i wdrażanie praw Boga w życie narodu. Od rządzących wymagało się więc pokoju zamiast wojen a od kapłanów prawidłowego nauczania praw Pana dzięki którym kraj mógłby stać się potęgą. W wersie 4 król ponownie wspomina wagę opieki nad mniej uprzywilejowanymi. Władza nad ludźmi powinna być oparta na miłości do nich jak i zrozumieniu, że wszyscy przed Wszechmocnym jesteśmy cenni, przełożeni natomiast są po to, aby dbać o Jego skarb.

"5. Niech boją się ciebie, póki słońce I póki księżyc świecić będzie, z pokolenia w pokolenie.
6. Niech będzie jak deszcz, który pada na łąkę skoszoną, Jak ulewa zraszająca ziemię!"
Psalm 72

Psalmista prosi o to aby jego syn a przyszły król był szanowany przez ludzi i aby poprzez swoje decyzje był błogosławieństwem dla ludzi niczym woda dla roślin. Możemy także przypisać owe jak i poniższe wersy Chrystusowi, który przyniósł ludziom nadzieję, która przewyższyła wszelkie wyobrażenie.

"7. Niech zakwitnie sprawiedliwość za dni jego I obfitość pokoju, póki stanie księżyca!"
Psalm 72

Zakwitająca sprawiedliwość to mądre rządy prowadzące do wspierania praw Boga czego wynikiem będą czasy wielkiego dobrobytu jak i pokoju. W przypadku Jezusa Chrystusa sprawiedliwość, którą przyniósł to oczywiście Nowy Testament a wraz z nim obfitość duchową dla ludzi, którzy już od dawna na nią czekali.

"8. Niech panuje od morza do morza I od Rzeki aż do krańców ziemi!
9. Niech przed nim zegną kolana przeciwnicy, A nieprzyjaciele jego niech proch liżą!
10. Królowie Tarszysz i wysp niech przynoszą dary; Królowie Saby i Seby niech złożą daninę!"
Psalm 72

Jego kraj niech się powiększy a jego przeciwnicy nie tylko nie będą w stanie się mu sprzeciwić, ale będą mu podlegli, a złowrogie jemu kraje zostaną poniżone przez Pana. Wers 10 wymienia kilka bogatych i potężnych krajów jak Tarszysz czyli Hiszpania oraz Saba czyli Etiopia, która wtedy była światową potęgą.

"11. Niech mu oddają pokłon wszyscy królowie, Niech mu służą wszystkie narody!
12. Bo ocali biedaka, który woła o ratunek, I ubogiego, który nie ma pomocy.
13. Zlituje się nad nędzarzem i biednym I wybawi dusze biednych.
14. Z ucisku i gwałtu wyzwoli ich życie, Bo krew ich jest droga w oczach jego."
Psalm 72

Królowie, którzy nie są mu podlegli będą go szanować i z chęcią będą zawierać z nim przymierze. Wszystko to dlatego, że otrzyma od Boga błogosławieństwo za swoją dobroduszność o której wyjątkowo dużo jest napisane w tym psalmie. Szlachetność to cecha bardzo wysoko ceniona przez Pana i każdy Jego sługa powinien ją pielęgnować, gdyż im szlachetniejsi jesteśmy tym bardziej podobamy się Wszechmocnemu Bogu.

"15. Niech więc żyje i niechaj mu składają złoto z Saby, Niech zawsze modlą się za niego! Niech każdego dnia mu błogosławią!
16. Niech będzie nadmiar zboża w kraju, Aż po szczyty gór, Niech zaszumi jak Liban plon jego, Niech zakwitną mieszkańcy miasta jak trawa polna."
Psalm 72

Król, który będzie przeznaczał fundusze państwowe na pomoc dla potrzebujących nie będzie musiał się martwić o brak pieniędzy, ponieważ to sam Bóg będzie źródłem jego dochodów. Pan nie oczekuje od nas wspaniałych matematycznych ani ekonomicznych zdolności - On pragnie abyśmy mieli szlachetne serce gotowe w każdej chwili do czynienia dobra. Mając takiego władcę naród będzie szczęśliwy, ekonomia będzie się rozwijać a duży przyrost naturalny będzie następnym świadectwem niesamowitej opieki Pańskiej.

"17. Niech imię jego trwa wiecznie, Niech imię jego kwitnie, póki świeci słońce! Niech ludzie błogosławią się nim wzajemnie! Niech sławią go wszystkie narody!"
Psalm 72

Jego imię zostanie zapisane w historii i będzie on przykładem dla potomnych. Dawid zdecydowanie był takim monarchą i oczywiście pragnął, aby jego syn także podążał wąską ścieżką Pana. Każdy, kto nią kroczy nigdy nie błądzi i pomimo braków, które przecież wszyscy mamy osiągnie upragniony przez siebie cel czym w przypadku Salomona było mądre sprawowanie władzy, w przypadku Jezusa przyniesienie nowego przymierza, w twoim natomiast jest wytrwanie w wierze oraz ...

"18. Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, Który sam jeden czyni cuda!
19. I niech będzie chwalebne imię jego błogosławione na wieki, A cała ziemia niech będzie pełna chwały jego! Amen, Amen.
20. Koniec modlitw Dawida, syna Isajego."
Psalm 72

Psalm kończy się oddaniem chwały Wszechmocnemu Bogu, który jest autorem wszystkich cudów i który jest w stanie wysłuchać owej modlitwy. Koniec modlitw Dawida oznacza koniec pierwszego zbioru psalmów.

Psalm 73

"1. Psalm Asafowy. Zaiste, dobry jest Bóg dla tego, kto prawy, Dla tych, którzy są czystego serca."
Psalm 73

Jakie cechy ludzkie podobają się Panu? Nie są one związane z siłą ani rozumem czyli z tym, co sobie bardzo cenią ludzie. Bóg ma zupełnie inne kryteria niż świat i od swoich wiernych oczekuje dokładnie tego samego. Nie chce, abyśmy zachwycali się cechami, którymi On może nas pobłogosławić, a które niestety nie zawsze są używane do szlachetnych celów. Dla Niego liczy się prawość, czyli chęć czynienia tego co dobre według wyznaczonego przez Jego Słowo standardów. Czyste serce to nieskażona światem dusza, która wyróżnia się spośród przeciętności tego świata.

"2. Co do mnie - omal nie potknęły się nogi moje, Omal nie pośliznęły się kroki moje,"
Psalm 73

Wszystko to jest dla wiernych oczywiste, a jednak Asaf powoli zaczął o tym zapominać. Nie wiadomo kiedy zaczął oceniać świat według innych kategorii...

"3. Bo zazdrościłem zuchwałym, Widząc pomyślność bezbożnych."
Psalm 73

...co rozbudziło w nim cechy, które przedtem były mu obce. Odsuwając Boga na dalszy plan zaczynamy myśleć i postępować pospolicie co także oddala nas od Niego. W ten sposób nasze życie zaczyna podążać w nieprawidłowym kierunku z którego nie zawsze łatwo zawrócić.

"4. Albowiem nie mają żadnych utrapień, Zdrowe i krzepkie jest ich ciało.
5. Znoju śmiertelników nie doznają I nie spadają na nich ciosy, Jak na innych ludzi."
Psalm 73

Ludzie żyjący w przepychu często są obiektem zazdrości jak i podziwu. Nawet wierni jedynego Boga mogą wpaść w ową pułapkę zapominając kim naprawdę są oraz dokąd zmierzają.

"6. Przeto pycha jest ich naszyjnikiem, A przemoc szatą, która ich okrywa.
7. Obnoszą się dumnie ze swą otyłością, Serce ich jest pełne złych myśli.
8. Szydzą i mówią przewrotnie, Wyniośle przechwalają się grabieżą.
9. Przeciwko niebu podnoszą gęby swoje, A język ich pełza po ziemi."
Psalm 73

Bogaci przychodzą na świat w przepychu jak i w nim umierają. Są wyniośli i uważają wszystkich biedniejszych od siebie za gorszych. Wykorzystując ludzi sądzą, że jest to naturalny porządek rzeczy oraz ich przywilej. W ogóle nie interesuje ich Bóg, który jak zapewne sądzą, nie interesuje się sprawami ziemskimi. Pieniądz jak i sprawy tego świata są ich religią.

"10. Dlatego lud mój zwraca się do nich I nagannego nic w nich nie znajduje."
Psalm 73

Ludzie ich podziwiają i zwracają się do nich po porady, gdyż sądzą, że jeżeli odnieśli oni sukces w sferze finansowej to znaczy, że musieli znaleźć  łaskę u Pana. Przypomina to dzisiejszą ewangelię sukcesu, gdzie głosi się, że duchowość przekłada się na wysoki dochód. Czym jesteś bardziej bogaty tym większą masz wiarę i dzięki temu bardziej podobasz się Bogu. W takim przypadku Jezus Chrystus nie byłby synem cieśli, który jak Biblia podaje potrzebował finansowego wsparcia a byłby najbogatszym człowiekiem w historii świata.

"11. I mówią: Jakożby mógł dowiedzieć się Pan? Czy Najwyższy wie o tym?"
Psalm 73

Ludzie o których pisze psalmista nie wierzą w Boga, który odpowiada. Dla nich Pan to jedynie kilka religijnych obrzędów w instytucjach, w których często piastują oni ważne stanowiska. Wygląda na to, że do dzisiaj nic się w tej materii nie zmieniło.

"12. Oto takimi są bezbożni: Zawsze szczęśliwi, gromadzący bogactwa."
Psalm 73

Tacy ludzie mają oczywiście wysoką pozycję społeczną, nierzadko szczęśliwe rodzinne życie jak i wszelkie dobra materialne. Rzeczywiście czasami łatwo jest popaść w zazdrość co właśnie przytrafiło się Asafowi.

"13. Czy więc na próżno w czystości zachowywałem serce moje I w niewinności obmywałem ręce moje?
14. Albowiem co dzień znoszę ciosy I jestem smagany każdego rana."
Psalm 73

Po co więc tak się staram zadowolić Boga, kiedy nie widzę w tym żadnej korzyści - pyta się zasmucony i na wpół zrezygnowany psalmista. Wielu z nas na pewno czasami znajdując się w ciężkich sytuacjach zadaję sobie podobne pytania.

"15. Gdybym pomyślał: Będę tak mówił, jak oni, To byłbym zdradził ród twoich dzieci."
Psalm 73

Pomimo złych uczuć jakie towarzyszyły psalmiście, nie był on w stanie odwrócić się od Pana. Jego miłość do Boga przewyższała miłość do świata i pomimo gromadzącej się już od jakiegoś czasu goryczy w jego sercu nie poddał się. Duchowa klęska byłaby dla niego równoznaczna ze zdradą. Bóg najwyraźniej spogląda na taką sytuację podobnie. Otrzymując Ducha Świętego zostajemy wykupieni przez ofiarę Chrystusa i mamy przed sobą tylko jeden plan - iść drogą Pana nie rozglądając się wokoło. Czasami ścieżki tego świata zdają się być ciekawsze i łatwiejsze niż kroczenie drogą Pana. Psalmiście także się tak przez jakiś czas wydawało.

"16. Chciałem to tedy zrozumieć, Lecz niezwykle trudne mi się to wydało,"
Psalm 73

Nie potrafił on pojąć dlaczego tak się dzieje. Pomimo tego jednak pozostał wierny Wszechmocnemu...

"17. Dopókim nie dotarł do tajemnic Bożych I nie zrozumiałem kresu ich."
Psalm 73

...który go wynagrodził za jego cierpliwość poznaniem. Nie zawsze od razu jesteśmy w stanie zrozumieć ani też uzyskać odpowiedzi na nurtujące nas duchowe zagadki. Czasami trzeba po prostu poczekać. Odwracanie się od Boga w takich właśnie chwilach jest na pewno najgorszym rozwiązaniem. Cierpliwość jest przecież jednym z owoców Ducha Świętego, który jak każdy owoc potrzebuje czasu aby dojrzeć.

"18. Zaprawdę, stawiasz ich na śliskim gruncie, Strącasz ich w zagładę.
19. Jakże nagle niszczeją, Znikają, giną z przerażenia.
20. Jak pierzcha sen, gdy się człowiek budzi, Tak Ty, Panie, gdy się ockniesz, wzgardzisz ich mrzonkami."
Psalm 73

Nagle wszystko był w stanie pojąć. Życie bezbożnych jest niepewne i pomimo przepychu w którym żyją nie są w stanie pojąć jak nędzne i nieprzewidywalne potrafi być ludzkie życie. Pieniądz jest ich bogiem, który daje im pozorne bezpieczeństwo. Mają oni swoje przysłowiowe pięć minut w długiej historii ziemi, po czym staną przed Bogiem, aby zdać sprawę z tego co uczynili. Nikt z choćby nawet słabą wizją Chrystusa nie chciałby być na ich miejscu.  Egzystencja owych ludzi pięknie i obrazowo porównana jest do snu, który może być wyjątkowo piękny lecz po którym następuje bolesne przebudzenie.

"21. Gdy rozgoryczone było serce moje, A w nerkach czułem kłucie,
22. Byłem głupi i nierozumny, Byłem jak zwierzę przed tobą."
Psalm 73

Psalmista nie potrafiąc zauważyć znikomości ich życia zaczął popadać w zgorzknienie, co przerodziło się w stan chorobowy. Nerki w Starym Testamencie także symbolizują czystość przez co możemy powiedzieć, że brak wizji Boga w życiu Asafa doprowadził go do choroby, przed czym to nas ostrzega. Gdy spuszczamy swój wzrok z Pana porównywalni jesteśmy do nierozumnych zwierząt, które nie rozumieją co się naokoło dzieje i reagują one na podstawowe bodźce jak strach, głód, chęć snu itp.

"23. Bo przecież jam zawsze z tobą; Tyś ujął prawą rękę moją.
24. Prowadzisz mnie według rady swojej, A potem przyjmiesz mnie do chwały.
25. Kogóż innego mam w niebie, jeśli nie ciebie? I na ziemi w nikim innym nie mam upodobania!"
Psalm 73

Zrozumienie swego błędu polegało między innymi na ponownym przybliżeniu się do Pana i przypomnienie sobie, że jest On kochającym ojcem, który prowadzi swoje dzieci przez życie za rękę. Będąc prowadzonym przez takiego ojca nie sposób się zgubić. Chyba, że puścimy Jego dłoń i zaczniemy iść w innym niż On kierunku.

"26. Chociaż ciało i serce moje zamiera, To jednak Bóg jest opoką serca mego i działem moim na wieki."
Psalm 73

Czasem przechodząc przez różne trudne sytuacje możemy się bać, nasze ciało może reagować w najdziwniejszy nieprzewidywalny dla nas sposób, nasze serce truchleje wyobrażając sobie najgorsze możliwe rozwiązania lecz we wszystkich tych przejściach nie powinniśmy zapominać kto nas prowadzi za rękę jak i kto zna wszystkie rozwiązania na wszystkie pozornie niemożliwe do rozwiązania sytuacje.

"27. Bo oto ci, którzy oddalają się od ciebie, zginą: Wytracasz wszystkich, którzy nie dochowują ci wierności."
Psalm 73

Bezpowrotne oddalenie się od Boga oznacza śmierć duchową. Można to porównać do dziecka, które puszcza dłoń rodzica w trakcie przechodzenia przez autostradę lub człowieka wyskakującego, co może mu się wydawać, z niewygodnej łodzi do oceanu pełnego rekinów.

"28. Lecz moim szczęściem być blisko Boga. Pokładam w Panu, w Bogu nadzieję moją, Aby opowiadać o wszystkich dziełach twoich."
Psalm 73

Psalmista ponownie cieszy się bliskością Pana wyraźnie widząc, że jest w możliwie najlepszej sytuacji. Jego gorycz znikła bezpowrotnie, dzięki czemu ponownie może radować się życiem, co jest jednym z najważniejszych elementów naszego świadectwa.

Psalm 74

"1. Pieśń pouczająca. Asafowy. Dlaczego nas, Boże, na zawsze odrzuciłeś? Czemu sroży się gniew twój na owce pastwiska twojego?
2. Pamiętaj o gromadce swojej, którą dawno nabyłeś, Wykupiłeś jako szczep dziedzictwa twego, Pamiętaj o górze Syjon, na której mieszkasz!"
Psalm 74

Psalm 74 to prośba skierowana do Stwórcy, aby zaprzestał gniewu na swój wybrany lud, który pomimo, iż sobie jak najbardziej na ów gniew zasłużył, teraz pragnie ponownie się przybliżyć do swego Pana.

"3. Skieruj kroki swoje ku ruinom, które od dawna leżą: Wróg wszystko spustoszył w świątyni!"
Psalm 74

Naród wybrany nie wyróżniał się już wśród narodów jak niegdyś. W wyniku swego nieposłuszeństwa utracił on błogosławieństwa dane jego przodkom. Zamiast dominować na świecie stali się niewolnikami. My także mamy wybór - bać się i żyć w niewoli strachu, lub zaufać Bogu i żyć w wolności.

"4. Ryczeli wrogowie twoi w miejscu twych zgromadzeń, Zatknęli sztandary swoje.
5. Widać, jak się podnoszą w górę siekiery, Niby w gęstwinie leśnej.
6. Już wszystkie jej bramy rąbią toporem I rozbijają młotami.
7. Puścili z dymem świątynię twoją, Aż do gruntu splugawili przybytek imienia twego.
8. Pomyśleli sobie: Zniszczmy ją od razu; Spalmy w kraju wszystkie miejsca zgromadzeń Bożych."
Psalm 74

Tam gdzie niegdyś było miejsce oddawania czci Najwyższemu, teraz stało się symbolem siły wroga, który pałał nienawiścią do jedynego Boga, jak i do jego ludu. Dlaczego Pan do tego dopuścił?

"9. Nie widzimy godeł naszych; już nie ma proroka, A nikt pośród nas nie wie, jak długo?
10. Jak długo, Boże, wróg będzie urągał? Czyż nieprzyjaciel wiecznie będzie bezcześcił twe imię?
11. Dlaczego cofasz rękę swoją, a prawicę swoją chowasz w zanadrzu? Skończ!"
Psalm 74

Bóg nie chce czci od ludu, który zapomniał czym jest dobro, oraz który przestał Go czcić w sposób przez Niego nakazany. Bóg zawsze był szczegółowy w swoich prawach i zawsze je ludziom takimi przekazywał. Narody jak i poszczególni ludzie, którzy sprzeciwiają się Panu nie są dla Niego żadną przeszkodą, ponieważ to On dał im zwycięstwo nad Swoim ludem i On we właściwym czasie ów naród wyzwoli. Ludzie ci nie mają pojęcia, że są jedynie pionkami w grze, którą zawsze wygrywa Bóg.

"12. Wszak Ty, Boże, z dawna jesteś moim królem; Ty dokonujesz dzieł zbawienia na ziemi."
Psalm 74

Psalmista przypomina sobie lata świetności swojego narodu, który gdy dawał się prowadzić przez Pana oraz obfitował w najróżniejsze błogosławieństwa, które to były ich najwspanialszym świadectwem.

"13. Tyś mocą swoją rozdzielił morza, Zmiażdżyłeś głowy potworów na wodach.
14. Tyś rozbił głowę Lewiatana, Oddałeś go na żer zwierzętom pustyni.
15. Ty sprawiłeś, że wytrysnęło źródło i potoki, Tyś osuszył rzeki potężne."
Psalm 74

W powyższych wersach psalmista wspomina cuda, których dokonał Pan dla swoich wybrańców, którzy byli gotowi podążać za swoim Bogiem. Za posłuszeństwem zawsze podąża błogosławieństwo przez co można było się wtedy spodziewać takiego niesamowitego przebiegu sytuacji. Lewiatan to potężny potwór morski, który symbolizuje Egipt. Był czas, że lud Boga nie musiał się go obawiać, gdyż Pan poniżył ten wrogi Bogu naród. Wytryskające źródła i potoki to niesamowite sytuacje, o których możemy przeczytać w Starym Testamencie, gdzie Pan zaopatrywał swój lud w najbardziej zaskakujące sposoby. Bóg jest pełen niespodzianek dla tych, którzy go miłują.

"16. Twój jest dzień i twoja jest noc, Tyś ustanowił światło i słońce.
17. Tyś ustalił wszystkie granice ziemi; Tyś ukształtował lato i zimę.
18. Pamiętaj o tym, Panie, że nieprzyjaciel urąga, A lud nierozumny lży imię twoje!"
Psalm 74

Asaf prosi Pana o ratunek przed bezbożnymi wrogami zapewniając, że rozumie Jego nieskończoną moc przez co wierzy, że może On ponownie wyswobodzić zagubiony i ciężko doświadczony naród.

"19. Nie wydawaj dzikim zwierzętom duszy gołębicy swojej, Nie zapominaj nigdy o życiu swych ubogich!
20. Pomnij na przymierze, Gdyż mroczne zaułki ziemi pełne są gwałtu.
21. Niechaj uciśniony nie odchodzi ze wstydem! Ubogi i biedny niech wysławia imię twoje!"
Psalm 74

Nie pozwól aby nas dręczono, przecież jesteśmy twoim wybranym ludem i mamy za sobą tak niesamowicie bohaterską przeszłość - błaga psalmista. Chcemy ponownie chwalić z dumą Twoje imię, lecz w obecnej sytuacji jest to bardzo trudne - dodaje zrozpaczony Asaf. Wielu z nas przechodząc przez ciężkie chwile nie czuje się najlepszym świadectwem, lecz na tym właśnie polega wytrwałość w wierze, aby pozostać wiernym pomimo napotykających nas trudności.

"22. Powstań, Boże, broń sprawy swojej! Pomnij na zniewagę, którą co dzień wyrządza ci bezbożny!
23. Nie zapomnij krzyku wrogów swoich, Wrzawy swych przeciwników, która ustawicznie się wzmaga."
Psalm 74

Dobrobyt i bezpieczeństwo narodu Bożego było pięknym świadectwem posłusznego ludu, który niestety na skutek krnąbrności utracił to ,co było bezcenne i czego nie był w stanie docenić. Psalmista cały czas ma nadzieję na ponowne odnowienie przymierza z wszechmocnym Bogiem, który jest w stanie ocalić jak i całkowicie odnowić swój lud, co stało się dużo później po przyjściu Jezusa Chrystusa. Nowe przymierze, które nam przyniósł zmieniło cały świat i przybliżyło do Pana wszystkich, którzy prawdziwie zechcieli się do Niego przybliżyć.

Psalm 75

"1. Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Nie zatracaj..." Psalm Asafowy. Pieśń.
2. Wysławiamy cię, Boże, wysławiamy. Wzywamy imienia twego, opowiadamy cuda twoje."
Psalm 75

Psalm zaczyna się od oddania chwały Panu poprzez modlitwę i głoszenie Jego Słowa, czyli w tym wypadku opowiadanie ludziom o cudach których dokonał.

"3. Gdy upatrzę porę, Będę sądził sprawiedliwie.
4. Choćby chwiała się ziemia i wszyscy jej mieszkańcy, Ja jednak umacniam jej słupy. Sela."
Psalm 75

Słudzy Pana mają za zadanie być światłem na Ziemi. Dzięki nim wszystko naokoło ulega zmianie na lepsze a ludzie, którzy mają dobry przykład do naśladowania zaczynają czynić to, co jest nienaganne w oczach Boga. W ten sposób dzięki zaledwie kilku sprawiedliwym umacnia się cały kraj.

"5. Mówię do zuchwałych: Nie bądźcie zuchwali! A do bezbożnych: Nie wynoście się!
6. Nie podnoście głów przeciwko niebu, Nie mówcie zuchwale przeciwko Bogu!"
Psalm 75

Jako wierni Pana mamy prawo nauczać zagubionych w sprawach tego świata ludzi. Przypomnijmy im o istnieniu Boga, i o tym, że pewnego niekoniecznie dobrego dla nich dnia staną przed Wszechmocnym na Jego sądzie.

"7. Bo nie ze wschodu, ani z zachodu, Ani z pustyni, ani z gór przychodzi sąd,
8. Lecz Bóg jest sędzią, Tego poniża, tamtego wywyższa."
Psalm 75

Sąd nadchodzący ze wschodu, zachodu, pustyni i gór to sąd ludzki, którego nie musimy się obawiać. To o czym powinniśmy pamiętać to fakt, że każdy z nas zda sprawę przed Bogiem z tego co uczynił w życiu. Poza tym, nawet podczas naszej ziemskiej egzystencji Pan sadza wysoko swych wiernych, niewiernych natomiast jest w stanie zdegradować. "Bóg ma wszystko pod kontrolą" jest częstym motywem nie tylko w psalmach ale także w całym Piśmie Świętym. Ludzie bezbożni natomiast błędnie wierzą, że sami decydują o przebiegu swego życia.

"9. Bo w rękach Pana jest kielich Wina musującego, pełnego przypraw; Z niego nalewa, a wszyscy bezbożni na ziemi nawet osad jego wysączają i piją."
Psalm 75

Żaden zły czyn nie zostanie zignorowany przez Boga, który chętnie poucza ludzi jak powinni postępować i nie jest chętny do karania ludzkości za grzechy. Ci jednak, którzy odrzucają Jego pouczenie stają się jakby pijani w swoich przewinieniach i przestają odróżniać dobro od zła, na zawsze gubiąc swą drogę do Pana.

"10. Ale ja będę zwiastował po wsze czasy, Opiewać będę Boga Jakuba. 
11. I połamie wszystkie rogi bezbożnych, Lecz rogi sprawiedliwych podniosą się."
Psalm 75

Psalmista nie chce mieć nic wspólnego z takimi ludźmi, którzy i tak cały czas mają okazję usłyszeć od niego Słowo Boga. Jego priorytety jak i pragnienia są inne, ponieważ świadomość przebywania w pobliżu prawdziwego Stwórcy wszechświata zmieniły go na zawsze. Połamane rogi bezbożnych to zdegradowana władza niesprawiedliwych, która zostanie zastąpiona niepokonaną władzą Boga. Jest to zapowiedz władzy Chrystusa, która nigdy nie przeminie.

Psalm 76

"1. Przewodnikowi chóru, z grą na strunach. Psalm Asafowy. Pieśń.
2. Bóg znany jest w Judzie, Imię jego jest wielkie w Izraelu.
3. Przybytek jego jest w Salem, A mieszkanie jego na Syjonie.
4. Tam łamie ogniste strzały łuku, Tarczę i miecz, i zbroję. Sela."
Psalm 76

Jahwe jest bez wątpienia Bogiem, który nie może być powstrzymany przez żadnego z ludzi, ani też żadne inne stworzenie. Jego wspaniałość jest nietrudna do zauważenia, gdyż wszystko co nas otacza zostało przez Niego stworzone.  Od owych spostrzeżeń zaczyna się ta pieśń, która jest pieśnią chwalącą jedynego Boga.

"5. Wspanialszy jesteś i potężniejszy Niż góry odwieczne."
Psalm 76

Góry są symbolem czegoś, co jak się nam zadaje, zawsze istniało i nigdy istnieć nie przestanie, są prawie że wieczne. W porównaniu do Boga oczywiście wszystko jest nicością. Najpiękniejsze i najbardziej majestatyczne krajobrazy odzwierciedlają jedynie małą cząsteczkę chwały Pana, który stworzył to wszystko dla swych najciekawszych stworzeń - ludzi.

"6. Ograbieni zostali odważni, popadli w sen, A wszystkich wojowników siła rąk zawiodła.
7. Od groźby twojej, Boże Jakuba, Zdrętwiały wozy i konie.
8. Straszny Ty jesteś! Któż się ostoi przed obliczem twoim, Przed siłą gniewu twego?"
Psalm 76

W owych wersach psalmista rozwija wątek z początku psalmu. Czymże są ludzie? Najsilniejsi z nich nic nie wskórają, gdy Pan im na to nie zezwoli. Daremny jest wysiłek, pomysłowość jak i daremne jest używanie wszelkiego rodzaju środków, których symbolem są wozy i konie z wersu 7.

"9. Z nieba ogłosiłeś wyrok: Ziemia zatrwożyła się i zamilkła,"
Psalm 76

Gdy cokolwiek postanowi - tak się stanie. Ponownie należałoby tu napisać, że nie istnieje nic, co mogłoby Go powstrzymać. Doprawdy wspaniale jest mieć takiego Ojca...

"10. Gdy Bóg powstał na sąd, by wybawić wszystkich pokornych ziemi. Sela."
Psalm 76

...który w tak niesamowity sposób dba o swoje dzieci, którego uwadze nic nie jest w stanie umknąć. Czujesz się czasem opuszczony i zapomniany przez Boga? To tylko błędne uczucie. Prawda wygląda dużo lepiej.

"11. Gdyż nawet gniew ludzki przyczynia ci sławy, A tymi, co ocaleją z gniewu, ty się opaszesz."
Psalm 76

Faraon gniewając się na lud Boga postanowił go ścigać i pojmać. Ów plan zamienił się we fiasko. Jego armia, która pomimo, iż była najnowocześniejsza została całkowicie zniszczona przez morze. Do dzisiaj mówimy o tej niesamowitej historii i jest ona idealnym przykładem wersu 11.

"12. Składajcie śluby i spełniajcie je Panu, Bogu waszemu; Wszyscy wokół niego niech złożą dary Strasznemu!"
Psalm 76

Pan nie jest obojętny na słowa ludzi i chętnie ich wysłuchuje, także jednak przykłada wagę do naszych obietnic jak i postanowień, które przed nim składamy. Jest to pewnego rodzaju ofiara, którą z chęcią od nas przyjmuje. Słowo mówione ma dla niego taką samą wartość co pisane, więc jeżeli cokolwiek przed Panem postanowisz - wypełnij to.

"13. On ukraca pychę książąt, Jest groźny dla królów ziemi."
Psalm 76

Tych, którzy jednak nie wypełniają swoich przyrzeczeń, a w tym przypadku polityków, Wszechmocny zgani, aby im pokazać prawidłową drogę. Do nich jednak należy wybór, podobnie zresztą jak od ciebie zależy, czy chcesz podążać Jego drogą, czy też swoją.

Psalm 77

"1. Przewodnikowi chóru. Według Jedutuna. Psalm Asafowy.
2. Głośno wołam do Boga i krzyczę, Głośno wołam do Boga, aby mnie usłyszał.
3. Szukam Pana w dniu mej niedoli, Ręka moja jest wyciągnięta w nocy i nie mdleje. Dusza moja nie chce przyjąć pocieszenia.
4. Gdy wspominam o Bogu, jęczę, Gdy rozmyślam, duch mój omdlewa. Sela.
5. Trzymałeś otwarte powieki oczu moich, abym nie spał, Byłem zaniepokojony, tak iż nie mogłem mówić."
Psalm 77

Psalm 77 to psalm nostalgii za czasami, kiedy Bóg kroczył ze swoim ludem - kiedy jego lud kroczył ze swoim Bogiem. Psalmista nie może przeżyć, że to już niestety przeszłość, on w pełni rozumie jak niesamowitym było to zaszczytem jak i oczywiście błogosławieństwem. Nieposłuszeństwo ludu bożego zniweczyło owe przepiękne chwile, które nie wiadomo czy jeszcze powrócą. Myśli te doprowadzają Asafa do swego rodzaju rozpaczy, a nawet histerii.  Utwór ten ukazuje przepiękne i czyste serce autora, co jak wiemy ze Słowa Bożego jest jedną z głównych cech podobających się Panu.

"6. Przywodzę na pamięć dni dawne, Wspominam lata odległe.
7. Rozważam w nocy w sercu, Rozmyślam i duch mój docieka:
8. Czy Pan na wieki odrzuca I nigdy już nie okaże łaski?
9. Czy ustała na zawsze łaska jego? Czy cofnięta została obietnica jego na wieki?
10. Czy Bóg zapomniał litości, Czy w gniewie stłumił miłosierdzie swoje? Sela."
Psalm 77

Psalmista cierpi przypominając sobie dni, kiedy jemu jak i całemu narodowi żyło się wyjątkowo dobrze. Sytuacja ta przypomina historię Adama i Ewy, którzy także utracili niesamowite błogosławieństwo, które zapewne byli w stanie docenić dopiero po jego utracie. W czasach Nowego Testamentu, czyli także dzisiaj, otrzymując Ducha Świętego wkraczamy w duchową strefę, gdzie nawiązujemy kontakt z Bogiem Biblii. Jest to największe błogosławieństwo, którego w czasach Starego Testamentu długo oczekiwano, a które zaczęło istnieć 50 dni po zmartwychwstaniu Chrystusa. Nie wolno nam o tym zapomnieć.

"11. I rzekłem: To sprawia mi boleść, Że prawica Najwyższego jest zmienna."
Psalm 77

Zmienna prawica Najwyższego zawsze zależy od nas samych. Bóg nie jest człowiekiem, przez co nie ulega słabościom ani uniesieniom bez większego powodu. Chcąc Go sobie zjednać powinniśmy przede wszystkim być mu posłuszni. Jego wymagania nie są uciążliwe ani też skomplikowane. Wszystko czego od nas wymaga możemy dowiedzieć się z Jego Słowa. Tak samo było w czasach Starego Testamentu, gdzie wybrańcy Pana oprócz zaledwie kilku wybitnych osób postanowili podążać za swoimi mrzonkami zamiast iść wyznaczonym przez Pana szlakiem.

"12. Wspominam dzieła Pańskie, Zaiste, wspominam twoje dawne cuda.
13. Rozpamiętuję wszystkie dzieła twoje i rozważam czyny twoje.
14. Boże, święta jest droga twoja! Któryż bóg jest tak wielki jak Bóg?
15. Tyś Bogiem, który czyni cuda; Dałeś poznać narodom moc swoją.
16. Odkupiłeś ramieniem swoim lud swój, Synów Jakuba i Józefa. Sela."
Psalm 77

Psalmista sięga pamięcią do czasów kiedy jego naród szanował Pana, przez co obfitował w jego łaskę. To wszystko w czasie pisania owego psalmu było niestety przeszłością. Bóg chętnie ukazuje swoją siłę i majestat, aby ludzie, którzy Go szukają nie mieli wątpliwości, że mają do czynienia z Bogiem, nie bogiem. Do tego jednak potrzebna jest choćby sama ochota posłuszeństwa. Zbuntowany człowiek nie będzie w stanie dostrzec wielu niesamowitych sytuacji, których autorem jest Pan. Tak też zapewne było z narodem wybranym.

"17. Ujrzały cię wody, o Boże, Ujrzały cię wody i zadrżały: Tak, wzburzyły się głębiny.
18. Obłoki spłynęły wodą, Chmury odezwały się grzmotem, A pioruny twoje latały.
19. Rozległ się grzmot twój jak turkot kół, Błyskawice oświetliły świat, Ziemia zadrżała i zatrzęsła się."
Psalm 77

Lecz zanim się zbuntowali doświadczyli niesamowitych rzeczy, których nie sposób było wytłumaczyć inaczej niż nieskończoną mocą kochającego Boga. Wersy te opisują wydarzenia związane z ucieczką z Egiptu i przejściem przez Morze Czerwone. Wersy 17 do 19 to niesamowity opis oszalałej natury, którą oczywiście jak wiele innych sytuacji na drodze wybrańców kontrolował Wszechmocny.

"20. Droga twoja wiodła przez morze, A ścieżki twoje przez wielkie wody, Lecz nie było widać śladów stóp twoich.
21. Prowadziłeś lud swój jak stado ręką Mojżesza i Aarona."
Psalm 77

Droga, którą uciekali Izraelici, wiodła przez Morze Czerwone, które cudownie rozstąpiło się przed nimi czyniąc niemożliwe możliwym. Pan w niesamowity sposób ujarzmiał żywioły, aby pokazać Jego wybrańcom, jak bardzo mu na nich zależy. Nie uczynił wtedy tego dla innych narodów, ponieważ Jego wybrany naród był mu najdroższy. Wszystko co czynił w tamtych czasach Wszechmocny działo się jakby w harmonii z naturą, jeżeli oczywiście możemy tak nazwać rozstąpienie się wód itp. Oznacza to, że Bóg ma całkowitą kontrolę nad żywiołami i czyniąc cokolwiek nie musi osobiście się na owym miejscu pojawiać, co ów psalm nazywa brakiem śladów stóp Pana, który jest zawsze i wszędzie wszechobecny. Gdybyśmy chcieli doszukać się Jego śladów, nie sposób byłoby je odnaleźć, gdyż są odciśnięte na każdej otaczającej nas cząsteczce.

Psalm 78

"1. Pieśń pouczająca. Asafowy. Słuchaj, ludu mój, nauki mojej, Nakłońcie uszu na słowa ust moich!
2. Do przypowieści otworzę usta moje, Opowiem zagadkowe dzieje starodawne.
3. Cośmy słyszeli i poznali, I co nam opowiadali ojcowie nasi,
4. Tego nie zataimy przed synami ich, Lecz opowiemy przyszłemu pokoleniu: Chwalebne czyny Pana i moc jego, Oraz cudowne dzieła, których dokonał."
Psalm 78

Psalm zaczyna się wezwaniem do uważnego słuchania, ponieważ sprawy, które będą dziś poruszane są nadzwyczaj ważne. Są to niesamowite wydarzenia, które stały się za sprawą Pana i o których wszyscy muszą wiedzieć, aby wyciągać z nich wnioski. Naród, który sporo rozmyśla o Bogu na pewno otrzyma od Niego błogosławieństwo, przez co rola psalmisty jest tu nadzwyczaj ważna. Czytanie Biblii dzisiaj przypomina nam na nowo o tym, że mamy Boga, który odpowiada. Czasami zdarzy nam się o tym na chwilę zapomnieć. Czyż nie?

"5. Związał Jakuba przykazaniami I ustanowił w Izraelu zakon, Który nadał ojcom naszym, Aby głosili go synom swoim,
6. Aby poznało go następne pokolenie, A synowie, którzy się urodzą, Znów opowiadali go dzieciom swoim:
7. Że mają pokładać nadzieję w Bogu I nie zapominać o dziełach Bożych, Lecz strzec przykazań jego;"
Psalm 78

Nauczanie szacunku do Pana jest najlepszą inwestycją w przyszłość narodu tak samo dawniej jak i dzisiaj, ponieważ w Jego ręku są wszystkie błogosławieństwa.

"8. Żeby nie byli, jak ojcowie ich, Pokoleniem przekornym i niewiernym, Pokoleniem niestałego serca, Którego duch nie był wierny Bogu."
Psalm 78

Izrael niestety nie był nauczony owego szacunku. Pomimo wspaniałych przykładów miłości Bożej jak i niesamowitych powołanych przez Wszechmocnego przywódców, Izraelici woleli kroczyć własnymi ścieżkami pobudzając Boga do gniewu.

"9. Synowie Efraima, łucznicy, Uciekli w dniu boju.
10. Nie strzegli przymierza Bożego, A według zakonu jego nie chcieli postępować.
11. Zapomnieli o czynach jego I o cudownych dziełach, które im ukazał."
Psalm 78

Jest w Starym testamencie kilka historii, o których mogłyby opowiadać owe wersy, aczkolwiek dokładnie nie jesteśmy w stanie tego ustalić. Nie jest to jednak zbyt istotne. Istotne jest to, że wojownicy, którzy mieli przed sobą wygraną walkę zamiast zaufać Panu uciekli z pola walki. To tak jakby ich dzisiaj porównać do osób otrzymujących Ducha Świętego, lecz w wyniku sprzeciwu osób trzecich rezygnujących z przynależności do kościoła Chrystusa. Tchórzliwość, czyli brak kontroli nad lękiem, jest zabójcą wiary.

"12. Wobec ojców ich czynił cuda W ziemi egipskiej, na polach Soanu.
13. Rozdzielił morze i przeprowadził ich, I ustawił wody jak wały.
14. Prowadził ich za dnia w obłoku, A całą noc w blasku ognia.
15. Rozłupał skały na pustyni I napoił ich obficie jakby głębiami wód.
16. Sprawił, że strumienie trysnęły ze skały I wody spływały jak rzeki.
17. Lecz oni dalej grzeszyli przeciwko niemu I buntowali się przeciwko Najwyższemu na pustyni.
18. Kusili Boga w sercu swym, Żądając pokarmu według woli swojej.
19. Mówili przeciwko Bogu tymi słowy: Czy może Bóg zastawić stół na pustyni?"
Psalm 78

Psalmista przypomina historię ucieczki z Egiptu, która była kamieniem węgielnym wiary dopiero co oswobodzonych niewolników. Rzeczy jakie Pan dla nich uczynił przewyższały najśmielsze oczekiwania, a jednak Izraelici zadziwiają nas co chwila swą niewiarą. Przypomina się tu stare powiedzenie: "Można człowieka wyzwolić z niewoli, lecz nie można usunąć niewoli z umysłu ludzkiego ponieważ oni sami muszą tego dokonać".

"20. Oto uderzył w skałę I wody trysnęły, a rzeki popłynęły. Czy również będzie mógł dać chleb? Czy przygotuje mięso ludowi swemu?
21. Przeto Pan, usłyszawszy to, uniósł się gniewem; Ogień zapłonął przeciwko Jakubowi, Także i gniew wybuchnął przeciwko Izraelowi,
22. Że nie uwierzyli Bogu I nie zaufali zbawieniu jego."
Psalm 78

Pomimo, iż Pan spektakularnie co zresztą jest w Jego stylu, zaopatrywał Izrael w żywność, lud nie zaczął mu ufać co nic dziwnego, że Go uraziło. Woda, która tryska ze skały jak i inne cuda, o których za chwilę przeczytamy, nie należą do sytuacji naturalnych w otaczającym nas fizycznym świecie. Logika nigdy nie była wymogiem w świecie wiary. Można nawet rzec, że jest ona zbędna jeżeli chcemy doświadczyć czegoś niesamowitego.

"23. Rozkazał więc obłokom w górze I otworzył bramy niebios.
24. Spuścił im, jak deszcz, mannę na pokarm I dał im zboże z niebios.
25. Wszyscy jedli chleb anielski; Zesłał im żywności do syta.
26. Wzbudził na niebie wiatr ze wschodu I przyniósł mocą swoją wiatr południowy.
27. Spuścił na nich mięso jak proch, A ptactwo skrzydlate jak piasek morski.
28. Padło ono pośród ich obozu, Wokół ich namiotów.
29. Jedli i nasycili się bardzo; I dał im, czego pożądali."
Psalm 78

Pan nie poprzestał na błogosławieniu Swego ludu i jego łaska ciągle trwała pomimo niedowiarstwa Izraela. Manna nie była lokalnym produktem, a jednak mieli jej pod dostatkiem. Przepiórki także nie były lokalnym ptactwem, a jednak Izrael miał ich pod dostatkiem. Dla Boga nic nie jest problemem. Dla ludzi, którzy Go miłują sytuacja wygląda tak samo, ponieważ mają oni dostęp do najwspanialszych błogosławieństw. Izrael okazał się jednak niewdzięcznym dzieckiem, które nie miłowało swojego Boga, który uczynił dla niego to czego nie uczynił dla innych narodów.

"30. A gdy się nadal nie wyzbyli żądzy, Choć jeszcze pokarm był w ustach ich,
31. Spadł na nich gniew Boży I pozabijał najznakomitszych wśród nich, A młodzież Izraela powalił.
32. Mimo to nadal grzeszyli I nie uwierzyli cudownym dziełom jego."
Psalm 78

Niewiara Izraela do dziś zdumiewa. Zamiast stać się mistrzami wiary, do czego zresztą mieli najlepsze możliwości, stali się mistrzami odstępstwa. Czytając owe wersy trudno jest najzwyczajniej nie czuć żalu związanego z niewierną oblubienicą zdradzającą na każdym kroku swego pana młodego. Bóg nie da się z siebie naśmiewać i oczywiście konsekwencje owego nagannego zachowania musiały w końcu ich spotkać.

"33. Przeto sprawił, że marnie dokonali dni swoich ,A lat swoich w trwodze.
34. Gdy ich zabijał, szukali go, Nawracali się i skwapliwie garnęli do Boga.
35. Przypominali sobie, że Bóg jest ich skałą, Że Bóg Najwyższy jest odkupicielem ich.
36. Schlebiali mu ustami, A językiem okłamywali go,
37. Bo serce ich nie było szczere wobec niego I nie byli wierni jego przymierzu."
Psalm 78

Nie ma nic gorszego niż wpaść w ręce rozgniewanego Boga. Niestety to właśnie przydarzyło się narodowi wybranemu, który sobie na ów gniew zapracował. W ciężkich chwilach jednak wołali do Niego, lecz On znając serce każdego człowieka i wiedząc, że owa modlitwa nie jest szczera nie przestawał się gniewać, w wyniku czego Izrael odcięty od błogosławieństw zaczął żyć w strachu.

"38. On jednak, będąc miłosierny, Odpuszczał im winę i nie wytracił. Często powściągał swój gniew i nie zapłonął całą gwałtownością swoją.
39. Pamiętał o tym, że są ciałem, Tchnieniem, które ulatuje i nie wraca."
Psalm 78

Wspaniałomyślność Boga jak i jego łaska względem ludzi nie mają granic. Pomimo całego zła popełnionego przez Izrael Pan gotów był odpuścić im winy. Usprawiedliwił swój lud jak usprawiedliwia swą niewierną oblubienicę zakochany pan młody. Bóg przecież rozumie, że ludzie są omylni i nietrudno daje się przekonać modlitwą wypływającą ze szczerego serca. Poniższe wersy ponownie przypominają przewinienia Izraela, które na co ma nadzieję psalmista posłużą jako przestroga.

"40. Ileż to razy buntowali się przeciwko niemu na pustyni I zasmucali go na pustkowiu!
41. Ustawicznie kusili Boga I zasmucali Świętego Izraela."
Psalm 78

Czy Bóg ma uczucia podobne ludzkim? Wygląda na to, że tak.. Stworzył nas na swoje podobieństwo, więc musimy mieć z sobą jakąś małą wspólną cząstkę. Można raczej powiedzieć, że to ludzie posiadają pewne uczucia, które ma Bóg. W tym przypadku jest to niestety smutek spowodowany niewdzięcznością jak i naganną postawą swych wybrańców.

"42. Nie pamiętali czynów jego ręki, Dnia, w którym wyzwolił ich od ciemięzcy,
43. Gdy czynił w Egipcie znaki, A cuda swe na polach Soanu,"
Psalm 78

Izrael najzwyczajniej zapomniał, że został wyzwolony z niewoli, z której nie można było samemu się uwolnić, gdyż Egipt był wtedy największą potęgą i ucieczka przed imperium skazana była na fiasko. Jedynie Bóg był w stanie podarować Izraelowi wolność. W czasach Nowego Testamentu wolność od niewoli świata możemy osiągnąć jedynie przez otrzymanie Ducha Świętego, dzięki któremu stajemy się duchowym Izraelem. Można to osiągnąć jedynie przez posłuszeństwo Jezusowi Chrystusowi, którego ofiara umożliwiła nam ową wolność.

"44. Gdy przemienił w krew rzeki ich A potoki ich tak, że pić nie mogli.
45. Zesłał na nich robactwo, które ich pożerało, I żaby, które ich trapiły;
46. Wydał chrząszczom plony ich, A znój ich szarańczy.
47. Zniszczył gradem winnice ich, A sykomory ich szronem.
48. Wydał na pastwę gradu bydło ich, A stada ich błyskawicom.
49. Spuścił na nich zapalczywość swego gniewu, Popędliwość, zaciekłość i utrapienie, Poczet aniołów zagłady.
50. Dał upust gniewowi swemu, Nie ochronił od śmierci duszy ich, A życie ich wydał zarazie.
51. Pobił wszystkich pierworodnych w Egipcie, Pierwociny tężyzny męskiej w namiotach Chama."
Psalm 78

Plagi, jakimi Bóg dotknął Egipt, były następnym dowodem, że Bóg w przeciwieństwie do bożków Egiptu jest Bogiem, który odpowiada. Nil, który był świętą rzeką nagle za sprawą Pana stał się zanieczyszczony. Żaby, które były dla Egipcjan symbolem płodności zaczęły rozmnażać się w niekontrolowany sposób, co zamieniło błogosławieństwo w przekleństwo. Muchy, którymi rzekomo rządził bożek Belzebub, którego imię tłumaczymy jako "władca much" nie był w stanie nic zrobić z ową plagą. W Egipcie było także wiele innych bożków, które miały pomagać w najróżniejszych sytuacjach, w których teraz nie były w stanie pomóc. Nawet w przypadku pierworodnego syna, który przecież był synem boga, którym to nazywał się faraon, nikt nie mógł nic poradzić. Chłopiec umarł za grzechy swojego ojca. Bóg Izraela pokazał wszystkim, że jest najpotężniejszy i że nie warto wszczynać jakichkolwiek bitew z jego dziećmi.

"52. Jak owce wyprowadził lud swój, A wiódł ich jak trzodę po pustyni.
53. Prowadził ich bezpiecznie tak, że się nie lękali, A nieprzyjaciół ich przykryło morze!"
Psalm 78

Wszechmocny bezpiecznie prowadził Izraela do bezpiecznego i obfitego miejsca. Trzeba tam jednak było jakoś dojść co w wyniku niewiary okazało się niesamowicie trudne. Naród wybrany przeszedł po suchym dnie Morza Czerwonego, a jednak cały czas miał problemy z uwierzeniem. Czasami, gdy przechodzimy przez trudne życiowe sytuacje mamy wybór pomiędzy martwieniem się a ufaniem Bogu i co z tym idzie pokojem, który przewyższa wszelkie zrozumienie. Wybór należy wyłącznie do nas. Egipcjanie także doświadczyli owego cudu, lecz Bóg nie uczynił go dla nich, przez co źle się to dla nich skończyło. Do tej pory można znaleźć części egipskich rydwanów na dnie Morza Czerwonego. Lepiej nie wchodzić Panu w drogę.

"54. Przywiódł ich do swojej świętej ziemi, Do góry, którą nabyła prawica jego.
55. Wypędził przed nimi narody, Wyznaczył sznurem ich dziedzictwo I osadził w namiotach ich plemiona izraelskie."
Psalm 78

Pan przygotował wspaniałą przyszłość Swojemu ludowi oczyszczając dla nich ziemię, w której mieli mieszkać. Każdy człowiek o średnim poczuciu lojalności byłby Mu dozgonnie wdzięczny. Izrael oczywiście nie zareagował w taki sposób.

"56. Oni zaś kusili Boga i buntowali się przeciwko Najwyższemu, I nie strzegli przykazań jego,
57. Lecz odstępowali i byli niewierni jak ojcowie ich; Zawiedli jak łuk obwisły.
58. Rozgniewali go swoim bałwochwalstwem na wzgórzach, A bałwanami swymi wzbudzili jego zazdrość."
Psalm 78

Historia narodu wybranego to niestety cały czas powtarzająca się historia zdrady i niewdzięczności względem Pana. Ich odstępstwo można porównać do refrenu w piosence, który pomimo zróżnicowanego tekstu w końcu musi się pojawić. Odstępstwo Izraela to właśnie taki refren.

"59. Bóg usłyszał to, zapłonął gniewem I zupełnie odrzucił Izraela.
60. Porzucił przybytek w Sylo, Namiot, w którym mieszkał wśród ludzi.
61. Oddał w niewolę arkę przymierza I chwałę swoją w ręce wroga.
62. Wydał lud swój na pastwę miecza I rozgniewał się na dziedzictwo swoje.
63. Ogień pożarł młodzieńców jego, A dziewicom jego nie śpiewano pieśni weselnych.
64. Kapłani jego padli od miecza, A wdowy jego nie opłakiwały zmarłych."
Psalm 78

W wyniku tego Bóg odwrócił się od Swego ludu, jak odwraca się zraniony niewiernością swej wybranki pan młody. W swoim gniewie przestał się interesować rzeczami dla Izraela świętymi. Nie interesował Go związek bez miłości, bez której obrzędy religijne stały się puste. Pozostawiony samym sobie lud ginął w potyczkach i wojnach, gdyż bez wsparcia Wszechmocnego nie byli w stanie wygrywać. Brak pieśni weselnych oznacza ogólnie panujący chaos jak i brak młodzieńców, którzy zaginęli w wojennej zawierusze. Kapłani ginący od miecza to brak jakiegokolwiek respektu do władz religijnych i co się z tym wiąże, brak nauczania jak postępować wedle praw Pana. Naród bez owych nauk mógłby popaść w jeszcze większy kryzys, z którego mógłby się już nigdy nie wydostać...

"65. Lecz Pan ocknął się jakby ze snu, Jak wojownik, który sobie podochocił winem.
66. Uderzył na tyły wrogów swoich I okrył ich wieczną hańbą."
Psalm 78

...lecz Pan jest miłościwym ojcem, który pomimo wszystkich przykrości jakie doświadczył od swych dzieci nie mógł by pozwolić na całkowite wyginięcie Izraela. Odwrócenie się od nich i skutki z tym związane były wystarczającą karą za odstępstwo. Pan postanowił zaprzestać swego gniewu, gdyż jak pisze Biblia "nie gniewa się wiecznie" i ponownie stał się bohaterem Swego ludu wyzwalającym go ze śmiertelnych szponów wroga.

"67. Wzgardził namiotem Józefa, A plemienia Efraima nie wybrał,
68. Lecz wybrał plemię Judy I górę Syjon, którą miłuje.
69. Zbudował świątynią swoją jak wysokie niebo, Jak ziemię, którą ugruntował na wieki."
Psalm 78

Józef jak i Efraim są symbolem północnych zbuntowanych plemion Izraela. Bóg chce od nas posłuszeństwa i za nie nas wynagradza, a za jego brak karze. Plemię Judy w nagrodzie za swoje posłuszeństwo stało się spadkobiercą obietnic Bożych.

"70. Wybrał Dawida, sługę swego, Powołał go od trzód owiec.
71. Przywiódł go do owiec karmiących, Aby pasł Jakuba, lud jego, I Izraela, dziedzictwo jego.
72. I on pasł ich w prawości serca swego, I prowadził ich rozsądnie ręką swoją."
Psalm 78

Po niesamowicie długiej i trudnej drodze Pan dał Izraelowi władcę, który Go miłował i dzięki temu naród wybrany w końcu miał króla, który ich prowadził w prawidłowym kierunku. Nie był to człowiek szlachetnie urodzony, lecz jak wiemy nie jest to istotna cecha, jeżeli chodzi o oddawanie czci Panu. Dawid miał "serce we właściwym miejscu" przez co Pan go wywyższył i uczynił błogosławieństwem całego narodu. Warto się czasem zapytać siebie: czy jesteśmy błogosławieństwem ludzi naokoło nas? Jest to na pewno jedno z kluczowych zadań, jakie Bóg nam powierzył podczas naszej wędrówki po planecie, która jest jedynie naszym przejściowym miejscem pobytu.

Psalm 79

"1. Psalm Asafowy. Boże! Poganie wtargnęli do dziedzictwa twego, Znieważyli przybytek twój święty, Jeruzalem zamienili w rumowisko.
2. Trupy sług twoich dali na żer ptactwu niebieskiemu, Ciała wiernych twoich dzikim zwierzętom.
3. Rozlali krew ich jak wodę wokół Jeruzalemu, Nie było nikogo, kto by ich pogrzebał.
4. Staliśmy się hańbą dla naszych sąsiadów, Pośmiewiskiem i szyderstwem dla naszego otoczenia.
5. Dokądże, Panie? Czyż wiecznie gniewać się będziesz? Jak ogień płonąć będzie zapalczywość twoja?"
Psalm 79

Gniew Pana jest przeraźliwy. Naród Izraelski mając wszelkie możliwości aby prosperować, zlekceważył je za co musiał zapłacić. Odrzucając błogosławieństwo obcowania z jedynym Bogiem lud Boży pogardził samym Bogiem czego konsekwencjami były:
a) Zniszczenie świątyni w Jerozolimie - przestała ona interesować Pana, ponieważ nie służyła już do celu do którego została stworzona, czyli do oddawaniu chwały Wszechmogącego Boga. Oddawanie Mu czci na pokaz nie interesuje Go. Wiara Izraela została zamieniona na religijność - serce narodu zostało zastąpione "biurokratycznymi" zasadami.
b) Śmierć ludu i między innymi kapłanów, którzy nie wykonywali swego zadania prawidłowo. Mieli oni bardzo odpowiedzialne zadanie, którym było przybliżanie ludu Bożego do ich Stwórcy. Czynili niestety odwrotnie. Kapłan czy też Pastor nie nauczający zasad Pisma Świętego jest dla Pana obrzydliwością.
c) Anarchia w kraju, który niegdyś był przykładem siły i porządku. Pan był siłą Izraela przez co porzucając Boga porzucono wszystkie wartości, na które ciężko pracowały pokolenia.
d) Izrael stał się pośmiewiskiem narodów. Nikt nie zapłakał z jego powodu ani nikt mu nie zechciał pomóc. Doprawdy lud Boga znalazł się w najgorszej możliwej sytuacji.
e) Gniew Wszechmocnego cały czas na nich ciążył i jedynie ponowne nawrócenie się mogło Go zadowolić. Jak jednak przywołać do porządku zdeprawowany od lat naród?

"6. Wylej gniew swój na narody, które cię nie znają, I na królestwa, które nie wzywają imienia twego,
7. Albowiem pożarli Jakuba I spustoszyli siedzibę jego!
8. Nie pamiętaj nam dawnych win; Niech nas rychło spotka miłosierdzie twoje, Bośmy bardzo nędzni!
9. Wspomóż nas, Boże zbawienia naszego, Dla chwały imienia twego wybaw nas i odpuść grzechy nasze Dla imienia twego!"
Psalm 79

Psalmista prosi Boga, aby spojrzał na ich niedolę i aby ukarał prześladowców Swego niegdyś ukochanego ludu. Prosi Pana, aby przebaczył im ich winy, gdyż są jedynie omylnymi ludźmi, którzy zrozumieli swoje przewinienia.

"10. Czemu narody mają mówić: Gdzież jest Bóg ich? Niech jawna będzie wśród narodów w oczach naszych Zemsta za przelaną krew sług twoich!
11. Niech dotrze do ciebie jęk więźniów! Mocą ramienia swego uwolnij skazanych na śmierć!
12. Odpłać sąsiadom naszym siedemkroć urąganie ich, Którym ciebie obrażali, Panie!"
Psalm 79

Wrogie narody naśmiewają się z nie tylko z Izraela, ale także z ich Boga. Kara za to nie powinna ich ominąć - spójrzmy tylko na naród wybrany, który jest tego idealnym przykładem. Jest niczym skazaniec prowadzony na śmierć, którego jedynym ratunkiem jest interwencja Pana.

"13. My zaś, lud twój, i owce pastwiska twojego, Będziemy sławić cię na wieki, Będziemy opowiadać chwałę twoją z pokolenia w pokolenie."
Psalm 79

Pomimo jednak wszystkich trudności przez jakie teraz przechodzimy będziemy cię Panie chwalić. Jesteśmy Twoim ludem, który zawsze będzie o Tobie pamiętał i ową wiedzę będzie przekazywał przyszłym pokoleniom, aby znały ścieżki Pana i aby powodziło się im lepiej niż nam.

Psalm 80

"1. Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Lilie..." Świadectwo. Asafowy. Psalm.
2. Pasterzu Izraela, słuchaj! Ty, który prowadzisz Józefa jak trzodę, Który zasiadasz na cherubach, Ukaż się w chwale!
3. Przed obliczem Efraima, Beniamina i Manassesa Zbudź moc swoją i przybądź nam z pomocą!"
Psalm 80

Psalm 80 to prośba o wybaczenie nieposłuszeństwa i niewierności Izraela. Psalmista woła do Boga Efraima, Beniamina oraz Manessasa, którzy to symbolizują oddanie Panu. Były to plemiona, które szły na czele podczas kiedy to Kohatyci nieśli Arkę. ”Spójrz Panie jak niegdyś byliśmy ci oddani„ - rozpacza psalmista. ”Przypomnij sobie owe słodkie chwile i na myśl o nich powstań aby nam pomóc„ - krzyczy.

"4. Boże! Odnów nas i rozjaśnij oblicze swoje, A będziemy zbawieni!"
Psalm 80

Prośba ta została wypełniona podczas święta Pięćdziesiątnicy, kiedy to wszyscy czekający na Ducha Świętego otrzymali Go z niesamowitym dowodem mówienia językami. Doprawdy Bóg to niesamowity Ojciec, który spełnia prośby swych dzieci. Robi to jednak w swoim czasie, który nie zawsze odpowiada naszym oczekiwaniom.

"5. Panie, Boże Zastępów, dopókiż gniewać się będziesz, Pomimo modlitwy ludu swojego?"
Psalm 80

Gniew Pana w owej sytuacji, gdzie przestrzegał Izraela nie jeden raz najwyraźniej nie może być powstrzymany nawet modlitwami. Modlitwa to nasz specjalny czas z Bogiem, który na pierwszym miejscu oczekuje od nas posłuszeństwa. Modlitwa bez posłuszeństwa nic nie jest warta. Wielu ludzi na całym świecie modli się do Chrystusa, lecz należałoby zadać sobie pytanie - czy są mu posłuszni? Jeżeli tak to na pewno warto prosić owe osoby o modlitwę. Jeżeli nie są posłuszni to marnują twój jak i swój czas.

"6. Karmisz nas płaczem jak chlebem I poisz nas łzami nad miarę.
7. Uczyniłeś nas kością niezgody sąsiadów naszych I szydzą z nas nieprzyjaciele nasi."
Psalm 80

Nieposłuszeństwo doprawdy ma swoje konsekwencje. Chleb jest pożywieniem, które spożywamy codziennie. Troski stały się głównym składnikiem "odżywczym" krnąbrnego narodu. Pan, który potrafi zjednać nam nawet najgorszych wrogów, odwracając się od ludzi żyjących w grzechu, może uczynić z naszych przyjaciół wrogów. Decydując się na podążanie Jego drogą nie mamy innego wyboru jak podążać w błogosławieństwie lub przekleństwie. Wybór nie powinien być trudny.

"8. Boże Zastępów, spraw nam odnowę,Rozjaśnij oblicze swoje, a będziemy zbawieni!"
Psalm 80

Czy można odnowić zepsute serce? Oczywiście! Jeżeli jego właściciel zrozumie, że jest zagubiony i że potrzebuje Pana, aby się ponownie nawrócić. Bóg jest stwórcą wielkich cudów a oczyszczanie człowieczego serca na pewno do nich należy.

"9. Tyś przeniósł winorośl z Egiptu,Wygnałeś narody i ją zasadziłeś.
10. Przygotowałeś jej miejsce, Zapuściła korzenie i bujnie pokrywa ziemię."
Psalm 80

Bóg niczym ogrodnik przesadził swoją winorośl, czyli Izraela, z suchej ziemi na ziemię obfitą z której przegonił Kananitów, aby nie byli przeszkodą militarną ani przede wszystkim religijną dla Jego wybrańców. Winorośl wspaniale przyjęła się na owej ziemi, gdyż jej ogrodnik dobrze wiedział co robi. Pan jest także twoim ogrodnikiem, który wie najlepiej co jest dla ciebie dobre. Nie wolno się więc niecierpliwić, lecz trzeba Mu zaufać. Zaufanie lub zamartwianie - wybór zawsze należy do nas.

"11. Jej cieniem góry zostały okryte, a jej gałęziami cedry Boże.
12. Wypuściła pędy aż do morza, a latorośle swe aż do Rzeki."
Psalm 80

Góry, które są pokryte cieniem winorośli to narody żyjące w cieniu potęgi Izraela, który w wyniku błogosławieństwa stał się niemożliwą do zdobycia potęgą. Cedry natomiast to piękne, potężne jak i mocne drzewa. Pędy sięgające do morza to niegdysiejsze granice Izraela za panowania Salomona znajdujące się pomiędzy Morzem Śródziemnomorskim a Eufratem.

"13. Dlaczego rozwaliłeś ogrodzenie jej, Tak że obrywał ją każdy, kto przechodził drogą?"
Psalm 80

Ogrodzeniem narodu wybranego była naturalnie miłość Pana, która została zlekceważona poprzez nikczemne postępowanie wybrańców. Izrael zaczął wierzyć, że nie potrzebuje ochrony Boga, gdyż sam jest wystarczająco silny. Okazało się, że bez protekcji Boga ktokolwiek chciał, mógł ich atakować i nie dosyć tego odnosił powodzenie.

"14. Pustoszy ją dzik, A zwierz dziki pasie się na niej."
Psalm 80

Pustoszący dzik to Imperium Rzymskie, którego jednym ze znaków był właśnie dzik. Psalmista oczywiście nie zdawał sobie z tego sprawy, że za kilkaset lat Jeruzalem zostanie zdobyte przez armię z dzikiem w swoim herbie. Dziki zwierz o którym mowa to najróżniejsze mocarstwa, które po kolei zdobywały Izrael. Były to w kolejności Egipt, Asyria, Babilon, Persja, Grecja i w  końcu Rzym. Ciekawym jest fakt, że Izraelici wykonywali dla niektórych z wyżej wymienionych mocarstw kamienne roboty, a między innymi zajmowali się wykonywaniem statuł tamtejszych bożków. Bożkowie do których przylegli sercami stali się dla nich powodem ich harówki jak i niewoli.

"15. Boże Zastępów, spraw nam odnowę! Spójrz z nieba i patrz, I ujmij się za tą winoroślą
16. I szczepem, który zasadziła prawica twoja, Latoroślą, którą sobie wyhodowałeś."
Psalm 80

Lud boży zauważył swoje wykroczenie, które spowodowało duchową pustkę. Może ona być jedynie wypełniona przez miłosierdzie Pana, który jak ma psalmista nadzieję wybaczy swojemu niegdyś umiłowanemu ludowi i ponownie odwróci ich los. Przecież jesteśmy twoją latoroślą, którą sobie tak starannie wypielęgnowałeś - wykrzykuje zrozpaczony autor. Nie odwracaj się od nas i ujmij się za nami, gdyż mamy zbyt wielu wrogów...

"17. Spalili ją ogniem i porąbali; Niech zginą od grozy oblicza twego!"
Psalm 80

...którzy nie znają Ciebie i nie mają żadnego szacunku do spraw pańskich - dodaje psalmista.

"18. Ręka twoja niech spocznie na mężu prawicy twojej, Na synu człowieczym, któregoś sobie wychował."
Psalm 80

Autor prosi Pana, aby dał Izraelowi władcę, który by mógł go poprowadzić prostą drogą, gdyż z tym wiąże się obietnica godnego życia. Szlachetni i bogobojni ludzie u władzy to największe błogosławieństwo narodu.
Owe wersy to także proroctwo nadejścia Jezusa Chrystusa.

"19. My zaś nie odstąpimy już od ciebie. Zachowaj nas przy życiu A będziemy wzywali imienia twojego! "
Psalm 80

Z dobrym władcą przy sterze naród wie dokładnie dokąd idzie, ponieważ ma mocne poczucie tożsamości scementowane wiarą w jedynego Boga, który zawsze miał przejrzyste oczekiwania wobec swego ludu.

"20. Panie, Boże Zastępów, spraw nam odnowę, Rozjaśnij oblicze swoje, a będziemy zbawieni."
Psalm 80

Największa odnowa miała miejsce pięćdziesiąt dni po śmierci Chrystusa, kiedy to 120 osób według polecenia Jezusa zebrało się w Jerozolimskiej świątyni, aby oczekiwać na przyjście Ducha Świętego, którego otrzymano ze spektakularnym dowodem mówienia językami. Dzisiaj 2000 lat po owym wydarzeniu możemy otrzymać Ducha Świętego w dokładnie taki sam sposób. Słowo Boga nigdy się nie starzeje ani nie ulega choćby najmniejszym zmianom. 

Psalm 81

"1. Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Tłoczący wino." Asafowy.
2. Radośnie śpiewajcie Bogu, mocy naszej, Wykrzykujcie Bogu Jakuba!
3. Zanućcie pieśń i uderzcie w bęben, W mile dźwięczącą cytrę i harfę!
4. Zadmijcie w trąby na nowiu, W pełnię, w dniu święta naszego,
5. Bo taka jest ustawa w Izraelu, Nakaz Boga Jakuba!"
Psalm 81

Psalm 81 to uroczysty utwór literacki na święto trąbek, które jest zarazem pierwszym dniem roku według kalendarza żydowskiego. Jest to święto przypominające wiernym o sądzie bożym, który nie ominie żadnego człowieka. Jak widzimy w wersie 5 jest to wyjątkowo uroczyste święto ustalone przez samego Boga.

"6. Przykazanie to dał Józefowi, Gdy wystąpił przeciwko ziemi egipskiej. Słyszę język, którego nie znałem:
7. Zdjąłem brzemię z barków twoich, Dłonie twe są wolne od dźwigania koszów."
Psalm 81

Izrael, który jeszcze niedawno pracował na obcej ziemi jako niewolnicy wykonujący ciężkie prace, został od nich uwolniony. Ich zaufanie jak i posłuszeństwo względem Pana zaowocowało uwolnieniem a później pojawieniem się imperium Izraela. Bóg przeznaczył swój lud do chwały, nie do niewoli. Podobnie dzisiaj Chrystus powołuje nas do wolności, przez co nie możemy wracać do starego grzesznego życia, które czasem może wydawać się ciekawsze. Gdyby Izrael wrócił do Egiptu jego historia potoczyła by się zupełnie inaczej. 

"8. Gdyś mię wzywał w niedoli, wyzwoliłem cię, Odpowiedziałem ci pośród gromów, Doświadczyłem cię u wód Meriba. Sela."
Psalm 81

Naród wybrany jednak postanowił zaufać Bogu i ruszył w drogę przez Niego  wyznaczoną. Nie była to droga łatwa, lecz Pan czuwał nad swymi dziećmi na każdym kroku i udowadniał to im poprzez cudowne zjawiska natury, które dla nich przygotował. Trudności miały także na celu wypróbować wiarę ludu jak i nauczyć zaufania do Pana.

"9. Słuchaj, ludu mój! Upominam cię! Izraelu, obyś mnie słuchał!
10. Niech nie będzie u ciebie boga innego i nie kłaniaj się bogu obcemu!"
Psalm 81

Bóg zawsze mówił wprost czego oczekiwał od swoich wiernych. Tak samo dawniej jak i teraz Jego prawa są zapisane w Biblii aby wszyscy, którzy chcą Go poznać mieli szanse aby się Jemu podobać. Wyznawanie innych bogów to jeden z najszybszych sposobów, aby rozgniewać Stwórcę. W czasach Starego Testamentu były to głównie bożki sąsiadujących z Izraelem narodów, w Nowym Testamencie natomiast prócz bożków może to być wszystko co ma dominującą rolę w naszym życiu. Kłanianie się im ,czyli przedkładanie ich nad sprawy Pana, jest według Niego zdradą, która jak każdy akt zdrady musi mieć fatalne konsekwencje.

"11. Ja, Pan, jestem Bogiem twoim, Który cię wywiódł z ziemi egipskiej! Otwórz szeroko swe usta, a napełnię je!"
Psalm 81

Bóg już dokonał w ich życiu niesamowitych rzeczy, które stały się początkiem ich pięknego związku. Wszechmocny nie poprzestaje na dawnych błogosławieństwach, ale zachęca wiernych do gotowości na następne. Pan jest Bogiem obfitości i chce aby lud, który Go reprezentuje obfitował ponad miarę. Oczekuje od nich jedynie wierności, co nie jest przecież nadzwyczajnym wymogiem. Usta otwarte szeroko to gotowość do przyjęcia nowych niesamowitych błogosławieństw, przy których zdobyciu Izrael nie musiał się nawet wysilać.

"12. Lecz lud mój nie słucha głosu mego, a Izrael nie był mi uległy."
Psalm 81

Lud boży nie był w stanie docenić tego co otrzymał od swego Pana i ciągle brnął w nieposłuszeństwie. Wygląda na to, że w dzisiejszym świecie chrześcijańskim przytoczony tu problem nieposłuszeństwa jest cały czas aktualny. Przywódcy religijni zamiast postępować według zasad ustalonych przez Boga, ustalają własne reguły, które bardzo często mijają się z biblijnymi.

"13. Zostawiłem ich w zatwardziałości serca, By postępowali według zamysłów swoich."
Psalm 81

Jak postępuje Bóg względem takich osób? Nie nawraca ich na siłę. Panna młoda, którą w Starym Testamencie był Izrael a w Nowym Testamencie jest kościół Chrystusa, powinna być zakochana w swoim oblubieńcu jak i powinna być mu posłuszna. Bóg nie chce wiernych o zatwardziałym sercu. On poszukuje wyjątkowych ludzi, którzy za wszelką cenę chcą Go poznać i co się z tym wiąże poznać Jego prawa, które nam dał nie po to by się męczyć, ale po to aby żyć lepiej. Jeżeli ktoś więc pragnie postępować według swoich własnych mrzonek, Bóg nie będzie go od tego odwodził.

"14. O, gdyby usłuchał mnie lud mój, O, gdyby Izrael chodził drogami moimi!
15. Wnet poskromiłbym nieprzyjaciół ich I zwróciłbym rękę przeciwko ich wrogom.
16. Ci, co nienawidzą Pana, schlebialiby mu, A czas ich trwałby wiecznie. 
17. Karmiłbym go najwyborniejszą pszenicą I syciłbym go miodem ze skały."
Psalm 81

Wersy kończące psalm są wyjątkowo piękne, ponieważ jest to westchnienie Boga, który ubolewa nad nieudanym związkiem. Pan ukazany w owych kilku wersach jest Bogiem zmartwionym, który jak każdy zawiedziony pan młody odczuwa wielki smutek z powodu niewierności oblubienicy. Mamy tu dostęp do jakby innego oblicza Wszechmocnego - oblicza czułego i kochającego, o którym nigdy nie powinniśmy zapominać. 

Psalm 82

"1. Psalm Asafowy. Bóg wstaje w zgromadzeniu Bożym, Pośród bogów sprawuje sąd."
Psalm 82

Kim są owi bogowie, którzy jak nie sposób nie zauważyć są bogami przez małe” b”? Są to uprzywilejowani ludzie, ustanowieni przez Pana, aby sprawować władzę. Słowo bóg nie oznacza tu istoty pozaziemskiego pochodzenia, a oznacza ludzi potężnych, którzy niczym Bóg trzymają w dłoni losy ludzi. Czy robią to dobrze?

"2. Jak długo sądzić będziecie niesprawiedliwie I stawać po stronie bezbożnych? Sela."
Psalm 82

Raczej nie. Nie dość, że otrzymaną od Pana władzę wykorzystują do ciągnięcia własnych korzyści to jeszcze wykorzystują bezbronnych, zawiązując przymierze z bezbożnymi bogaczami. Biedacy i sieroty nie mają nikogo, kto mógłby się nimi zaopiekować. Jest to jeden z powodów, dla którego są łatwym łupem dla bezbożnych.

"3. Bierzcie w obronę biedaka i sierotę, Ubogiemu i potrzebującemu wymierzajcie sprawiedliwość!
4. Ratujcie biedaka i nędzarza, Wyrwijcie go z ręki bezbożnych!"
Psalm 82

Bóg nie od razu ma zamiar ich ukarać za owe występki. On jest kochającym ojcem  który najpierw nawołuje do opamiętania się. W wersie 2 pyta się ich "jak długo", czyli daje im czas na poprawę. Wersy 3 i 4 opisują czego dokładnie od nich oczekuje Pan, który przecież powołał ich do bycia światłem, lecz bycie ciemnością jest dla nich zawsze łatwiejszym rozwiązaniem.

"5. Lecz oni nic nie wiedzą i nic nie pojmują, W ciemności postępują, Chwieją się wszystkie posady ziemi."
Psalm 82

Zaszli w czynieniu bezprawia tak daleko, że nie są już w stanie odróżnić dobra od zła. Skorumpowany naród nie ma dobrych fundamentów, przez co upadek takiego kraju to tylko kwestia czasu, co opisał psalmista jako chwiejne posady ziemi.

"6. Rzekłem: Wyście bogami I wy wszyscy jesteście synami Najwyższego,
7. Lecz jak ludzie pomrzecie I upadniecie jak każdy książę."
Psalm 82

Pomimo, iż są uprzywilejowani, mają władzę jak i to, że sam Bóg nazywa ich swoimi synami, nie są upoważnieni do czynienia bezprawia. Będą skrupulatnie rozliczeni ze swoich czynów a fakt, że mieli władzę na pewno nie wpłynie łagodząco na ich wyrok. Będą sądzeni surowiej aniżeli zwykli ludzie, których odstępstwo od Boga często jest przyczyną niedbałych pasterzy. Czy sytuacja dzisiaj wygląda inaczej? Kraj, o którym pisze psalmista, w realiach Nowego Testamentu jest królestwem Pana, czyli kościołem Jezusa Chrystusa, a jego liderzy to bogowie, czyli ludzie władzy ustanowionej przez Boga. Czy gdy porównasz swój kościół z psalmem 82 będziesz z niego zadowolony, czy też pozostawia on sporo do życzenia?
Jedno jest pewne. Wszyscy kiedyś umrzemy i staniemy przed Wszechmocnym aby zdać przed Nim sprawę z tego co dokonaliśmy i z taką świadomością powinniśmy wykonywać powierzone nam zadania.

"8. Powstań, Boże, osądź ziemię! Ty bowiem jesteś dziedzicznym panem wszystkich narodów."
Psalm 82

Ponownie na zakończenie  psalm przypomina nam o sądzie oraz o prawdziwym Bogu, który jest panem wszystkiego naokoło i który wszystko ma pod kontrolą. Możemy zaakceptować Jego władzę i żyć radośnie bez obawy przed sądem, lub możemy postąpić odwrotnie. 

Psalm 83

"1. Pieśń. Psalm Asafowy.
2. Boże, nie milcz, nie bądź nieczuły, Nie bądź bezczynny, Boże!
3. Bo oto burzą się nieprzyjaciele twoi, A ci, którzy cię nienawidzą, podnoszą głowę.
4. Knują spisek przeciwko ludowi twemu I naradzają się przeciwko tym, których ochraniasz."
Psalm 83

Zdarza się na pewno czasami, że ludzie nienawidzą cię z powodu bycia innym. Światło, które jest w posłusznych dzieciach Wszechmocnego czasem razi ludzi, którzy upodobali sobie ciemność. Twoja wzorowa moralna postawa przypomina ludziom, że żyją życiem oddalonym od Boga, którego wcale nie pragną poznać. Może próbują sobie i innym wmówić, że Bóg nie istnieje, aby nie czuć się winnymi. Ty idąc drogą Pana może im o tym przypominasz i przez to na pewno nie zyskasz sobie zbyt wielu przyjaciół. Chrystus nie zdobył ich sobie zbyt wielu. Gdy umierał na krzyżu było wokoło niego tylko kilka przyjaznych mu osób. Gdy zmartwychwstał polecił wszystkim swoim wiernym, aby zebrali się w Jerozolimie by otrzymać największy dar jaki Bóg kiedykolwiek dał człowiekowi - Ducha Świętego. W Jerozolimskiej świątyni zebrało się 120 osób co było raczej niewiele biorąc pod uwagę, że Chrystus karmił i nauczał tysiące ludzi.

"5. Mówią: Nuże, wytępmy ich, niech nie będą narodem, Aby więcej nie wspominano imienia Izraela!"
Psalm 83

Może ktoś się sprzymierzył przeciwko tobie i ma nadzieję na uknucie intrygi, która miałaby cię ośmieszyć, doprowadzić do zwolnienia z pracy lub utrudnić ci życie taki lub inny sposób. Przeciwko Jezusowi także uknuto intrygę, która miałaby Go zgładzić.

"6. Tak, naradzali się jednomyślnie, Przeciw tobie zawarli przymierze:
7. Namioty Edomitów i Ismaelitów, Moabitów i Hagarytów,
8. Gebal i Amon, i Amalek, Filistea z mieszkańcami Tyru.
9. Assur też złączył się z nimi, Synów Lota wsparł swym ramieniem. Sela."
Psalm 83

Wymienione tu narody to największe potęgi tamtych czasów. Filistyni na przykład reprezentują mądrość, a co za tym idzie, wysoko rozwiniętą kulturę i ekonomię. Asyryjczycy to z kolei imperium z najnowocześniejszą armią i jak Biblia podaje najdzielniejszymi wojownikami. Jest to okrutny jak i wojowniczy naród, któremu nie była w stanie dorównać żadna armia. Czy jest to jakikolwiek problem dla Pana? Nie jest istotne jak potężni są twoi wrogowie. Istotne jest jak potężna jest twoja wiara.

"10. Uczyń im, jak Midianitom, Jak Syserze, jak Jabinowi nad potokiem Kiszon,
11. Którzy zostali wytępieni w En-Dor, Stali się nawozem ziemi.
12. Postąp z dostojnikami ich jak z Orebem i Zeebem, Jak z Zebachem i Salmuną, z wszystkimi książętami ich,"
Psalm 83

Psalmista przypomina Panu o Jego wspaniałych zwycięstwach nad mocarzami, którzy ośmielili się przejść granicę Boskiej ochrony. Nie świadomi zagrożenia postanowili ograbić Izrael. Nie mogli gorzej trafić. Bóg pilnuje owych granic i nikt ich nie zdoła przekroczyć. Czyż nie jest wspaniale mieć takiego Władcę?

"13. Którzy powiedzieli: Weźmy w posiadanie niwy Boże!"
Psalm 83

Czy ktokolwiek może ograbić Boga? Nie bardzo! Twoje błogosławieństwo jest tylko twoje i nikt nie będzie w stanie ci go odebrać. Jedyny sposób w jaki je możesz stracić to poprzez nieposłuszeństwo, które było słabością ludu bożego Starego Testamentu. Plany, jakie wobec ciebie mają twoi wrogowie, to jedynie ich mrzonki.

"14. Boże mój, uczyń z nimi jak z liśćmi w wichurze, Jak z plewą na wietrze!
15. Jak ogień, który pali las, I jak płomień, co pochłania góry,
16. Tak Ty ścigaj ich burzą swoją I jak huragan wpraw ich w zamieszanie!"
Psalm 83

Psalmista nie prosi o śmierć dla swoich wrogów a prosi o ukaranie ich rozproszeniem i ogniem swojego gniewu...

"17. Okryj twarze ich hańbą, Aby szukali imienia twego, Panie!"
Psalm 83

...aby nawrócili się do ich Boga, którego obecnie odrzucają.

"18. Niech będą zawstydzeni i przerażeni po wsze czasy, Niech będą pohańbieni i zginą!"
Psalm 83

Jeżeli jednak nie nawrócą się i pomimo wielu napomnień cały czas będą czynić zło, niech zginą jako przykład dla całego narodu...

"19. Niech wiedzą, że Ty jedynie, który masz imię Jahwe, Jesteś Najwyższym ponad całym światem."
Psalm 83

...aby wiedziano, że Bóg jest prawdziwym Panem wszystkiego, nie filozoficznym konceptem zagubionych istot. Bóg jest Bogiem, który odpowiada wszystkim ludziom. Dobrym odpowiada błogosławieństwami, złym natomiast najpierw napomnieniami, później karą za brak posłuszeństwa.

Psalm 84

"1. Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Tłoczący wino". Psalm synów Koracha.
2. O, jak miłe są przybytki twoje, Panie Zastępów!
3. Dusza moja wzdycha i omdlewa z tęsknoty do przedsionków Pańskich. Serce moje i ciało woła radośnie do Boga żywego."
Psalm 84

Bóg wymaga od nas, abyśmy kochali go całym sercem. Psalm ten dokładnie wyjaśnia co to oznacza. Na początek warto byłoby się zapytać samego siebie kim naprawdę jest dla nas Wszechmocny. Czy jest On filozoficznym, bliżej nie znanym konceptem, czy też kimś bliskim na którym możemy polegać w trudnych chwilach życia jak i czyją obecnością możemy się radować w chwilach szczęśliwych. Związek Boga z człowiekiem porównany jest w Biblii do związku pana młodego z jego wybranką. Zakochani spoglądają na siebie z miłością, szacunkiem, nadzieją i wiarą w przyszłe wspólne lepsze życie. Takim właśnie jest ów psalm. Psalmista wzdycha z miłości do swego Boga pisząc o tym, aby wszyscy wiedzieli kto jest wybrankiem jego serca. Autor nie chce trzymać w sobie ogarniającego całe jego ciało uczucia i dlatego postanawia wyśpiewać to głośno całemu narodowi. Jest to zdecydowanie wspaniały przykład emocjonalnej więzi pomiędzy człowiekiem a jego Stwórcą. W realiach Nowego Testamentu jest to przykład tęsknoty wiernego do bycia częścią kościoła Chrystusa jak i nadzieja na przyszłe spotkanie i wieczne bycie razem z Bogiem.

"4. Nawet wróbel znalazł domek, A jaskółka gniazdo dla siebie, Gdzie składa pisklęta swoje: Tym są ołtarze twoje, Panie Zastępów, Królu mój i Boże mój!
5. Błogosławieni, którzy w domu twoim mieszkają, Nieustannie ciebie chwalą! Sela."
Psalm 84

Wróbel jest także wymieniony w psalmie 102 jako synonim samotności. Jaskółka natomiast to symbol niespokojnego zaganianego życia. Czyli podążając za tymi wskazówkami ów wers oznacza, że Pan daje dom a wraz z nim najwyborniejsze towarzystwo cierpiącym samotność, natomiast zmęczonym życiem i ciągłym poszukiwaniem daje pokój i stabilizację. Wszyscy, którzy odnaleźli Pana otrzymali od Niego nowe pełniejsze życie, za co nie sposób Mu nie dziękować.

"6. Błogosławiony człowiek, który ma siłę swoją w tobie, Gdy o pielgrzymkach myśli!"
Psalm 84

Ponownie Biblia pisze czym naprawdę jest prawdziwe błogosławieństwo. Zaufanie pokładane w Panu jest jednym z największych skarbów prowadzących do obfitego duchowo życia, które z kolei prowadzi wiernych do niesamowitych miejsc, sytuacji jak i wiedzy, której nie sposób zdobyć w żadnej nawet najbardziej renomowanej uczelni.

"7. Gdy idą przez wyschłą dolinę, wydaje im się obfitującą w źródła, Jakby przez wczesny deszcz błogosławieństwami okrytą."
Psalm 84

Mając rozwiniętą duchową świadomość wierni nie muszą obawiać się trudnych życiowych sytuacji, co w utworze symbolizuje wyschła dolina. W psalmie 23 dolina jest ciemna czyli oznacza niepewną sytuację z której pozornie nie ma wyjścia i w której strach przed nieznanym może być elementem próby. W psalmie 84 dolina jest sucha, czyli śmiało możemy założyć, że nic w niej nie rośnie z powodu braku wody. Może to oznaczać brak środków do życia lub też może mieszkasz miejscu, gdzie brakuje ci osób napełnionych Duchem Świętym, przez co owe miejsce pomimo pięknych otaczających cię widoków wydaje ci się jałowe. Przestań skupiać się na tych negatywach i spójrz na Chrystusa, który w ciągu chwili może zmienić twoje smutne postrzeganie otaczającego cię świata. Nagle zrozumiesz, że nie jesteś sam i świat ponownie nabierze kolorów niczym wysychająca łąka po deszczu. Deszcz błogosławieństw to błogosławieństwa, których nie sposób ominąć, podobnie niemożliwym jest ominięcie kropli deszczu stojąc na zewnątrz.

"8. Z mocy w moc wzrastają, Aż ujrzą prawdziwego Boga na Syjonie."
Psalm 84

Czas dla chrześcijan ma inny wymiar niż dla innych ludzi. Gdy są posłuszni swemu Ojcu z czasem ich wiara wzrasta, przez co stają się mocniejsi, szlachetniejsi, mądrzejsi. Wszystko to dzieje się pod wpływem Ducha Świętego, który wszystkiego ich uczy. Naturalny człowiek z czasem słabnie ponieważ jego siła polega na kruchych zasadach tego świata. Człowiek duchowy nie polega na świecie, w którym i tak jest tylko przechodniem. Jego siłą jest sam Bóg.

"9. Panie, Boże Zastępów, usłysz modlitwę moją, Nakłoń ucha, Boże Jakuba! Sela.
10. Boże, tarczo nasza, wejrzyj i spójrz na oblicze pomazańca swego!"
Psalm 84

Wielu jest ludzi którzy twierdzą, że rozmawiają z Bogiem, gdy tak naprawdę mówią jedynie do siebie. Tylko wierni Pana podążający Jego ścieżką mogą poszczycić się taką możliwością. Bóg jest ich kochającym ojcem jak i ich tarczą, czyli obrońcą. Psalmista ma więc prawo prosić Pana o wysłuchanie jego prośby, co jest jego jak i twoim wspaniałym przywilejem.

"11. Albowiem lepszy jest dzień w przedsionkach twoich, Niż gdzie indziej tysiąc; Wolę stać raczej na progu domu Boga mego, Niż mieszkać w namiotach bezbożnych."
Psalm 84

Znajomość Boga to prawdziwy skarb, którego wartości niewielu potrafi zrozumieć. Dobra materialne i komfort psychiczny są niestałe, natomiast wszystko do czego Pan przyłoży swą dłoń - jest pewne. Lepiej jest żyć w pewności swojej przyszłości z Bogiem, niż żyć bezbożnym życiem w dostatku i niepewności. Lepiej jest podążać za Chrystusem, który ma dla ciebie niesamowity plan wybiegający poza ten świat, aniżeli uganiać się za przemijającymi dobrami przemijającego świata. 

"12. Albowiem słońcem i tarczą jest Pan, Bóg, Łaski i chwały udziela Pan, Nie odmawia tego, co dobre, tym, Którzy żyją w niewinności."
Psalm 84

Dla wiernych Bóg oświetla wszystkie ich drogi, aby śmiało szli przed siebie mając przed sobą tarczę wiary, która chroni wszystkich polegających na Panu. Pan jest doprawdy Bogiem obfitości - nie dość tego, że jest słońcem i tarczą, jest także Bogiem który zaopatruje. Jego dary to nie nie tylko podstawowe środki na przetrwanie. Ma dla nas jak to sam określa "to co dobre", czyli to co najlepsze z wszystkich dziedzin życia. Chętnie obdarowuje swych umiłowanych, więc jeżeli jest coś o co się modlisz od jakiegoś czasu, a czego nie otrzymujesz, może to niekoniecznie być dla ciebie dobre, lub nie jesteś jeszcze na to gotów. Dla wiernych żyjących w niewinności, czyli żyjących według Jego Słowa i nie dających się zwieść złudnym ideologiom świata, Wszechmocny jest prawdziwym Bogiem obfitości.

"13. Panie Zastępów, Błogosławiony człowiek, który ufa tobie!"
Psalm 84

Po raz kolejny w owym psalmie autor przypomina nam, czym jest prawdziwe błogosławieństwo. Zaufanie do Pana to niesamowity dar, który powinien posiadać każdy wierzący. To dar, z którego tryskają wszystkie inne niesamowite błogosławieństwa.

Psalm 85

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm synów Koracha.
2. Panie, okazałeś łaskę ziemi swojej, Odmieniłeś los Jakuba.
3. Odpuściłeś winę ludu swego, Zakryłeś wszystkie ich grzechy. Sela."
Psalm 85

Psalm zaczyna się od wychwalania Pana za Jego dobroduszność i za prowadzenie narodu wybranego pomimo jego wad.

"4. Uśmierzyłeś wszystką złość swoją, Zaniechałeś zapalczywości gniewu swego."
Psalm 85

Bóg to kochający ojciec, który gotów jest wybaczyć wszelkie przewinienia pod warunkiem, że wierni przyznają się do wykroczenia i będą prosić Go o przebaczenie. Bóg nie może przebaczyć win jeżeli nie ma skruchy.

"5. Spraw nam odnowę, Boże zbawienia naszego, I zaniechaj gniewu swego na nas!"
Psalm 85

Psalmista wie, że Izrael grzeszył przeciwko swemu Panu i w owych przewinieniach zabrnął tak daleko, że nie sposób było wrócić z bezdroży błędów, na których się znajdował niegdysiejszy potężny lud Pana. Autor prosi o odnowę, która pozwoliłaby odwrócić się od dotychczasowego życia, którego konsekwencje są widoczne dla wszystkich, którzy pragną w swoim życiu Boga. Podobnie jest w czasach Nowego Testamentu, gdzie aby poznać Chrystusa należy się przed Nim uniżyć i poprosić Go o dokonanie zmian w życiu, które nie bardzo się nam podobają. Bez prośby, chrztu, który jest naszym pierwszym świadomym krokiem w stronę Pana, bez otrzymania Ducha Świętego nie możemy nazywać się dziećmi bożymi, a przez to nie jesteśmy w stanie się z Nim kontaktować. Psalmista dokładnie wie, że Wszechmocny go słucha, ponieważ jest częścią Izraela. Chrześcijanin wie, że jest słuchany przez Chrystusa ponieważ poprzez chrzest i otrzymanie Ducha Świętego także jest częścią nowego Izraela. 

"6. Czyż na wieki gniewać się będziesz na nas, Czy rozciągniesz gniew swój na wszystkie pokolenia?"
Psalm 85

Nikt z nas nie lubi kiedy nasza ukochana osoba jest na nas obrażona, tym bardziej, że gdy ma ku temu wszelkie powody. Tym bardziej nie chcielibyśmy, aby sam Bóg był na nas rozgniewany. Pomimo tego, że jak już wcześniej wspomniałem jest On kochającym ojcem, może się długo gniewać z powodu braku skruchy. Psalmista martwi się tu o swoje potomstwo jak i o cały nierozumny lud. 

"7. Czyż nie ożywisz nas znowu, Aby lud twój rozradował się w tobie?
8. Okaż nam, Panie, łaskę swoją I daj nam zbawienie swoje!"
Psalm 85

Lud bez Boga zdaje się być martwy i dlatego psalmista modli się o ożywienie, które jest także symbolem przebudzenia, które z kolei prowadzi do wielkich błogosławieństw, między innymi do bycia potężnym narodem. Ożywiony w Bogu naród jest narodem szczęśliwym, gdzie ponownie zaczyna kiełkować prawo i sprawiedliwość. Na takich zasadach w dawnym Izraelu jak i we współczesnym świecie można by budować jakąkolwiek szybko rozwijającą się cywilizację. Naród szlachetnych, szanujących Boga obywateli, przed którym cały świat mógłby stać otworem. Izrael był dokładnie takim narodem, który odrzucił owe błogosławieństwo uganiając się za obcymi bogami.

"9. Chciałbym teraz słyszeć, co mówi Bóg, Pan: Zaiste, zwiastuje pokój ludowi swemu i wiernym swoim, Aby tylko nie zawrócili do głupoty swojej."
Psalm 85

Tak naprawdę Bóg nie wymagał od Izraela rzeczy trudnych. Podobnie i dzisiaj Pan nie pragnie od nas czynów, które by przewyższały nasze możliwości. Bóg po prostu zabrania ludziom, aby wracali do swej głupoty czyli zawracali do owoców ciała, o których pisze dokładnie Apostoł Paweł w liście do Galacjan. Bóg jest święty i nie może patrzeć na grzech -na zepsutych nim ludzi, którzy sami postanowili podążać ową ścieżką pomimo wyjątkowo przejrzystych przykazań jak i rad Najwyższego.

"10. Zaiste, zbawienie jest bliskie Dla tych, którzy się go boją, Aby chwała jego zamieszkała w ziemi naszej."
Psalm 85

Ci natomiast, którzy są Panu posłuszni są spadkobiercami Jego niesamowitych błogosławieństw jak i największego z nich - czyli zbawienia. Nie dość tego, cały kraj w którym mieszkają owi wierni będzie ze względu na nich błogosławiony. Chrześcijanie mogą nie być najbardziej ulubioną grupą w społeczeństwie, ale na pewno są najbardziej wpływową i bardzo często nie mają tego świadomości. Bóg był gotów ocalić Sodomę i Gomorę gdyby mieszkało w nich zaledwie kilku wiernych. Tym bardziej dzisiaj w erze Ducha Świętego jest w stanie pobłogosławić całe miasta i kraje ze względu na swych kilku wiernych. 

"11. Aby łaska i wierność się spotkały, A sprawiedliwość i pokój pocałowały."
Psalm 85

Bóg zamieszkały w naszej ziemi to Bóg obecny w naszym życiu codziennym. On nie chce od nas wyznawania Go w niedzielę, on chce Być naszym Bogiem codziennym. I tak właśnie zaczyna się dziać w kraju w którym jest wielu wierzących. Wtedy łaska Pana czyli Jego zbawienie spotyka się z wiernością bogobojnego ludu. Cały kraj jest pełen poznania Pana. Panuje w nim sprawiedliwość, której naturalnym następstwem jest pokój.

"12. Wierność wyrośnie z ziemi, A sprawiedliwość wyjrzy z niebios."
Psalm 85

Wierność wyrastająca z ziemi to ludzie robiący pierwsze kroki w kierunku Boga, który zawsze odpowiada na ich chęć nawiązania kontaktu. Bogu podobają się ludzie, którzy za wszelką cenę starają się Go odnaleźć. Czyż nie jest to celem naszej ziemskiej egzystencji?

"13. Także dobrobytu udzieli Pan I ziemia nasza swój plon wyda."
Psalm 85

Dla owych ma on wielkie błogosławieństwa, na które bardzo często ciężko pracują ludzie świata. Ziemia wydająca plon to według Nowego Testamentu rośnięcie w Duchu Świętym, które jest naturalnym procesem duchowej drogi człowieka. Wszystkie rośliny rosną pod wpływem światła słonecznego, tak samo jak wszyscy idący w Duchu Świętym Chrześcijanie rosną duchowo pod wpływem światła Chrystusa.

"14. Sprawiedliwość kroczyć przed nim będzie I wyznaczać drogę krokom jego."
Psalm 85

Wierni kroczący w owym świetle będą kroczyć pewnie przez życie, ponieważ nie będą musieli się obawiać spraw tego świata. Sam Pan będzie kierował ich życiem. Jeżeli sieje się sprawiedliwość to na pewno będzie się zbierać sprawiedliwość. Jeżeli uczynimy Pana centrum swego życia, to On na pewno nas poprowadzi.

Psalm 86

"1. Modlitwa. Dawidowy. Nakłoń, Panie, ucha swego! Wysłuchaj mnie, bom ubogi i nędzny!
2. Zachowaj duszę moją, bom jest pobożny! Wybaw, Boże mój, sługę swego, który ufa tobie!"
Psalm 86

Bóg zawsze wysłuchuje tych, którzy Go miłują i ufają Mu bezgranicznie. Psalmista dobrze o tym wie i jest przekonany o skuteczności swej modlitwy. Czy ty gdy się modlisz to także modlisz się z wiarą, że Bóg zajmie się twoją sprawą? Czy ufasz Mu bezgranicznie? Jeżeli postępujesz według Jego Słowa to ma cię On pod swoją ochroną. Jeżeli nie - to musisz liczyć jedynie na siebie. Psalmista wyraźnie zaznacza w wersie 2, że jest pobożny i dlatego ma prawo prosić swego Pana o wysłuchanie jego modlitwy. Wielu ludzi modli się do Boga, lecz niewielu może pochwalić się byciem wysłuchiwanym.

"3. Zmiłuj się nade mną, Panie, Bo codziennie wołam do ciebie!"
Psalm 86

Autor najwyraźniej nie poddaje się w swej modlitwie i z cierpliwością prosi i czeka. Biblia mówi o tym, aby być wytrwałym w modlitwie.

"4. Rozwesel duszę sługi swego, Bo do ciebie, Panie, duszę mą podnoszę!"
Psalm 86

W owym wersie psalmista prosi o rozweselenie go, czyli nie jest to koniecznie prośba o rozwiązanie problemu lecz o zmianę nastawienia autora psalmu. Zmiana naszego nastawienia często jest początkiem zmiany kłopotliwej sytuacji, gdyż oznacza poddanie się woli Boga, który przecież jak każdy dobry ojciec chce naszego szczęścia.

"5. Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i przebaczasz, I jesteś wielce łaskawy dla wszystkich, którzy cię wzywają.
6. Wysłuchaj, Panie, modlitwy mojej I zważ na głośne błaganie moje!"
Psalm 86

Ponownie jak na początku psalmu autor zapewnia o swoim oddaniu. Bóg jest wspaniałym ojcem dla swych posłusznych dzieci. Nawet jeżeli popełnią jakieś przewinienie, odpuści im je pod warunkiem, że zrozumieją swój błąd i będą go żałować.

"7. W dniu mej niedoli wzywam cię, Bo mię wysłuchujesz."
Psalm 86

Psalmista będąc w trudnych sytuacjach modli się wiedząc, że Bóg mu odpowie. Na tym właśnie polega efektywna modlitwa - na modleniu się z wiarą. Jeżeli Bóg jest kochającym ojcem to przecież nie odwróci się od swych zakłopotanych dzieci.

"8. Nie ma równego tobie między bogami, Panie, I nie ma takiego dzieła, jak twoje."
Psalm 86

Nie ma równego Bogu pomiędzy bogami i umyślnie autor używa tu słowo "bóg" pisane małą literą, które w tym wersie oznacza inne stworzenia niebieskie, które stworzył Pan. Słowo "bóg" może także oznaczać wszystko czemu hołdujemy w naszym życiu. Może to być sport, muzyka, pieniądze, filozofia, zbyt wybujałe ego itp. W języku greckim, w którym to napisany jest Nowy Testament, słowo "bóg" oznacza wszystkie te rzeczy.

"9. Wszystkie narody, któreś Ty stworzył, Przyjdą i kłaniać się będą tobie, Panie, I wielbić imię twoje.
10. Boś Ty wielki i czynisz cuda: Ty jedynie jesteś Bogiem."
Psalm 86

Owe dwa wersy mają charakter proroczy i mówią o powrocie Jezusa Chrystusa, który powracając stanie się monarchą absolutnym. W Starym Testamencie jednak może także oznaczać narody, które zostały pokonane przez Izrael i które zrozumiały, że Bóg narodu wybranego jest najpotężniejszy i że jest on sprawcą wszystkich zwycięstw Izraela. Wygląda na to, że poganie mieli większą wiarę i szacunek do Najwyższego niż Izraelici.

"11. Wskaż mi, Panie, drogę swoją, Bym postępował w prawdzie twojej; Spraw, by serce moje jednego tylko pragnęło, bojaźni imienia twego!"
Psalm 86

Cóż za niesamowity wers! Wspaniałe jest podejście psalmisty do praw Boga. On pragnie za wszelką cenę być posłusznym swemu Ojcu, co jak dobrze wie prowadzi do spełnionego i błogosławionego życia. Psalmista modli się przede wszystkim o swoje serce, od którego wszystko zależy. Serce przepełnione bojaźnią Boga to najszybsza droga do mądrości jak i innych niesamowitych darów, których udziela Pan wszystkim, którzy się mu podobają. Słowo bojaźń oznacza tu przede wszystkim szacunek, który należy się Panu, a który nie zawsze otrzymuje od swoich stworzeń. Podobnie i dzisiaj wiele kościołów chrześcijańskich nie dba o zasady ustalone przez Jezusa i na ich miejsce ustanawiane zostają ich własne, często zaprzeczające przykazaniom lub wskazówkom, które dostaliśmy od Boga. Tacy ludzie być może mają chęć wyznawania Boga, lecz nie mają czystego serca, które jest dla Pana fundamentem w budowie wiary. Sama ochota niestety nie wystarczy w drodze do Pana, On oczekuje od nas posłuszeństwa.

"12. Będę cię wysławiał, Panie, Boże mój, całym sercem I będę wielbił imię twoje na wieki,
13. Ponieważ wielka jest łaska twoja dla mnie: Wybawiłeś duszę moją z głębin krainy umarłych."
Psalm 86

Bóg oczekuje od nas miłości z całego serca podobnie jak i my oczekujemy tego od naszych najbliższych. Nikt nie chciałby żony lub męża kochającego nas w połowie. Psalmista kocha Boga z wielu powodów, a jednym z nich jest wybawienie jego duszy. Gdy otrzymaliśmy Ducha Świętego, nasza dusza została wybawiona z jak psalmista określa głębin krainy ciemności. Nagle staliśmy się członkami Królestwa Bożego i co się z tym wiąże dostaliśmy nowe obywatelstwo. Nasza dusza została całkowicie odnowiona. Doprawdy jest to wystarczający powód pośród wielu innych aby kochać naszego Stwórcę.

"14. Boże, zuchwali powstali przeciwko mnie, A zgraja gwałtowników czyha na życie moje I nie mają ciebie przed oczyma swymi."
Psalm 86

Autor skarży się niczym dziecko, którym zresztą jest, na atakujących go wrogów, którzy jak zaznacza nie uznają Boga. W Starym Testamencie tego rodzaju ludzie są najgorszymi wrogami, ponieważ nie mają oni żadnych zasad. 

"15. Ty zaś, Panie, jesteś Bogiem miłosiernym i łaskawym, Nierychłym do gniewu, wielce łaskawym i wiernym."
Psalm 86

W owym wersie wymieniono kilka cech Boga, które zdecydowanie obalają okrutne wyobrażenie o Wszechmocnym rozpowszechniane przez wieki przez pseudo chrześcijańskie kościoły. Czy można kochać okrutnego Boga? Nie! Takiego Boga można się tylko obawiać. Stwórca zdecydowanie oczekuje od nas szacunku, czyli jak to Biblia określa "bojaźni bożej", lecz prócz tego oczekuje także miłości, która jest podstawą każdego wzorowo funkcjonującego związku.

"16. Zwróć się ku mnie i zmiłuj się nade mną! Udziel mocy swojej słudze swemu I wybaw syna służebnicy swojej!"
Psalm 86

Psalmista powołuje się na swoją matkę, która najwyraźniej była osobą wyjątkowo duchową, od której najprawdopodobniej Dawid nauczył się o Bogu, który odpowiada. Bóg w Biblii często błogosławi dzieci ze względu na swoich pobożnych rodziców na co w tej chwili liczy psalmista.

"17. Daj znak, że jesteś mi przychylny, Aby ci, którzy mnie nienawidzą, ujrzeli ze wstydem, Żeś Ty, Panie, wspomógł i pocieszył mnie!"
Psalm 86

Autor nie prosi o zagładę dla wrogów a prosi jedynie o to, aby Bóg pokazał im jakikolwiek znak, że jest z nim. Widząc taki właśnie znak psalmista uspokoi się wiedząc, że w obecnej chwili Pan jest z nim i wie, że za tym podąży jego rychłe zwycięstwo, które będzie wspaniałym świadectwem nieskończonej mocy Boga.

Psalm 87

"1. Synów Koracha. Psalm. Pieśń. To, co na górach świętych założył:
2. Bramy Syjonu, miłuje Pan Bardziej niż wszystkie siedziby Jakuba,
3. Chwalebne rzeczy mówi się o tobie, Miasto Boże. Sela."
Psalm 87

Syjon, czyli Jeruzalem został wybrany przez Boga na stolicę i pomimo, iż nie był on największym miastem, nie miał bogatych złóż mineralnych, nie leżał nad żadną z wielkich rzek ani w pobliżu szlaków handlowych to stał się duchowym i politycznym centrum Izraela. Przypomina to sytuację ludzi wybranych przez Pana w Starym jak i w Nowym Testamencie, którzy nie byli wysoko urodzeni ani nie posiadali niesamowitych umiejętności. Ich siłą była chęć posłuszeństwa jedynemu Bogu, który wywyższył ich, ponieważ spodobała się Mu ich wiara. Nietrudno jest zrobić coś niesamowitego ze wspaniałego budulca. Bóg natomiast robi niesamowite rzeczy z budulca, którego nikt nie chciał. Innymi słowy Bóg robi coś z niczego i do tego robi to spektakularnie. Po otrzymaniu Ducha Świętego zostaliśmy przemienieni z istot przebywających w ciemności na istoty światła. Czy można wyobrazić sobie coś bardziej widowiskowego?

"4. Rahab i Babilon zaliczę do wyznawców moich; Również Filistea i Tyr wraz z Etiopią powiedzą: Oni się tu urodzili."
Psalm 87

Rahab i Babilon to wspaniałe wysoko rozwinięte cywilizacje, które oddadzą cześć Jezusowi. Gdy powróci, każdy naród będzie Mu oddawał cześć. Wers ten mówi także o tym, że wszystkie choćby nawet najbardziej rozwinięte cywilizacje są niczym w porównaniu do mocy Pana, który to może je dalej błogosławić lub też może owo błogosławieństwo cofnąć.

"5. A o Syjonie mówić się będzie: Wszyscy co do jednego w nim się urodzili, A On, Najwyższy, utwierdzi go.
6. Pan zapisze w księdze ludów: Oni się tu urodzili. Sela."
Psalm 87

Oni się tu urodzili, czyli od dziecka należą do Boga, który ich sobie wybrał i przeznaczył do Swojego królestwa. Oznacza to ludzi, którzy mają swoją tożsamość narodową jak i szlachetne pochodzenie. Należenie do Królestwa Niebios to zdecydowanie powód do dumy.

"7. Śpiewać będą w pląsach: Wszystkie me zdroje są w tobie."
Psalm 87

Śpiew i taniec to najwyraźniej metody wyznawania Boga, które Mu się podobają. Bóg lubi, gdy jesteśmy emocjonalnie zaangażowani w jego kościół oraz kiedy otwieramy się przed Nim niczym dzieci, których zaufanie do swoich rodziców jest nieskończone. Zdając sobie sprawę z tego, że wszystko co osiągamy w życiu jest dziełem Pana, powinniśmy z radością śpiewać "Wszystkie me zdroje są w tobie" - czyli wszystko w moim życiu pochodzi od Ciebie i dziękuję Ci za to.

Psalm 88

"1. Pieśń. Psalm synów Koracha. Przewodnikowi chóru. Według "Mahalat..." Na udręki. Pieśń pouczająca. Hemana Ezrachity.
2. Panie, Boże zbawienia mego, We dnie i w nocy wołam do ciebie.
3. Niech modlitwa moja dojdzie przed ciebie, Nakłoń ucha swego na błaganie moje,
4. Bo dusza moja syta jest cierpień, A życie moje bliskie jest krainy umarłych."
Psalm 88

W psalmie 88 autor opisuje swą niedolę i czeka niecierpliwie na pomoc, która jak na razie nie nadchodzi. Jego życie zdaje się szybko zmierzać do końca i ma nadzieję, że jego Bóg nie opuści go zanim będzie za późno.

"5. Zaliczono mię do tych, co zstępują do grobu, Stałem się jak człowiek bez siły.
6. Łoże moje jest między umarłymi, Tak jak zabitych, którzy leżą w grobie, O których już nie pamiętasz, Bo są odłączeni od ręki twojej."
Psalm 88

Stan zdrowia psalmisty jest wyjątkowo zły i nawet ludzie z jego otoczenia zaliczyli go już do zmarłych. Ciekawym jest fakt, że autor opisuje w wersie 6 związek pomiędzy Bogiem a zmarłymi i różni się on bardzo od znanych nam przekonań religijnych wszystkich tradycyjnych jak i większości alternatywnych kościołów. Czy Bóg troszczy się o umarłych? Nie! Dlaczego? Ponieważ zakończyli już swoje życie i teraz są w stanie przypominającym sen, w którym to oczekują na sąd ostateczny. Nie posiadają świadomości, więc nie są w stanie żałować za swoje grzechy, a do tego brak wymyślonego przez kościół katolicki przed niecałym tysiącem lat czyśćca, pozbawia ich owego przywileju. Człowiek raz się rodzi i podczas owego krótkiego żywota ma za zadanie odnaleźć Boga. Umierając opuszcza ów świat, na którym odniósł duchowy sukces lub też nie.

"7. Umieściłeś mnie w najgłębszym dole, W ciemnościach, w głębinach,
8. Gniew twój ciąży na mnie, A wszystkimi nawałnicami twymi przytłoczyłeś mnie. Sela."
Psalm 88

Psalmista zdaje sobie sprawę, że jego choroba spowodowana jest jego wykroczeniami przeciwko samemu Bogu. Wie także, że podstawą odpuszczenia jest uprzednie przyznanie się i żałowanie za popełnione grzechy. Pomimo ciężkiej sytuacji wyłania się tu cień nadziei. Psalmista zrozumiał swój błąd więc jego zły stan, który najprawdopodobniej ma cel wychowawczy, może teraz ulec zmianie.

"9. Oddaliłeś ode mnie znajomych moich, Uczyniłeś mnie dla nich ohydą; Jestem zamknięty, bez wyjścia.
10. Oko moje gaśnie od strapienia; Wzywam cię, Panie, codziennie, Wyciągam ręce do ciebie."
Psalm 88

Prócz śmiertelnej choroby autor także stracił swych znajomych, którzy mogliby dodać mu otuchy w owych ciężkich chwilach. Psalmista nie tylko stał się dla nich kimś obcym. On stał się w ich oczach obrzydliwością zarazem tracąc jakąkolwiek możliwość pomocy z ich strony. Jedyna nadzieja jak mu pozostała to Bóg, który jest miłującym ojcem i jak każdy miłosierny ojciec w końcu musi przestać się gniewać na skruszonego syna.

"11. Czy dla umarłych czynisz cuda? Czy zmarli powstaną, aby cię chwalić? Sela.
12. Czy opowiada się w grobie o łasce twojej, A w miejscu zmarłych o wierności twojej?
13. Czy w mrokach cud twój będzie można poznać,A sprawiedliwość twoją w kraju zapomnienia?"
Psalm 88

Owe wersy nadzwyczaj obrazowo opisują nam życie po śmierci. Wygląda na to, że świat duchów, pokuty za grzechy po śmierci oraz jakikolwiek świadome królestwo zmarłych to mit. Śmierć jest tu nazwana królestwem zapomnienia. Jest to miejsce, gdzie dusze oczekują na sąd i dopiero wtedy zostaną obudzone ze swego snu, aby świadomie stanąć przed Wszechmocnym i zostać rozliczonym za wszystkie czyny.

"14. Lecz ja, Panie, do ciebie wołam, A rankiem wita cię modlitwa moja:
15. Dlaczego, Panie, odtrącasz duszę moją, Ukrywasz przede mną oblicze swoje?"
Psalm 88

Pomimo gorliwej i szczerej modlitwy psalmista czuje się odłączony od Pana, który zdaje się być nieczuły na jego wołania. Na pewno niejeden z nas był w sytuacji, w której wydawało się nam, że Bóg odwrócił się od nas i nie ma ochoty na kontynuowanie naszego związku, ponieważ przestał odpowiadać na nasze modlitwy. Bóg wszystko robi w swoim czasie i oczekuje od nas cierpliwości.

"16. Jam biedny i bliski śmierci do młodości mojej, Zawisła nade mną groza twoja, jestem zrozpaczony."
Psalm 88

Ciężko jednak jest mieć cierpliwość, gdy nie jesteśmy pewni czy dożyjemy jutra. Czasem nasz ciężki stan to próba wiary, przez którą każdy kto miłuje Boga musi przejść. Czasem to skutek naszego nierozważnego postępowania, którym możemy rozgniewać Pana. 

"17. Przewaliły się nade mną ciosy gniewu twego, Niszczą mnie strachy twoje.
18. Ogarniają mnie nieustannie jak woda, Otaczają mię wszystkie naraz. 
19. Odstręczyłeś ode mnie przyjaciela i towarzysza, Moimi zaufanymi - to mroki."
Psalm 88

Co za straszliwe zakończenie! Psalm ów nie kończy się chwałą Pana ani też nie ma w sobie ani krzty nadziei. Dlaczego? Aby ukazać nam straszne konsekwencje grzechu. Człowiek wierzący odłączony od przywileju bycia blisko Pana duchowo rozpada się na kawałki. Jest przyzwyczajony do polegania na Bogu i czasem przestaje to doceniać co z kolei pcha go w ramiona grzechu. Nagle zauważa, że zboczył i stara się to naprawić. Człowiek, który nie potrafi zauważyć, że zszedł ze ścieżki Pana jest straszliwie zagubiony i trudno będzie mu powrócić, gdyż cały czas upiera się, że kroczy prawidłowo. Psalmista dopuścił się grzechu za co obecnie cierpi, lecz to, że jest tego świadom jest na pierwszy rzut oka niewidocznym jeszcze światełkiem w tunelu, które na pewno niedługo dostrzeże.

Psalm 89

"1. Pieśń pouczająca. Etana Ezrachity.
2. Będę opiewał zawsze dzieła łaski Pana! Ustami swymi będę głosił przez wszystkie pokolenia wierność twoją.
3. Rzekłeś bowiem: Łaska trwać będzie na wieki. Jak niebiosa utwierdziłeś wierność swoją."
Psalm 89

Bóg bez wątpienia jest wiernym władcą, który chętnie błogosławi swych poddanych pod warunkiem, że są mu posłuszni. Psalmista pisze o pokoleniach wiernych chwalących Pana czyli o Bogu o którym wiedza jest przekazywana z ojca na syna. Cóż za niesamowite dziedzictwo.

"4. Zawarłem przymierze z wybrańcem swoim, Przysiągłem Dawidowi, słudze swemu:
5. Na wieki utwierdzę potomstwo twoje I tron twój zbuduję po wszystkie pokolenia. Sela."
Psalm 89

W owych dwóch wersach Pan potwierdza swą wierność wobec swoich wybrańców dając nam przykład Dawida, który pomimo swych wad podobał się Bogu, gdyż pozostał mu wierny do końca swego burzliwego życia. Wierność zdaje się być przewodnim tematem tego utworu i powinna ona także być przewodnim tematem naszej drogi w Panu.

"6. Niebiosa wysławiają cuda twoje, Panie, I wierność twoją w zgromadzeniu świętych."
Psalm 89

Gdy spojrzymy na otaczający nas świat wszędzie znajdziemy ślady Pana. Można je znaleźć wszędzie, gdzie tylko spojrzymy, a są one świadectwem wierności i dobroduszności Boga wobec ludzi, ponieważ wszystko naokoło zostało przecież stworzone, aby się nam żyło wygodniej.

"7. Któż bowiem na obłokach równy Panu, Któż podobny Panu pośród synów Bożych?
8. Bóg groźny jest w gronie świętych, Potężny i straszny nad wszystkich wokół niego."
Psalm 89

Patrząc na świat duchowy także wszędzie można znaleźć dowody chwały jak i mocy Wszechmocnego Stwórcy. Są to jednak sprawy nie do końca objawione istotom ludzkim. Niewidzialny gołym okiem świat jest tak samo realny jak otaczający nas świat materialny.

"9. Panie, Boże Zastępów, któż jest jak Ty? Mocny jesteś, Panie, a wierność twoja otacza cię."
Psalm 89

Czy jest jakakolwiek istota we wszechświecie, którą można by przyrównać do Boga? Nie. Bóg jest jedyny, niepowtarzalny, miłosierny oraz wierny.

"10. Ty panujesz nad morzem nieokiełznanym, Gdy fale jego się podnoszą, Ty je uśmierzasz."
Psalm 89

Ma pod kontrolą wszystkie żywioły i wszelkie procesy występujące w przyrodzie. Sytuacje, które zdają się być nie do opanowania, dla Niego są zaledwie igraszką. Morze w symbolice biblijnej także reprezentuje narody, nad którymi jak nie trudno zinterpretować całkowitą kontrolę ma Bóg. Ludzie występujący przeciwko Bogu nie maja pojęcia co naprawdę czynią. Ich mądrość, technologia jak i potężna armia są niczym w porównaniu z mocą przeciwko której unoszą swe ręce.

"11. Tyś zmiażdżył Rahaba ugodzonego śmiertelnie, Mocnym swym ramieniem rozproszyłeś nieprzyjaciół twoich.
12. Twoje są niebiosa, twoja też ziemia: Tyś ugruntował świat i to, co go wypełnia.
13. Tyś stworzył północ i południe; Tabor i Hermon radośnie wykrzykują imieniu twemu."
Psalm 89

Rahab to Egipt, który symbolizuje potęgę militarną i ekonomiczną, której nie ma równych. Dla Boga jednak to jedynie zwykli ludzie, którzy w styczności z Jego mocą, którą stworzył cały wszechświat, są marnością.

"14. Ramię twoje jest potężne; Mocna jest ręka twoja, A wysoko podniesiona prawica twoja.
15. Sprawiedliwość i prawo są podstawą tronu twego, Łaska i wierność idą przed tobą."
Psalm 89

Ponownie psalmista pisze o nieskończonej mocy Pana i prawach według których działa. Królestwo Boże zbudowane jest na sprawiedliwości oraz prawie, które ustanowił sam Bóg. Nieprzestrzeganie prawa w jakimkolwiek kraju prowadzi do kary. Jak pisze autor "Bóg jest wierny" i tego samego oczekuje od nas. Przestrzeganie Jego praw jest postrzegane jako dotrzymywanie wierności.

"16. Błogosławiony lud, który umie się radować I chodzi w światłości oblicza twego, Panie.
17. Z imienia twego raduje się każdy dzień, A sprawiedliwość twoja wywyższa ich,
18. Bo Ty jesteś blaskiem mocy ich, A z życzliwości twojej podnosi się siła nasza."
Psalm 89

Chodzenie w światłości oblicza Pana to między innymi wyznawanie Go według Jego Słowa. Ktokolwiek tak postępuje, otrzyma błogosławieństwo Pana oraz sam stanie się błogosławieństwem dla otaczających go ludzi. Umiejętność radowania się w Panu to między innymi dojrzałość duchowa a co za nią idzie zrozumienie, że prawa, które otrzymaliśmy od Boga są po to, abyśmy żyli lepiej, nie aby nas zniewolić. Człowiek, który to pojmuje potrafi się prawdziwie radować w Panu. Lud, który to pojmuje nie ma sobie równych.

"19. Do Pana bowiem należy tarcza nasza, A król nasz do Świętego Izraela."
Psalm 89

Pan jako tarcza jest częstym motywem występującym w psalmach. W trudnych jak i niepewnych chwilach naszego czasami burzliwego życia warto schować się za taką tarczę i przeczekać ciężkie chwile.

"20. Niegdyś rzekłeś w widzeniu do wiernych swoich I powiedziałeś: Wzbudziłem bohatera ku pomocy, Wywyższyłem wybrańca z ludu;"
Psalm 89

Bóg troszczy się o swój lud i dlatego wybrał mu króla, k tóry był najlepszym możliwym władcą. Jego wielkość nie polegała na mądrości ani sile, lecz na niesamowitej wierze w jedynego Boga.

"21. Znalazłem Dawida, sługę mego, Namaściłem go świętym olejem moim,
22. Ręka moja wspierać go będzie, A ramię moje umocni go."
Psalm 89

Tego typu władca to największy skarb narodu, gdyż wszystkie decyzje jakie podejmuje opierają się na wierze, a to Panu się bardzo podoba.

"23. Nie podejdzie go wróg, A niegodziwiec go nie pognębi.
24. Zetrę przed nim jego przeciwników, A tych, co go nienawidzą, powalę."
Psalm 89

Ktokolwiek zechciałby stanąć do walki z owym wybranym przez Pana władcą, z góry skazany jest na porażkę. Jakiekolwiek, choćby nawet najbardziej sprytne intrygi polityczne uknute przeciwko niemu nie będą w stanie mu zaszkodzić, gdyż na straży zawsze stoi Wszechmogący Bóg. Życie Dawida jest wspaniałym tego przykładem.

"25. Wierność moja i łaska będzie z nim I przez imię moje podniesie się siła jego."
Psalm 89

Bóg jest wierny wobec tych, którzy są wierni wobec Niego. Efekty Jego łaski to między innymi otrzymanie błogosławieństw, dzięki którym ów król stał się silniejszy niż inni królowie posiadający o wiele większy potencjał, lecz nie znający Pana.

"26. Położę na morzu rękę jego, A prawicę jego na rzekach.
27. On wzywać mnie będzie: Tyś Ojcem moim, Bogiem moim i skałą zbawienia mego."
Psalm 89

W wyniku jego wielkiej wiary Bóg dał mu władzę nad narodami, które zawsze w Biblii symbolizuje morze.

"28. Ja zaś uczynię go pierworodnym, Najwyższym wśród królów ziemi."
Psalm 89

Dawid jest pierworodnym spośród wszystkich królów Ziemi, czyli jest pierwszym królem wybranym przez Boga. Wszystkie wersy mówiące o Dawidzie mogą być także rozumiane w kontekście Jezusa Chrystusa, który także jest królem w duchowym znaczeniu tego słowa. Gdy ponownie wróci będzie królem w duchowym i naturalnym sensie. Wszyscy będą musieli Mu oddać pokłon.

"29. Na wieki zachowam dla niego łaskę swoją, A przymierze moje z nim nie wzruszy się.
30. I utrwalę na wieki ród jego, A tron jego jak dni niebios.
31. Jeżeli synowie jego porzucą zakon mój I nie będą postępowali według nakazów moich,
32. Jeżeli znieważą ustawy moje I nie będą przestrzegali przykazań moich,
33. To ukarzę rózgą przestępstwo ich I winę ich plagami,
34. Ale łaski mojej nie odmówię mu, Ani też nie złamię wierności mojej;
35. Nie naruszę przymierza mego i nie zmienię słowa ust moich,
36. Raz przysiągłem na świętość moją, Że nie skłamię Dawidowi."
Psalm 89

Psalm 89 znany jest głównie z owych wersów, które opisują obietnicę Pana złożoną Dawidowi. Bóg jest wiernym Bogiem, który nagradza swoich wiernych a owa nagroda często przewyższa nasze oczekiwania.

"37. Potomstwo jego trwać będzie na wieki, A tron jego jak słońce przede mną,
38. Jak księżyc, ustanowiony na wieki, Wierny świadek na niebie. Sela."
Psalm 89

Nieskończoność linii Dawida jest jedną z części błogosławieństw. Jeżeli Bóg cokolwiek ustanowi to nic ani nikt nie będzie w stanie temu przeszkodzić.

"39. Lecz oto Ty odrzuciłeś i wzgardziłeś nim, Rozgniewałeś się na pomazańca swego,
40. Zerwałeś przymierze ze sługą swym, Zdeptałeś na ziemi koronę jego.
41. Porozwalałeś wszystkie ogrodzenia jego, Obróciłeś w gruzy warownię jego.
42. Grabią go wszyscy przechodnie, Stał się pośmiewiskiem sąsiadów swoich."
Psalm 89

W okresie w którym psalm ów został napisany Izrael przechodził przez trudne chwile spowodowane nieposłuszeństwem. Zamiast być szlachetnym i potężnym narodem, stał się pośmiewiskiem okolicznych krajów, które okradały go ze zgromadzonego przez lata powodzeń dobytku. Bez opieki Pana potężny naród stał się ponownie bezbronny. Może wydawać się nam, że jesteśmy silni, bogaci, mądrzy, roztropni, że mamy wspaniałe znajomości lecz tak naprawdę bez pomocy Boga wiara w to wszystko to budowanie zamków na piasku.

"43. Wywyższyłeś prawicę nieprzyjaciół jego, Sprawiłeś radość wszystkim wrogom jego."
Psalm 89

Dla wrogów narodu wybranego jego nieposłuszeństwo było zyskiem, ponieważ Pan błogosławił ich aby rozprawili się ze zbuntowanymi Izraelitami. Narody, które niegdyś były pod panowaniem Izraela teraz mogły mu za to odpłacić. Nietrudno sobie wyobrazić nienawiść jaką pałali owi ludzie do ludu bożego, którym przecież Izraelici cały czas byli.

"44. Stępiłeś ostrze miecza jego i nie wspierałeś go w bitwie."
Psalm 89

Gdy decydujemy się na drogę w Panu musimy to zrobić z całego serca. Nie możemy mieć planu B, ponieważ Bogu nie podoba się takie podejście. Stępione ostrze miecza to między innymi źle zarządzana armia, która nie posiada już błogosławieństwa. Taka armia z góry skazana jest na niepowodzenie.

"45. Pozbawiłeś blasku majestat jego, A tron jego obaliłeś na ziemię,"
Psalm 89

Majestat pozbawiony blasku to rząd bez wizji i wybitnych indywidualności, na których przecież wybudowane zostało imperium. Tron obalony na ziemię to dostojnicy jak i władza nieświadoma przez co nie zainteresowana sprawami Boga. Niezaprzeczalnie niesie to z sobą dalszy ciąg niepowodzeń.

"46. Skróciłeś dni młodości jego, Okryłeś go hańbą. Sela."
Psalm 89

Skrócone dni młodości to skrócony czas radości, niewinności, marzeń jak i nadziei. W wyniku swoich grzechów stracono ów przywilej, którego najwyraźniej nie umiano docenić. Przypomina to trochę historię Adama i Ewy, którzy nie będąc w stanie docenić swej wyjątkowo uprzywilejowanej sytuacji, zaprzepaścili wszystko poprzez swoje nieposłuszeństwo.

"47. Dopóki, Panie? Czy na zawsze będziesz się ukrywał? Czy gniew twój jak ogień płonąć będzie?
48. Pomnij, Panie, jak krótkie jest życie moje, Jak znikomymi stworzyłeś wszystkich synów ludzkich!
49. Gdzież jest człowiek, który by żył i nie oglądał śmierci I wyrwał duszę swoją z krainy umarłych? Sela."
Psalm 89

Psalmista błaga Boga o wybaczenie i co z tym związane, aby oczy Pana ponownie były na niego skierowane i aby był w stanie poczuć Jego obecność, bez której czuje jakby był trawiony przez płomienie. Życie ludzkie jest tak niesamowicie krótkie, a ciało nietrwałe - pisze autor. Bez obecności Wszechmocnego to wszystko zdaje się nie mieć sensu. Życie bez obecności Pana pozbawione jest smaku, więc autor prosi Boga o przywrócenie mu największego z błogosławieństw, czyli możliwość obcowania ze Stwórcą Wszechświata.

"50. Gdzież są, o Panie, twe pradawne łaski, Któreś w wierności swej zaprzysiągł Dawidowi?"
Psalm 89

Niegdyś Izrael był pełen łaski Wszechmocnego. Jego błogosławieństwa były widoczne dla wszystkich narodów, które teraz naśmiewają się z niego. Obietnica jaką otrzymał Dawid była zależna od posłuszeństwa jego potomków, którzy jednak wybrali cielesność zamiast duchowości. Konsekwencje okazały się tragiczne.

"51. Pomnij, Panie, na zniewagę sług twoich, Którą noszę w sercu moim jako doznaną od wielu narodów,
52. Którą znieważają, Panie, wrogowie twoi, Którą wyszydzają ścieżki pomazańca twego. "
Psalm 89

Psalmista próbuje przemówić do litości pańskiej. Bóg przecież jest Bogiem litościwym, któremu nie zależy na tym, abyśmy cierpieli. On chce, abyśmy w pełni pojęli istotę naszego grzechu, po czym jest gotów nam wybaczyć. Prześladujące ich narody natomiast zostaną ukarane, aby zdały sobie sprawę z tego, że Bóg w którego wierzą Izraelici jest nie tylko najpotężniejszy ale i wszechmocny...

"53. Błogosławiony niech będzie Pan na wieki! Amen, Amen."
Psalm 89

...i nie wolno nam o tym zapominać, więc autor chwali Jedynego Boga wiedząc, że nie gniewa się On wiecznie i że po każdej nocy wkrótce pojawia się dzień.

Psalm 90

"1. Modlitwa Mojżesza, męża Bożego. Panie, Tyś był ostoją naszą Z pokolenia w pokolenie.
2. Zanim góry powstały, Zanim stworzyłeś ziemię i świat, Od wieków na wieki Tyś jest, o Boże!"
Psalm 90

Psalm 90 napisany został przez Mojżesza, który otwiera ową błagalną modlitwę od chwalenia Wszechmocnego Boga, który zawsze był obecny w życiu Izraela, lecz niestety nie zawsze doceniany. Bóg jest jedynym prawdziwym Bogiem, który nie mą początku ani końca. Istniał zawsze co nie jest możliwe do pojęcia przez ograniczony ludzki umysł. Psalmista nie zagłębia się jednak w dokładne znaczenie istnienia "od wieków na wieki", lecz po prostu akceptuje ten niesamowity fakt. Bóg oczekuje od nas takiej właśnie wiary. Nie zawsze musimy wszystko rozumieć, co zresztą i tak jest niemożliwe dla osób żyjących w materialnym świecie i posiadających materialne ciała, które jak wszystko na tej planecie mają ograniczenia. Bóg, choć w pewnym sensie podobny do nas, gdyż stworzył przecież człowieka na swoje podobieństwo, pozbawiony jest fizycznego ciała i jest wszechmocny, wszechwiedzący, wszechobecny... Kim naprawdę jest? Nie wiadomo. Ludzkość i tak nie byłaby w stanie tego pojąć. Cóż, wierzmy po prostu w Niego i starajmy się odrzucić logikę, aby się do Niego zbliżyć.

"3. Ty znowu człowieka w proch obracasz I mówisz: Wracajcie, synowie ludzcy!"
Psalm 90

Bóg stworzył człowieka z prochu ziemi i po przeżyciu swoich lat na Ziemi człowiek ponownie zamienia się w ten sam proch, z którego został stworzony. Nic na tym świecie nie jest wieczne. Cokolwiek oglądamy i podziwiamy naokoło zostaje stworzone wraz ze swoją "datą przydatności".

"4. Albowiem tysiąc lat w oczach twoich Jest jak dzień wczorajszy, który przeminął, I jak straż nocna."
Psalm 90

Nawet góry i rzeki kiedyś przestaną istnieć, rozpadając się i znikając bez śladu istnienia. Dla ludzi owe niesamowite zjawiska natury wydają się wieczne, lecz dla Pana ich istnienie to jedynie chwila. Bóg nie podlega czasowi, dlatego potrafi być we wszystkich miejscach w tym samym czasie. Czas został stworzony jako jeden z otaczających nas elementów, którego braku nie jesteśmy sobie w stanie nawet wyobrazić.

"5. Wartko porywasz ich, są jak sen poranny, Jak trawa, która znika:
6. Rano kwitnie i rośnie, Pod wieczór więdnie i usycha."
Psalm 90

Ludzie to naprawdę kruche istoty. Żyją na owej niesamowitej planecie bez świadomości kruchości życia jakie dostali od Boga, którego tak często odrzucają. Gdy pomyślimy o wielkich ludziach tego świata, którzy jeszcze niedawno istnieli szczycąc się wszelkimi dobrami i tytułami jakie ich świat mógł im zaoferować, nie możemy zapomnieć, że wkrótce  staną oni przed sądem Bożym i będą rozliczeni ze wszystkich swoich czynów. Ich życie dla nich zdawało się być wieczne, dla Boga natomiast to jedynie chwila lub jak wspaniale określa autor "sen poranny", który jest ułudą rzeczywistości. Kiedy śnimy wydaje się to nam niesamowicie realne i dopiero po przebudzeniu jesteśmy w stanie odróżnić sen od rzeczywistości. Według Boga życie to sen, a przebudzenie to otrzymanie Ducha Świętego, dzięki któremu jesteśmy w stanie trzeźwo patrzeć na świat naturalny jak i duchowy.

"7. Tak i my giniemy od gniewu twego, A srogością twoją jesteśmy przerażeni.
8. Położyłeś winy nasze przed sobą, Tajne grzechy nasze w świetle oblicza swego.
9. Wszystkie dni nasze znikają z powodu gniewu twego. Lata nasze giną jak westchnienie."
Psalm 90

Izrael pomimo możliwości dostępu do całej mocy Pana jak i Jego błogosławieństw zdecydował obrać drogę sprzeczną z Jego przykazaniami. Sprowokowali tym swojego Boga do gniewu, przez co utracili przywileje. Gdy mamy przeciwko sobie najniebezpieczniejszego wroga, Bóg może nas z łatwością wybawić z owej sytuacji, jeżeli natomiast Pan staję się nam wrogi, choć byśmy mieli po naszej stronie cały świat nic nie będzie nam w stanie pomóc. Taki właśnie był los narodu wybranego. Ich życie zamiast być błogosławieństwem stało się przekleństwem.

"10. Życie nasze trwa lat siedemdziesiąt, A gdy sił stanie, lat osiemdziesiąt; A to, co się ich chlubą wydaje, to tylko trud i znój, Gdyż chyżo mijają, a my odlatujemy."
Psalm 90

Zamiast być szlachetnym narodem, a przez to wspaniałym świadectwem mocy jedynego Boga, stali się ludem uwikłanym w mozoły życia. Czasami my także podejmujemy decyzje, które mają wpływ na naszą przyszłość. Gdy postąpimy zgodnie z prawami Boga staniemy się spadkobiercami jego błogosławieństw. Gdy tak nie postąpimy, świadomie odrzucimy naszą część i choćby bezbożna droga wyglądała na łatwiejszą, w rezultacie będzie miała negatywne konsekwencje. Izrael niestety jest tego najlepszym przykładem.

"11. Któż zna moc gniewu twego? Kto boi się ciebie w uniesieniu twoim?
12. Naucz nas liczyć dni nasze, Abyśmy posiedli mądre serce!"
Psalm 90

Aby uniknąć w przyszłości tego rodzaju błędów Mojżesz prosi Pana, aby nauczył swych wiernych i pokazał im czym jest życie. Psalmista w pewnym sensie wraca do pierwszych wersów psalmu mówiących o znikomości życia ludzkiego. Jeżeli jednak nie jesteśmy w stanie tego pojąć, pozostajemy w ignorancji. Jeżeli jesteśmy to w stanie zrozumieć stajemy się świadomi, że pomimo całej znikomości nasz Bóg ma kontrolę nad naszym życiem. Tacy ludzie określani są w Biblii mianem mądrych i podobają się Wszechmocnemu.

"13. Zwróć się ku nam, Panie, jak długo jeszcze, Zmiłuj się nad sługami swymi!
14. Nasyć nas o świcie łaską swoją, Abyśmy się weselili i radowali przez wszystkie dni nasze!
15. Rozwesel nas w zamian za dni, gdyś nas utrapił, Za lata, w których oglądaliśmy niedolę!"
Psalm 90

Bycie odsuniętym od łaski Pana to doprawdy ciężkie doświadczenie dla tych, którzy zakosztowali już kiedyś wspaniałych błogosławieństw. Mojżesz pragnie ponownie być połączony ze swoim Bogiem i prosi Go o przebaczenie i o odbudowanie poniżonego narodu, który żałuje za popełnione grzechy. Podstawowym aspektem odpuszczenia grzechów jest zrozumienie, że postąpiło się źle oraz prośba o wybaczenie. Bez zrozumienia i prośby o wybaczenie nie może być odpuszczenia.

"16. Niech się ukaże sługom twoim dzieło twoje, A majestat twój synom ich!
17. Niech spocznie na nas łaska Pana, Boga naszego, A dzieło rąk naszych utwierdzaj wśród nas! Tak, utwierdź dzieło rąk naszych!"
Psalm 90

Psalmista wie, że Bóg jest miłosierny i że wybaczając swemu ludowi ponownie zacznie ich błogosławić, co przyczyni się do odbudowy narodu. Wszystko do czego będą przykładać swoją dłoń powiedzie się, a gdy zaczną ponownie wychwalać swego Pana wysłucha ich i będzie z nich dumny jak ojciec, który raduje się ze swych rozważnych dzieci.

Psalm 91

"1. Kto mieszka pod osłoną Najwyższego, Kto przebywa w cieniu Wszechmocnego,
2. Ten mówi do Pana: Ucieczko moja i twierdzo moja, Boże mój, któremu ufam."
Psalm 91

Psalm ten można rozumieć z perspektywy Jezusa Chrystusa lub z twojego osobistego punktu widzenia. Czy jesteś człowiekiem, który mieszka pod ochroną Pana lub jak to wyjaśnia 2 wers czy ufasz Bogu z całego serca?

"3. Bo On wybawi cię z sidła ptasznika I od zgubnej zarazy."
Psalm 91

Jeżeli Mu ufasz i postępujesz według Jego Prawa nie musisz się niczego obawiać, ponieważ On zajmie się wszystkim za ciebie. Nie ma takiej mocy, która mogłaby Mu przeszkodzić. Sidła ptasznika to pułapka zastawiona przez wrogów, w którą najprawdopodobniej sami wpadną. Zgubna zaraza to zwykła choroba lub symbolicznie może oznaczać coś negatywnego, co szybko rozprzestrzenia się w świecie ludzi. Może to być także zepsucie moralne, które wyjątkowo szybko pleni się wśród ludzi, którzy mają z nim styczność.

"4. Piórami swymi okryje cię. I pod skrzydłami jego znajdziesz schronienie. Wierność jego jest tarczą i puklerzem."
Psalm 91

Wers 4 to nawiązanie do orła i jego piskląt, które to są otoczone wspaniałą opieką, dzięki której mogą przetrwać ciężkie chwile swej niebezpiecznej młodości. Pan jest wiernym Bogiem dla tych, którzy go miłują a jego ochrona jest niezawodna. Tarcza i puklerz u dobrego żołnierza to podwójna ochrona przez którą nie przebije się żadna strzała. Bycie dobrym żołnierzem zależy wyłącznie od naszego podejścia do Słowa Boga, który pragnie być traktowany przez nas poważnie.

"5. Nie ulękniesz się strachu nocnego Ani strzały lecącej za dnia,"
Psalm 91

Ponownie psalmista wyszczególnia różne rodzaje niebezpieczeństw czyhających na wiernych w ich codziennym życiu. Strach nocny to pułapki, które pojawiają się znienacka i których w ogóle się nie spodziewamy ani nie jesteśmy w stanie zidentyfikować ich pochodzenia. Strzała lecąca za dnia to militarne działania lub intrygi przeciwko ludowi bożemu, które muszą skończyć się klęską wroga. W Nowym Testamencie jednak symbolizuje to jakiekolwiek zorganizowane akcje przeciwko Chrześcijanom.

"6. Ani zarazy, która grasuje w ciemności, Ani moru, który poraża w południe."
Psalm 91

Zarazę możemy zrozumieć dosłownie, czyli jako choroby czekające na ludzi, których nie sposób się spodziewać lub też moralne zepsucie, które jest tu nazwane zarazą grasującą w ciemności. Śmierć porażająca w południe to konanie z wycieńczenia podczas pracy, to śmierć kiedy w ogóle jej się nie spodziewamy.

"7. Chociaż padnie u boku twego tysiąc, A dziesięć tysięcy po prawicy twojej, Ciebie to jednak nie dotknie.
8. Owszem, na własne oczy ujrzysz I będziesz oglądał odpłatę na bezbożnych."
Psalm 91

Pan zapewnia nam ochronę podczas kataklizmów jak i wojny, podczas której ginie wielu ludzi. Jezus wiedział, że jego śmierć nie nastąpi przypadkowo ponieważ zadanie, które otrzymał od Pana musiało przedtem zostać wypełnione. Czy zobaczył sąd nad tymi, którzy go zdradzili i ukrzyżowali? Nie podczas swojego życia na Ziemi, lecz nie należy zapominać, że Jego życie jak i życie Jego uczniów nie kończy się na świecie materialnym lecz trwa dalej w nieskończonym świecie duchowym, gdzie podczas sądu ostatecznego będą sądzeni wszyscy bezbożni.

"9. Dlatego, że Pan jest ucieczką twoją, Najwyższego zaś uczyniłeś ostoją swoją,"
Psalm 91

Wszystkie powyższe błogosławieństwa są dla tych, którzy w pełni zaufali Bogu. Podczas napotkanych trudności nie polegali na ludziach, pieniądzach, tytułach ani też żadnych rzeczach tego świata, ale na Bogu, który tak samo teraz jak i wcześniej pomógł im rozwiązać owe problemy lub po prostu rozwiązał je za nich.

"10. Nie dosięgnie cię nic złego i plaga nie zbliży się do namiotu twego,
11. Albowiem aniołom swoim polecił , Aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich.
12. Na rękach nosić cię będą, Byś nie uraził o kamień nogi swojej."
Psalm 91

Na pewno nie często jesteśmy świadomi duchowego świata, który nas otacza. Nie jesteśmy sami na tej niesamowitej planecie, na której przyszło nam spędzić sporo czasu zanim spotkamy się z Jezusem w naszej niematerialnej postaci. Bóg oprócz ludzi, których posyła aby nam pomagali posyła także aniołów, którzy mają za zadanie ochraniać nas przed niebezpieczeństwami.

"13. Będziesz stąpał po lwie i po żmii, Lwiątko i potwora rozdepczesz."
Psalm 91

Lew i żmija to dwie postacie szatana. Lew to szatan jako fizyczny, potężny prześladowca, dysponujący przerażającą siłą oraz nie mający sobie równych w świecie ludzi. Wąż to szatan jako siła inteligencji, sprytu jak i intryg, którym musi ulec każda istota ludzka nie należąca do Boga. Dla wierzących zagrożenia, które w świecie ludzi są niemożliwe do uniknięcia, nie stanowią tak poważnego zagrożenia, ponieważ Chrystus jest nieporównywalnie potężniejszy od szatana.

"14. Ponieważ mnie umiłował, wyratuję go, Wywyższę go, bo zna imię moje.
15. Wzywać mnie będzie, a Ja go wysłucham, Będę z nim w niedoli, Wyrwę go i czcią obdarzę,
16. Długim życiem nasycę go I ukażę mu zbawienie moje."
Psalm 91

Ponownie Pan zapewnia wiernych, że wiara w Niego to obietnica lepszego życia teraz jak i w szczególności w następnym życiu, które jest nieporównywalnie dłuższe, lepsze oraz co najważniejsze będzie ono niematerialnym życiem w ciągłej obecności Boga. Cóż za niesamowita perspektywa dla tych, którzy wytrwają w Słowie Pana!

Psalm 92

"1. Psalm. Pieśń na dzień sabatu.
2. Dobrze jest dziękować Panu i opiewać imię twe, o Najwyższy,"
Psalm 92

Bogu podoba się nasza dziękczynna modlitwa przez co powinniśmy mu codziennie dziękować za wszystko, a przede wszystkim za to, że nas wybrał i ułaskawił. Dzięki Niemu staliśmy się spadkobiercami żywota wiecznego.

"3. Obwieszczać z rana łaskę twoją, A w nocy wierność twoją,
4. Na lutni o dziesięciu strunach I na harfie przy dźwięku cytry."
Psalm 92

Obwieszczać z rana łaskę budząc się i dziękując za przyjęcie nas do Swojego Królestwa. Rozpoczynający się dzień to nowa okazja do głoszenia Słowa Boga jak i następny krok do przybliżenia się do Niego. Wierność w nocy to rozmyślanie nad kończącym się już dniem i dostrzeganie obecności Pana w różnych sytuacjach. Bóg zawsze jest wierny, a Jego pomoc udzielona o odpowiedniej porze. Powinniśmy więc Go chwalić na najróżniejsze sposoby, w tym jak pisze psalmista graniem na najróżniejszych instrumentach, ponieważ to wzmaga naszą radość a nasz Pan uwielbia być chwalony z radością. 

"5. Bo rozweseliłeś mnie, Panie, czynami twymi, Raduję się z dzieł rąk twoich."
Psalm 92

Nic dziwnego, że ów wers opisuje uczucie radości spowodowane błogosławieństwami jak i wspólnym graniem i śpiewaniem. Poza tym obecność Boga w naszym życiu to coś tak niesamowitego, że samo to powinno być powodem do codziennego radowania się. Nie każdy ma taki zaszczyt. 

"6. Jakże wielkie są dzieła twoje, Panie, Bardzo głębokie są myśli twoje!"
Psalm 92

Jak wielkie są dzieła Pana? Jak głębokie Jego myśli? Na to pytanie żaden człowiek nigdy nie znajdzie odpowiedzi. Nasz umysł nigdy nie będzie w stanie pojąć choćby małej cząstki Boga. On po prostu jest wszędzie i zawsze - to dopiero początek wiedzy o Panu, której i tak nie jesteśmy w stanie zrozumieć. Wiemy jednak, że istnieje i jakie ma według nas oczekiwania. Ciągle udowadnia nam, że jest naszym kochającym ojcem i że pomimo naszych wątpliwości wszystko ma pod kontrolą. Jego obecność jest odczuwalna na każdym kroku naszej ziemskiej egzystencji. Niewidomy nigdy nie widział słońca, jednak czuje jego ciepłe promienie jak i lecznicze działanie na swojej skórze. Tak samo jest z wierzącymi.

"7. Człowiek nierozumny nie zna ich, A głupi nie pojmuje tego."
Psalm 92

Ludzie nieposłuszni Bogu, czyli nierozumni, nigdy nie będą w stanie zrozumieć na czym polega związek człowieka z Wszechmocnym. Czym bardziej będą próbować przybliżyć się do Boga na swoich warunkach, tym bardziej będą pogrążać się w religijności. Głupi natomiast według Biblii to człowiek nie wierzący w Boga, który w wyniku obranej przez siebie drogi nie wie nic o duchowym świecie. 

"8. Choć wyrastają bezbożni jak ziele I kwitną wszyscy złoczyńcy, i tak zginą na zawsze."
Psalm 92

Zioła to często bujnie kwitnące rośliny o ciekawym zapachu, posiadające większą wartość niż zwykłe rośliny. Także bezbożni, o których pisze psalmista, to ludzie zamożni, najprawdopodobniej wykształceni, o pięknej posturze jak i wpływowi. To wszystko jednak jest przed Panem mało istotne. Mogą żyć oni w najwspanialszych luksusach i posiadać największą wiedzę tego świata, lecz nic im to nie pomoże w obecności śmierci, która zabierze wszystkich.

"9. Ty zaś, Panie, jesteś wywyższony na wieki."
Psalm 92

Jest to oczywiste, że Bóg jest wywyższony na wieki, ponieważ to On stworzył wszystko naokoło nas, aby się nam lepiej żyło. Każdy wierzący jak i niewierzący będzie musiał kiedyś stanąć przed Wszechmocnym Panem wszystkiego i zdać "sprawozdanie" ze swoich złych jak i dobrych uczynków, a to czy w niego wierzył czy też nie, nie będzie traktowane ulgowo. Bóg ustala zasady i naprawdę nie warto ich omijać.

"10. Bo oto nieprzyjaciele twoi, Panie, Bo oto nieprzyjaciele twoi zginą, Pójdą w rozsypkę wszyscy złoczyńcy."
Psalm 92

Ktokolwiek próbuje mierzyć się z Bogiem z góry skazany jest na fiasko. Nie na darmo Biblia nazywa tego typu ludzi głupcami. To, że ktoś nie chce wierzyć w Boga nie oznacza, że Bóg go w wyniku tego usprawiedliwi. Mamy całe życie, aby Go odnaleźć i jest to wręcz obowiązek, który każdy człowiek powinien potraktować z wyjątkową powagą.

"11. Róg mój wywyższyłeś jak róg bawołu, Namaściłeś mnie świeżym olejkiem.
12. Oko moje spoglądać będzie z pogardą na nieprzyjaciół moich; Uszy moje usłyszą o klęsce złośników, Którzy powstają przeciwko mnie."
Psalm 92

Róg w owym psalmie symbolizuje siłę do której Pan dokłada następny wymiar. Namaszczenie olejkiem to oczywiście w czasach Starego Testamentu bycie prowadzonym przez Ducha Świętego, a w Nowym Testamencie otrzymanie owego Ducha. Wers 12 opisuje błogosławieństwo ochrony które towarzyszy wiernym napełnionym Duchem Świętym. 

"13. Sprawiedliwy wyrośnie jak palma, Rozrośnie się jak cedr Libanu."
Psalm 92

Oto są dalsze niesamowite błogosławieństwa towarzyszące Duchowi Świętemu. Palma to silne i dość szybko rosnące drzewo, które jest odporne na warunki klimatyczne jak i daje cień podróżnym, którzy także mogą się żywić jej smacznymi i pożywnymi owocami. Liban to oznaka siły i potęgi.

"14. Zasadzeni w domu Pańskim Wyrastają w dziedzińcach Boga naszego."
Psalm 92

Wierni posłuszni swemu Panu idą przez życie pod Jego osłoną. Dba on o nich jak dobry ogrodnik dba o szlachetne kwiaty na dziedzińcu króla. Owe kwiaty to duma ogrodnika - święci Pana to Jego duma.

"15. Jeszcze w starości przynoszą owoc, Są w pełni sił i świeżości, 
16. Aby obwieszczać, że Pan jest prawy, Że jest opoką moją, i nie ma w nim nieprawości."
Psalm 92

Dla dzieci Boga czas okazuje się łaskawszy, gdyż żyjąc pod osłoną Najwyższego nie muszą zamartwiać się o sprawy, o które zamartwiają się ludzie świata. Prócz tego wiara to przeciwieństwo logiki. Wierzący ludzie uczą się rozumować inaczej od ludzi świata, co na pewno także prowadzi do szczęśliwszej egzystencji. Nie znaczy to, że omijają ich wszystkie problemy, lecz że w przeciwieństwie do ludzi świata mogą się wesprzeć na ramieniu samego Stwórcy wszechświata, który na pewno ma rozwiązanie na ich wszystkie problemy. Owo wsparcie jest naszym niesamowitym świadectwem przed ludźmi, którzy także chcieliby się przybliżyć do Boga a którzy nie zawsze wiedzą gdzie Go szukać.

Psalm 93

"1. Pan jest królem. Oblekł się w dostojność; Pan oblekł się i przepasał mocą, Utwierdził okrąg świata, tak że się nie zachwieje.
2. Mocno stoi twój tron od dawna, Tyś jest od wieczności."
Psalm 93

Bóg stworzył niebo i ziemię, a zrobił to jak wszystko czego dokonuje - niesamowicie. Wszystko w otaczającej nas przyrodzie ma swój cel, choć nie zawsze dla nas zrozumiały. Wszystko jest nadzwyczaj spójne i dla osoby, która szuka Boga staje się oczywiste, że wszystko naokoło nas jest dziełem wyższej istoty.

"3. Podnoszą rzeki, Panie, Podnoszą rzeki swój głos, Podnoszą rzeki swe wzburzone fale.
4. Nad szum wielkich wód, nad potężne fale morskie, Mocniejszy jest Pan na wysokości."
Psalm 93

Rzeki, fale morskie jak i wielkie wody można zrozumieć na kilka sposobów. Między innymi oznaczają one siły natury, nad którymi Pan ma całkowitą kontrolę i pomimo ich przerażającej siły w porównaniu z Bogiem wszechświata są mało znaczące i nie należy się ich obawiać. Drugie znaczenie owych żywiołów to narody wrogie ludowi bożemu, które podobnie do żywiołów są w stanie zniszczyć wszystko, jak i pozbawić życia każdego, kto stanie im na drodze. Bóg nie chce, abyśmy się ich bali. Strach przed Bogiem jest początkiem mądrości. Nie jest natomiast nią strach przed ludźmi. Nawet tymi najpotężniejszymi.

"5. Świadectwa twoje są godne wiary, Ozdobą domu twego, Panie, jest świętość po wsze czasy."
Psalm 93

Tym, którzy wytrwali w Nim ukazuje Swoją łaskę w postaci wspaniałych błogosławieństw, które są dobrym świadectwem dla ludzi, którzy tego potrzebują. Czasem ludzie świata muszą zobaczyć, aby uwierzyć. Bóg to rozumie i chętnie wskazuje im kierunek, w którym muszą się udać, aby Go spotkać. Jego świadectwa są dla nich oczywiste, ponieważ wie On dokładnie co dana osoba musi zobaczyć aby uwierzyć.

Psalm 94

"1. Bogiem pomsty jest Pan, Boże pomsty, ukaż się!
2. Powstań, Sędzio ziemi, Oddaj pysznym to, na co zasługują!
3. Jak długo bezbożni, Panie, Jak długo bezbożni radować się będą?
4. Z pianą na ustach mówią zuchwale, Przechwalają się wszyscy złoczyńcy."
Psalm 94

Psalm 94 to modlitwa o pomstę na ludziach niegodziwych, którzy prześladują lud boży. Owi niegodziwcy mogą być ludźmi tego świata jak i obywatelami starotestamentowego Izraela. To, że ktoś chodzi do kościoła nie oznacza wcale, że Bóg będzie z nim. Pan oczekuje od nas nienagannej postawy moralnej i jak każdy ojciec chce być dumny ze swych dzieci.

"5. Lud twój, Panie, depczą, A dziedzictwo twoje gnębią.
6. Zabijają wdowę i przybysza i mordują sieroty"
Psalm 94

Ludzie opisani w owym utworze to ludzie władzy, o których to zresztą wierni piszą w niejednym psalmie. Dla owych ludzi nie istnieją inne świętości oprócz dochodu, dla którego są w stanie ciemiężyć lud boży jak i mordować bezbronnych. Wdowy to kobiety bez ochrony mężczyzn, co w tamtych czasach było wyjątkowo niebezpieczne. Przybysze to ludzie z innych krajów, nie mający wielkich bogactw i prawdopodobnie poszukujący pracy i lepszej egzystencji. Nie znają oni zwyczajów, praw ani języka kraju do którego przybyli po lepszą przyszłość. Gdy zostaną zabici dla zysku najprawdopodobniej nikt nie zauważy ich zniknięcia. Sieroty to oczywiście najłatwiejsze ofiary. Są zupełnie bezbronne i trzeba być wyjątkowym złoczyńcą, aby utrzymywać się ich kosztem, nie mówiąc już o ich mordowaniu. Ogólnie wygląda na to, że mamy tu dość szczegółowy opis upadłego ludu bożego i nie jest to naród, którego chcielibyśmy być częścią. Nietrudno więc domyślić się niezadowolenia autora jak i błagalnego charakteru tego psalmu.

"7. Mówiąc: Pan nie widzi tego. I nie zważa na to Bóg Jakuba."
Psalm 94

Ludzie, o których pisze zrozpaczony psalmista, nie wierzą w Boga lub też wierzą w Jego religijny odpowiednik czyli w głuchego Boga, którego interesują bardziej rytuały niż ludzie.

"8. Zrozumcie, o nierozumni wśród ludu, A wy, głupcy, kiedyż zmądrzejecie?
9. Czy ten, który uczynił ucho, nie słyszy? Czy nie widzi ten, kto ukształtował oko?
10. Czy ten, co wychowuje narody, nie karci; On, który uczy człowieka poznania?"
Psalm 94

Autor nawołuje ich w swej wyjątkowo ostrej krytyce do obudzenia się ze swej nierozumnej egzystencji. Bóg jest Bogiem żywym, który widzi każdy ruch pojedynczego człowieka jak i całych narodów. On stworzył każdy szczegół otaczającego nas świata jak i ciało ludzkie z jego wszystkimi tajemnicami. Wyjątkową głupotą jest myślenie, że Wszechmocny Bóg zadowoli się odprawianiem rytuałów lub "odklepaniem paciorków". Niestety wyobrażenie Boga w większości dzisiejszych kościołach nie różni się od potępianego tu przykładu.

"11. Pan zna myśli ludzi, Bo są marnością."
Psalm 94

Ludzie, pomimo wyjątkowo wysokiego mniemania o sobie, są wyjątkowo kruchymi istotami z bardzo ograniczoną wyobraźnią. Nie potrafimy wyobrazić sobie na przykład choćby wieczności lub egzystencji bez czasu. Jako społeczeństwo uważamy naszych największych myślicieli za bogów nie będąc świadomi, że jak większość ludzi podążają oni ścieżkami prowadzącymi donikąd, a ich pozornie mądre wywody to w najlepszym przypadku marność.

"12. Błogosławiony mąż, którego Ty wychowujesz, Panie, Którego uczysz zakonu swego,"
Psalm 94

Bóg jak każdy kochający ojciec wychowuje swoje dzieci. Później, gdy dorosną będą Go godnie reprezentować, przez co imię Pana dzięki nim dotrze do większej liczby poszukujących Go ludzi. Bycie wychowywanym przez takiego ojca to doprawdy prawdziwy zaszczyt.

"13. Aby mu dać odpocznienie po dniach niedoli, Aż wykopią dół bezbożnemu.
14. Bo nie odrzuci Pan ludu swego, A dziedzictwa swego nie opuści,"
Psalm 94

Pomimo prześladowań Pan zawsze wspiera swych wiernych, ponieważ wierność to jedna z Jego cech. Pomimo trudności Bóg zapewnia nas, że bezbożni zapłacą za swoją nikczemność. Zemsta nie jest naszym zadaniem a Boga. Naszym zadaniem jest jasno lśnić w ponurym świecie.

"15. Gdyż prawo musi pozostać prawem i za nim opowiedzą się wszyscy prawego serca.
16. Któż stanie przy mnie przeciwko złośnikom, Kto ujmie się za mną przeciwko złoczyńcom?"
Psalm 94

Prawo Pana jest niepodważalne i ci którzy uwierzyli Bogu wypełniają je bez omijania co niektórych wersetów. Ludzie prawego serca zawsze będą mieli niepohamowaną chęć do czynienia woli Pana, który zawsze wstawia się za nich w najróżniejszych często niebezpiecznych sytuacjach.

"17. Gdyby Pan nie był mi pomocą, Dawno leżałbym w krainie milczenia.
18. Gdy pomyślałem: Chwieje się noga moja - Łaska twoja, Panie, wsparła mnie."
Psalm 94

Prawdziwy Chrześcijanin zdaje sobie sprawę z tego, że jego siła nie leży w jego genetycznym potencjale a w Bogu, który jest źródłem wszelkiej mocy. Jesteśmy najsilniejsi kiedy jesteśmy najsłabsi, ponieważ to wtedy właśnie w naszej niemocy pozostawiamy sprawy Panu w 100 procentach. Zaufanie to jedna z pierwszych rzeczy jakich musimy się nauczyć na naszej nowej duchowej drodze.

"19. Pociechy twoje rozweselają duszę moją W licznych utrapieniach serca mego."
Psalm 94

Bóg nie jest surowym władcą jak to niestety ukazują tradycyjne kościoły. Tak, potrafi być surowy dla nieposłusznych, lecz ma to cel wychowawczy, gdyż chce abyśmy wszyscy radowali się godnym i szczęśliwym życiem. W chwilach utrapienia natomiast pociesza nas, abyśmy nie pogrążyli się w smutku, który odbiera radość zbawienia.

"20. Czyż z tobą sprzymierzy się sędzia niesprawiedliwy, Który wyrządza krzywdę pod pozorem prawa?
21. Nastają na sprawiedliwego I krew niewinną potępiają."
Psalm 94

Pan wiele robi dla swoich wiernych, ponieważ postanowili oni pomimo wszelkich przeciwności zaufać Mu i na dowód tego powierzyli mu całe swoje życie. Ludzie nikczemni, którzy szukają Boga aby Go wyznawać według swoich zasad, nigdy nie będą w stanie nawiązać kontaktu z prawdziwym Panem wszechświata, ponieważ nie interesuje Go polityka ani nic co pochodzi ze świata ludzi. Bóg nawiązuje Swoje przymierze z ludźmi gotowymi do osobistych wyrzeczeń i do zmiany dotychczasowego życia. Kościoły, które mają na swoim koncie morderstwa bardzo często w imieniu wiary, nie mają nic wspólnego z Bogiem Biblii. Lub też pisząc z drugiego punktu widzenia Bóg Biblii nie chce mieć nic wspólnego z ludźmi, którzy mordują innych w Jego imieniu lub z jakiegokolwiek innego powodu.

"22. Lecz Pan jest twierdzą moją i Bóg mój skałą schronienia mego.
23. On odpłaci im za niegodziwość, A z powodu złości wytraci ich; Wytraci ich Pan, Bóg nasz."
Psalm 94

Na zakończenie psalmu autor podsumowuje jego główne przesłanie. Bóg jest twierdzą, gdzie chronią się wszyscy, którzy go miłują. Jego potężna miłość to mur nie do zburzenia, a każdy kto będzie próbował poniesie nie tylko klęskę, ale także karę za próbę ataku na to co w oczach Pana szlachetne.

Psalm 95

"1. Pójdźcie, radośnie śpiewajmy Panu, Wznośmy okrzyki radosne skale zbawienia naszego!   
2. Pójdźmy przed oblicze jego z dziękczynieniem, Wykrzykujmy mu radośnie w pieniach,
3. Gdyż wielkim Bogiem jest Pan i królem wielkim nad wszystkich bogów."
Psalm 95

Psalm 95 to psalm chwały jak i przestrogi. Psalmista zaczyna od rad, jak można radośnie chwalić Pana. Śpiewanie najwyraźniej kiedyś jak i dzisiaj jest stałą formą chwały, która podoba się Bogu. Nie każdy jednak potrafi śpiewać, lecz Bóg w swojej wyrozumiałości nie oczekuje od nas pięknego głosu. Nie mówi nam o uczęszczaniu na lekcje śpiewu, które zapewne wtedy także były dostępne. Pan pisze o radosnym wznoszeniu okrzyków, które mogą służyć zamiast śpiewu, lub też po prostu są okrzykami radości posiadania takiego ojca.

"4. W jego ręku są głębokości ziemi i jego są szczyty gór.
5. Jego jest morze i On je uczynił, I suchy ląd ręce jego ukształtowały."
Psalm 95

Bóg, którego znamy nie jest jakimś konceptem filozoficznym ani też nie może być przedstawiony przez żaden przedmiot. Jest On niemożliwą do wyobrażenia istotą, która stworzyła wszystko co nas otacza.

"6. Pójdźcie, pokłońmy się i padnijmy na twarz! Klęknijmy przed Panem, który nas uczynił!
7. On bowiem jest Bogiem naszym, A my ludem pastwiska jego i trzodą ręki jego. Obyście dziś głos jego usłyszeli:"
Psalm 95

Możemy Go chwalić kłaniając się przed Nim z wiarą i oddaniem za to, że stworzył wszystkich ludzi, których zresztą stworzył po to, aby oddawali Mu cześć i byli Jego strażnikami na owej niesamowitej planecie.

"8. Nie zatwardzajcie serca waszego, jak w Meriba, Jak w dniu pobytu w Massa na pustyni,"
Psalm 95

Od wersu 8 psalm przybiera nieco inną formę, a mianowicie z głosu psalmisty zamienia się na głos samego Boga, który zaczyna ostrzegać swój lud przed odstępstwem od Jego Słowa, którego konsekwencją mogą być nie wysłuchane modlitwy. Mówiąc innymi słowy Pan oznajmia Izraelowi, że aby Go godnie chwalić nie wystarczą piękne pieśni jak i okrzyki w emocjonalnym uniesieniu. To wszystko ma jedynie sens gdy jest połączone z wiarą i posłuszeństwem...

"9. Gdzie kusili mnie ojcowie wasi, Doświadczali mnie, chociaż widzieli dzieło moje."
Psalm 95

...czego to brakowało ich przodkom i przez co uwikłali się w najróżniejsze kłopoty, których konsekwencje ciągnęły się przez setki lat.

"10. Przez czterdzieści lat czułem odrazę do tego rodu I rzekłem: Lud ten błądzi sercem i nie zna dróg moich."
Psalm 95

Wers 10 mówi wyraźnie sam za siebie. Bez serca, które pragnie bliżej poznać Pana Jego przymierze z ludźmi jest niemożliwe. Wielu mówi o miłości do Boga jak i ich wspaniałym związku z Nim. Niestety nie zawsze jest to prawda, ponieważ człowiek bez chęci podążania za Słowem Boga, który jedynie podąża za własnymi wyobrażeniami nie może się Mu podobać. Osoba takiego pokroju błądzi po duchowej pustyni i w ogóle nie jest tego świadoma. Bardzo często ciągnie za sobą innych, a nierzadko całe kościoły.

"11. Dlatego przysiągłem w gniewie swoim: Nie wejdą do odpocznienia mego."
Psalm 95

Bóg wyraża się o nich nader wyraźnie. Modlitwy jak i cała emocjonalna otoczka spotkań chrześcijańskich nie są nic warte bez najzwyklejszego posłuszeństwa. Wszyscy napełnieni Duchem Świętym jesteśmy przyrównani do panny młodej. Jaki pan młody chciałby poślubić zbuntowaną pannę, która w swym buncie szybko zbliża się do zdrady oblubieńca. Taki związek to nieuniknione kłopoty, a Pan przecież chce dla nas dobrego życia pełnego Jego wspaniałych błogosławieństw.

Psalm 96

"1. Śpiewajcie Panu pieśń nową, Śpiewaj Panu, cała ziemio!"
Psalm 96

Czym jest nowa pieśń? Nowa piosenka jest niczym dopiero co rozpoczęta przygoda. Jej melodia jest dla nas słodkim wyzwaniem i powoduje, że radujemy się jej nowo poznanym utworem. Piosenki, które znamy i śpiewamy od lat niestety potrafią nas nużyć i pomimo ich pięknego tekstu czasami przestają nas ekscytować. Nowa pieśń to śpiew jak i chwała oddawana Panu jakbyśmy to dopiero się w Nim zakochali. On wymaga, aby Jego oblubienica była prawdziwie uradowana swoim nowym związkiem - aby jej miłość zawsze była świeża.

"2. Śpiewajcie Panu, błogosławcie imię jego, Zwiastujcie co dzień zbawienie jego!
3. Głoście wśród narodów chwałę jego, Wśród wszystkich ludów cuda jego!"
Psalm 96

Już wiemy dokładnie jakiej pieśni Bóg oczekuje od swoich wiernych. Jak często powinniśmy ją śpiewać? Codziennie! Pan oczekuje od nas codziennie godnego postępowania, którym to przecież chwalimy Jego Imię przed ludźmi, którzy najprawdopodobniej nigdy nie zajrzą do Biblii. Ty jesteś dla nich jedynym jej odbiciem. Jak będą widzieli ciebie, tak będą postrzegali Boga. Cóż za niesamowita odpowiedzialność. Niech twoje życie stanie się jednym z cudów dla ludzi naokoło. Niech będzie cudownym przykładem mocy Ducha Świętego.

"4. Gdyż wielki jest Pan i godzien najwyższej chwały, Godniejszy trwożnej czci niż wszyscy bogowie."
Psalm 96

Ludzie mają wyraźne tendencje do strachu przed innymi ludźmi, katastrofami, chorobami, wojnami, niedostatkiem lub też do strachu przed szatanem, którego to wylansowała telewizja. Prawda jest taka, że wszystkie owe elementy nie stanowią dla Boga najmniejszej trudności, ponieważ to On jest nadrzędną siłą we wszechświecie i poza nim. Jeżeli kogokolwiek powinniśmy się obawiać to zdecydowanie powinien to być Bóg. Strach przed Bogiem oznacza szacunek dla Niego, nie uczucie obawy przed karą. Bóg jest kochającym ojcem i nie chodzi mu o paniczny strach przed nim a o poszanowanie Jego Słowa, które ma za zadanie przybliżyć Go swojemu stworzeniu jak i poprawić jakość ich życia.

"5. Nicością są bowiem wszyscy bogowie ludów, Pan zaś uczynił niebiosa."
Psalm 96

Przy Panu wszechświata wszystko inne blednie dla tych, którzy Go miłują. Bogowie tego świata, czyli bogowie przez małe b to oprócz sprzecznych z naukami Biblii doktryn; pieniądze, władza, sport itp. - to cokolwiek innego co dominuje nasze życie i co spycha jedynego Boga na dalszy plan. 

"6. Majestat i blask przed obliczem jego, Moc i wspaniałość w świątyni jego.
7. Oddajcie Panu, plemiona narodów, Oddajcie Panu chwałę i moc!
8. Oddajcie Panu chwałę należną imieniu jego, Przynieście dary i wejdźcie do przedsionków jego!"
Psalm 96

Wszyscy powinni oddawać Bogu cześć, lecz niestety Jego stworzenie zbuntowało się przeciwko niemu i zapomniało Jego majestat, moc jak i wspaniałą miłość jaką On darzy ludzi. Psalmista nawołuje do oddania chwały jedynemu Bogu i do składania Mu uczciwych ofiar, o czym świadczy możliwość wejścia do przedsionków Pana, czyli do przebywania w Jego obecności. Można tam się dostać jedynie z czystym sercem, więc ofiara o jakiej pisze psalmista jest ofiarą przyjętą przez Wszechmocnego.

"9. Oddajcie Panu pokłon w świętej szacie! Drżyj przed nim, cała ziemio!"
Psalm 96

Pokłon w świętej szacie to w znaczeniu Nowotestamentowym wyznawanie Boga w Duchu Świętym, którego symbolem jest nowa nieskalana szata. Dlaczego cała ziemia powinna drżeć przed Panem? Duch Święty, którym zapieczętowani zostali Jego wierni to moc, która stworzyła wszechświat, łatwo się więc domyślić, że nie ma siły, która byłaby w stanie ja przewyższyć. Ci, którzy miłują Boga mają do niej bezpośredni dostęp, ci natomiast, którzy wchodzą im w drogę wchodzą z nią w kolizję. Nie ma niebezpieczniejszej rzeczy niż bycie w kolizji z Bogiem.

"10. Głoście wśród narodów: Pan jest królem! On utwierdził świat tak, że się nie chwieje; Sprawiedliwie sądzić będzie ludy!"
Psalm 96

Warto więc głosić Pana ludziom, aby zrozumieli chociaż cząstkę Jego istoty, aby byli w stanie docenić Jego miłość i aby byli świadomi, że pewnego dnia wszyscy staniemy przed Nim i zdamy sprawozdanie z naszego życia.

"11. Niech radują się niebiosa i weseli się ziemia! Niech zaszumi morze i to, co je wypełnia!
12. Niech radują się pola i wszystko, co jest na nich; Niech szumią radośnie wszystkie drzewa leśne
13. Przed obliczem Pana, bo idzie! Zaiste, idzie, by sądzić ziemię. Będzie sądził świat sprawiedliwie, A ludy według swej wierności."
Psalm 96

Zakończenie psalmu jest wyjątkowo wesołe i pełne nadziei. Prawdą jest, że Bóg potrafi być surowy, lecz nie jest to Jego codzienne nastawienie. On pragnie, aby wszyscy radowali się Jego obecnością i co za tym idzie, chwalili go z szacunkiem jak i radością. Sąd Boży nie dla każdego oznacza karę. Dla tych, którzy pozostali mu wierni Bóg ma wspaniałą przyszłość wychodzącą daleko poza najśmielszą ludzką wyobraźnię.

Psalm 97

"1. Pan jest królem. Niech się raduje ziemia, Niech się weselą mnogie wyspy!
2. Obłok i ciemność wokół niego, Sprawiedliwość i prawo są podstawą tronu jego."
Psalm 97

Psalm 97 zaczyna się z niemalże teatralną pompą, gdzie nakazane zostaje całej ziemi, aby radowała się z istnienia jak i obecności Boga, który oczekuje od swojego stworzenia podążania za swoim prawem. Jest ono warunkiem nawiązania kontaktu ze Stwórcą. Psalm ten także mówi o nadejściu Jezusa Chrystusa.

"3. Ogień idzie przed obliczem jego I pożera wokoło nieprzyjaciół jego.
4. Błyskawice jego oświecają świat, Widzi to ziemia i drży.
5. Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana, Przed Panem całej ziemi."
Psalm 97

Doprawdy Pan potrafi być straszny dla Jemu nieposłusznych jak i dla wrogów Jego wybrańców. On sprawuje kontrolę nad wszystkimi żywiołami natury, a nieprzejednane góry są niczym w porównaniu z Jego majestatem. Patrząc z perspektywy Nowego Testamentu wersy te mogą opisywać ponowne nadejście Chrystusa, które jak Biblia pisze będzie oczywiste dla wszystkich ludzi.

"6. Niebiosa głoszą sprawiedliwość jego, A wszystkie ludy widzą chwałę jego.
7. Niech będą zawstydzeni wszyscy czciciele bożków, Którzy chlubią się bałwanami, Ukorzcie się przed nim wszyscy bogowie."
Psalm 97

Powrót Chrystusa będzie niesamowitym wydarzaniem pod względem wizualnym jak i przede wszystkim duchowym. Nowa ustanowiona przez Niego władza będzie nadzwyczaj skuteczna ponieważ...

"8. Słyszy to Syjon i raduje się, I weselą się córki judzkie z powodu sądów twoich, Panie!"
Psalm 97

...Bóg jest sprawiedliwy i wszystko co robi na owej to sprawiedliwości jest oparte. Niełatwo wyobrazić sobie kraj, którym rządzi mądry król i w którym to nie ma korupcji. Taki naród musi wspaniale prosperować, ponieważ brak korupcji oznacza wysoki poziom duchowości obywateli, natomiast w duchowym kraju błogosławieństwa są codziennością.

"9. Ty bowiem, Panie, jesteś Najwyższy na całej ziemi, Bardzoś wywyższony nad wszystkich bogów!"
Psalm 97

Pan jest najwyższy. Brzmi to doprawdy jak coś tak oczywistego, że zdaje się prawie że zbędne, aby to pisać. Jednak nic w Biblii nie jest napisane przypadkowo. Czy rzeczywiście Bóg jest największy w twoim życiu? Czy nie masz innych bogów, czyli mówiąc inaczej, czy nie istnieje dla ciebie coś, co jest ważniejsze od Pana i Jego sprawiedliwości ?

"10. Wy, którzy miłujecie Pana, miejcie w nienawiści zło! On strzeże dusz świętych swoich, Z ręki bezbożnych wyrywa ich."
Psalm 97

Jeżeli rzeczywiście kochasz Boga i przestrzegasz Jego praw, co zresztą dla Niego jest tym samym ( miłość i posłuszeństwo są dla Pana nierozłącznymi cechami ), będzie cię strzegł i pomagał we wszystkich sytuacjach. Naprawdę warto mieć takiego ojca.

"11. Światłość wschodzi sprawiedliwemu i radość tym, którzy są prawego serca.
12. Radujcie się sprawiedliwi w Panu I wysławiajcie święte imię jego!"
Psalm 97

Światłość, która wschodzi sprawiedliwym to wspaniałe świadectwo ich życia, które z upływem czasu widać coraz lepiej. Człowiek zbiera co sieje, więc jeżeli siał dobrze, będzie zbierał rzeczy dobre, jeżeli nie to będzie zbierał zło. Ci, którzy sieją dla Ducha Świętego mają wszelkie powody do radości jak i wszelkie prawo do chwalenia Pana.

Psalm 98

"1. Psalm. Śpiewajcie Panu pieśń nową, bo cuda uczynił! Prawica i jego święte ramię przyniosły mu zwycięstwo.
2. Pan objawił zbawienie swoje, Na oczach narodów okazał sprawiedliwość swoją."
Psalm 98

Śpiewajmy Panu czyli radujmy się, ponieważ jest On naszym Bogiem, który czyni dla nas cuda i wspiera nas Swym mocnym ramieniem przed wszystkimi ludźmi jak i narodami. Jego łaska względem nas jest niepojęta a jego ochrona nieskończona.

"3. Wspomniał na łaskę swoją i wierność dla domu Izraela; Wszystkie krańce ziemi ujrzały zbawienie Boga naszego."
Psalm 98

W kontekście Nowego Testamentu Izrael to Nowy Izrael, czyli nowo nawrócony lud Boży, który możemy znaleźć prawie wszędzie, niezależnie od kraju, klimatu ani ustroju politycznego.

"4. Wznoście Panu okrzyki radosne, wszystkie ziemie; Weselcie się, cieszcie się i grajcie!
5. Grajcie Panu na cytrze I głośno śpiewajcie!
6. Na trąbach i głośnych rogach, Grajcie przed Królem, Panem!"
Psalm 98

Granie jak i śpiewanie zdaje się być jedną z najstarszych form oddawania chwały Bogu. Powinno ono odbywać się pośród radosnego śpiewu, który ma odzwierciedlać naszą radość zbawienia jak i wdzięczność względem Wszechmocnego Pana.

"7. Niech szumi morze i to, co je napełnia, Świat i jego mieszkańcy!
8. Niech rzeki klaszczą w dłonie, A góry niech się radują razem 
9. Przed Panem, bo idzie, aby sądzić ziemię! Będzie sądził świat sprawiedliwie i narody według słuszności."
Psalm 98

Oprócz chwalenia Boga nazwijmy to tradycyjnymi metodami, chce On być także i jest chwalony przez przyrodę, która jest pięknym dowodem istnienia Wszechmocnego Architekta wszystkiego co nas otacza. Morza, wszystkie morskie stworzenia, ziemia, ludzie, rzeki jak i góry, wszystko to świadomie lub też nieświadomie chwali swego projektanta wspaniałością swego istnienia.

Psalm 99

"1. Pan jest królem, drżą ludy, Siedzi na cherubach, ziemia się chwieje."
Psalm 99

Cheruby to aniołowie wykonujący wolę Pana. Trzęsąca się ziemia to ziemia poddana woli Pana, przeciwko której nie można się sprzeciwić. Jest to także opis powrotu Chrystusa.

"2. Wielki jest Pan na Syjonie I wyniesiony nad wszystkie ludy.
3. Niech wielbią imię twoje wielkie i straszne; On jest święty!"
Psalm 99

Pan jest Bogiem wszystkich ludzi, z tymże nie wszyscy poddają się Jego woli. Ludzie odłączeni od Boga zapomnieli o tym kim naprawdę jest ich Pan. Bóg jest naszym ojcem, pasterzem, światłem jak i obiektem naszych głębokich uczuć. Jego istota jest święta i nie wolno nam o tym zapominać. Nie powinniśmy Go traktować jako dodatek do naszego życia, ale nasze życie powinno być po brzegi wypełnione Jego obecnością. To czy będzie ono wypełnione Nim zależy wyłącznie od nas, ponieważ Pan jest zawsze gotów na zawarcie nowych "znajomości" z istotami, które stworzył.

"4. Potężny jest król, który miłuje prawo; Tyś ustanowił, co prawe, Ty sprawujesz sąd i sprawiedliwość w Jakubie.
5. Wysławiajcie Pana, Boga naszego, I oddajcie pokłon u podnóżka stóp jego! On jest święty!"
Psalm 99

Bóg miłujący prawo to Bóg kochający ludzi o szlachetnym sercu, którzy za wszelką cenę pragną dokładnie poznać i przestrzegać Słowo Boga jak i są gotowi do pracy dla Wszechmocnego. Nie możemy służyć Panu nie przestrzegając Jego praw ani też przestrzegając ich w choćby 90 procentach.

"6. Mojżesz i Aaron są wśród kapłanów jego, A Samuel wśród tych, którzy wzywają imienia jego; Wołali do Pana, a On ich wysłuchał.
7. W słupie obłoku mówił do nich; Strzegli świadectw jego i prawa, które im dał.
8. Panie, Boże nasz, Tyś ich wysłuchał, Byłeś im Bogiem, który przebacza, Lecz karze ich występki."
Psalm 99

Mojżesz, Aaron jak i Samuel byli tymi, którzy pośredniczyli pomiędzy Bogiem a ludźmi. Wstawiali się oni za ich grzechy jak i chwalili Pana w ich imieniu, w ten sposób wiernie służąc Panu jak i Izraelowi pilnując, aby prawa Boga były wszędzie przestrzegane. Dzisiaj już nie potrzebujemy pośredników w naszym kontakcie z Bogiem. Dzięki Duchowi Świętemu wszyscy mamy niesamowitą możliwość, aby bezpośrednio komunikować się z Panem. Czas pośredników skończył się w czasach Dziejów Apostolskich, kiedy to Duch Święty został wylany na wszystkich wiernych, którzy jako dowód otrzymania owego niesamowitego daru dostali możliwość modlenia się nieznanymi dla nich a zrozumiałymi jedynie dla Pana językami.

"9. Wysławiajcie Pana, Boga naszego I oddajcie pokłon na świętej górze jego, Bo święty jest Pan, Bóg nasz!"
Psalm 99

Wysławiajmy więc Pana za to, że dał nam największy z możliwych darów duchowych, dzięki któremu jesteśmy w stanie codziennie oddawać mu cześć w Duchu i w Prawdzie. Jest to odpowiednik starotestamentowego oddawania czci na świętej górze. Bóg, którego wyznajemy jest Bogiem, który podchodzi do każdego z nas osobiście a Biblia, którą nam przekazał jest napisana do każdego z nas indywidualnie. Jest to osobisty list do ciebie mówiący ci jak możesz pojednać się z Bogiem oraz jak powinieneś godnie żyć.

Psalm 100 psalm dziękczynny

"1. Psalm dziękczynny. Wykrzykuj Panu, cała ziemio!
2. Służcie Panu z radością, Przychodźcie przed oblicze jego z weselem!"
Psalm 100

Psalm 100 to psalm dziękczynienia, w którym całe stworzenie przedstawione jest jako istniejące po to, aby chwalić jedynego Boga, który dał mu życie. Bóg oczekuje od nas wyznawania Go z radością, co mija się z wieloma popularnymi konceptami religijnymi. Bóg jest naszym ojcem i pragnie, aby Jego dzieci radowały się życiem jak i cieszyły się ze spotkań z Nim. Służąc mu powinniśmy to robić z ochotą i świadomością, że pracujemy dla najpotężniejszej istoty jaka kiedykolwiek istniała i która to właśnie nas wybrała aby jej służyć.

"3. Wiedzcie, że Pan jest Bogiem! On nas uczynił i do niego należymy, Myśmy ludem jego i trzodą pastwiska jego."
Psalm 100

Wiedzieć, że Pan jest Bogiem oznacza zdawanie sobie sprawy z tego, że Bóg jest święty, czyli że zawsze będzie granica pomiędzy nim a ludźmi i nie należy się z Nim spoufalać, co niestety jest często zauważalne w dzisiejszych kręgach chrześcijańskich. Zbyt często głosi się dziś Chrystusa, który akceptuje wszystkie ludzkie wady jak i słabości zapominając o tym, że nie po to Bóg dał nam Ducha Świętego, abyśmy użalali się i usprawiedliwiali nasze słabości. Ducha Świętego otrzymaliśmy aby przezwyciężyć swoją cielesność i z czasem stawać się podobni do Chrystusa. Nazywa On nas w Biblii swoimi przyjaciółmi jak i sługami co oznacza, że nasz związek z Nim powinien być bardzo bliski jak i osobisty, a zarazem pełen szacunku jak i ochoty służenia. Nigdy nie powinniśmy zapominać, że Bóg jest Święty i należy Mu oddawać cześć nie jako szanowanemu znajomemu ani też ojcu, ale jako jedynemu Bogu, wszechmogącemu i wszechobecnemu władcy wszechświata, który w swej łasce powołał cię do Swojego pastwiska, abyś żył wiecznie.

"4. Wejdźcie w bramy jego z dziękczynieniem, W przedsionki jego z pieśnią chwały! Wysławiajcie go, błogosławcie imieniu jego!"
Psalm 100

Gdy stajemy przed Panem na przykład podczas wieczornej modlitwy lub spotkania kościelnego nie zapominajmy o podziękowaniu Mu za wszystko. Cóż każdy chyba wie najlepiej za co może mu dziękować. Zwróćmy uwagę na to, że podziękowanie jest pierwszym elementem w przystępowaniu do rozmowy z Bogiem. Drugi element to pieśń chwały, co niekoniecznie musi oznaczać sam śpiew. Może to także być gorąca modlitwa chwaląca imię Pana, która to często przeradza się w pieśń chwały.

"5. Albowiem dobry jest Pan; Na wieki trwa łaska jego, A wierność jego z pokolenia w pokolenie."
Psalm 100

Pan jest dobrym, sprawiedliwym oraz nagradzającym lojalność swoich poddanych władcą absolutnym. Owi lojalni obywatele Królestwa Niebios dostali obietnicę opieki w życiu doczesnym, jak i co najważniejsze obietnicę życia wiecznego. Cóż za niesamowity przywilej!

Psalm 101

"1. Psalm Dawidowy. Łaskę i prawo opiewać będę; Tobie, Panie, grać będę;"
Psalm 101

W owym psalmie autor opisuje jak ważnym jest głoszenie Słowa Boga poprzez śpiew. W Starym jak i Nowym Testamencie śpiew stanowi wyjątkowo ważny element wyznawania jedynego Boga. Starotestamentowi bohaterowie jak i sam Jezus Chrystus śpiewają wraz z wiernymi pieśni dla Pana.

"2. Nauczę się drogi doskonałej, Abyś mógł przyjść do mnie. W domu swoim będę chodził w niewinności serca."
Psalm 101

Dawid dobrze wiedział, że jedyną drogą do owocnego związku z Bogiem jest postępowanie według Jego Słowa, którego każdy wierny powinien przestrzegać. Każdy człowiek, który chciałby przybliżyć się do Pana powinien dbać o swoje serce, aby przez całe życie pozostało niewinne, nie zabrudzone sprawami tego świata. W takich okolicznościach możemy śmiało stanąć przed Panem będąc przekonanym, że nas wysłucha.

"3. Nie stawiam przed oczy swoje niegodziwej rzeczy; Nienawidzę zachowania się odstępców, Nie przylgnie ono do mnie."
Psalm 101

Świat dzisiaj oferuje nam zdawało by się tak wiele. W internecie możemy znaleźć prawie wszystko na prawie każdy temat. Bóg oczekuje od swoich wiernych aby kontrolowali co oglądają, aby ich umysł który został powołany do świętości nie został zabrudzony przez cielesne żądze jak i zbyt pospolite rozrywki. Świat ma swoje zasady jak i swoje rozrywki, które nie zawsze przystoją świętym Jedynego Boga. Psalmista nie chce mieć nawet nic wspólnego z owym zakazanym przez Pana światem, ponieważ obawia się, że mogłoby to mieć negatywny wpływ na jego związek z Bogiem, który był dla niego jak i powinien być dla ciebie priorytetem.

"4. Przewrotność serca niech obca mi będzie, Nie chcę znać złego człowieka."
Psalm 101

Ludzie świata często używają swego intelektu, aby czynić zło. U Pana planowanie jakichkolwiek intryg jak i korzystanie z wszelkich jak to Biblia nazywa przewrotności serca jest zakazane. Boga nie interesuje to jak jesteśmy zaradni - to są cechy, które chwalą sobie ludzie. Jego interesuje w jakim stanie jest twoje serce. Czy mu ufasz? Czy jesteś gotowy powierzyć mu wszystkie twoje problemy? Psalmista także ostrzega przed otaczaniem się złymi ludźmi, którzy mogą być w stanie odciągnąć nas od tego, co najistotniejsze, kierując naszą uwagę na rzeczy istotne dla nich, lecz mało istotne w oczach Pana.

"5. Kto skrycie oczernia bliźniego swego, tego zniszczę; Nie ścierpię oczu wyniosłych i serca nadętego."
Psalm 101

Autor przybliża nam jedno ze znaczeń "przewrotności serca". Wszechmocny pragnie abyśmy się wszyscy miłowali - nie nienawidzili. Wszelka ludzka wyniosłość jak i duma prowadzą do upadku moralnego i co z tym idzie - grzeszeniu przeciwko Bogu jak i bliźniemu.

"6. Oczy moje zwrócone są na wiernych w kraju, Aby mieszkali ze mną. Kto chodzi drogą prawa, Ten mi służyć będzie."
Psalm 101

Dawid otacza się ludźmi, którzy podobają się Panu, gdyż z takiego towarzystwa mogą być jedynie korzyści. Jest to dla nas wspaniały przykład sugerujący nam wybór przyjaciół. Duchowi znajomi wniosą w nasze życie duchowe wartości jak i wzmocnią zasady, które przejęliśmy czytając Słowo Boże, oraz pomogą nam pozbyć się cech, które w Królestwie Boga nie są mile widziane.

"7. Oszust nie zamieszka w domu moim, Kłamca nie ostoi się w oczach moich. 8. Każdego ranka tępić będę wszystkich bezbożnych w kraju, wygubię z miasta Pana wszystkich złoczyńców."
Psalm 101

Jeszcze raz psalmista deklaruje swoją głęboką niechęć do ludzi postępujących sprzecznie ze Słowem Pana. W owych wersach nie tylko radzi nam, aby nie utrzymywać kontaktu z tego rodzaju grzesznikami, ale wręcz posuwa się krok dalej, deklarując walkę z nimi. Wie on, że jedno zgniłe jabłko jest w stanie zepsuć cały koszyk i jako władca zdaje sobie sprawę z odpowiedzialności, jaką ma wobec swojego Boga.

Psalm 102

"1. Modlitwa utrapionego, gdy upada na duchu i wylewa skargę swoją przed Panem."
Psalm 102

Biblia to osobisty list do ciebie, który jak każdy list osobistej natury przybliża nas do autora. W tym psalmie autor żali się Panu na swoje rzeczywiście ciężkie życie mając pewność, że na pewno zostanie wysłuchany. Jeżeli Bóg jest kochającym Ojcem to mamy pewność, że pomoże swoim zatroskanym dzieciom w przerastających ich problemach.

"2. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej i wołanie moje niech dojdzie do ciebie!
3. Nie ukrywaj oblicza swego przede mną w dniu niedoli mojej, nakłoń ku mnie swe ucho, w dniu, kiedy cię wzywam, śpiesznie mnie wysłuchaj."
Psalm 102

W czasach Nowego Testamentu mając Ducha Świętego i idąc w nim możemy mieć pewność, że wszystkie nasze modlitwy dochodzą do Boga. Czasem może się nam zdawać, że jest inaczej lecz niestety lub też na szczęście nie zawsze możemy ufać naszym przeczuciom.

"4. Bo nikną jak dym dni moje, A kości moje są rozpalone jak ognisko.
5. Spalone jest jak trawa i wyschło serce moje, Zapomniałem jeść chleb.
6. Od głośnej skargi mojej Kości przyschły mi do ciała."
Psalm 102

Opisane w owym psalmie cierpienia nie są jednak spowodowane brakiem cierpliwości. Psalmista ma potężny, przerastający go problem, który to rozwiązać może jedynie Pan. W tego rodzaju sytuacjach należy pamiętać o tym, że "kiedy jestem słaby wtedy jestem mocny". Niektórzy badacze Biblii przypisują ów psalm cierpieniom Jezusa Chrystusa, jednakże jest w nim kilka niezgodnych faktów, jak na przykład wers 6, w którym psalmista jest zupełnie wyczerpany narzekaniem na swój los. Chrystus natomiast przyjął swój wiedząc, że jest to jedyny sposób aby zbawić ludzkość.

"7. Jestem podobny do pelikana na pustyni, Jestem jak sowa wśród ruin."
Psalm 102

Pelikan na pustyni i sowa wśród ruin to dwa ptaki pozbawione swojego naturalnego środowiska. To swego rodzaju wyraźna i wyjątkowo smutna wizja osamotnienia.

"8. Nie śpię i jęczę Jak ptak samotny na dachu.
9. Codziennie lżą mnie wrogowie moi, Złorzeczą mi ci, którzy szaleją przeciwko mnie.
10. Bo jadam popiół jak chleb, A napój mój mieszam ze łzami,"
Psalm 102

Sytuacja psalmisty wygląda wyjątkowo źle. Jest on opuszczony przez wszystkich swoich towarzyszy, czyli nie może liczyć na jakąkolwiek ludzką pomoc. Jego wrogowie otwarcie występują przeciwko niemu poniżając go otwarcie przed wszystkimi. Autor jest już wyczerpany fizycznie i emocjonalnie. Jedzenie popiołu jak chleba symbolizuje codzienne oglądanie zniszczenia, więc psalmista pisze tu o niszczeniu jego narodu jak też jego mocno umęczonej osoby.

"11. Z powodu gniewu twego i zapalczywości twojej, Gdyż podniosłeś mnie i strąciłeś.
12. Dni moje są jak cień wydłużony, A ja usycham jak trawa."
Psalm 102

Autor rozumie, że Bóg jest źródłem wszelkich błogosławieństw jak i w wyniku nieposłuszeństwa jego wiernych ich braku. Dni jak cień wydłużony to długie i sprawiające wrażenie nieprawdziwych i koszmarnych dni.

"13. Ale Ty, Panie, trwasz na wieki, A pamięć o tobie z pokolenia w pokolenie.
14. Ty powstaniesz, zmiłujesz się nad Syjonem, Bo czas zlitować się nad nim, gdyż nadeszła właściwa pora."
Psalm 102

Bóg jest nieskończoną istotą bez początku i bez końca. Jego ochrona jak i inne błogosławieństwa także są nieskończone. Psalmista wyraża skruchę z powodu popełnionych występków, które oddzieliły dzieci od ich Ojca. Jesteśmy gotowi ponownie cię wyznawać - zapewnia. Nadeszła pora pojednania więc odwróć ponownie swoją twarz w naszą stronę.

"15. Słudzy twoi bowiem kochają jego kamienie I żalą się nad jego ruiną."
Psalm 102

Autor nawiązuje tu do zniszczonej świątyni, która to kiedyś była domem całego narodu, dzisiaj natomiast w wyniku jego przewinień leży w gruzach. Świątynia w czasach Nowego Testamentu to wierny napełniony Duchem Świętym. Gdy kroczy on drogą Pana jest dla Niego cennym skarbem, gdy nie idzie prostą ścieżką Boga staje się ruiną świątyni, której to zniszczenia sam jest winien w taki sam sposób, jak Izrael był winny zniszczenia Jerozolimy i znajdującej się tam świątyni.

"16. Narody bać się będą imienia Pana, A królowie ziemscy chwały twojej.
17. Gdy Pan odbuduje Syjon, Ukaże się w chwale swojej,
18. Przychyli się do modlitwy opuszczonych I nie pogardzi ich prośbą."
Psalm 102

Pewnego dnia Chrystus wróci w chwale i ci którzy prześladowali jego wiernych poniosą karę. Wracając przywróci nowy porządek i będzie sprawował władzę nad narodami, które będą musiały oddać Mu cześć. Jego wierni podobnie jak dzisiaj będą mieli do Niego ciągły dostęp i będą częścią Jego rządu.

"19. Niech to zapiszą dla pokolenia przyszłego I niech chwali Pana lud, który będzie stworzony,"
Psalm 102

jest to jeden z powodów dla którego przypominamy sobie o powrocie Chrystusa i o tym, że będziemy stanowić część Jego rządów. W Starym jak i Nowym Testamencie święci Boga przypominali sobie wzajemnie o Nim i Jego nieskończonej mocy w pieśniach na Jego cześć, jak i poprzez czytanie Jego Słowa.

"20. Gdyż wejrzał ze swojej świętej wysokości. Pan spojrzał z nieba na ziemię,
21. Aby wysłuchać jęku więźniów I uwolnić skazanych na śmierć,"
Psalm 102

wersy te zdecydowanie nawiązują do powrotu Jezusa, dzięki któremu dzisiaj poprzez Ducha Świętego mamy dostęp do prawdziwego Boga. Zostaliśmy dzięki Niemu wyzwoleni od szponów śmierci i przeszliśmy do życia wiecznego.

"22. By głoszono na Syjonie imię Pańskie I chwałę jego w Jeruzalemie,
23. Gdy się zgromadzą razem narody I królestwa, aby służyć Panu."
Psalm 102

Jest to jeden z licznych powodów dla którego powinniśmy Go chwalić. Gdy razem zbieramy się na świętych spotkaniach, aby chwalić Jego imię powinniśmy przypominać sobie o wielkich rzeczach jakich dokonał w naszym życiu. Nasze świadectwo jest cegłą wiary dla naszych braci i sióstr.

"24. Wyczerpał w drodze siłę moją, Ukrócił dni moje.
25. Rzekłem: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie dni moich, Wszak lata twoje trwają z pokolenia w pokolenie."
Psalm 102

Psalmista ponownie wraca do przypomnienia Panu o nieszczęściu jakie go Spotkało, mając nadzieję na rychłą pomoc. Wie on, że Bóg słucha jego Skarg, jednak martwi się nie wiedząc jaką przyszłość ma zaplanowaną dla niego. Czasem także modlimy się nie otrzymując natychmiastowej odpowiedzi co nie znaczy, że Bóg o nas zapomniał czy też że nie słucha naszych modlitw. On czyni wszystko w swoim czasie.

"26. Tyś z dawna założył ziemię, A niebiosa są dziełem rąk twoich.
27. One zginą, Ty zaś zostaniesz, I wszystkie jak szata się zużyją; Jak szata, która się zmienia, one się zmienią.
28. Ale ty pozostaniesz ten sam I nie skończą się lata twoje."
Psalm 102

Zmartwiony autor psalmu ponownie zaczyna skupiać się na wielkości Pana zamiast na swoim nieszczęściu. Jest to o wiele lepsza metoda, aby stać się wolnym od problemów. Jeżeli Bóg jest tak potężny, jeżeli jest On moim ojcem, jeżeli wysłuchuje wszystkich moich modlitw, jeżeli mnie kocha i jeżeli ma dla mnie plan, to dlaczego zamartwiam się zamiast z radością chwalić Jego imię?

"29. Synowie sług twoich będą mieszkać bezpiecznie I potomstwo ich będzie utwierdzone przed tobą."
Psalm 102

Dlaczego zamartwiam swoją duszę? Takie zachowanie oznacza brak zaufania. Każdy od czasu do czasu przechodzi przez trudne sytuacje, z których zostaje prędzej czy później wyzwolony przez jedynego Boga.

Psalm 103

"1. Dawidowy. Błogosław, duszo moja, Panu i wszystko, co we mnie, imieniu jego świętemu!
2. Błogosław, duszo moja, Panu I nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw jego!"
Psalm 103

Czy na prawdę wierzymy w Boga, który odpowiada? Czy chcielibyśmy wiedzieć o Nim więcej? Oczywiście! Udowadniamy to choćby czytając ów komentarz psalmów, który ma za zadanie przybliżyć nam Stwórcę jak i wiedzę o Nim. Nie zapominać oznacza nie lekceważyć tego co dla nas robi. Gdy nasz problem zostaje rozwiązany oddajemy Bogu cześć, lecz za jakiś czas potrafimy zapomnieć o owym cudownym rozwiązaniu i ponownie zaczynamy się martwić. Psalmista przypomina nam, abyśmy nie byli chwiejni w dziękczynieniu za wszystko co Bóg dla nas zrobił. W następnych wersach wymienia najważniejsze błogosławieństwa, za które zawsze powinniśmy mu dziękować.

"3. On odpuszcza wszystkie winy twoje, Leczy wszystkie choroby twoje."
Psalm 103

Błogosławieństwo numer jeden to oczywiście odpuszczenie grzechów, które jest możliwe poprzez otrzymanie Ducha Świętego. Rezultatem odpuszczenia grzechów jest życie wieczne. Cóż za niesamowita oferta od najwspanialszej istoty dla kruchych i omylnych istot jakimi są ludzie! Następne błogosławieństwo to uleczanie duchowe jak i fizyczne. Pan ulecza swoich świętych (wszystkich, którzy mają Ducha Świętego), ponieważ jak każdy dobry ojciec dba o swoje dzieci i robi co w swojej mocy aby im pomóc. Nasz Święty Ojciec nie może narzekać na jej brak. Nie zapominajmy o tym.

"4. On ratuje od zguby życie twoje; On wieńczy cię łaską i litością."
Psalm 103

Na pewno nie raz wstąpiliśmy na ścieżkę, która prowadziła do donikąd. Tak na prawdę to całe nasze życie zanim napotkaliśmy Boga było ową błędną ścieżką, która pod wpływem Ducha Świętego została zamieniona na drogę ku życiu wiecznemu. Gdy nieświadomie zbaczasz z drogi Pana, naprowadzi cię On z powrotem na nią, abyś się nie potłukł i nie zgubił na bezdrożach błędu. Jego cierpliwość, łaska i litość dla kruchych ziemskich istot, które stworzył jest niemożliwa do pojęcia ludzkim umysłem. Nie zapominajmy tego.

"5. On nasyca dobrem życie twoje, Tak iż odnawia się jak u orła młodość twoja."
Psalm 103

Młodość, która odnawia się jak u orła to między innymi dbanie Boga o nasze zdrowie fizyczne, emocjonalne, psychiczne jak i duchowe. Przychodząc do Pana często jesteśmy chorzy w najgorszym przypadku we wszystkich wyżej wymienionych sferach. Stwórca przywraca nasze zdrowie do dobrego stanu. Każda dziedzina naszego życia zostaje odświeżona, uleczona lub w przypadku jej uprzedniego braku na nowo w nas stworzona. Gorycz, która nagromadziła się przez życie pozbawione Boga zostaje zastąpiona świeżą i niemalże dziecinną świadomością. Nie zapominaj, że Pan także jest źródłem tego wszystkiego.

"6. Pan wymierza sprawiedliwość I przywraca prawo wszystkim uciśnionym.
7. Objawił Mojżeszowi drogi swoje, Synom Izraela dzieła swoje."
Psalm 103

Tym, którzy szczerze szukają Pana, pokaże On drogę do Siebie. Pokazał ją już niejednemu pokoleniu wierzących i będzie kontynuował objawianie Swojej drogi gorliwie Go poszukującym ludziom.

"8. Miłosierny i łaskawy jest Pan, Cierpliwy i pełen dobroci.
9. Nie prawuje się ustawicznie, Nie gniewa się na wieki.
10. Nie postępuje z nami według grzechów naszych ani nie odpłaca nam według win naszych."
Psalm 103

Niektóre kościoły ukazują nam Boga "pająka pajęczyny" oczekującego tylko na nasze grzechy, aby mieć okazję do ukarania. Nie jest to obraz Boga Biblii, który rzeczywiście czasami traktował Izraela, co mogłoby się zdawać, ciężką ręką. Gdy jednak zagłębimy się w owe nieszczęśliwe historie nietrudno będzie przyznać, że nikt z nas nie chciałby być traktowany przez kogokolwiek w sposób, w jaki Hebrajczycy traktowali swojego Boga, który i tak zawsze wybaczał im ich jakże ciężkie przewinienia. Pan nie pragnie, aby ludzkość została potępiona lecz zbawiona co jest powodem "wizyty" Jezusa Chrystusa na naszym zagubionym świecie. Nie przyszedł on aby potępić, lecz aby przybliżyć ludzkość do Wszechmogącego Stwórcy. Dzięki wierze w Niego nasze grzechy, czyli przewinienia względem Boga, zostały raz na zawsze całkowicie odpuszczone.

"11. Lecz jak wysoko jest niebo nad ziemią, Tak wielka jest dobroć jego dla tych, którzy się go boją.
12. Jak daleko jest wschód od zachodu, Tak oddalił od nas występki nasze.
13. Jak się lituje ojciec nad dziećmi, Tak się lituje Pan nad tymi, którzy się go boją,"
Psalm 103

Jak wysoko jest niebo nad ziemią? Jak daleko jest wschód od zachodu? Nie sposób zmierzyć. Warto zauważyć, że wszystkie te niesamowite obietnice są jedynie dla tych, którzy szanują Boga. Ich to Wszechmocny nazywa swoimi dziećmi.

"14. Bo On wie, jakim tworem jesteśmy, Pamięta, żeśmy prochem.
15. Dni człowieka są jak trawa: Tak kwitnie jak kwiat polny.
16. Gdy wiatr nań powieje, już go nie ma I już go nie ujrzy miejsce jego."
Psalm 103

Piękny opis jak i podsumowanie istot ludzkich, które nie zdają sobie sprawy ze swojej znikomości. Każdy z nas ma ową chwilę na Ziemi, po czym nigdy już na nią nie wrócimy.

"17. Lecz łaska Pana od wieków na wieki dla tych, którzy się go boją, a sprawiedliwość jego dla synów ich synów,
18. Dla tych, którzy strzegą przymierza jego i pamiętają o wypełnianiu przykazań jego."
Psalm 103

Od nas samych zależy, gdzie znajdziemy się po ukończeniu naszej ziemskiej wędrówki. Błogosławieństwo wiecznego życia jest jedynie dla tych, którzy się podobają Panu postępując według Jego Słowa. Są oni także spadkobiercami błogosławieństw ziemskich, które także dziedziczą ich potomkowie. Bóg jest doprawdy wiernym Panem. Nie zapominajmy tego.

"19. Pan na niebiosach utwierdził swój tron, a królestwo jego panuje nad wszystkim."
Psalm 103

Nie ma wątpliwości, że Bóg jest Bogiem wszystkiego i nie ma rzeczy nad którą nie miałby kontroli...

"20. Błogosławcie Panu, aniołowie jego, Potężni siłą, wykonujący słowo jego, aby słuchano głosu słowa jego!
21. Błogosławcie Panu wszystkie zastępy jego, słudzy jego pełniący wolę Jego!"
Psalm 103

...o czym doskonale wiedzą aniołowie - ci dobrzy jak i ci źli. Szatan i jego zbuntowani aniołowie drżą przed Chrystusem. Ludzie nie licząc tych nielicznych - nie. Jest to przecież niesamowita ignorancja.

"22. Błogosławcie Panu, wszystkie dzieła jego Na wszystkich miejscach panowania jego! Błogosław, duszo moja, Panu!"
Psalm 103

Cały świat pełen jest dowodów na istnienie Boga, które mogą być dostrzeżone przez poszukujących Go jak i starających się zacieśnić z nim więzy ludzi. Strach przed Panem jest doprawdy początkiem wszelkiej mądrości.

Psalm 104

"1. Błogosław, duszo moja, Panu! Panie, Boże mój, jesteś bardzo wielki! Przywdziałeś chwałę i majestat."
Psalm 104

Psalm 104 to pieśń ku chwale potęgi Pana. To pieśń o Wszechmocnym Bogu, stworzycielu nieba i ziemi. Psalmista obserwuje procesy zachodzące na naszej planecie i nie może się nadziwić pięknu stworzenia.

"2. Przyodziewasz się światłością jak szatą, Niebiosa rozciągasz jak kobierzec.
3. Budujesz na wodach swoje górne komnaty; Czynisz obłoki rydwanem swoim, Suniesz na skrzydłach wiatru."
Psalm 104

Teraz, w tym właśnie momencie naokoło nas dzieją się niesamowite wydarzenia, o których nie mamy najmniejszego pojęcia. Niebo, poruszające się po nim chmury jak i wiatr zostały stworzone przez Pana w konkretnym celu. Obłoki nazwane tu rydwanem Pana to życiodajna woda, bez której nie byłoby mowy o życiu.

"4. Czynisz wiatry posłańcami swymi, Ogień płonący sługami swymi.
5. Ugruntowałeś ziemię na stałych podstawach, By się nie zachwiała na wieki wieczne."
Psalm 104

Obracająca się Ziemia nigdy się nie zatrzymuje a jej twarda skorupa jest niesamowicie stabilna. Ludzie mają stabilną podstawę do budowania na niej swojej przyszłości. Rzadko kiedy zastanawiamy się nad owym cudem.

"6. Okryłeś ją głębią jak szatą, Wody stanęły nad górami.
7. Ustąpiły, gdyś je zgromił, Rozpierzchły się na głos grzmotu twego."
Psalm 104

Fragment ten przypomina nam o historii z Księgi Rodzaju, gdzie Bóg podaje nam opis stworzenia świata.

"8. Podniosły się góry, Opadły doliny na miejscach, któreś im wyznaczył.
9. Zakreśliłeś im granice, których przekroczyć nie mogą, By znów nie okryły ziemi."
Psalm 104

Najwyraźniej nic na naszej planecie nie jest przypadkowe. Żadna góra, żadna dolina, nawet plaże, które to wyznaczają granice nie są przypadkowe. Wszechmocny wszystko przemyślał projektując Ziemię jak i żyjące na niej stworzenia.

"10. Wypuszczasz źródła w dolinach rzecznych, Płyną między górami.
11. Napój dają wszystkim zwierzętom polnym, Dzikie osły gaszą w nich pragnienie."
Psalm 104

Ziemia jest zaprojektowana tak, aby jak najlepiej mogła służyć istotom na niej mieszkających. To nie istoty są zaprojektowane dla potrzeb Ziemi lecz Ziemia jest stworzona na potrzeby istot. Wszechmocny Bóg dba o każdą z nich zaopatrując je w to co niezbędne do życia.

"12. Nad nimi gnieździ się ptactwo niebieskie, świergoce pośród gałęzi."
Psalm 104

Czy zastanawiałeś się dlaczego ptaki ćwierkają? Nie sądzę, że znajdę odpowiedź na to nadzwyczaj ciekawe pytanie, lecz muszę przyznać, że Pan ma nadzwyczajne pojęcie estetyki. Prócz tego, gdy jesteśmy zmęczeni, miło jest posłuchać ich śpiewu, który być może został stworzony z myślą o nas.

"13. Zraszasz góry z górnych swych komnat, Ziemia nasyca się owocem, który stwarzasz."
Psalm 104

Owoce, które tak lubimy i które są bardzo pożywne i zdrowe zostały właśnie takimi stworzone. Żaden z nich nie powstał przypadkowo a zostały szczegółowo zaprojektowane przez "głównego architekta". Gdy będziesz jadł swoje następne jabłko pomyśl o tym, że zostało ono stworzone specjalnie dla ciebie.

"14. Sprawiasz, że rośnie trawa dla bydła I rośliny na użytek człowieka, By dobywał chleb z ziemi
15. I wino, które rozwesela serce człowieka, Oliwę, od której lśni się oblicze, I chleb, co wzmacnia serce człowieka."
Psalm 104

Bóg jak wcześniej opisane nie tylko dba o ludzi lecz także o pozostałe istoty zamieszkujące naszą planetę. Zaopatruje On je w żywność po to, aby dobrze nam służyły. Wszystko na Ziemi zdaje się być stworzone specjalnie dla ludzi. Pan pragnie aby nasz "chwilowy pobyt" na Ziemi był jak najmilszy.

"16. Obficie napojone są drzewa Pańskie, Cedry Libanu, które posadził,
17. Na których ptaki budują gniazda, Bocian na szczytach ich ma swój domek."
Psalm 104

Lasy jak i cały system ich nawadniania, cała fauna i flora są dziełem Boga. Ciekawym jest stwierdzenie "które posadził". Oznacza ono, że nawet drzewa nie rosną przypadkowo, ale mają wyznaczone miejsca, aby rosnąć, by służyć za schronienie ptakom i nie tylko.

"18. Góry wysokie są dla kozic, Skały są schronieniem świstaków."
Psalm 104

Pan stwarzając góry stworzył także zwierzęta, które mogłyby je zamieszkiwać. W Jego projekcie wszystko ma swoje miejsce i swój cel. Gdy z dala spojrzymy na góry ich surowość może zdawać się być przytłaczająca, lecz gdy spojrzymy na nie z bliska okazuje się, że jest tam sporo niesamowitego życia.

"19. Uczyniłeś księżyc, aby pory oznaczał, Słońce zna swój zachód."
Psalm 104

Księżyc najwyraźniej został stworzony między innymi w celu wyznaczania pór jak i wielu innych funkcji, których zapewne nie jesteśmy świadomi. Roli słońca chyba nie trzeba wyjaśniać. Bez niego nic by na Ziemi nie istniało. Jaka jest rola pozostałych planet? Tego jeszcze dokładnie nie wiemy.

"20. Rozprzestrzeniasz mrok i nastaje noc: Wtedy wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.
21. Lwięta ryczą za łupem I domagają się żeru od Boga.
22. Lecz gdy słońce wzejdzie, znikają I kładą się w swych legowiskach."
Psalm 104

Dlaczego ludzie chodzą spać w nocy, zwierzęta natomiast zaczynają swoją aktywność? Ponieważ Pan tak to zaprojektował. Dlaczego? Teorii jest na pewno sporo, lecz żaden człowiek i tak nigdy nie pozna całej prawdy ponieważ nikt nie jest w stanie zrozumieć Wszechmocnego.

"23. Człowiek wychodzi do pracy swojej, Do pracy swej aż do wieczora.
24. O, jak liczne są dzieła twoje, Panie! Tyś wszystko mądrze uczynił: Ziemia jest pełna dóbr twoich!"
Psalm 104

Wszystko naokoło nas jest starannie zaprojektowane przez najwspanialszego z projektantów, który oczywiście doskonale rozumie potrzeby każdego ze swoich stworzeń, jak i porę o której może owych potrzeb dostarczyć. Jego dłoń zawsze jest pełna wszelkich błogosławieństw dla tych, którzy Go szanują.

"25. Oto morze - wielkie i szerokie, Gdzie roi się od płazów bez liku, Małych i wielkich zwierząt.
26. Okręty płyną po nim; Lewiatan, którego stworzyłeś, aby w nim igrał."
Psalm 104

Człowiek żeglując po morzach i oceanach nie zdaje sobie sprawy co się w nich kryje. Statek na morzu to nader delikatna konstrukcja, na której ludzie przemierzają przestrzeń morską nie zdając sobie sprawy z niewyobrażalnie bogatego życia pod nimi. Przypomina to także nasze życie na Ziemi, które pomimo, iż wydaje się pewne jest nie mniej kruche niż owa łódź na morzu wokoło której czają się "potwory morskie".

"27. Wszystko to oczekuje na ciebie, Abyś im dał pokarm w swym czasie.
28. Gdy dajesz im, zbierają; Gdy otwierasz rękę swoją, nasycają się dobrem."
Psalm 104

Cokolwiek nam daje Bóg robi to we właściwym czasie. Oczekując na Jego pomoc możemy stracić cierpliwość, gdyż nie często nie otrzymujemy jej w wyznaczonym przez nas czasie. Pan dostarcza wszystkiego według swojego "kalendarza", który jest nieomylny. Pojawiające się błogosławieństwo zaskakuje nas swoim niesamowitym wyczuciem czasu. Nagle jesteśmy w stanie dostrzec, że Bóg rzeczywiście ma wszystko pod kontrolą i, że on doprawdy lepiej wie od nas kiedy potrzebujemy danego błogosławieństwa.

"29. Lecz gdy zakryjesz twarz swoją, trwożą się; Gdy zabierasz im tchnienie, giną I w proch się obracają."
Psalm 104

Podobnie jest z przekleństwem. Gdy Pan się oburzy na kogokolwiek, nic nie zdoła pomóc. Jego zakryta twarz objawia się między innymi w braku chęci do współpracy ze swoim stworzeniem, które w wyniku grzechu oddaliło się od Niego wybierając w ten sposób drogę przekleństwa zamiast błogosławieństwa.

"30. Wydajesz tchnienie swoje, a stworzone bywają, I odnawiasz oblicze ziemi."
Psalm 104

Tworzenie dla Pana jest jak oddychanie. Jest on bez wątpienia twórcą wszystkich cudów w naszym życiu. Zanim Go poznaliśmy byliśmy jak to psalmista nazywa zniszczonym obliczem Ziemi, które po poznaniu Pana zostało całkowicie odnowione. Jedynie Bóg potrafi odbudować istotę ludzką zniszczoną brakiem obecności światła w jej życiu.

"31. Niech chwała Pana trwa na wieki, Niech się raduje Pan dziełami swymi!"
Psalm 104

Zdecydowanie powinniśmy Go chwalić za wszystkie wspaniałe czyny, których dokonał. On także raduje się spoglądając na Ziemię i widząc swoich wiernych idących Jego ścieżką.

"32. Gdy spojrzy na ziemię, ona drży, Gdy dotknie gór, dymią.
33. Będę śpiewał Panu, pókim żyw, Będę grał Bogu memu, póki jestem.
34. Oby mu miła była pieśń moja! Ja radować się będę w Panu!"
Psalm 104

Autor opisuje wielkość Boga jako tego, który ma pod kontrolą wszystkie żywioły. Takiemu Bogu będę służył - pisze. Mam nadzieję, że moje pieśni, które są formą modlitwy dotrą do mojego Boga, z którego to jestem dumny i któremu z chęcią i radością będę służył - dodaje.

"35. Niech znikną grzesznicy z ziemi I niech już nie będzie bezbożnych. Błogosław, duszo moja, Panu! Alleluja."
Psalm 104

Na zakończenie utworu autor stwierdza, że istota ludzka nie ma sensu istnieć bez Wszechmogącego Władcy wszechświata. Niech znikną wszyscy grzesznicy, ponieważ są co najmniej zbędni na świecie w którym głównym zadaniem człowieka jest chwalenie Pana i podziwianie Jego dzieł. Świat bez Pana traci dla psalmisty jak i powinien tracić dla ciebie sens, ponieważ to On powinien być na pierwszym miejscu w twoim życiu.

Psalm 105

"1. Wysławiajcie Pana, wzywajcie imienia jego, Głoście narodom czyny jego!
2. Śpiewajcie mu, grajcie mu, Opowiadajcie o wszystkich cudach jego!"
Psalm 105

Jak należy prawdziwie chwalić Boga? Psalmista zaczyna nas nauczać w owym psalmie sugerując na dobry początek modlitwę wychodzącą prosto z serca, głoszenie Jego chwały, czyli opowiadanie ludziom o żywym Bogu, który odpowiada na modlitwy i chętny jest do nawiązania kontaktu ze Swoim stworzeniem. Śpiewanie Panu piosenek jest następną formą modlitwy zalecaną przez psalmistę jak i samego Boga, który przypomina nam o tym w Biblii. Jak można lepiej dotrzeć do niewierzących jak przez świadectwa niesamowitych uzdrowień jak i innych cudów, których dokonał Bóg. Niesamowite wydarzenia tego typu zawsze idą w parze z chrześcijaństwem i można tu śmiało powiedzieć, że ich brak świadczy o braku obecności Ducha Świętego co po prostu oznacza, że kościół jest "martwy", czyli także pozbawiony obecności Jezusa Chrystusa.

"3. Chlubcie się imieniem jego świętym, Niech raduje się serce szukających Pana!"
Psalm 105

Jeżeli już znajdziesz Boga, który odpowiada i czyni cuda, powinieneś się prawdziwie cieszyć, gdyż znalazłeś największy skarb jaki mogłeś znaleźć. Teraz powinieneś zgłębiać swój związek ze Stwórcą, który gdy pielęgnowany nigdy się nie skończy, ponieważ jest on początkiem twojego życia wiecznego.

"4. Szukajcie Pana i mocy jego, Szukajcie zawsze oblicza jego!
5. Pamiętajcie o cudach, które uczynił, O znakach i wyrokach ust jego."
Psalm 105

Psalmista przypomina nam ponownie, że Bóg bez mocy to błędny koncept wymyślony przez ludzi. Prawdziwa wiara zawsze obficie jest poparta cudami, które to wręcz są dowodem czy jesteśmy członkami prawdziwego kościoła, czy też grupy religijnej starającej się przypodobać Bogu przestrzegając zasad ustalonych nie przez Pana lecz ludzi.

"6. Wy, potomkowie Abrahama, sługi jego, Synowie Jakuba, wybrańcy jego!
7. On jest Panem, Bogiem waszym, Prawa jego na całej ziemi."
Psalm 105

Czy wersy te to tylko odezwa do Izraela Starego Testamentu? Skądże. Wszyscy wierni napełnieni Duchem Świętym są spadkobiercami obietnic Pana. Wszyscy ci ludzie są obywatelami Nowego Izraela - są synami i córkami jedynego Wszechmocnego Boga.

"8. Pamięta wiecznie o przymierzu swoim, O słowie, które dał tysiącznym pokoleniom,"
Psalm 105

Otrzymując Ducha Świętego dostajesz Go na zawsze, przez co wkraczasz w przymierze z Panem, które jeżeli będziesz o nie dbał będzie trwać wiecznie. Poza tobą wszyscy, którzy ci dobrze życzą jak i twoja rodzina otrzymają także błogosławieństwo od Pana. Hojność Boga nie zna granic.

"9. O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, I o przysiędze swej dla Izaaka.
10. Ustanowił je dla Jakuba jako prawo, dla Izraela jako przymierze wieczne,
11. Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan, W dziedziczne wasze posiadanie."
Psalm 105

Autor przypomina nam ludzi wiary, którzy otrzymali od Pana niesamowite błogosławieństwa. W wyniku swego posłuszeństwa jak i silnej wiary osiągnęli w życiu rzeczy niesamowite, o których bez Boga nie byliby w nawet w stanie pomyśleć.

"12. Gdy było ich jeszcze niewielu, Nieliczni i obcy w niej,
13. Wędrowali wtedy do narodu do narodu, Z jednego królestwa do innego ludu.
14. Nikomu nie dozwolił ich krzywdzić i z powodu nich karał nawet królów:
15. Nie tykajcie pomazańców moich i nie czyńcie nic złego prorokom moim!"
Psalm 105

Początek wielu ludzi wiary był bardzo skromny, lecz pomimo tego nie wątpili w nieskończoną moc ich Boga, który dbał o nich jak kochający ojciec. Nie inaczej jest dzisiaj. Bóg jest twoim kochającym ojcem, jesteś dla Niego wyjątkowo cenny i każdy, kto spróbuje wejść pomiędzy ciebie a Niego, nieświadomie postawi się w niemożliwej do wygrania sytuacji niezależnie od tego jak potężnym będzie człowiekiem. Ochrona którą masz od Pana jest niezależna od czynników zewnętrznych i jedynie ty sam możesz ją odrzucić poprzez życie niezgodne z Jego Słowem.

"16. Przywołał głód na ziemię I pozbawił wszelkich zasobów chleba.
17. Wysłał przed nimi męża, Józefa sprzedanego w niewolę.
18. Nogi jego skrępowano pętami; Dostał się w żelazne kajdany
19. Aż do czasu, gdy się spełniło słowo jego i wyrok Pana go uniewinnił.
20. Posłał król mężów i uwolnił go, Władca ludów wypuścił go na wolność.
21. Ustanowił go panem domu swego I włodarzem całego mienia swego,
22. Aby szkolił książąt jego według swego uznania I nauczał mądrości starszych jego."
Psalm 105

Historia Józefa jest wspaniałym przykładem wiary w Jedynego Boga, który potrafi czynić niemożliwe z tym, że aby dokonać owych niesamowitych rzeczy w naszym życiu potrzebuje jednego najważniejszego składnika - naszej niezłomnej wiary. Józef nie stałby się tak ważną osobistością, gdyby nie postępował według wskazówek, których się nauczył za młodu od ojca, a które to były prawami potężnego Boga w którego nie zwątpił nawet w najcięższych sytuacjach.

"23. Przybył tedy Izrael do Egiptu, Jakub był przybyszem w ziemi Chama.
24. I rozmnożył lud swój bardzo, I uczynił go potężniejszym niż nieprzyjaciół jego.
25. Odmienił serce ich tak, że znienawidzili lud jego, Działali podstępnie wobec sług jego.
26. Posłał Mojżesza sługę swego, Aarona, którego sobie wybrał.
27. Czynili wśród nich znaki jego I cuda w ziemi Chama.
28. Zesłał ciemności i nastała ciemność, Lecz nie zważali na jego słowo.
29. Zamienił wody ich w krew I wygubił ryby ich.
30. Ziemia ich zaroiła się od żab, Były nawet w komnatach ich królów.
31. Rzekł, i zjawiło się robactwo, Muchy w całym ich kraju.
32. Zesłał grad zamiast deszczu, Płomienie ognia na ich ziemię;
33. Zniszczył ich winorośle i figowce I połamał drzewa ich kraju.
34. Rzekł, i spadła szarańcza I niezliczone mnóstwo chrząszczy.
35. I pożarły one wszelką zieleń w ich ziemi, I zjadły plon ich roli.
36. Potem pobił wszystkich pierworodnych w ich kraju, Pierwociny wszystkiej ich siły."
Psalm 105

Następna historia wiary to historia Mojżesza, która różni się a nawet można powiedzieć, że jest w naturalnym spojrzeniu odwrotnością historii Józefa, który wyzwolony z biedy jak i niewoli został dostojnikiem państwowym. Mojżesz natomiast porzucił swoje wysokie stanowisko i stał się przewodnikiem nowo utworzonego narodu Boga składającego się z byłych niewolników. Obydwaj pośród najróżniejszych wyzwań zdając sobie sprawę ze znikomości świata, na którym byli jedynie pielgrzymami, kroczyli do swojej wiecznej ojczyzny, do której powołał ich Wszechmocny Bóg.

"37. Wyprowadził ich ze srebrem i złotem, A nie było ułomnych wśród ich plemion.
38. Egipt uradował się z ich wyjścia, Bo padł na nich strach przed nimi."
Psalm 105

Jak wyprowadzić z najpotężniejszego kraju setki tysięcy niewolników na których owe mocarstwo opierało swoją siłę roboczą? Jak przekonać Faraona? Owe na pierwszy rzut oka niemożliwe do wyjaśnienia pytania, które bez wątpienia trapiły Mojżesza okazały się jedną z najciekawszych i najbardziej spektakularnych biblijnych historii. Gdy stawiamy czoło na pozór niemożliwym do pokonania problemom, nie możemy zapominać, że Bóg, którego wyznajemy dysponuje nieskończoną mocą, która w połączeniu z naszą silną wiarą staje się najpotężniejszą duchową bronią, która działa tak samo w świecie duchowym jak i naturalnym.

"39. Rozpostarł obłok jak zasłonę I ogień, by rozświetlał noc.
40. Prosili, a On zesłał przepiórki I chlebem niebieskim ich nasycił.
41. Rozszczepił skałę i trysnęły wody, Popłynęły strumieniem w pustyni.
42. Wspomniał bowiem na słowo swoje święte, Na Abrahama, sługę swego.
43. I wyprowadził lud swój wśród wesela, Wśród radosnych śpiewów wybrańców swoich.
44. Potem dał im ziemię narodów, I posiedli dorobek ludów,
45. Aby przestrzegali ustaw jego I zachowali zakon jego. Alleluja."
Psalm 105

Bóg wyprowadzając Izraela z niewoli w Egipcie popierał co chwilę Swoje Słowa czynami czyli cudami, których dokonywał, aby wspierać Swój wybrany naród, oraz aby ów niedoświadczony jeszcze w wierze lud przekonał się na własne oczy, że Bóg za którym podążają nie jest jedynie jakimś zamglonym konceptem a jest Bogiem, który odpowiada i który chętnie nawiąże bliższy kontakt z ludźmi. Pan, w którego dzisiaj wierzysz, nie zmienił się poprzez owe tysiące lat, które są dla Niego niczym, ponieważ nie istnieje On w wymiarze czasoprzestrzeni. On jest Bogiem, który tak jak wtedy pragnie mieć bliski kontakt ze swoim stworzeniem jak i gotów jest udowodnić ludziom poprzez cuda, które czyni, że jest prawdziwy. Tam, gdzie jest Wszechmocny musi być potwierdzenie Jego mocy. Kościół bez mocy to kościół martwy w którym nie znajdziesz prawdziwego Boga. Ludzie w wielu kościołach odrzucili Biblijnego Stwórcę zastępując Go swoim nędznym wyobrażeniem. W ten sposób odcinając się od Niego na zawsze świadomie zapominają drogę, jaką ustalił On dla ludzi, aby się do Niego przybliżyli.

Psalm 106

"1. Alleluja. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, Albowiem łaska jego trwa na wieki!
2. Kto wysłowi potężne dzieła Pana, Kto ogłosi całą chwałę jego?"
Psalm 106

Psalm 106 zaczyna się chwaleniem Pana. Jego nieskończona łaska jak i moc są jednymi z głównych tematów tego utworu.

"3. Błogosławieni, którzy strzegą prawa, W każdym czasie wykonują sprawiedliwość!"
Psalm 106

Prawdziwi wierni stojący na straży Prawa Boga są ludźmi prawdziwie błogosławionymi, ponieważ Wszechmocny wynagradza ich za to Swoją przychylnością, a jak wiadomo Jego przychylność jest jednym z najwspanialszych błogosławieństw.

"4. Pomnij o mnie, Panie, przez życzliwość dla ludu swego, Nawiedź mnie zbawieniem swoim,
5. Bym mógł oglądać szczęście wybrańców twoich, Radować się radością ludu twego, Chlubić się razem z dziedzictwem twoim!"
Psalm 106

Psalmista nie modli się jedynie o błogosławieństwo dla siebie, a błaga Wszechmocnego o pomoc swemu ludowi, który to przecież został wybrany przez Boga, aby przez nich wsławiło się Jego Imię.

"6. Zgrzeszyliśmy jak ojcowie nasi, Zawiniliśmy, postąpiliśmy bezbożnie."
Psalm 106

Imię Boga jednak zamiast wsławiać się stawało się poniżane i z czasem zapomniane. Psalmista rozumie ów problem i ma nadzieję, że gdy jego rodacy także zrozumieją na czym polega ich zdrada, odwrócą się od życia w grzechu i wrócą do oczekującego ich Ojca.

"7. Ojcowie nasi nie zważali na cuda twoje w Egipcie, Nie pamiętali wielkiej łaski twojej I buntowali się nad Morzem Czerwonym.
8. A jednak wybawił ich dla imienia swego, Aby okazać moc swoją.
9. Zgromił Morze Czerwone, tak że wyschło, I przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.
10. Tak wybawił ich z ręki tych, którzy ich nienawidzili, I wyzwolił ich z ręki wrogów.
11. Wody okryły ich ciemięzców, Ani jeden z nich się nie ostał."
Psalm 106

Fragment ten ukazuje miłość i wyrozumiałość Wszechmogącego Boga względem ludzi. Pomimo braku ich wiary Pan wysłuchiwał ich oraz raz po razie udowadniał im Swoją potężną moc. Izraelici mieli jednak wyjątkowo krótką pamięć jak i zatwardziałe serce. W chwili triumfu osiągniętego dzięki wstawiennictwu Boga radowali się i wierzyli, natomiast w ciężkich chwilach ich niewiara przewyższała wszelkie zrozumienie. Chyba nie chcielibyśmy mieć takiej panny młodej?

"12. Wtedy uwierzyli słowu jego, Śpiewali pieśni na jego chwałę.
13. Lecz szybko zapomnieli o jego czynach, Nie pokładali nadziei w radzie jego."
Psalm 106

W chwili kiedy wody Morza Czarnego zatopiły armię egipską, która to była najpotężniejszą armią tamtejszego świata ponownie "panna młoda" była szczęśliwa. Po krótkim czasie ponownie wątpiono w moc wszechmocnego. Cierpliwość Pana zostawała za każdym razem wystawiana na próbę.

"14. Dali upust pożądliwości na pustyni I kusili Boga na pustkowiu.
15. Wtedy dał im, czego żądali, Tyle, że aż chorowali z przesytu."
Psalm 106

Pan nie tylko ich bezpiecznie prowadził poprzez niebezpieczne pustynne rejony, lecz także zapewniał im pożywienie jak i obficie spełniał ich zachcianki. Lud Boży natomiast jako odpłata za wyrządzone dobra grymasił niczym rozpieszczona oblubienica. Cierpliwość Pana jest tak wielka jak Jego moc.

"16. Gdy unieśli się zawiścią przeciw Mojżeszowi w obozie, Przeciw Aaronowi, świętemu Pańskiemu,
17. Rozwarła się ziemia i połknęła Datana, I pokryła zgraję Abirama.
18. Wybuchł też ogień przeciwko ich zgrai, Płomień strawił bezbożnych."
Psalm 106

Bóg wybiera swoich liderów a każda osoba, która będzie się im starała przeszkodzić w wykonywanej dla Niego pracy stawia się często zresztą nieświadomie w bardzo niebezpiecznej sytuacji. Bóg nie toleruje buntu i wszystkie jego objawy będą przez Niego potępiane, tak jak to miało miejsce w przypadku Izraelitów, którzy zbuntowali się przeciwko Mojżeszowi. Występując przeciwko Mojżeszowi wystąpili przeciwko Bogu. Mojżesz był człowiekiem, którego zapewne nietrudno było obalić, natomiast jego Bóg jest niemożliwy do pokonania. Owa historia ukazuje między innymi niskie morale i głupotę dopiero co cudownie wyzwolonych niewolników.

"19. Uczynili cielca na Horebie I kłaniali się ulanemu posągowi,
20. Zamienili chwałę Boga swego Na obraz wołu jedzącego trawę.
21. Zapomnieli o Bogu, wybawicielu swoim, Który wielkich dzieł dokonał w Egipcie,
22. Cudów w krainie Chama, Rzeczy strasznych nad Morzem Czerwonym."
Psalm 106

Czytając owe historie zastanawiamy się kiedy to się skończy - kiedy skończy się głupota Izraelitów, lub też kiedy skończy się cierpliwość Pana. Krótka pamięć jak i niespotykanych rozmiarów niewiara zaskakują nas dalej z każdym czytanym wersem.

"23. Przeto byłby ich wygubił, jak zamyślał, Gdyby nie Mojżesz, wybraniec jego, Który stanął w wyłomie przed nim, Aby odwrócić gniew jego Tak, aby ich nie wytracił."
Psalm 106

Wygląda na to, że Pan tak jak ludzie potrafi mieć czegoś dosyć. Bóg nie jest naszym kolegą, On jest Święty i tak też powinniśmy Go traktować. Naród Wybrany jednak lekceważył Go bardziej niż lekceważy się ludzi. Każdy człowiek będąc poniżanym kilka razy odwróci się od osoby, która zachowuje się tak względem niego, tym bardziej powinien to zrobić Bóg. Mojżesz jednak wstawił się za swoimi problematycznymi podopiecznymi a Pan go wysłuchał. W wyniku modlitwy jednej osoby cały naród został uratowany od zagłady. W wyniku ofiary jednej osoby czyli Jezusa cały świat został zbawiony. Cóż za niesamowity Bóg. Nagradza On wiarę w Niego w niewyobrażalny i niesamowity sposób.

"24. I wzgardzili ziemią rozkoszną, Nie uwierzyli słowu jego.
25. Szemrali w swoich namiotach, Nie słuchali głosu Pana.
26. Wtedy podniósł na nich rękę swoją, By ich wytracić na pustyni,
27. Aby potomstwo ich rozrzucić wśród narodów I rozproszyć ich po wszystkich ziemiach."
Psalm 106

Niewiara jest jak choroba zakaźna, która rozprzestrzenia się w wyjątkowo szybkim tempie. Tak właśnie było z Izraelem, który przecież miał największe możliwości ze wszystkich narodów będąc wspieranym przez Wszechmogącego Boga. Zamiast jednak zaufać Mu świadomie wybrali niewiarę, co rozgniewało Boga, który uczynił dla nich wiele jakże niesamowitych cudów. Ze wszystkich narodów Izrael otrzymałby złoty medal na olimpiadzie niewiary. Pomimo cudów, które widzieli na własne oczy nie zdecydowali się wkroczyć do ziemi obiecanej przez Pana, gdyż wydała im się niemożliwa do zdobycia. Błogosławieństwo Boga często trzeba samemu odebrać i nie zawsze miejsce z którego mamy je wziąć jest najbezpieczniejsze. Wtedy właśnie rośniemy w wierze podejmując decyzje, które będą miały wpływ na nasze przyszłe życie duchowe. Naród Wybrany poprzez podejmowanie złych decyzji odciął się od Zbawiciela narażając się przez to na Jego gniew, w wyniku którego musieli tułać się po pustyni przez 40 lat, podczas których niewierzące pokolenie wyginęło. Gdyby mieli wiarę ,oszczędziłoby im to owych 40 lat mozołu. Warto wyciągnąć z tego wnioski.

"28. Przyłączyli się do Baal-PeoraI jedli z ofiar składanych umarłym.
29. Rozgniewali go postępkami swymi, Dlatego spadła na nich plaga."
Psalm 106

Izraelici postępowali nagannie przyłączając się do innych religii wyznających fałszywych bogów. Oddali cześć jedynego Boga za wiarę w posągi nieistniejących bożków. Z niedowiarków zamienili się w zdrajców swojego Ojca Świętego. Stali się cudzołożną panną młodą, a kto by chciał taką przyszłą żonę.

"30. Wtedy wystąpił Pinchas i wkroczył, I plaga ustała.
31. Poczytano mu to za sprawiedliwość, Z pokolenia w pokolenie, na wieki."
Psalm 106

Raz na jakiś czas w bezbożnej generacji rodzi się człowiek, który ma wizję Boga, który czuje przed nim respekt, który go miłuje i jak każda kochająca osoba poszukuje związku ze Stwórcą. Tak było właśnie z Pinchasem, który odważył się na śmiały czyn zgładzenia niewiernego, który wykorzystując wysokie stanowisko lekceważył prawa Pana. Pinchas nie myślał o wyjątkowo niebezpiecznych konsekwencjach swojego czynu. Dla niego prawo Boga było niepodważalne i gotów był poświęcić się dla sprawy. Bogu bardzo spodobało się jego stanowisko, przez co pobłogosławił go jak i jego potomków. On rozumie, że może nie mieszkasz wśród ludzi wierzących i że wartości jakie się naokoło ciebie docenia nie zawsze pokrywają się z Biblią. To co się dla Niego liczy to twoja lojalność względem Niego i czy będziesz w stanie stawić czoło przeciwnościom. Często są to drobne pozornie mało znaczące decyzje, które po jakimś czasie przeistaczają nas w piękne duchowe istoty lub też nie. Wybór należy tylko do nas.

"32. Potem rozgniewali go u wód Meriba Tak, że Mojżesz cierpiał z ich powodu,
33. Bo rozgoryczyli ducha jego, I wypowiedział nierozważne słowa ustami swymi."
Psalm 106

Naród Wybrany także nie słuchał się przywódców, których dał im Pan, co zresztą było konsekwencją nieposłuszeństwa samemu Bogu. Może On przygotować dla nas drogę jak i wiele błogosławieństw, lecz bez posłuszeństwa nie będziemy w stanie jej zauważyć i w wyniku tego przeoczymy owe błogosławieństwa, a w najgorszym przypadku przeoczymy samo zbawienie. Posłuszeństwo Bogu jak i przywódcom duchowym, których dla nas wybiera jest fundamentem naszej drogi duchowej.

"34. Nie wytępili ludów Tak, jak Pan im nakazał,
35. Ale zmieszali się z poganami I nauczyli się ich czynów.
36. Oddawali cześć ich bałwanom, Które stały się dla nich pułapką
37. Ofiarowali demonom Synów swych i córki swoje.
38. Wylewali krew niewinną, Krew synów i córek swoich, Które ofiarowali bałwanom Kanaanu, I skalana była ziemia krwią.
39. Splugawili się czynami swoimi I cudzołożyli postępkami swymi,"
Psalm 106

Cóż za wstrząsający obraz nieposłuszeństwa ludu, który niegdyś był największym z narodów! Komentowanie owych wersów jest raczej zbędne, ponieważ ukazują one nader obrazowo duchowy upadek i wprost opisują wydarzenia, które w wyniku owego nastąpiły.

"40. Przeto Pan zapłonął gniewem na lud swój i obrzydził sobie dziedzictwo swoje.
41. Wydał ich w ręce narodów; I panowali nad nimi ci, którzy ich nienawidzili.
42. Gnębili ich wrogowie, Ujarzmiając ich swoją ręką."
Psalm 106

Bóg nie był już w stanie znosić takiego traktowania i odrzucił ich na jakiś czas, gdyż najzwyczajniej poczuł do nich odrazę. Wyobraźmy sobie taką właśnie małżonkę lub męża. Jak długo bylibyśmy w stanie znosić takie zachowanie? Na szczęście Pan jest cierpliwszy od nas. W wyniku swej niewierności Izrael wpadł w sidła otaczających go narodów i przez długi czas stał się ich niewolnikiem. Ciekawostką jest to, że na przykład w niewoli asyryjskiej pracowali oni w kamieniołomach przy wyrobie tamtejszych bóstw, które dzisiaj możemy oglądać między innymi w Muzeum Brytyjskim.

"43. Wiele razy ich wybawiał, Lecz oni buntowali się w zamysłach swoich I upadali przez winy swoje.
44. Lecz wejrzał na ich niedolę i wysłuchał ich wołania.
45. Przypomniał sobie o swym przymierzu z nimi i zlitował się według wielkiej łaski swojej.
46. Wzbudził dla nich miłosierdzie u wszystkich, którzy ich uprowadzili w niewolę."
Psalm 106

Pomimo wszystkich przewinień, o których przed chwilą czytaliśmy i pomimo wielu innych, o których ów psalm nic nie wspomniał, Pan wybaczył wszystko Swojemu ludowi i wybawił go z kłopotów, które były konsekwencją jego niewierności. Bóg jest w stanie poruszyć serce każdego i tak się stało w przypadku królów, którzy zniewolili Jego naród. Kiedy masz problem z człowiekiem, który wydaje się niezłamany w swych postanowieniach, które mogą ci szkodzić, pamiętaj o tym, że dla twojego Boga nie stanowi to problemu.

"47. Zbaw nas, Panie, Boże nasz, I zgromadź nas spośród narodów, Abyśmy dziękowali imieniu twemu świętemu i aby naszą chlubą było uwielbianie ciebie!
48. Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, od wieków na wieki! Niech wszystek lud powie: Amen! Alleluja!"
Psalm 106

Wierny naród pozostaje zjednoczony, tym bardziej, że Izrael miał Boga, którego moc przekraczała wszelką wyobraźnię i dzięki którego sile mieli wspaniałe możliwości, które zostały zaprzepaszczone. W pewnym sensie Naród Wybrany przypomina dziecko geniusza, które odrzuca swój niesamowity jak i rzadki dar. Gdy dorasta i zaczyna zwykłe życie pośród mozołu ludzi pracy zaczyna zauważać, że przedtem jego życie było wyjątkowo łatwe. Dziecko zaczyna tęsknić i postanawia wrócić do starych dobrych czasów. Nigdy nie powinniśmy lekceważyć dobrodziejstw naszego Boga wystawiając Jego miłość na próbę.

Psalm 107

"1. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, Albowiem łaska jego trwa na wieki!"
Psalm 107

Oto dwa wspaniałe powody dla których powinniśmy chwalić Boga. Na pewno moglibyśmy znaleźć ich więcej z tym, że w owych dwóch zawarte są wszystkie pozostałe. Bóg jest miłosiernym dobrym Panem kochającym ludzi, których zadaniem jest przybliżenie się do swojego Stwórcy, który łaskawie i cierpliwie czeka na nich. W wyniku ich posłuszeństwa Jego błogosławieństwa kontynuują się bez końca, co zresztą opisuje ów psalm, który zdaje się być kontynuacją psalmu poprzedniego.

"2. Niech mówią odkupieni przez Pana, Ci, których wyzwolił z ręki nieprzyjaciela,
3. Których zebrał z ziem, ze wschodu i zachodu, Z północy i południa!"
Psalm 107

Naród wybrany jako konsekwencja grzechu przeciw samemu Bogu został rozproszony i dostał się do niewoli narodów, których bożkom oddawał cześć. Bóg jednak w Swojej dobroci przebaczył Swemu ludowi owe przewinienia i z powrotem postanowił ich zjednoczyć.

"4. Błądzili po pustyni, po pustkowiu, Nie znajdując drogi do miasta zamieszkałego.
5. Byli głodni i spragnieni, Dusza w nich omdlewała.
6. Wołali do Pana w niedoli swej, A on wybawił ich z utrapienia."
Psalm 107

Bóg zawsze odpowiada na modlitwy tych, którzy Mu się podobają. Czasami nie jest to modlitwa z odpowiedzią natychmiastową, lecz zawsze w prawidłowym czasie. Pomimo, iż problemy Narodu Wybranego spowodowane były jego nieposłuszeństwem, Pan pozostał wierny swym obietnicom i wybawiał go niejednokrotnie z opresji.

"7. Poprowadził ich drogą prostą, Aby mogli dojść do miasta zamieszkałego."
Psalm 107

Prowadził ich w bezpieczne miejsca tak samo jak dzisiaj prowadzi ciebie. Prawie nigdy nie wiemy dokładnie, gdzie idziemy naszą drogą życia i jedyne co musimy zrobić, to zaufać Panu z całego serca.

"8. Niechaj wysławiają Pana za łaskę jego I za jego cuda dla synów ludzkich,
9. Napoił bowiem duszę pragnącego, A duszę głodnego napełnił dobrem!"
Psalm 107

Wiele więc jest powodów do oddania chwały Panu, który chętnie wspiera ludzi w ich codziennym spotkaniu z życiem. Duszę pragnącego najlepiej napoić samym Słowem Bożym, przez co każdy kto przychodzi do Pana automatycznie zostaje zaspokojony. Jego pragnienie na duchowość zostaje ugaszone i co się z tym wiąże, zostaje napełniony spokojem, który przewyższa wszelkie zrozumienie.

"10. Siedzieli w ciemności i mroku, Związani nędzą i żelazem,"
Psalm 107

Ciemność i mrok symbolizują oczywiście niewolę u ludów, którym Pan wydał Swój naród jako kara za grzechy. Oznaczają one także mrok duchowy, w którym Izraelici będąc pogrążeni w duchowej nieświadomości nic nie byli w stanie dostrzec. Duchowa nędza w Starym Testamencie zawsze wiązała się z fizyczną niewolą. Podobnie i dzisiaj będąc w słabym duchowym stanie stajemy się niewolnikami świata.

"11. Ponieważ sprzeciwili się słowom Bożym I pogardzili radą Najwyższego.
12. Serce ich upokorzył trudem; Słaniali się, a nikt nie pomógł.
13. I wołali do Pana w swej niedoli, A On wybawił ich z utrapienia."
Psalm 107

Na szczęście Naród Wybrany zauważył, że oddalił się od swojego Boga. Stało się to niestety z powodu trudności przez jakie musiał przechodzić. Gdyby cały czas obfitowali w dobra, którymi na początku przecież pobłogosławił ich sam Pan, nie wróciliby do Niego. Jest to wyjątkowo smutne dla nas czytelników owego psalmu, natomiast ciężko sobie wyobrazić jak musiał się w owej sytuacji czuć Bóg.

"14. Wyprowadził ich z ciemności i z mroku, A więzy ich rozerwał."
Psalm 107

Pomimo wszystkich ich przewinień Pan pomógł im w ich trudnościach, aby ponownie się z nimi prawować. Bóg nie chce od nas nie wiadomo jakiego poświęcenia. On wymaga od nas nienagannej postawy jak i miłości do Niego. Wymaga od nas tego samego czego wymagają od nas nasi małżonkowie i prawdziwi przyjaciele.

"15. Niechaj wysławiają Pana za łaskę jego I za cuda jego dla synów ludzkich!
16. Ponieważ skruszył bramy spiżowe I połamał zasuwy żelazne."
Psalm 107

W rzeczy samej Izrael miał powód, aby wysławiać Boga, choćby tylko za jego łaskawość co do swojego nie zawsze wzorowego narodu. Bramy spiżowe jak i zasuwy żelazne to niewola u potężnego przeciwnika, którego żadna ludzka siła nie zdoła pokonać. Co jednak dla ludzi niemożliwe dla Pana jest igraszką. Niełatwo byłoby sobie wyobrazić, gdzie byłby Naród Wybrany gdyby był Bogu posłuszny. Ta lekcja uczy nas, że warto.

"17. Chorowali z powodu swego występnego życia I cierpieli z powodu swych win.
18. Wszelki pokarm obrzydł im I bliscy już byli u bram śmierci.
19. Wtedy wołali do Pana w swej niedoli, A On wybawił ich z utrapienia.
20. Posłał słowo swoje, aby ich uleczyć I wyratować ich od zagłady."
Psalm 107

Pan uleczał Swój lud nawet, gdy oddalił się od Niego. Wysłuchiwał ich wołań i litował się nad nimi. W przypadku takich właśnie sytuacji posyłał Swoje Słowo, czyli objawiał im jak mają względem Niego postępować, aby otrzymać błogosławieństwo. Zaniedbany duchowo naród nie pamiętał już jak dokładnie postępować. Byli oni zgubieni na duchowej pustyni z której wyprowadzić mógł ich tylko Wszechmocny.

"21. Niechaj wysławiają Pana za łaskę jego I za cuda jego dla synów ludzkich!
22. Niechaj składają ofiary dziękczynne, Niech z radością opowiadają o czynach jego!"
Psalm 107

Rzeczywiście Izraelici mają sporo powodów, by chwalić swojegomNiebiańskiego Ojca, który nawet w gniewie otaczał ich swoją opieką. Któż nie chciałby mieć takiego Boga?

"23. Ci, którzy na statkach płynęli po morzu, Uprawiając handel na wielkich wodach,
24. Widzieli dzieła Pana I cuda jego na głębinach.
25. Rzekł, i zerwała się burza, Która spiętrzyła fale,
26. Wznosili się aż do nieba, Zapadali się w głębiny; Dusza ich truchlała w niebezpieczeństwie.
27. Zataczali się i chwiali jak pijani, A cała ich mądrość obróciła się wniwecz.
28. Wołali do Pana w swej niedoli, A On wybawił ich z utrapienia.
29. Uciszył burzę, I uspokoiły się fale morskie.
30. Wtedy radowali się, że się uspokoiły, I zawiódł ich do upragnionej przystani."
Psalm 107

Powyższe wersy to piękny opis znikomości życia ludzkiego jak i potęgi żywiołów, które kontrolować może jedynie Pan. Nawet w dzisiejszych przepełnionych technologią czasach nie jesteśmy w stanie zapanować nad żywiołami. Jesteśmy "o wiele mądrzejsi" a nasza bezbronność w opisywanych powyżej sytuacjach jest dokładnie na takim samym poziomie jak trzy tysiące lat temu. Ludzie na owych statkach dawno już stracili swą dumę zdając sobie sprawę ze znikomości istnienia. Ponoć wśród żołnierzy przebywających na wojnie ilość ateistów jest wyjątkowo mała. Spotykając się oko w oko ze śmiercią nasze priorytety ulegają drastycznej zmianie.

"31. Niechaj wysławiają Pana za łaskę jego I za cuda jego dla synów ludzkich!
32. Niechaj go wysławiają w zgromadzeniu ludu, I niechaj go chwalą w radzie starszych!"
Psalm 107

Ponownie psalmista pisze w formie refrenu o konieczności chwalenia Boga. Tym razem o oddawaniu Mu czci przez lud jak i starszych, którzy to mają potężny wpływ na przyszłość narodu poprzez nauczanie go prawidłowego nie sfałszowanego Słowa Bożego.

"33. Zamienił rzeki w pustynię, A źródła wód w ziemię suchą.
34. Ziemię urodzajną w słoną i jałową Z powodu złości jej mieszkańców.
35. Pustynię zmienił w zbiorniki wód, A ziemię suchą w źródła wód."
Psalm 107

Bóg zdecydowanie ma nad wszystkim kontrolę i nie ma niczego, nad czym by jej nie miał. Życie ludzi jak i wszystkich stworzeń, krajobraz oraz wszystkie żywioły są pod Jego kontrolą. Potrafi ukarać nieposłuszne narody nieurodzajem jak i nagrodzić te szlachetne obfitością ponad miarę. Zamiana pustyni w zbiorniki wód to także symbol otrzymania Ducha Świętego. Ludzie, którzy niegdyś byli niczym jałowa ziemia, nagle po otrzymaniu Ducha Świętego stają się żyzną glebą wydającą wspaniałe plony.

"36. Osadził tam głodnych i założyli miasto do zamieszkania.
37. Obsiali pola i zasadzili winnice, I zebrali obfity plon.
38. Błogosławił im i rozmnażali się bardzo, A bydła ich nie umniejszył.
39. Lecz zmaleli i zgnębieni byli Przez ucisk, nieszczęście i strapienie."
Psalm 107

Pan pomaga ludziom umęczonych życiem. Mogą przyjść do Niego jak statek, który przypływa do przystani. Lituje się nad nimi wybaczając im ich przewinienia, ponieważ jest ich miłującym ojcem, któremu nie zależy na karaniu swoich dzieci, lecz aby nauczyły się jak poprawnie należy żyć. Czasem jest wyjątkowo wyczerpujący proces po którym następuje deszcz błogosławieństw.

"40. Wylał wzgardę na dostojników I sprawił, że błądzili po bezdrożnym pustkowiu,
41. Ale ubogiego podniósł z nędzy I rozmnożył rodzinę jego jak trzodę."
Psalm 107

Pan błogosławiąc ludzi bogactwem powołuje ich w tym samym czasie do służby aby pomagali tym mniej uprzywilejowanym. Jest to pewnego rodzaju odpowiedzialność społeczna z której ich rozliczy. To on powołuje i odwołuje rządzących, którzy w większości przypadków nie zdają sobie z tego sprawy i często rosną w swoich oczach stając się dumni, natomiast "Duma idzie przed upadkiem". Tych, którzy zdają się być biedni, i co z tym idzie bezbronni, chroni sam Pan, który potrafi wywyższyć wiernych Mu wyznawców. Bogactwo według Biblii nie zawsze polega na posiadaniu wielu dóbr materialnych.

"42. Widzą to prawi i cieszą się, A wszelkie bezprawie zamyka swe usta.
43. Kto jest mądry, niechaj się tego trzyma I rozważa łaskawość Pana!"
Psalm 107

Ludzie prawego serca idąc przez życie doświadczą upadku bezbożnych. Dzisiaj mogą być to osoby potężne i być może szczęśliwe, lecz nikt nie jest w stanie przewidzieć, co stanie się w przyszłości. Jedno jest pewne - Pan ma nad wszystkim kontrolę i nawet gdyby w spokoju dożyli starości czeka ich sąd Boży, na którym będą musieli zapłacić za swoje przewinienia względem ludzi jak i samego Boga. Ludzie roztropni trzymają się Słowa Bożego jak pochodni, która doprowadzi ich w niesamowite miejsca.

Psalm 108

"1. Pieśń. Psalm Dawidowy.
2. Gotowe jest serce moje, o Boże! Będę śpiewał i grał. Zbudź się, chwało moja!"
Psalm 108

Serce psalmisty jest gotowe do oddawania Bogu chwały. Aby modlić się do Pana nie potrzebujemy do tego specjalnego miejsca, musimy natomiast otworzyć swoje serce jak i zdać sobie sprawę, że w tym właśnie momencie rozmawiamy z największą istotą jaka istnieje. Możliwość komunikowania się z Bogiem to niesamowity przywilej, który nie zawsze jest doceniany. Gdy zaczynasz się modlić pamiętaj, że jest to twoja chwila ze Stwórcą Wszechświata i powinna ona być traktowana wyjątkowo poważnie.

"3. Zbudź się, harfo i cytro, A ja obudzę jutrzenkę!
4. Wysławiać cię będę, Panie, wśród ludów, Będę grał tobie wśród narodów,"
Psalm 108

Dawid nie po raz pierwszy pisze o sposobie w jaki uwielbia chwalić Boga. Oddawanie chwały poprzez muzykę jest zdecydowanie jedną z jego ulubionych form. Pan nie oczekuje od nas wirtuozerii ani też żadnych muzycznych popisów. On pragnie abyśmy śpiewali i grali Mu z ochotą jak i czystym sercem, które to dla Niego jest jedną z najwyżej ocenianych cech w ludziach. Jeżeli nie potrafisz ładnie śpiewać, śpiewaj jak najlepiej potrafisz a Pan na pewno to doceni.

"5. Bo wielka ponad niebiosa jest łaska twoja I aż do obłoków sięga wierność twoja.
6. Wznieś się nad niebiosa, Boże, Chwała twoja niech będzie nad całą ziemią,
7. Aby ocaleli umiłowani twoi! Wybaw prawicą swoją i wysłuchaj nas!"
Psalm 108

Wierność Boga jest zdecydowanie niesamowicie wielka. Po wszystkich złych czynach jakie popełnili Hebrajczycy Pan ich nie odrzucił, a jedynie surowo ukarał odwracając się od nich. Wybierając sobie naród dzięki któremu miał zamiar się wsławić, a który spektakularnie Go zawiódł, pozostał im wierny odpowiadając na ich wołania w nieszczęściu. Nie jestem pewien czy istnieje jakikolwiek człowiek, który pozwoliłby się traktować w sposób w jaki Hebrajczycy traktowali Boga.

"8. Bóg przemówił w świątyni swojej: Rozraduję się i rozdzielę Sychem I rozmierzę dolinę Sukkot.
9. Moim jest Gilead i moim Manasses, A Efraim osłoną głowy mojej, Juda zaś berłem moim."
Psalm 108

Pan obiecał żyzną i obfitą ziemię Narodowi Wybranemu i dumny był z niego dopóki dopóty ów był Mu posłuszny. Błogosławieństwa wypływające z posłuszeństwa Bogu są niesamowite natomiast przekleństwa spowodowane nieposłuszeństwem wyjątkowo surowe.

"10. Moab miednicą moją do obmywania, Na Edom rzucę sandał mój; Będę wykrzykiwał radośnie nad Filisteą!
11. Któż wprowadzi mię do miasta warownego? Kto zawiedzie mię do Edomu?"
Psalm 108

Moab, Edom i Filistea to potęgi gospodarczo militarne, które jak Pan obiecał zostaną poddanymi Hebrajczyków. Pomimo ich wspaniałej kultury, armii i ekonomii, które czyniły je niczym warowne grody Pan ma moc rzucić je pod stopy swych wierzących. Jest w stanie zrobić dla nich wszystko a jedynym warunkiem jaki im stawia to bezwzględne posłuszeństwo. W dzisiejszych czasach wiele kościołów chrześcijańskich niestety wybiera sobie z Biblii wersety, które są wygodniejsze do słuchania, te trudniejsze natomiast zdają się niedostrzeżone. Obietnice Pana są dla tych, którzy całym sercem chcą znać Jego Słowo i za nim podążać.

"12.Czy nie Ty, Boże, któryś nas odrzucił? Czy nie wyruszysz, Boże, z wojskami naszymi?"
Psalm 108

W chwili pisania psalmu Izraelici są w niełasce z powodu swego nieposłuszeństwa. Autor jednak stara się przebłagać Pana ,aby jak kiedyś stanął po ich stronie. Wers ten pokazuje nam niesamowitą znajomość natury Boga przez psalmistę, który wie, że Pan pomimo swej niezmierzonej wielkości nie gniewa się wiecznie ponieważ uczucie jakim darzy Swój lud jest zbyt wielkie aby po prostu zignorować ich błagania. Ukorzony lud to szybka droga do pojednania ze stwórcą, który właśnie czeka na oznakę skruchy aby móc dalej błogosławić Swych wiernych.

"13. Udziel nam pomocy przeciw wrogowi, Bo niczym jest pomoc ludzka!
14. W Bogu okażemy się dzielni, On zdepcze wrogów naszych."
Psalm 108

Król Dawid dobrze wiedział, że pomoc ludzka choćby nawet najszczersza jak i najpotężniejsza ma swój limit. Pomoc Boga choćby nawet drobna i pozornie niewielka jest w swej mocy nieskończona. Z takim niesamowitym sojusznikiem można dokonać niesamowitych rzeczy. W twoim życiu pamiętaj o tym, aby także polegać na Bogu we wszystkich swoich poczynaniach. Pomoc ludzka jest zdecydowanie czymś niezbędnym i sam Bóg daje ludziom natchnienie aby nam pomagali, lecz także uczy On nas, abyśmy nie polegali zbytnio na ludziach, lecz bezpośrednio na Nim. Mając Go przy sobie możemy śmiało pozwolić sobie na odwagę, która to jest po prostu dowodem naszej wiary.

Psalm 109

"1. Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy. Boże chwały mojej, nie milcz,"
Psalm 109

Psalmista nawołuje Boga do obrony przed językiem wroga, który to może być wyjątkowo szkodliwy. Dawid czuje się jakby jego Bóg obserwował całą sytuację i milczał nie podejmując żadnego działania w jakże szkodliwym przedsięwzięciu wrogów Jego wiernego wyznawcy.

"2. Bo otworzyły się przeciwko mnie Usta bezbożne i zdradliwe. Mówią przeciwko mnie językiem kłamliwym!
3. Słowami nienawistnymi otaczają mnie i zwalczają mnie bez przyczyny.
4. Oskarżają mnie za miłość moją, Chociaż ja się za nich modlę."
Psalm 109

Ludzie, którzy postanowili oczernić sługę Bożego pochodzili z jego najbliższego otoczenia przez co ból spowodowany ich zdradą był ogromny. Ludzie ci zarzucali mu rzeczy niedorzeczne naśmiewając się i oskarżając o rzeczy, które tak na prawdę powinni pochwalać. Przypomina to nam na pewno samego Chrystusa, który nie popełniając nawet jednego grzechu skazany został na śmierć za jedne z najgorszych przewinień. Miłość, którą miał dla ludzi została mu poczytana jako jego Przewinienie, przez co Bóg oddał poganom prawo do Ewangelii. Jego naród ponownie zawiódł z tym, że w owym przypadku była to już szkoda nieodwracalna.

"5. Oddają mi złem za dobre, A nienawidzą za miłość moją."
Psalm 109

Ponownie nasuwa się nam na myśl ofiara Chrystusa, który zginął za nasze grzechy. Jego miłość do ludzi została Mu poczytana jako coś złego, za co został wyszydzony przez swój własny naród po czym zabity.

"6. Wyznacz mu na wroga bezbożnika, A oskarżyciel niech stanie po jego prawicy!
7. Gdy sądzić go będą, niech wyjdzie skazany, a modlitwa jego niech mu będzie poczytana za grzech!
8. Niech dni jego będą krótkie, A urząd jego niech inny weźmie!
9. Niech będą sierotami dzieci jego, A żona jego wdową!
10. Niech się tułają dzieci jego i żebrzą. Niech będą wypędzone ze swych spustoszonych domów!
11. Niech lichwiarz czyha na całe jego mienie, a obcy niech rozgrabią owoc jego pracy!
12. Bodajby nie miał nikogo, Kto by mu okazał życzliwość ani takiego, kto by się zlitował nad sierotami jego!
13. Potomstwo jego niech będzie skazane na zagładę, Imię jego niech wygaśnie w drugim pokoleniu!
14. Niech Pan pamięta o winie ojców jego, a grzech matki jego niechaj nie będzie zgładzony!
15. Niech będą zawsze przed Panem i niechaj wytępi z ziemi pamięć o nich!"
Psalm 109

Owe wersy to chyba jedne z najbardziej przerażających fragmentów psalmów. Ukazują nam one Starotestamentowy świat, zupełnie odmienny od świata Nowego Testamentu. Psalmista przeklina ciemiężycieli przeraźliwymi słowami, których bardzo możliwe wysłucha Bóg, któremu prześladowany autor jest wyjątkowo bliski. Ludzie, którzy prześladują chrześcijan nie zdają sobie sprawy z niebezpieczeństwa do którego się zbliżają. Bóg wprawdzie jest kochającym ojcem, lecz także jest mścicielem zła wyrządzonego Jego dzieciom.

"16. Bo nie pamiętał o okazywaniu miłosierdzia, ale prześladował nędzarza i biedaka I człowieka utrapionego chciał zabić."
Psalm 109

Brak okazywania miłosierdzia także jest przed Panem występkiem. W Nowym Testamencie pisze "I odpuść nam nasze winy jako i my odpuszczamy naszym winowajcom" - warunkiem więc odpuszczenia grzechów jest odpuszczanie innym, czyli bez miłosierdzia nie ma Chrześcijaństwa. Prześladowanie tych, którzy nie są w stanie się bronić jest także uważane przez Boga za poważne wykroczenie, co zresztą nie jest zbyt trudne do zrozumienia. Ludzie o wyższym stanowisku społecznym jak i ci bogaci powinni opiekować się mniej uprzywilejowanymi, nie wykorzystywać ich. Niestety szlachetność nie jest popularną wartością ani jak czytamy w psalmach kiedyś także nie była. Tym właśnie między innymi różni się psalmista od innych. Jego celem jest bycie jak najszlachetniejszą istotą, ponieważ jest to prosta droga do podobania się jego Bogu.

"17. Umiłował przekleństwo - niech ono nań spadnie! Nie chciał błogosławieństwa - niech będzie dalekie od niego!
18. Przyoblókł się w przekleństwo jak w szatę, Niech więc wejdzie ono jak woda we wnętrzności jego I jak oliwa w kości jego!
19. Niech mu ono będzie jak szata, która go okrywa, I jak pas, który go zawsze opasuje!"
Psalm 109

Ludzie czyniący zło pomimo, iż być może na początku nie są źli lecz decyzje, które podejmują sprawiają, że stopniowo stają się złymi ludźmi i owo zło staje się istotą ich jestestwa, czego zresztą w ogóle nie są świadomi. Nasze życie jak i nasz charakter kształtowane są poprzez wybory, które podejmujemy codziennie. Niektóre być może zdają się nie aż tak istotne, lecz spoglądając na nie z perspektywy czasu możemy dostrzec jak powoli wpływały pozytywnie lub negatywnie na nasze życie.

"20. Taka niech będzie zapłata Pana dla tych, którzy mnie oskarżają i źle o mnie mówią!"
Psalm 109

Psalmista przeklina prześladowców jak i tych, którzy za jego plecami go oskarżają. Oskarżając kogokolwiek o cokolwiek musimy pamiętać, że wchodzimy na bardzo grząski grunt. Przyjaciele Hioba oskarżali go o najróżniejsze grzechy wobec Pana, co prawie że skończyło się dla nich tragicznie.

"21. Ale Ty, Boże, Panie mój, Bądź ze mną dla imienia swego, a że dobra jest łaska twoja, wybaw mnie!"
Psalm 109

Bóg, który jest z Dawidem dla imienia Swego to Bóg, który go wspiera choćby tylko dlatego, że jest on Jego dzieckiem jak i spełnia rolę ambasadora Najwyższego na Ziemi. Panu zależy, aby Jego przedstawiciel był osobą świadczącą o wielkości jak i wspaniałości Jego majestatu...

"22. Bom jest nędzny i biedny, a serce moje zranione jest we mnie!"
Psalm 109

...psalmista jednak w chwili pisania owego utworu jest daleki od jak twierdzi godnego reprezentowania Wszechmocnego.

"23. Niknę jak cień pod wieczór, strząsają mnie jak szarańczę.
24. Kolana mi się chwieją od postu, a ciało me bez tłuszczu wychudło.
25. Stałem się im pośmiewiskiem, gdy mnie widzą, kiwają głowami."
Psalm 109

Psalmista dalej ubolewa nad swoim ciężkim stanem fizycznym i w wyniku tego słabym zdrowiem psychicznym, które zdaje się mu bardziej dokuczać. Opis owego nieszczęścia jest wyjątkowo mocny i prawie, że jesteśmy w stanie zobaczyć autora pogrążonego, w co na pierwszy rzut oka wygląda, niemożliwych do rozwiązania kłopotach. Naśmiewający się z niego ludzie to jego pobratymcy, którzy zdecydowali odwrócić się od niego. Sytuacje tego typu pokazują nam kto jest naszym prawdziwym przyjacielem i chociaż nie należą do przyjemnych doświadczeń są bardzo dobrym doświadczeniem w życiu każdego człowieka.

"26. Wspomóż mnie, Panie, Boże mój, wybaw mnie dla łaski swojej!
27. Niech poznają, iż to ręka twoja, żeś to Ty, Panie, uczynił!"
Psalm 109

Niech wszyscy zobaczą, że to Ty Panie mi pomagasz - krzyczy zrozpaczony psalmista. Niech nie stanę się przykładem do pogardy, lecz niech będę przykładem wspaniałej uleczającej mocy Pana.

"28. Oni przeklinają, lecz Ty błogosław, niech będą zawstydzeni przeciwnicy moi, a sługa twój radować się będzie."
Psalm 109

Ludzie nie potrafią rozpoznać kiedy choroba jest wynikiem przekleństwa lub kiedy po prostu bez powodu na nią zapadamy. Wtedy właśnie stajemy przed sytuacją, w której musimy zaufać Bogu, który może nas uleczyć. Ludzie natomiast mają tendencje do szukania powodów i często dochodzą do błędnych wniosków, przez co mogą narazić się Bogu, który nienawidzi tego rodzaju osądzania. Historia Hioba może być tu idealnym przykładem. Poza tym psalmista zbytnio nie przejmuje się sądem ludzkim, ponieważ jedyne co go naprawdę interesuje to ocena jego Boga - co myślą ludzie jest drugorzędne. Daje on nam wspaniały przykład do naśladowania.

"29. Niech okryją się hańbą oskarżyciele moi i niech się przyodzieją swym wstydem jak płaszczem!"
Psalm 109

Dawid dobrze wie, że owe oszczerstwa wrócą tam skąd wyszły. Wypowiedziane przekleństwa wracają do ich właścicieli, którzy po jakimś czasie czynienia zła nie potrafią już dostrzec różnicy pomiędzy tym co dobre a tym co złe i staje się to ich drugą naturą. Naturalne jest noszenie płaszcza, który ma za zadanie izolować nas od świata zewnętrznego dając ciepło. U owych ludzi ów płaszcz, który zresztą sami z ochotą noszą izoluje ich od dobra, a z tym oczywiście od ciepła Chrystusa.

"30. Wysławiać będę Pana wielce ustami moimi, a wobec wielu chwalić go będę,
31. Bo staje po prawicy ubogiego, aby go wybawić od tych, którzy go osądzają."
Psalm 109

Psalmista na zakończenie chwali Pana, który postawił go na wysokim stanowisku, aby zajął się potrzebującymi jak i tymi, których wszyscy bezbożni wykorzystują, gdyż stanowią oni wyjątkowo łatwy cel. Bóg powołał Swoich wyznawców, aby stali się niczym latarnie, w stronę których zawiać będzie mógł każdy kogo pociąga światło.

Psalm 110

"1. Psalm Dawidowy. Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, Aż położę nieprzyjaciół twoich jako podnóżek pod nogi twoje!"
Psalm 110

Psalm 110 to utwór o charakterze proroczym mówiący o Chrystusie jak i o Jego powrocie. "Rzekł Pan" odnosi się do Boga Jahwe, natomiast "Panu memu" odnosi się do Chrystusa. Dawid najwyraźniej wiedział, że Bóg ma syna, który jest Jego Panem. Niestety nie jesteśmy w stanie powiedzieć skąd o tym wiedział i czy znał Jego imię, niesamowitym jednak jest fakt, że znał Chrystusa i uważał go za swojego Pana jak i wiedział o tym, że pobije On wszystkich wrogów.

"2. Berło mocy twojej ześle Pan z Syjonu: Panuj wśród nieprzyjaciół swoich!"
Psalm 110

Jego moc nie będzie oczywiście polegała na Jego wspaniałych umiejętnościach strategicznych, na bogactwie, na umiejętnie prowadzonej polityce ani na wielkości armii. To są rzeczy na których polegają i z których dumni są ludzie tego świata. Jego moc będzie bezpośrednio przekazana mu od Jego ojca samego Wszechmogącego Boga. Nietrudno się więc domyślić ogromu mocy jaką będzie dysponował. Żadne królestwo ziemskiego czy też innego pochodzenia nie będzie w stanie się Mu oprzeć.

"3. Lud twój chętnie pójdzie za tobą W świętej ozdobie, gdy wystawisz wojsko swoje; Młódź twoja zrodzi ci się Jak rosa z zorzy porannej."
Psalm 110

Lud w świętej ozdobie podążający za Jezusem to wierni napełnieni Duchem Świętym, którzy mają nieustający głód Boga, za którym to chcą za wszelką cenę podążać. Ludzie ci pojawią się jak rosa poranna, czyli pojawią się nagle i nie wiadomo skąd. Ową rosą jesteśmy właśnie my - członkowie napełnionego Duchem Świętym kościoła o którym to Biblia sporo wspomina.

"4. Przysiągł Pan i nie pożałuje: Tyś kapłanem na wieki według porządku Melchisedeka."
Psalm 110

Porządek Malchisedeka różni się zasadniczo od porządku czy też prawa starotestamentowego, które ma swój wyraźny początek jak i koniec. Prawo Malchisedeka natomiast nie ma wyraźnego początku ani końca i jak psalm podaje, ów porządek ustalony jest na wieki - jest jakby zaczątkiem Nowego Testamentu. Tajemnicza postać Malchisedeka czyli króla pokoju jest symbolem przyjścia Chrystusa, który to wprowadza porządek Malchisedeka na wyższy poziom.

"5. Pan po prawicy twojej Zetrze królów w dzień swego gniewu.
6. Będzie sądził narody, pobije wielu, Roztrzaska głowy jak ziemia szeroka."
Psalm 110

Gdy Chrystus ponownie powróci podporządkuje sobie królestwa tego świata. Roztrzaskane głowy oznaczają pogrom władzy opierającej się Słowu Boga jak i brak oporu spowodowany brakiem przywództwa bezbożnych liderów.

"7. Będzie pił w drodze ze strumienia, Dlatego głowę podniesie."
Psalm 110

Chrystus natomiast pomimo napotykających Go trudności będzie czerpał Swą moc z nieskończonego strumienia wody żywej, którym to jest oczywiście Duch Święty. W naszym życiu pomimo niepowodzeń jak i napotykających nas trudności nie powinniśmy się na nich skupiać, gdyż prawdziwą moc czerpiemy nie ze świata ludzi, lecz z nieskończonego duchowego świata funkcjonującego na zupełnie innych zasadach w których wiara jest najlepszą walutą.

Psalm 111

"1. Alleluja. Z całego serca wysławiam Pana W gronie prawych i w zgromadzeniu."
Psalm 111

Aby być w stanie prawidłowo chwalić Pana należy to robić z czystym sercem oraz ze zrozumieniem, że istota do której się właśnie modlisz to Bóg, który jest stwórcą wszystkiego co istnieje i który wymaga od nas posłuszeństwa. Grono sprawiedliwych natomiast to w czasach Nowego Testamentu kościół w którym Chrystus ma upodobanie.

"2. Wielkie są dzieła Pana, Godne badania przez wszystkich, którzy je kochają.
3. Dzieło jego jest okazałe i wspaniałe, A sprawiedliwość jego trwa na wieki."
Psalm 111

Dzieła Pana są wszędzie naokoło nas i jedynie ci, którzy nie chcą ich zobaczyć nie ujrzą ich jako dzieła, lecz jako przypadkowy twór natury. Ci, którzy jednak szukają Boga będą starać się dostrzec Go we wszystkich otaczających nas zjawiskach, których nie zawsze jesteśmy w stanie pojąć, a których to zrozumienie może przyjść z czasem. Pan chętnie objawia swoje tajemnice tym, którzy starają się dotrzeć do sedna spraw i którzy Go miłują.

"4. Pamiętnymi uczynił cuda swoje; Łaskawy i litościwy jest Pan."
Psalm 111

Jego cuda można oglądać gdziekolwiek by sięgnąć wzrokiem. Wiele z nich uczynił po prostu, aby się nam lepiej żyło, co zresztą jest oczywiste ponieważ jest On naszym kochającym ojcem.

"5. Daje pożywienie tym, którzy się go boją; Na wieki pamięta o swoim przymierzu."
Psalm 111

Pan jest tym, który zaopatruje i jest to potwierdzone Jego przymierzem dla tych, którzy Go kochają. W kontekście Nowego Testamentu oznacza to pożywienie duchowe, którego nieskończonym źródłem jest Chrystus, który to jest chlebem żywota. Każdy, kto je owo duchowe pożywienie nigdy nie będzie duchowo głodny.

"6. Ukazał ludowi swemu potęgę dzieł swoich, Dając im dziedzictwo narodów."
Psalm 111

Bóg pokazuje Swojemu ludowi jak niesamowite są Jego dzieła. Ludzie, którzy do Niego nie należą, nigdy nie będą w stanie zauważyć pewnych rzeczy, ponieważ Bóg chętnie objawia tajemnice tym, którzy są Mu mili. Bóg, który daje swym wybranym dziedzictwo narodów to Pan, który błogosławi ponad miarę jak i ponad wszelkie zrozumienie. To nad czym bezbożny pracuje całe życie może zostać dane jego wiernym w ciągu chwili bez większego wysiłku. Wszechmocny chce, abyśmy swą energię używali aby służyć Jemu, nie światu czyli innymi słowy: najpierw Królestwo Boże a cała reszta będzie wam dana.

"7. Wierność i prawo są dziełami rąk jego, Wszystkie jego nakazy są niezawodne,
8. Ustanowione na wieki wieków, Pełnione w wierności i prawości."
Psalm 111

Wierność, prawo, nakazy ustanowione na wieki to Biblia dana ludziom jako duchowy przewodnik, dzięki któremu są w stanie nie tylko przybliżyć się do Boga, ale nawet się z Nim pojednać - stać się przyjaciółmi Chrystusa. Prawa owe muszą jednak być sprawowane wiernie i w szczerości serca. W przeciwnym wypadku zaczynamy tworzyć religię, czyli bezmyślne lecz niedokładne wypełnianie Praw Boga, które dostosowujemy do naszych potrzeb, podczas kiedy to my powinniśmy dostosowywać nasze życie do potrzeb Ewangelii.

"9. Zesłał odkupienie ludowi swemu, Ustanowił na wieki swoje przymierze. Święte i straszne jest imię jego."
Psalm 111

Jeżeli będziemy podchodzić do Jego Słowa z szacunkiem, Bóg także będzie szanować nas i uczyni nas poprzez Ducha Świętego spadkobiercami Swego przymierza. Wychodzi ono daleko poza ramy doczesnego życia, które jest jedynie pasem startowym na początku niesamowitej podróży.

"10. Początkiem mądrości jest bojaźń Pana; Wszyscy, którzy ją okazują, są prawdziwie mądrzy. Chwała jego trwa na wieki."
Psalm 111

Oto wers, który jest kluczem do zrozumienia nie tylko owego psalmu ale i całej Biblii. Bojaźń Pana to całkowity do Niego szacunek, to rozmyślanie nad Jego Słowem, to wypełnianie Go jak najlepiej potrafimy, to miłowanie swojego bliźniego. Każdy kto podchodzi do Niego z miłością i powagą jest według Biblii, czyli według Boga, mądrym człowiekiem.

Psalm 112

"1. Alleluja. Błogosławiony mąż, który boi się Pana I rozmiłował się w jego przykazaniach!"
Psalm 112

Psalm 112 zaczyna się tam gdzie kończy się psalm 111. Czym jest prawdziwe błogosławieństwo? Jest to szacunek i miłość do Wszechmocnego Boga. Sam szacunek to za mało, podobnie jak i sama miłość. Aby wyznawać Boga potrzebne są obydwa elementy.

"2. Potomstwo jego będzie możne na ziemi, Pokolenie prawych będzie błogosławione.
3. Dostatek i bogactwo są w domu jego, A sprawiedliwość jego trwa na wieki."
Psalm 112

Psalm ów pisze o prowadzeniu sprawiedliwego i miłosiernego życia jak i o godnym prowadzeniu interesów. Owe decyzje, które podejmujemy często codziennie mają olbrzymi wpływ na naszą przyszłość. Wers drugi na przykład mówi o wpływie sprawiedliwego postępowania na wychowanie dzieci, które będą nas naśladować ucząc się, że warto być sprawiedliwym, hojnym i miłosiernym, gdyż jest to miłe Bogu. Jest to ważna lekcja ucząca jak niesamowicie i niewymiernie ważne są korzyści duchowe. Korzyści materialne natomiast są drugorzędne.

"4. Światło świeci prawym w ciemności, On jest łaskawy, miłosierny i sprawiedliwy"
Psalm 112

Światło to oczywiście Słowo Boga, a ciemność to świat Jego pozbawiony. Wierni Panu znajdą wyjście z najcięższej sytuacji, ponieważ to co ich prowadzi przez życie to nie mądrość ludzka, ale samo Słowo Wszechmocnego Boga, które służy nam pomocą w trudnych dla nas chwilach lub też dodaje nam wizji Chrystusa w czasach obfitości.

"5. Szczęśliwy mąż, który się lituje i pożycza, Prowadzi swe sprawy zgodnie z prawem,
6. Bo nigdy się nie zachwieje: Sprawiedliwy nigdy nie będzie zapomniany."
Psalm 112

Ponownie psalmista przypomina nam o tym jak powinniśmy postępować z ludźmi potrzebującymi pomocy, oraz jak niesamowite błogosławieństwo niesie z sobą chęć pomocy. Nasza egzystencja na owej pięknej planecie ma przyczyniać się, aby życie stawało się łatwiejsze i aby otaczający nas ludzie dzięki naszemu świadectwu przybliżyli się do Chrystusa. Miłosierdzie jest na pewno jednym z najlepszych narzędzi w warsztacie Pana. Powinniśmy się nim nauczyć jak najlepiej posługiwać.

"7. Nie boi się złej wieści, Serce jego jest mocne, ufa Panu.
8. Spokojne jest serce jego, nie boi się, Aż spojrzy z góry na nieprzyjaciół swoich."
Psalm 112

Na świecie istnieją dwa wybory: podążać za Chrystusem lub za światem. Podążanie za Bogiem to pokój i co za tym idzie wolność od strachu. Podążanie za światem ma pozory wolności, lecz tak naprawdę prowadzi na bezdroża błędu, gdzie strach jest jednym z dominujących uczuć. Wybór zdaje się być oczywisty lecz niestety nie dla każdego.

"9. Szczodrze rozdaje, udziela ubogim, Sprawiedliwość jego trwa na wieki; Potęga jego przybiera na znaczeniu."
Psalm 112

Jeżeli musielibyśmy znaleźć jeden główny temat owego psalmu to zdecydowanie byłby to psalm o sprawiedliwym prowadzeniu interesów. Chrześcijanin nie powinien koncentrować się zbytnio na dochodzie, lecz na roli jaką dał mu Pan czyli opiekuna ludzi naokoło. Psalm ponownie przypomina nam o następnej serii błogosławieństw związanych z posłuszeństwem Słowu Boga.

"10. Bezbożny widzi to i gniewa się, Zgrzyta zębami i marnieje. Życzenie bezbożnych wniwecz się obróci."
Psalm 112

Bezbożnym naturalnie nie podoba się takie zachowanie, gdyż przypomina im o tym, że czynią źle. Poza tym ich zamiary jak i plany polegają na przypadkowości. Przypomina to trochę ruletkę, gdzie może jedynie wygrać jedna na wiele osób przy czym koszt zwycięstwa często jest większy niż ów odniesiony sukces. L epiej jest mieć mniej z Bogiem, aniżeli mnóstwo bez Niego.

Psalm 113

"1. Alleluja. Chwalcie, słudzy Pana, Chwalcie imię Pańskie!"
Psalm 113

Psalm 113 to psalm chwały, który rozpoczyna się zachętą do chwalenia Pana przez Jego sługi, którymi są wierni napełnieni Duchem Świętym. Nie mając Ducha nie możemy Go chwalić w sposób, w jaki pragnie być chwalony, po prostu nie możemy się Mu podobać.

"2. Niechaj imię Pana będzie błogosławione Odtąd aż na wieki!
3. Od wschodu słońca aż do zachodu Niech imię Pańskie będzie pochwalone."
Psalm 113

Kiedy powinniśmy chwalić Wszechmocnego? Od wschodu do zachodu słońca czyli mówiąc innymi słowy zawsze. Pan nie ma ulubionej pory ani dnia w którym słuchałby modlitw uważniej. Dla Niego liczy się czyste i ochotne serce, dzięki któremu jak za chwilę przeczytamy można osiągnąć niesamowite rzeczy.

"4. Pan jest wywyższony nad wszystkie narody. Chwała jego sięga nad niebiosa.
5. Któż jest jak Pan, Bóg nasz, Który mieszka na wysokościach"
Psalm 113

Bóg jest bez jakichkolwiek wątpliwości Panem otaczającego nas świata i władcą, którego władza sięga "ponad niebiosa", czyli królem niewidzialnego dla ludzi świata aniołów jak i wszystkiego co poza nimi istnieje, a o czym nie mamy pojęcia. Możemy jedynie czuć się dumni z faktu, że to z nami zawarł przymierze.

"6. I patrzy w dół na niebo i na ziemię?"
Psalm 113

Pan, który patrzy na niebo i ziemię to Bóg, którego interesują sprawy ludzi. Nie jest On jak niektóre religie go przedstawiają Bogiem niemym, niewiele mającym wspólnego ze swoim stworzeniem. Religia stara się ograbić człowieka z wizji łaskawego i kochającego ojca wszystkich istot, którym to jest Bóg Biblii.

"7. Podnosi nędzarza z prochu, a ubogiego wywyższa ze śmieci,
8. Aby posadzić go z książętami, z książętami ludu swego."
Psalm 113

Dla Chrystusa szlachetne pochodzenie człowieka nie ma żadnego znaczenia. To On ustanawia władzę w miejscach, które są mu miłe i On ją odwołuje. Król Dawid nie pochodził z rodziny, która by się szczególnie wyróżniała, lecz jego serce było szczególne, co zadecydowało o jego przyszłości. Władca według Pana nie musi posiadać niesamowitych politycznych zdolności. Jego moc polega na zaufaniu Bogu, nie na poleganiu na swojej inteligencji jak i na logice, która często jest zabójcą wiary. Kraj w którym rządy sprawuje bogobojny władca będzie obfitował duchowo jak i materialnie.

"9. Sprawia, że niepłodna ma dom, Jest matką cieszącą się dziećmi. Alleluja!"
Psalm 113

Wiara ulecza nasze dolegliwości i pomimo, iż mogą być one nieuleczalne nie stanowi to dla Pana żadnej przeszkody. Niepłodni to także symbol ludzi, którzy przed otrzymaniem Ducha Świętego nie byli w stanie normalnie funkcjonować z różnego rodzaju powodów. Bóg daje nam nowe życie, które jest nieporównywalnie lepsze od starego bezpłodnego życia, które donikąd nie prowadziło.

Psalm 114

"1. Gdy Izrael wychodził z Egiptu, Dom Jakuba spośród ludu obcego języka,
2. Stał się Juda jego świętością, Izrael jego królestwem."
Psalm 114

Hebrajczycy zostali wybrani przez Boga na Jego naród, dzięki któremu Jego Święte imię miało stać się znane wśród wszystkich narodów tamtejszego świata. Zanim jednak cokolwiek osiągnęli musieli zdobyć się na odwagę, aby opuścić miejsce swojego kilkusetletniego zamieszkania. Nie było to na pewno wymarzone miejsce ponieważ lud, który ich więził był ludem okrutnym. Pomimo tego jednak Hebrajczycy mieli tam swoje domy jak i całą infrastrukturę mieszkalną, którą z dnia na dzień musieli opuścić.

"3. Morze widziało to i uciekło, Jordan płynął wstecz.
4. Góry podskakiwały jak barany, Pagórki jak jagnięta."
Psalm 114

Ich wyjściu z niewoli towarzyszyły niesamowite znaki jak i cuda, których autorem nie mógł być nikt inny tylko sam Bóg, który to w ten nadzwyczajny sposób pokazuje swym wybrańcom, że to Jego dzieło. Jest to swoista pieczęć, którą Wszechmocny oznacza błogosławieństwa, którymi obdarowuje ludzi.

"5. Cóż ci jest, morze, że uciekasz, A ty, Jordanie, że płyniesz wstecz?
6. Czemu, góry, skaczecie jak barany, A wy, pagórki, jak jagnięta?
7. Zadrżyj, ziemio, przed obliczem Pana, Przed obliczem Boga Jakuba!"
Psalm 114

Owe trzy wersy napisane są wyjątkowym stylem. Psalmista osobowo zwraca się do natury przyrównując ją do ludzi. My wszyscy jesteśmy tworami jednego architekta i jakkolwiek potężni jak na przykład morze lub mali jak istoty ludzkie podlegamy Jego nieskończonej władzy. Rozważając owe wersy symbolicznie - morze to narody, góry natomiast to wyjątkowo trudne sytuacje. Dla Pana jednak nie ma różnicy czy ma do czynienia z górami czy też z pagórkami. My także nie powinniśmy Go ograniczać.

"8. On zmienia skałę w jezioro, Krzemień w źródła wód."
Psalm 114

Niemożliwe na pierwszy rzut oka sytuacje mogą zostać rozwiązane w jego mgnieniu. Sytuacja która cię napotkała może nie być tak beznadziejna na jaką wygląda, ponieważ jest w niej niespodziewany element Wszechmocnego. Nie ograniczajmy Go naszym ograniczonym umysłem. Doprawdy niełatwe to zadanie w świecie ugruntowanym na materialnych zasadach, które to musimy "zlekceważyć" w wierze.

Psalm 115

"1. Nie nam, Panie, nie nam, ale imieniu swemu daj chwałę, Dla łaski swojej, dla wierności swojej!"
Psalm 115

Nie jest dla nas zadziwiającym stwierdzenie, że błogosławieństwa Pana prowadzą do lepszego życia. Ważne jest aby zawsze oddawać Mu za to chwałę i nie być zbytnio dumnym z czasami niesamowitych osiągnięć, których autorem jest Chrystus. Jego błogosławieństwa to znak dla niewierzących jak i wiernych, że Bóg jest Bogiem, który odpowiada i że zależy Mu na bezpośrednim kontakcie z ludźmi. Dlatego między innymi opowiadamy sobie wzajemnie w kościele jak i poza nim świadectwa działania mocy Bożej w naszym życiu.

"2. Dlaczego mają mówić narody: Gdzież jest ich Bóg?"
Psalm 115

Niewierzący, którzy chcieliby przybliżyć się do Chrystusa, którzy być może szukają Pana zrozumieją, że Bóg objawia się każdemu, kto szczerze chce Go poznać. Na pytanie "gdzie jest Bóg" sami, gdy się przed Panem uniżą mogą otrzymać od Niego odpowiedź w zrozumiały dla nich sposób.

"3. Bóg nasz jest w niebie, Czyni wszystko, co zechce."
Psalm 115

Bóg Izraela nie jest w niczym podobny do bożków innych narodów. Jego istota jak i wygląd są niemożliwe do pojęcia ludzkim umysłem, a jakiekolwiek próby mogą się dla nas skończyć tragicznie, ponieważ nienawidzi On, gdy przedstawiamy Go w jakikolwiek materialny sposób. Hebrajczycy nie byli w stanie wierzyć w Boga "bez twarzy" dlatego co chwilę wpadali w sidła bałwochwalstwa, co było przyczyną prawie wszystkich ich problemów. Pan, który czyni co zechce to wszechmocna istota, której planów nikt nie jest w stanie pokrzyżować. Wiele lat temu, gdy byłem młodym liderem Kościoła Odrodzenia pewien Pastor sąsiadującego z nami kościoła opowiedział mi historię o kobiecie z ich zgromadzenia, której Pan objawił pewne proroctwo, które się nie wypełniło. Starał się mnie przekonać, że proroctwo było jak najbardziej prawdziwe, lecz z nieznanych im powodów nie spełniło się. Pomimo mojego braku doświadczenia od razu wiedziałem, że człowiek ten pomimo powszechnego uznania niewiele rozumie jeżeli chodzi o Słowo Boga a współpraca, którą mi delikatnie sugerował nie miała jakiegokolwiek sensu. Proroctwo nie mogło być od Boga, gdyż jeżeli Pan coś powie nikt i mam tu na myśli największe moce otaczającego nas świata jak i świata duchowego, nie jest w stanie tego zmienić. Wspaniale jest mieć takiego Boga.

"4. Bożyszcza ich są ze srebra i złota, Są dziełem rąk ludzkich."
Psalm 115

Bożki otaczających Hebrajczyków narodów byli jedynie wytworem ich wyobraźni i pomimo, iż wykonane były z niesamowitą starannością jak i zainwestowano w nie sporo drogocennych materiałów nic to nie zmienia. Cały czas pozostają jedynie świecącymi się, miłymi dla wzroku wyznawców jak i niektórych przechodniów rzeźbami. Bóg nie chce, aby ktokolwiek próbował robić sobie Jego podobiznę, ponieważ to sprowadza nieskończonego władcę wszechświata do próchniejącej marności jaką są owe dzieła rąk ludzkich.

"5. Mają usta, a nie mówią, Mają oczy, a nie widzą."
Psalm 115

Bożki te nie są w stanie nic ludziom przekazać jak i nie widzą co dzieje się z ich wyznawcami, którzy właśnie teraz modlą się do nich z nadzieją na bycie wysłuchanym. Owi wyznawcy oszukują sami siebie, lecz wystarczy jedynie spojrzeć na ich życiową sytuację, aby dostrzec brak prawdziwego architekta ich życia.

"6. Mają uszy, a nie słyszą, Mają nozdrza, a nie wąchają."
Psalm 115

Brak uszu oznacza nie bycie w stanie usłyszeć modlitw. Nic dziwnego, że kultury pogańskie zapoczątkowały zwyczaj ciągłego powtarzania modlitw. Techniki te zostały wprowadzone do niektórych kościołów co jest jak najbardziej nagannym postępowaniem. Bóg nie musi ciągle słuchać tej samej frazy powtarzanej w nieskończoność i takie zachowanie prowokuje Jego gniew. Postaw się w Jego sytuacji. Jak długo byłbyś w stanie słuchać bezmyślnego paplania osoby, która chciałaby się tobie przypodobać. Na szczęście Chrystus jest dużo cierpliwszy od nas. Brak powonienia u bożków oznacza bezcelowość składanym im ofiar. Hebrajczycy palili Panu kadzidła jako symbol oczyszczenia. Pan niejednokrotnie mówi w Biblii, że jest to miły mu zapach. W realiach Nowego Testamentu kadzidła to modlitwy świętych, które są Jemu bardzo miłe. Możesz składać owym bożkom wszystko co masz jak i oddać swoje życie w ofierze, lecz nic to nie pomoże - nie doda to ani milimetra do twojego duchowego wzrostu.

"7. Mają ręce, a nie dotykają, Mają nogi, a nie chodzą, Ani nie wydają głosu krtanią swoją."
Psalm 115

Bóg potrafi dotknąć człowieka w sposób w jaki nikt inny tego nie zrobi. Życie ludzi potrafi zmienić się w mgnieniu oka pod wpływem niewidzialnej dłoni Pana. Nogi to symbol bycia wszędzie i o każdej porze ponieważ nasz Bóg jest wszechobecny. Krtań, która powoduje, że wydajemy dźwięki to symbol Boga, który przemawia do ludzi, symbol Boga, który odpowiada. Bożki pogańskie nie posiadają takiej mocy.

"8. Niech będą im podobni twórcy ich, Wszyscy, którzy im ufają!"
Psalm 115

Ludzie, którzy wierzą, że kawałek drewna, kamienia lub jakiegokolwiek innego materiału może im odpowiedzieć lub pomóc poszukują samych siebie oraz obrażają tym Boga.

"9. Izraelu! Ufaj Panu! On jest pomocą i tarczą ich.
10. Domu Aarona, ufaj Panu! On jest pomocą i tarczą ich.
11. Wy, którzy się boicie Pana, ufajcie Panu! On jest pomocą i tarczą ich."
Psalm 115

Psalmista wzywa trzy grupy wiernych do ufania Bogu. Pierwsza to Izrael, czyli jest to odezwa do całego wierzącego narodu jako całość, druga to plemię Arona, które w Nowym Testamencie symbolizuje przełożonych kościoła jak i osoby u władzy. Trzecia część odezwy to indywidualne wezwanie, które zachęca do wzmacniania naszego osobistego związku z Panem. Jakość naszego życia zależy od jakości związku z Bogiem w którego to budowie chętnie nam pomaga.

"12. Pan pamięta o nas, będzie błogosławił, Będzie błogosławił domowi Izraela, Będzie błogosławił domowi Aarona.
13. Będzie błogosławił tym, którzy się boją Pana, Zarówno małym, jak i wielkim.
14. Niech Pan rozmnoży was, Was i dzieci wasze!
15. Bądźcie błogosławieni przez Pana, Który uczynił niebo i ziemię!"
Psalm 115

Bóg nigdy nie zapomina o Swoich wiernych. Ponownie autor wymienia trzy powyższe grupy, które mają wspaniały przywilej służyć Wszechmocnemu za co ich nagradza wielkimi błogosławieństwami.

"16. Niebiosa są niebiosami Pana, Ale ziemię dał synom ludzkim."
Psalm 115

Bóg oczywiście stworzył ziemię jak i wszystko co istnieje poza nią a co psalmista nazywa niebem. Ziemia została ofiarowana ludziom jako ich dom i dlatego człowiek jest dominującą kulturą na owej planecie. Kosmos jednak najwyraźniej nigdy przez nas nie zostanie skolonizowany i pozostanie on jedynie tematem literatury science fiction. Nasze drobne sukcesy opuszczenia niebieskiej planety być może poczynią dalszy postęp, lecz nigdy nie zajdą tak daleko jak byśmy tego pragnęli.

"17. Umarli nie będą chwalili Pana ani ci, którzy zstępują do krainy milczenia."
Psalm 115

Wers 17 to wyjątkowo ciekawy fragment wyjaśniający odwiecznie trapiący ludzkość temat życia po śmierci. Najwyraźniej według Pisma Świętego życie po śmierci wygląda o wiele mniej ciekawie niż przedstawiane przez wiele organizacji religijnych. Dwa fakty są tu wyjątkowo przejrzyste: umarli nie modlą się do Boga oraz najwyraźniej w ogóle nie odzywają się do kogokolwiek, ponieważ jak dalej wyjaśniają psalmy jak i cała Biblia śpią czekając na sąd ostateczny. Ofiary jak i modlitwy za zmarłych nie mają żadnego sensu lecz w kręgach religijnych używa się owych doktryn aby wyłudzać pieniądze od nieświadomych prawdy ludzi.

"18. Ale my błogosławić będziemy Panu, odtąd i na wieki. Alleluja."
Psalm 115

My, którzy żyjemy natomiast mamy przywilej chwalenia Pana jak i bezpośredniego z nim obcowania poprzez Ducha Świętego, którego otrzymaliśmy w wyniku Jego nieskończonej łaski.

Psalm 116

"1. Miłuję Pana, gdyż wysłuchał Głosu mego, błagania mego.
2. Nakłonił bowiem ucha swego ku mnie W dniach, gdy go wzywałem."
Psalm 116

Dla psalmisty Bóg nie jest odległą filozofią ani też niemym bożkiem do których to modliły się graniczące z Hebrajczykami narody. Dla niego jest On kochającym ojcem, który uważnie wysłuchuje naszych modlitw. Kim jest Bóg dla ciebie? Czy cieszysz się Jego obecnością w twoim życiu? Czy chciałbyś ów związek umocnić a może po prostu zacząć? Pan na pewno tego pragnie i czeka na pierwszy krok ze strony człowieka, którym to jest chrzest przez zanurzenie - pokaz dobrej naszej woli i chęć poznania Go.

"3. Spętały mnie więzy śmierci I opadły mnie trwogi otchłani, Ucisk i zmartwienie przyszły na mnie.
4. Wtedy wezwałem imienia Pana: Ach, Panie, ratuj duszę moją!"
Psalm 116

Wiara w Boga nie oznacza, że ominą nas ciężkie sytuacje. Biblia sporo pisze o różnego rodzaju przejściach i problemach z którymi spotykają się wierni. Niektóre z owych kłopotliwych sytuacji związane są bezpośrednio z wiarą inne natomiast z codziennymi sytuacjami z którymi muszą sobie radzić ludzie. Pan pomaga wiernym w obydwu przypadkach a to, że owe wyjątkowo trudne sytuacje pojawiają się w naszym życiu niekoniecznie jest jak się nam na początku wydaje czymś negatywnym. Poprzez właśnie owe niechciane wydarzenia uczymy się ufać naszemu Bogu. Czymże była by nasza wiara bez jej ćwiczenia?

"5. Łaskawy i sprawiedliwy jest Pan, Litościwy jest nasz Bóg."
Psalm 116

Wers wydawałoby się oczywisty lecz niestety wiele kościołów nie przedstawia Boga w taki sposób, aby poprzez strach mieć kontrolę nad swoimi wyznawcami. Pan pragnie, abyśmy starali się Mu podobać i czynili to czego od nas oczekuje nie w wyniku panicznego strachu, lecz miłości do niego. Związki bazowane jedynie na strachu po jakimś czasie stają się uciążliwe i brak w nich miłości, która to jest przez Pana wymagana jak zresztą także jest wymagana przez nas w naszych związkach. Litościwy Bóg to właśnie Bóg miłości od której pochodzi słowo miłosierdzie.

"6. Pan strzeże prostaczków: Byłem w nędzy, a On wybawił mnie.."
Psalm 116

Prostaczkowie biblijni nie mają nic wspólnego z prostakami. Są to ludzie uniżeni przed Panem dla którego każdy jeden człowiek to istota nieskomplikowana. Ewangelia Chrystusa nie jest dziełem, które można pojąć umysłem i każda intelektualna próba zrozumienia Stwórcy wszechświata skazana jest z góry na niepowodzenie.

"7. Wróć, duszo moja, do spokoju swego, Bo Pan był dobry dla ciebie!"
Psalm 116

Ci natomiast, którzy ufają Bogu czyli wyżej wymienieni prostaczkowie mogą zawsze liczyć na pomoc Wszechmocnego, ponieważ nie polegają na własnym umyśle a na łasce ich niebiańskiego Ojca, który jest dla nich dobry. W danym wersecie Pan jest przedstawiony jako pocieszyciel, którą to rolę w Nowym Testamencie ma Duch Święty wprost nazwany przez Jezusa pocieszycielem.

"8. Albowiem uchroniłeś duszę moją od śmierci, Oczy moje od łez, nogi moje od upadku"
Psalm 116

Spójrzmy na ten wers w kontekście Nowego Testamentu. Dusza uchroniona od śmierci to podstawa duchowego istnienia, czyli otrzymanie Ducha Świętego bez którego w ogóle nie ma nas w duchowym wymiarze. Można Go nazwać duchowym paszportem do Królestwa Niebios, a jak wiadomo bez paszportu nigdzie poza nasz kraj, który tu może symbolizować planetę, którą zamieszkujemy się nie dostaniemy. Oczy uchronione od łez to między innymi ciężkie sytuacje, w których nie mielibyśmy nikogo, kto mógłby nam prawdziwie pomóc. Chrystus mówi także o płaczu i zgrzytaniu zębów podczas ponownego spotkania z Nim na sądzie. Każdy człowiek, który kiedykolwiek żył na ziemi kiedyś stanie przed Nim i zda sprawę ze wszystkiego co uczynił. Dla jednych jest to powód do radości dla innych natomiast do płaczu. Dostaliśmy Biblię aby właśnie być wybawionym od owej rozpaczy. Wybór należy do nas. Nogi uchronione od upadku to świadomość gdzie zdążamy, znajomość Pisma Świętego jak i wizja Chrystusa w naszym życiu, która pozwala nam stabilnie kroczyć duchową drogą ku zbawieniu.

"9. Będę chodził przed Panem W krainie żyjących.
10. Wierzę nawet wtedy, gdy mówię: Jestem bardzo utrapiony."
Psalm 116

Autor ma wiarę, że jego prośba zostanie wysłuchana i że jego życie nie skończy się nieszczęśliwie, co sugeruje obecna sytuacja. Psalmista cierpi lecz jego smutek nie ma wpływu na wiarę, dzięki której może dalej żyć fizycznie jak i duchowo.

"11. Mówiłem w trwodze mojej: Wszyscy ludzie kłamią.
12. Czym odpłacę Panu Za wszystkie dobrodziejstwa, które mi wyświadczył?"
Psalm 116

Wszyscy ludzie kłamią, czyli ci którzy doradzają nam według swojego uznania a nie według rad Boga zapisanych w Jego Piśmie Świętym. Niektóre z rad dawanych nam przez ludzi mogą na początku zdawać się mądre, lecz jeżeli nie są zgodne z Prawem Pana doprowadzą donikąd. Bóg nie chce abyśmy polegali na mądrości ludzkiej, lecz na abyśmy ufali Mu we wszystkim. Ludzie nazwani przez psalmistę kłamcami niekoniecznie muszą być świadomi, że postępują źle. Często chcą naszego dobra, lecz nie znając Boga nigdy nie zrozumieją, że poleganie na sobie niewielu doprowadza do spełnionego życia, a nikogo do życia wiecznego.

"13. Podniosę kielich zbawienia I wzywać będę imienia Pana.
14. Spełnię Panu śluby moje Wobec całego ludu jego."
Psalm 116

Kielich zbawienia to między innymi rozkoszowanie się faktem, że jest się dzieckiem samego Boga. Jest to zdecydowanie powód do radości jak i dumy i wszyscy, którzy chwalą Wszechmocnego powinni to robić z radością i z dumą, nie oczekując jednak pochwały ani też akceptacji tego od świata, który działa na zupełnie innych zasadach.

"15. Drogocenna jest w oczach Pana śmierć wiernych jego."
Psalm 116

Czym jest śmierć w oczach Stwórcy? To koniec próby przez którą każdy musi przejść. Kończąc życie trzymając się wiary jesteśmy nieporównywalnie lepszymi ludźmi, którzy gotowi są, aby królować z Chrystusem na wieki. Jesteśmy gotowi do następnych zadań jakie ma dla nas w Jego nowym królestwie, do którego dostęp mają nieliczni, którzy poświęcili swe życie Chrystusowi. Bóg powita nas w naszym prawowitym niebiańskim domu w którym będziemy przebywać w Jego obecności. Śmierć wiernych to po prostu powrót do duchowej ojczyzny, gdzie witający nas Ojciec Święty będzie radował się naszą obecnością.

"16. O Panie, jam sługa twój, jam sługa twój, syn służebnicy twojej, Rozwiązałeś pęta moje.
17. Tobie złożę ofiarę dziękczynną I będę wzywał imienia Pana."
Psalm 116

Syn służebnicy czyli potomek niegdyś wspaniałego narodu Hebrajczyków, który służył Panu rozsławiając Jego imię wśród okolicznych narodów. Autor zaznacza dwukrotnie, że jest sługą Pana co oznacza jego głębokie emocjonalne zaangażowanie dając nam przykład podejścia do wiary które podoba się Bogu. Składając jakąkolwiek ofiarę Wszechmocnemu musimy pamiętać, że podstawą jej przyjęcia jest nasze prawidłowe podejście do wiary.

"18. Spełnię Panu śluby moje Wobec całego ludu jego.
19. W przedsionkach domu Pańskiego, Wpośród ciebie, o Jeruzalem! Alleluja."
Psalm 116

Zdanie z wersu 18 występuje w psalmie drugi raz i przypomina nam o dotrzymywaniu słowa, które daliśmy Panu. Dla Niego nasze słowo jest ważne tyle samo co kontrakt. Chrześcijanie nie mogą być gołosłowni pomimo, iż w dzisiejszych czasach dane słowo przestaje mieć jakąkolwiek wartość.

Psalm 117

"1. Chwalcie Pana, wszystkie narody, Wysławiajcie Go, wszystkie ludy,"
Psalm 117

Wers ten cytowany jest przez Świętego Pawła w Liście do Rzymian 15, co nieco zmienia jego sens ponieważ nie jest on napisany tylko do Hebrajczyków, ale także do nawróconych pogan. Nawet w kontekście Starego Testamentu jest tam mowa o narodach i ludach czyli nie tylko o Narodzie Wybranym, który miał zdecydowane pierwszeństwo w komunikacji z Wszechmocnym. Bóg dał ludziom wolną wolę, aby sami postarali odnaleźć swojego Stwórcę i dowiedzieli się jak można Mu oddawać cześć. Warto tu przypomnieć, że oddawanie czci Panu musi się odbywać w sposób w jaki On tego pragnie, nie my. Nie można wymyślić sobie obrządku religijnego i ogłosić całemu kościołowi, że od dzisiaj taki właśnie obrządek podoba się Bogu. Niestety wiele kościołów robi właśnie takie błędy, które nie mogą mieć pozytywnego rezultatu. Pan jest bardzo szczegółowy w sprawie oddawaniu Mu chwały. W Starym jak i Nowym Testamencie dokładnie opisuje jak powinno to wyglądać, a wszelkie próby zmian delikatnie to ujmując nie są mile widziane.

"2. Albowiem łaska Jego jest można nad nami, a wierność Jego trwa na wieki! Alleluja."
Psalm 117

Jak wielka jest łaska Boga? Nieskończona! Oddał za nas Swojego syna aby został sponiewierany i zabity przez ludzi, abyśmy mogli się z Nim pojednać poprzez chrzest i otrzymanie Ducha Świętego. Dlaczego Jego wierność trwa na wieki? Ponieważ ci, którzy w Niego wierzą będą żyć wiecznie mając zawsze do swojego Boga bezpośredni dostęp.

Psalm 118

"1. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, Albowiem łaska jego trwa na wieki! "
Psalm 118

Podanych jest tu na pewno kilka dobrych powodów dla których warto chwalić Boga a które to przeplatają się przez wiele psalmów.

"2. Niech powie Izrael: Tak, łaska jego trwa na wieki!
3. Niech powie dom Aarona: Tak, łaska jego trwa na wieki!
4. Niech mówią ci, którzy się boją Pana: Tak, łaska jego trwa na wieki!"
Psalm 118

Izrael, czyli według Nowego Testamentu wszyscy wierzący. Dom Aarona to wszyscy przywódcy wiary, których zadaniem jest między innymi strzec przymierza. Ci, którzy się boją Pana to wszyscy pozostali. Śmiało więc można powiedzieć, że ów psalm adresowany jest do wszystkich ludzi wiary.

"5. Z ucisku wzywałem Pana, Pan wysłuchał mnie i wyswobodził.
6. Pan jest ze mną, nie lękam się, cóż może mi uczynić człowiek?
7. Pan jest ze mną jako pomocnik mój, ja zaś spoglądać będę z góry na nieprzyjaciół moich."
Psalm 118

Czymże są ludzie w porównaniu z nieskończonym Bogiem - nawet ci Najstraszniejsi? Z Nim przy swoim boku możemy dokonać rzeczy Niesamowitych, a wszelkie pułapki zastawiane na nas przez naszych wrogów nie odniosą sukcesu, ponieważ owi ludzie porywając się na wiernych Boga żywego wyzywają Jego na pojedynek, którego wyniku łatwo można się domyśleć.

"8. Lepiej ufać Panu, niż polegać na ludziach.
9. Lepiej ufać Panu, niż polegać na możnych."
Psalm 118

Mając prawidłowe priorytety będziemy żyć spokojniej. Ludzie mogą nas zawieść - Pan nie. Możni czyli ludzie u władzy oraz ci, na których można polegać ekonomicznie, także nie są idealni i polegając na nich nie zawsze musimy odnosić sukcesy. Pan chce, abyśmy we wszystkim polegali tylko na Nim. Jego pomoc niekoniecznie przychodzi wtedy kiedy byśmy tego chcieli, lecz nadchodzi wtedy, kiedy Pan zadecyduje a jest to zawsze najlepsza pora.

"10. Wszystkie narody otoczyły mnie, lecz wytępiłem je w imię Pana
11. Otoczyły mnie, nawet osaczyły mnie, lecz wytępiłem je w imię Pana.
12. Opadły mnie jak pszczoły, zgasły jak ogień z cierni, bo wytępiłem je w imię Pana.
13. Potrącili mnie, uderzyli, bym upadł, ale Pan wspomógł mnie. "
Psalm 118

Wersy te bardzo graficznie opisują walkę wiernych z wrogiem i ciekawy jest tu fakt, że psalmista nie zwycięża od razu. Nie pojawia się ogień z nieba i nie pożera wrogów Boga. Autor musi stawić im czoło i do tego na początku bitwy wcale nie zanosiło się na zwycięstwo, o czym świadczą stwierdzenia "potrącili mnie", "uderzyli bym upadł". Niestety nie każdy pojedynek wygląda jak walka Dawida z Goliatem i często trzeba się sporo napracować, aby odnieść sukces, którego autorem pomimo naszego wysiłku jest sam Bóg błogosławiący naszą wiarę, odwagę jak i wytrwałość. W powyższej historii wrogowie zadając rany ludowi Bożemu nagle zostali nagle, spektakularnie i niespodziewanie zdruzgotani "jak ogień z cierni" pomimo ich licznej przewagi.

"14. Pan jest mocą i siłą moją, On stał się wybawicielem moim."
Psalm 118

Bóg nie dba o to jak potężny jest twój wróg. On chce abyś Mu bezgranicznie wierzył i abyś porzucił logiczne myślenie, które często Go ogranicza.

"15. Okrzyk radości i wybawienia w namiotach sprawiedliwych: Prawica Pana odnosi zwycięstwo,
16. Prawica Pana podniesiona, Prawica Pana odnosi zwycięstwo."
Psalm 118

Nagle odniesione zwycięstwo, którego tak naprawdę nie spodziewaliśmy się, potrafi doprawdy ucieszyć. Pan walczący po naszej stronie nie może nie odnieść zwycięstwa. Jego błogosławieństwa nie powstrzyma nikt, a udziela go aby wszyscy podziwiali Jego lud.

"17. Nie umrę, ale będę żył i opowiadać będę dzieła Pana."
Psalm 118

Martwi nie opowiadają żadnych historii ani na ziemi ani w krainie umarłych, gdzie jak podaje Pismo Święte panuje coś w rodzaju wiecznego snu. Panu więc zależy abyśmy żyli, do nas jednak często należy decyzja czy zaufać Bogu - co nierzadko jest trudniejszym rozwiązaniem, czy też zaufać sobie jak i ludziom naokoło, którzy jak nam się wydaje doradzają nam prawidłowo. Żadna rada, która choć w małym stopniu zaprzecza Biblii nie ma prawa przynieść nam błogosławieństwa, ponieważ Bóg nie akceptuje zła w żadnej choćby najmniejszej formie.

"18. Pan ukarał mnie surowo, ale nie wydał mnie na śmierć."
Psalm 118

Czym jest kara Boska? W Starym Testamencie Bóg będąc niezadowolony ze swoich wiernych karał ich za ich przewinienia, co miało charakter edukacyjny. Bóg nie jest istotą, która szuka jakiejkolwiek okazji aby nas ukarać. On jest naszym ojcem, który pragnie abyśmy nauczyli się jak poprawnie żyć i dlatego upomina nas abyśmy nie zboczyli z dobrej drogi. W czasach Starego Testamentu największą karą była śmierć w czasach Nowego Testamentu natomiast najgorszą karą jest śmierć duchowa.

"19. Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, a wejdę w nie i złożę dzięki Panu!
20. Oto jest brama Pana, którą wejdą sprawiedliwi.
21. Dziękuję ci, żeś mnie wysłuchał I stałeś się zbawieniem moim."
Psalm 118

Brama, którą wchodzą sprawiedliwi jest mała i jedynie ci, którzy jej naprawdę szukają znajdą ją. Bóg chce abyśmy starali się Go znaleźć i abyśmy niekoniecznie wierzyli wszystkim, którzy głoszą Słowo, które nie zawsze okazuje się być prawdziwe. Naszym zadaniem jest Go odnaleźć i jeżeli szczerze będziemy poszukiwać otworzy nam bramę do Swojego zbawienia, które jest największym darem jaki możemy otrzymać.

"22. Kamień, który odrzucili budowniczowie, Stał się kamieniem węgielnym.
23. Przez Pana się to stało i to jest cudowne w oczach naszych."
Psalm 118

Kamień odrzucony przez budowniczych to Chrystus. Oznacza to, że ludzie u władzy nie uważają Jezusa za dobry materiał, aby budować społeczeństwo, przez co postanowili je budować na swoim kruchym budulcu, który na pierwszy rzut oka wygląda solidnie, lecz niestety jego wygląd nie pokrywa się z funkcjonalnością. Odwrotnie jest w przypadku Jezusa, który jak opisuje Izajasz nie posiadał pięknego wyglądu natomiast moc, którą dysponuje nie ma sobie równej. Jego Słowo nie do przyjęcia przez masy jak i gorszące wielu i nie możemy tu ominąć organizacji religijnych, daje życie tym, którzy je przyjmą.

"24. Oto dzień, który Pan uczynił, weselmy się i radujmy się w nim."
Psalm 118

Przyjmując Chrystusa nie musimy się martwić o naszą przyszłość ani o to o co martwi się cała ludzkość, czyli o śmierć, ponieważ wyzwolił nas od strachu i dał nowy cel. Bóg chce, abyśmy cieszyli się Jego błogosławieństwami dla nas, nowy dzień natomiast jest jednym z nich. Wersy te jak i cały psalm można także rozpatrywać w kontekście Jezusa Chrystusa i Jego przybycia do Jerozolimy.

"25. O Panie, racz zbawić, O Panie, racz poszczęścić!
26. Błogosławiony, który przychodzi w imię Pana! Błogosławimy wam z domu Pańskiego.
27. Pan jest Bogiem, On nas oświeca. Zawiążcie korowód z gałązkami aż do narożników ołtarza!"
Psalm 118

Wersy te nie sposób zrozumieć inaczej, aniżeli z perspektywy Chrystusa, który pojawia się w Jerozolimie i podąża do świątyni. Lud raduje się widząc króla, którego jednak później wyda na śmierć krzyżową.

"28. Tyś Bogiem moim, przeto dziękować ci będę; Boże mój, będę cię wywyższał.
29. Dziękujcie Panu, albowiem jest dobry, albowiem łaska jego trwa na wieki!"
Psalm 118

Zakończenie utworu to podziękowania jak i oddanie chwały najwyższemu Bogu, którego imię mamy za zadanie głosić naokoło. Dlaczego? Między innymi dlatego, że jest dobry i ponieważ łaska Jego trwa na wieki. Amen.

Psalm 150

"1. Alleluja. Chwalcie Boga w świątyni jego, ..."
Psalm 150

Ostatni Psalm przypomina nam gdzie mamy chwalić Boga. W czasach Nowego Testamentu Świątynią Boga jest wierny napełniony Duchem Świętym, czyli fragment ów zachęca nas do chwalenia Boga modląc się oraz wiodąc nienaganne życie, dzięki któremu możemy być dobrym świadectwem dla niewierzących. Nie musimy być w jakimkolwiek budynku o znaczeniu religijnym, wystarczy pomodlić się w Duchu Świętym. 

"1. ... Chwalcie go na ogromnym jego nieboskłonie."
Psalm 150

Gdzie Go można chwalić? Na nieboskłonie czyli wszędzie. Gdziekolwiek jesteś masz nad sobą nieboskłon. Gdziekolwiek jesteś chwal Boga.  

"2. Chwalcie go dla potężnych dzieł jego, Chwalcie go za niezmierzoną wielkość jego!"
Psalm 150

Za co można by chwalić Boga? Za wszystko co stworzył łącznie z tobą i otaczającym cię światem. Każda cząsteczka powietrza, którą oddychasz jest stworzona przez Niego. Jego wielkość jest nieskończona - niemożliwa do ogarnięcia ludzkim umysłem. 

"3. Chwalcie go na głośnych trąbach, Chwalcie go na harfie i cytrze!
4. Chwalcie go bębnem i pląsaniem, Chwalcie go na strunach i na flecie!
5. Chwalcie go na cymbałach dźwięcznych, Chwalcie go na cymbałach głośnych!"
Psalm 150

Chwalmy Go radośnie grając na najróżniejszych instrumentach, które reprezentują najróżniejsze style muzyczne. Trąby głośne to energiczna muzyka dodająca energii oraz motywująca do działania. Trąby w czasach antycznych jak i jeszcze podczas ostatnich wojen często używano jako instrument dający sygnał do walki. Harfa i cytra to spokojna, relaksująca muzyka stymulująca do przemyśleń. Bęben oraz taniec czyli pląsy to muzyka rozrywkowa dzięki której łatwo możemy uzewnętrznić swoje emocje. Struny i flet przypominają strukturą muzykę klasyczną. Cymbały to muzyka sakralna grana w świątyni mogąca służyć jako podkład do śpiewu. Boga nie interesują style muzyczne a to co Go interesuje to czyste serce i czy śpiewa ono rock, hip hop, metal czy też jakikolwiek inny styl nie jest rzeczą istotną, istotne jest, że śpiewa się dla Niego.

"6. Niech wszystko co żyje chwali Pana! Alleluja."
Psalm 150

Wszyscy chwalmy Boga za to, że w ogóle jest i, że zechciał zawiązać z człowiekiem przymierze dzięki któremu będziemy żyć wiecznie. Spójrzmy naokoło i podziwiajmy świat, który stworzył a wszystko co stworzył objawia ludziom małą cząstkę Jego chwały.